علت مرگ مغزی: 4 شیوه تشخیص این عارضه

مرگ مغزی (BRIN DEATH) یک معیار پزشکی و قانونی جهانی قابل قبول برای تعیین مرگ فرد است. در واقع تعیین مرگ مغزی معادل با مرگ قلبی ریوی خواهد بود. وقتی بیمار به “اغما برگشت ناپذیر” مبتلا می شود، علائمی شامل عدم هشیاری، از بین رفتن پاسخ به رفلکس های ساقه مغز و تنفس خود به خودی و EEG مسطح را نشان می دهد.

این در واقع هماهنگ با یکسان سازی قانون مرگ است که می گوید: ” فردی که (1) قطع برگشت پذیر عملکردهای گردش خون و تنفس را داشته باشد و (2) قطع برگشت ناپذیر تمام عملکردهای کل مغز از جمله ساقه مغز را دارد، مرده است. کمای عمیق و عدم پاسخ به محرک های بیرونی کاملاً بی پاسخ جزو ویژگی بارز BRIN DEATH است.

ما در پزشکت بهترین متخصصان را در زمینه بیماری‌های مربوط به مغز و اعصاب داریم که با در نظر گرفتن علائم شما و تجویز آزمایشات لازم، بیماری‌های احتمالی مربوط به سیستم عصبی شما را تشخیص خواهند داد؛ پس همین حالا ویزیت آنلاین متخصص مغز و اعصاب را از ما رزرو کنید.

شروع تعیین مرگ مغزی

این حالت را می توان در شرایطی که آسیب نورولوژیک فاجعه بار رخ داده است در نظر گرفت. اگرچه ممکن است تروما شایعترین علت در نظر گرفته شود، منابع دیگر آسیب عصبی شامل خون ریزی، فشار خون بالا، آنوریسم، تومورهای فشاری مغز و آسیب مغزی آنوکسیک هستند.

بسیاری از بیماران ارزیابی معیارهای غربالگری را در معاینه اولیه برآورده نمی کنند و ادامه احیا و ارزیابی مجدد ضروری خواهد بود. اهدای عضو نقش مهمی در تکامل مفهوم مرگ مغزی داشته است، گفت و گو های اولیه با خانواده بیمار یک ضرورت است. در مورد ماهیت مرگ مغزی آموزش کافی لازم خواهد بود و اینکه به محض وقوع مرگ مغزی، بیمار مرده اعلام شده و زمان فوت در تلفظ ثبت شود.

در brauphk deas، عملکرد ساقه مغز و پاسخ های شنیداری کوتاه مدت وجود ندارد. مشاهده اینکه تمام اجزای BAER بعد از موج I یا II در مرگ مغزی وجود ندارند؛ اما اختلالات سمی و متابولیکی نشان می دهند که BAER ممکن است در ارزیابی بیمارانی که در آن ها اغما از علت های سمی مشکوک هستند، مفید باشد (به ویژه، کاما باربیتورات شناخته شده است.)

نحوه تشخیص مرگ مغزی

BRIN DEATH هنگامی است که یک آسیب شدید مغز منجر به قطع غیرقابل برگشت کلیه عملکردهای مغز از جمله ساقه مغز می شود که یک رویداد با فرکانس بسیار پایین است و در مرگ مغزی نباید زود با یک معاینه اولیه بگوییم که بیمار دچار مرگ مغزی شده است؛ زیرا  امکان دارد مصرف داروهای آرام بخشی یا مسمومیت با الکل باشد.

BRIN DEATH باید با استانداردهای پزشکی پذیرفته شده تعیین شود. “تعیین صحیح مرگ مغزی” در مراقبت‌های پزشکی ضروری است تا اقدامات نادرستی انجام نشود.

BRIN DEATH یک تشخیص بالینی است. آزمایش های تأییدکننده مانند EEG برای اعلام مرگ مغزی ضروری نیستند؛ اما در شرایطی که تشخیص بالینی BRIN DEATH با اطمینان انجام نمی شود، آزمایش تأیید کننده ای لازم هست.

بیش از ۹۴ پزشک آنلاین و آماده پاسخگویی

مشاوره آنلاین با بهترین متخصصان مغز و اعصاب

گفتگو با پزشک

به عنوان مثال می توان به ترومای شدید صورت یا اندام، ناهنجاری های پیش بینی ناگهانی پوستی، بیماری شدید ریوی و در نتیجه حفظ طولانی دی اکسید کربن در بدن اشاره کرد.

آزمایشات تشخیصی برای تأیید مرگ مغزی کودکان و بزرگسالان به شرح زیر هستند:

• آنژیوگرام مغزی که نشانگر قطع کامل گردش خون داخل جمجمه در سطح شریان های کاروتید داخلی است.
• الکتروژنتیک مسطح EEG که تظاهرات فعالیت الکتروکاردیوگرافی مصنوعی تولید شده توسط قلب است.
• سونوگرافی از شریان های مغزی میانی
• اسکن پرفیوژن مغزی که نشانگر عدم وجود کامل جریان خون به مغز است.

1) EEG

اگر موج مغزی وجود داشته باشد، تشخیص BRIN DEATH قابل تشخیص نیست. تأیید EEG مرگ مغزی در بیمارانی که در معرض آرامبخش ها یا سموم قرار دارند، معتبر نیست؛ زیرا آن ها می توانند فعالیت الکتریکی مغز را به طور مستقیم سرکوب کنند.

2) آنژیوگرافی

فقدان کامل جریان خون داخل جمجمه در آنژیوگرام چهار رگ، تشخیص مرگ مغزی را تأیید می کند.

3) تصویربرداری مغزی رادیوایزوتوپ

فقدان کامل پرفیوژن مغزی با استفاده از آنژیوگرافی رادیونوکلئید یا توموگرافی محاسبه شده با انتشار فوتون منفرد (SPECT) قابل اثبات است.

4) سونوگرافی

پروفایل سرعت که نشان دهنده سنبله های سیستولیک با جریان دیاستولیک غایب یا معکوس است، با قطع جریان خون مغزی و مرگ مغزی سازگار است.

پاتوفیزیولوژی مرگ مغزی

BRIN DEATH با افزایش فشار داخل جمجمه همراه است که مقدار زیادی مواد کاتکول آمین آزاد شده و منجر به افزایش فشار خون شریانی سیستمیک می شود. کاهش برون ده قلبی، ورم ریوی و کم خونی قلبی از دیگر شرایط بالینی است که در این حالت با آن رو به رو می شوید.

زمانی که انفارکتوس در کل مغز رخ می دهد، کاتکول آمین ها به طور ناگهانی کاهش می یابند. حتی بازده سیستم عصبی سمپاتیک از بین می رود. این منجر به باز شدن ناگهانی عروق محیطی و افت فشار خون سیستمیک می شود.

سایر مشکلات شایع که پس از مرگ مغزی رخ می دهند و می توانند باعث زنده ماندن ارگان ها شوند، عبارت‌اند از:

• هیپوترمی
• اختلالات الکترولیت مانند هیپوکالمی و هایپرناترمیا
• اسیدوز
• ورم ریوی
• ایست قلبی

اهدای عضو پس از مشخص شدن مرگ مغزی

هنگامی که یک اهدا کننده اندام شناسایی شد، مراقبت های پزشکی برای اطمینان از سلامت اعضای بدن در بهترین شرایط ممکن انجام می شود. هدف اصلی حفظ دوام اعضای بدن است. این امر با اطمینان از اکسیژن رسانی و تهویه، حفظ پایداری همودینامیک و تصحیح مشکلات الکترولیت و ناهنجاری های اسیدپایه انجام می شود.

اطمینان از اکسیژن رسانی باید صورت بگیرد تا شریان ها اکسیژن کافی داشته باشد تا سموم ناشی از Fio2 بالا را به حداقل رساند. برای جلوگیری از آسیب ریه باید از فشار زیاد راه هوایی جلوگیری کرد. علاوه بر این، وضعیت اسید پایه باید عادی شود. در صورت لزوم، فشارخون عموما توسط انبساط حجم و وازپرسورها کنترل خواهد شد.

درمان باید با نظارت فشار وریدی مرکزی کنترل شود. برای جلوگیری از ورم ریوی جایگزینی مایعات باید با احتیاط صورت بگیرد؛ اما برای جلوگیری از آسیب اندام‌های انتهایی از تنگی عروق و افت فشار خون باید استفاده از وازوپرسورها به حداقل برسد. درمان دیابت بیضه ممکن است که نیاز به تعویض هورمون، انبساط حجم و تصحیح افت فشار خون و افت پتاسیم و منیزیم داشته باشد.

نکات کلیدی در مرگ مغزی کودکان

• مرگ مغزی قطع برگشت ناپذیر کلیه عملکردهای مغزی از جمله ساقه مغز است.
• از دست دادن کل رفلکسهای ساقه مغز از جمله تنفس در دو معاینه جداگانه> 24 ساعت فاصله و پس از رد علت های سمی و متابولیک کما ممکن است به عنوان شواهد بالینی مرگ مغزی در نظر گرفته شود.
• اگر بیمار با وجود PCO2> 60 mmHg و / یا افزایش PCO2> 20 mmHg در تنظیم پایداری همودینامیک نسبی، ممکن است که یک بیمار آزمایش آپنه را گذرانده باشد.
• رفلکس‌های ستون فقرات ممکن است که بعد از مرگ مغز وجود داشته باشند.
• پاسخهای قلبی اغلب در ساعت ها و روزهای پس از مرگ مغزی از بین می روند.

معیارهای لازم برای تایید مرگ مغزی

مهمترین معیارهای تایید مرگ مغزی در زیر بیان شده اند.

الف) علت اختلال عملکرد مغز باید شناخته شده و غیرقابل برگشت باشد

برای تعیین علت مرگ مغزی ناگهانی، رادیوگرافی و اغلب تصویربرداری عصبی لازم است. هیچ شرایط پزشکی مخدوش کننده ای وجود ندارد که بتواند در معاینه بالینی تأثیر بگذارد. از جمله اختلالات شدید الکترولیت، اختلالات اسید بیس، سطح آمونیاک بالا یا اختلالات غدد درون ریز به ویژه، کم کاری تیروئید عمیق یا پرکاری تیروئید یا کمبود شدید کورتیزول.

دمای بدن باید> 96.8 درجه فارنهایت (36.5 درجه سانتیگراد) باشد. فشار خون سیستولیک باید> 90 میلی متر جیوه حفظ شود. هیچ مدرکی درمورد مسمومیت با مواد مخدر، مسمومیت یا استفاده از داروهای مسدود کننده عصب عضلانی وجود ندارد. سطح باربیتورات باید <10 میکروگرم بر میلی لیتر باشد.

اخیراً دوزهای مهمی از داروهای ضد افسردگی CNS (به عنوان مثال، مواد مخدر، آرامبخش، خواب آور، ضد انعقادی) انجام شده باشد، باید قابلیت اطمینان از معاینه بالینی را زیر سؤال برد و باید آزمایشات جانبی انجام شود.

در صورتی که بیمار به تازگی یا طولانی مدت استفاده از داروهای مسدود کننده عصبی و عضلانی را داشته، باید عدم وجود محاصره عصبی-عضلانی (به عنوان مثال، با روش تحریک عصب) وجود داشته باشد. در صورت وجود متغیرهای مخدوش کننده، مرگ مغزی با کمک آزمایشات جانبی مشخص می شود.

ب) وجود سه یافته در بیماران مرگ مغزی

رفلکس نخاعی در مرگ مغزی باید موارد زیر را شامل شود:

• اغما، عدم وجود رفلکس های ساقه مغز و آپنه: اغما به عنوان فقدان هرگونه واکنش واسطه مغزی به محرک ها، از قبیل درد در تمام اندام ها تعریف می شود.
• پاسخ به نور: (در صورت پاسخگویی ممکن است یک ذره بین مفید باشد.) دانش آموزان باید پزشک را از احتمال مسمومیت با مواد مخدر مطلع کنند؛ اما می توان با آسیب پوستی نیز دید.
• حرکات چشمی: بدون رفلکس چشمی که تنها در صورت اطمینان از سالم بودن ستون فقرات گردنی انجام می شود و هیچ رفلکس چشمی وجود ندارد.

دریافت مشاوره فوری پزشکی درباره بیماری‌های مغز و اعصاب در پزشکت

اگر شما هم مشکلاتی مثل سردرد، سرگیجه مداوم، بی‌حسی دست و پا، تاری دید و… دارید، بهتر است که به یک پزشک متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید. ما در پزشکت بهترین متخصصان را در زمینه مغز و اعصاب داریم که با بررسی علائم شما و تجویز آزمایشات و اسکن‌های لازم، علت بروز این علائم را در شما تشخیص خواهند داد. پس همین حالا با ما در ارتباط باشید.

سخن پایانی

مرگ مغزی جزو شایع‌ترین علل مرگ در انسان بوده که یک وضعیت پزشکی غیرقابل بازگشت است که در آن تمامی عملکردهای مغز و فعالیت‌ های حیاتی ساقه مغز به‌طور کامل متوقف می‌شود.

استفاده از تنفس مصنوعی که بقای عملکرد سایر اندام ها را با وجود آسیب عصبی امکان پذیر کرده است، این امکان وجود دارد که با این که مغز فرد “مرده” یا فاقد عملکرد شده؛ ولی اندام های عمومی با استفاده از دستگاهای احیا هنوز زنده باشند.