اختلال اضطراب اجتماعی

اختلال اضطراب اجتماعی ، به عتت ترس و اضطراب شدید شما باعث می شود که از برقراری روابط اجتماعی با دیگران، اجتناب کنید و تنهایی را ترجیح دهید. استرس شدید ناشی از این ترس می تواند روی برنامه روزمره، کار، مدرسه یا سایر فعالیت های شما تأثیر بگذارد.

احساس عصبی بودن در برخی موقعیت های اجتماعی امری طبیعی است. اما در اختلال اضطراب اجتماعی که فوبیای اجتماعی نیز نامیده می شود، تعاملات روزمره باعث اضطراب، ترس و خجالت بیش از حد در شما می شود. در این شرایط ترس شما ممکن است از تحقیر و قضاوت توسط دیگران ناشی شود.

اختلال اضطراب اجتماعی یک بیماری مزمن روانی است، اما یادگیری مهارت های مقابله ای در روان درمانی و مصرف داروها به شما کمک می کند اعتماد به نفس خود را به دست آورید و به راحتی بتوانید با دیگران ارتباط برقرار کنید.

علت اختلال اضطراب اجتماعی

علت دقیق این اختلال ناشناخته است. با این حال، بررسی های جدید نشان می دهد که این اختلال ممکن است ناشی از ترکیبی از عوامل محیطی و ژنتیکی باشد. برخر از تجارب منفی نیز ممکن است در ایجاد این اختلال نقش داشته باشد، از جمله:

  • قلدری
  • درگیری خانوادگی
  • سوء استفاده جنسی

از طرفی هم به نظر می رسد برخی از ناهنجاری های جسمی مانند عدم تعادل سروتونین شاید در بروز این اختلال تاثیر داشته باشد. سروتونین یک ماده شیمیایی در مغز است که به تنظیم خلق و خو کمک می کند. فعالیت بیش از حد آمیگدالا نیز ممکن است باعث بروز این اختلالات شود. آمیگدالا، ساختاری در مغز است که پاسخ ترس و احساسات یا افکار اضطراب را کنترل می کند.

هم اکنون با مشاوران پزشکت مشاوره آنلاین بگیرید

اختلالات اضطرابی ممکن است تا حدودی جنبه ارثی داشته باشد. با این حال، محققان مطمئن نیستند که آیا واقعاً عوامل ژنتیکی بر روی اختلال اضطرابی تاثیری دارند یا نه. به عنوان مثال، کودک ممکن است تحت تاثیر رفتار والدین و یا تربیت در محیط کنترل کننده یا محافظت بیش از حد، دچار اختلالات اضطرابی شوند.

علائم اختلال اضطراب اجتماعی

اختلال اضطراب اجتماعی | پزشکت

احساس کمرویی یا عصبانیت در برخی شرایط خاص نشانه این اختلال به ویژه در کودکان نیست. این اختلال شامل ترس، اضطراب و دور شدن از جمع است. این وضعیت در برنامه روزمره، کار، مدرسه یا سایر فعالیت های شما اختلال ایجاد می کند. اختلال اضطراب اجتماعی به طور معمول از اوایل تا اواسط نوجوانی آغاز می شود، اگرچه گاهی ممکن است در کودکان خردسال یا بزرگسالان نیز هم رخ دهد.

علائم عاطفی و رفتاری

علائم و نشانه های این اختلال می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • ترس شدید از تعامل یا گفتگو با غریبه ها
  • ترس از اینکه دیگران متوجه اضطراب شما شوند.
  • تحمل یک وضعیت اجتماعی با ترس یا اضطراب شدید
  • نگران خجالت کشیدن خود یا تحقیر کردن دیگران باشید.
  • ترس از اینکه ممکن است مورد قضاوت دیگران قرار بگیرید.
  • از روی ترس و خجالت از صحبت کردن با دیگران اجتناب می کنید.
  • انتظار بدترین پیامدهای ممکن از یک تجربه منفی در طی یک موقعیت اجتماعی
  • بعد از یک موقعیت اجتماعی وقت خود را صرف تحلیل عملکرد و شناسایی نقص خود در تعاملات خود کنید.
  • ترس از علائم جسمی که ممکن است باعث خجالت شما شود، مانند سرخ شدن، تعریق، لرزیدن یا داشتن صدای لرزان

برای کودکان، اضطراب در مورد تعامل با بزرگسالان یا همسالان ممکن است با گریه، احساس خلق و خوی، چسبیدن به والدین یا امتناع از صحبت در موقعیت های اجتماعی همراه باشد.

علائم جسمی اختلال اضطراب اجتماعی

علائم و نشانه های جسمی گاهی اوقات می تواند همراه با این اختلال بروز کننند، برخی از این علائم عبارتند از:

  • تعریق
  • لرزیدن
  • خجالت زدگی
  • تنش عضلانی
  • اختلال در تنفس
  • ضربان قلب سریع
  • معده یا حالت تهوع
  • سرگیجه یا سبکی سر
  • احساس اینکه ذهن شما خالی شده
پرهیز از موقعیت های معمول اجتماعی

افراد با این اختلال ممکن است در برخی از موقعیت ها و شرایط های روزمره خود با مشکل ترس روبرو شوند، از جمله:

  • دوستیابی
  • شروع مکالمه
  • حضور در مهمانی ها
  • برقراری ارتباط چشمی
  • رفتن به محل کار یا تحصیل
  • تعامل با افراد ناآشنا یا غریبه
  • پس دادن اقلام به فروشگاه
  • غذا خوردن در مقابل دیگران
  • استفاده از سرویس بهداشتی عمومی
  • ورود به اتاقی که افراد از قبل در آن نشسته اند.

علائم این اختلال می تواند با گذشت زمان تغییر کند.

عوامل خطر اختلال اضطراب اجتماعی

اختلال اضطراب اجتماعی | پزشکت

چندین عامل می تواند خطر ابتلا به اختلال اضطراب اجتماعی را افزایش دهد، از جمله:

  • مزاج. کودکانی که هنگام مواجهه با شرایط جدید خجالتی، ترسو، گوشه گیر یا خویشتن دار هستند ممکن است بیشتر در معرض خطر باشند.
  • سابقه خانوادگیاگر والدین یا خواهر و برادرهای خونی شما به این بیماری مبتلا شوند، احتمالاً به اختلال اضطراب اجتماعی مبتلا خواهید شد.
  • تجارب منفی. کودکانی که کنایه شنیدن، زورگویی، طرد شدن، تمسخر یا تحقیر را تجربه می کنند، ممکن است بیشتر در معرض اختلال اضطراب اجتماعی باشند. علاوه بر این، سایر رویدادهای منفی در زندگی، مانند درگیری خانوادگی، ضربه یا سوء استفاده، ممکن است با اختلال اضطراب اجتماعی همراه باشد.
  • مطالبات جدید اجتماعی یا کاریعلائم اختلال اضطراب اجتماعی به طور معمول از سال های نوجوانی شروع می شود، اما ملاقات با افراد جدید، سخنرانی در جمع یا ارائه یک کار مهم ممکن است برای اولین بار منجر به بروز علائم این بیماری شوند.
  • داشتن ظاهر یا شرایطی که جلب توجه کندبه عنوان مثال، بدشکلی صورت، لکنت زبان یا لرزش ناشی از بیماری پارکینسون می تواند احساس خودآگاهی را افزایش دهد و ممکن است در برخی افراد باعث اختلال اضطراب اجتماعی شود.

عوارض اختلال اضطراب اجتماعی

 عدم درمان اختلال اضطراب اجتماعی می تواند زندگی شما را مختل کند و منجر به بروز عوارض زیر شود:

  • عزت نفس پایین
  • گفتگوی منفی با خود
  • مشکل در ابراز احساسات
  • مهارت های اجتماعی ضعیف
  • انزوا و روابط سخت اجتماعی
  • حساسیت بیش از حد به انتقاد
  • پیشرفت تحصیلی و شغلی کم
  • خودکشی یا اقدام به خودکشی
  • سوءمصرف مواد، مانند نوشیدن بیش از حد الکل

سایر اختلالات اضطرابی و برخی دیگر از اختلالات بهداشت روان، به ویژه اختلال افسردگی اساسی و مشکلات سوءمصرف مواد، اغلب با اختلال اضطراب اجتماعی رخ می دهد.

تشخیص اختلال اضطراب اجتماعی

هیچ آزمایش پزشکی برای تشخیص اختلال اضطراب اجتماعی وجود ندارد. پزشک ممکن است بر اساس علائم بالینی افراد، هراس اجتماعی را تشخیص دهد. برخی از معیارها برای تشخیص اختلال اضطراب اجتماعی که پزشک آنها را مورد بررسی قرار می دهد، عبارتند از:

  • درک غیر منطقی ترس
  • احساس اضطراب یا وحشت از تعامل اجتماعی
  • اضطرابی که زندگی روزمره افراد را مختل کرده
  • ترس مداوم از موقعیت های اجتماعی به دلیل ترس از تحقیر یا خجالت

درمان اختلال اضطراب اجتماعی

اختلال اضطراب اجتماعی | پزشکت

 اختلال اضطراب اجتماعی روند های درمانی مختلفی دارد. میزان اثربخشی و تاثیر این گزینه های درمانی در افراد مختلف، متفاوت است. درمان بستگی به این دارد که اختلال اضطراب اجتماعی تا چه اندازه بر توانایی شما در عملکرد روزمره تأثیر می گذارد. برخی از افراد فقط به یک نوع درمان نیاز دارند. با این حال، سایر بیماران ممکن است به گزینه های درمانی بیشتری نیاز داشته باشند. علاوه بر آن، پزشک ممکن است بیمار را به یک روانشناس و یا روانپزشک ارجاع دهد. گاهی اوقات، روانپزشک برای درمان علائم دارو تجویز می کند.

گزینه های درمانی برای اختلال اضطراب اجتماعی، عبارتند از:

رفتار درمانی شناختی

این روش درمانی به شما کمک می کند روش های برای کنترل وضعیت خود یاد بگیرید و بتوانید افکار منفی خود را با افکار مثبت جایگزین کنید.

درمان از طریق مواجهه

درمان از طریق مواجهه، به شما کمک می کند تا به جای فرار کردن از موقعیت های که از آنها می ترسید، به تدریج با موقعیت های اجتماعی روبرو شوید.

گروه درمانی

با استفاده از این روش ها، شما می توانید مهارت ها و قانون اجتماعی را برای تعامل با افراد مختلف یاد بگیرید. شرکت در گروه درمانی و برقراری ارتباط با سایر بیمارانی که این مشکل را دارند به شما کمک می کند که بتوانید با تنهایی خود مقابله کنید.

دارو درمانی 

اگرچه انواع مختلفی از داروها در دسترس است، اما مهارکننده های انتخابی جذب مجدد سروتونین (SSRI) اغلب اولین نوع دارویی هستند که برای علائم پایدار اضطراب اجتماعی تجویز می شوند.

برای کاهش خطر عوارض جانبی، پزشک ممکن است درمان را با دوز کم دارو شروع کند و به تدریج نسخه شما را به دوز کامل برساند.  احتمال دارد روند درمان دارویی شما چندین هفته تا چند ماه درمان طول بکشد تا علائم به طور محسوسی بهبود یابند.

پزشک می تواند داروهای دیگری را برای علائم اضطراب اجتماعی تجویز کند، مانند:

  • داروهای ضد افسردگی دیگرشاید مجبور شوید چندین داروی ضد افسردگی مختلف را امتحان کنید تا یکی از موثرترین داروها را با کمترین عوارض برای شما پیدا کند.
  • داروهای ضد اضطراببنزودیازپین ها می توانند سطح اضطراب را کاهش دهند؛ اما احتمال دارد اعتیاد آور و آرام بخش باشند، بنابراین معمولاً فقط برای استفاده کوتاه مدت تجویز می شوند.
  • مسدود کننده های بتااین داروها با جلوگیری از اثر تحریک کننده اپی نفرین (آدرنالین) عمل می کنند. آنها ممکن است ضربان قلب، فشار خون، ضربان قلب و لرزش صدا و اندام را کاهش دهند. آنها برای درمان عمومی اختلال اضطراب اجتماعی توصیه نمی شوند.

سبک زندگی و درمان خانگی اختلال اضطراب اجتماعی

اختلال اضطراب اجتماعی | پزشکت

درمان های خانگی برای رفع مشکل اختلال اضطراب اجتماعی، عبارتند از:

پرهیز از مصرف کافئین

مصرف برخی از محرک ها مانند قهوه و شکلات ممکن است منجر به اضطراب در افراد شود.

خواب کافی

داشتن حداقل هشت ساعت خواب در هر شب توصیه می شود. کمبود خواب می تواند اضطراب را افزایش داده و علائم هراس اجتماعی را بدتر کند.

اگر وضعیت شما با درمان و تغییر شیوه زندگی بهبود نیابد، پزشک ممکن است داروهایی برای درمان اضطراب و افسردگی تجویز کند. این داروها، اختلال اضطراب اجتماعی را درمان نمی کنند؛ اما تا حدودی می تواند علائم بیماری را تسکین دهد. مصرف دارو برای بهبود علائم این بیماری احتمال دارد تا سه ماه طول بکشد. شایع ترین عوارض جانبی داروهایی که برای تسکین علائم این اختلال استفاده می شوند، عبارتند از:

  • بی خوابی
  • افزایش وزن
  • ناراحتی معده
  • عدم تمایل جنسی

پیش آگهی اختلال اضطراب اجتماعی

اختلال اضطراب اجتماعی | پزشکت

 حدود 36 درصد از افراد دارای اضطراب اجتماعی تا زمانی که حداقل 10 سال علائم این اختلال را تجربه نکنند به دنبال درمان شرایط خود نمی روند و به پزشک مراجعه نمی کنند.

افراد مبتلا به هراس اجتماعی برای کنار آمدن با اضطراب ناشی از برقراری ارتباط اجتماعی ممکن است به مواد مخدر و الکل روی بیاورند. عدم درمان این اختلال می تواند منجر به سایر رفتارهای پرخطر شود، از جمله:

  • تنهایی
  • افکار خودکشی
  • سوء مصرف الکل و مواد مخدر

پیش آگهی اضطراب اجتماعی با درمان مناسب نسبتا خوب است. روند های ترکیبی، تغییر شیوه زندگی و دارو می تواند به بسیاری از افراد کمک کند تا در شرایط اجتماعی با اضطراب و عملکرد خود کنار بیایند. علاوه بر گزینه های درمانی بهتر است برای کنترل ترس های خود راهکارهای زیر را در نظر بگیرید:

  • انجام تکنیک های آرامش
  • مصرف داروهای تجویز شده طبق دستورالعمل
  • شناخت محرک هایی که باعث عصبانیت شما می شود.

منابع:

https://www.healthline.com/health/anxiety/social-phobia

https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/social-anxiety-disorder/symptoms-causes/syc-20353561


دسته بندی ها : روانشناسی و روانپزشکی