سلامت مردان و اورولوژی

سرطان پروستات چگونه درمان می شود؟

درمان سرطان پروستات ممکن است با ترکیبی از چندین روش درمانی، از جمله جراحی، پرتودرمانی یا هورمون درمانی انجام شود. تیم پزشکی یک ارزیابی جامع از درمان های موجود و همچنین نتایج مورد انتظار را ارائه خواهد کرد. تصمیم درمانی بر اساس تعدادی از عوامل بالینی و روانی، از جمله مرحله سرطان پروستات، نیاز به درمان، سطح خطر، امید به زندگی پیش بینی شده، سلامت کلی و ترجیحات شخصی بیمار خواهد بود.

وقتی صحبت از درمان سرطان پروستات می شود، زمان بندی اغلب به اندازه نوع درمان انتخابی مهم است. برخی از بیماران برای به تاخیر انداختن درمان و اجتناب از خطرات و عوارض جانبی مرتبط، ترجیح می دهند راهکار نظارت و انتظار را انتخاب کنند و سرطان خود را تحت کنترل داشته باشند.

درمان سرطان پروستات چه زمانی شروع می شود؟

از آنجایی که برخی سرطان های پروستات بسیار آهسته رشد می کنند، پزشک ممکن است تشخیص دهد که سرطان زیاد برای بیمار خطری ندارد. این امر به ویژه در صورتی که بروز سرطان پروستات موضعی به سایر قسمت های بدن انتشار پیدا نکرده است، صدق می کند.

در این شرایط، شما و پزشکتان می توانید به جای انجام فوری درمان، منتظر بمانید و به جای آن وضعیت خود را کنترل کنید. پزشکان این رویکرد را نظارت فعال می نامند. با عجله نکردن در درمان سرطانی که ممکن است به شما آسیبی نرساند، این رویکرد به بسیاری از مردان کمک می کند تا از عوارض جانبی مرتبط با درمان پیشگیری کنند.

نظارت فعال در درمان سرطان پروستات چیست؟

سرطان پروستات چگونه درمان می شود؟ | پزشکت

هم اکنون با مشاوران پزشکت مشاوره آنلاین بگیرید

نظارت فعال، به این معنی است که پزشک، شما را از نزدیک تحت نظر می گیرد و وضعیت انتشار سرطان را بررسی می کند. این در درجه اول برای سرطان هایی است که پزشکان آنها را به عنوان زیر طبقه بندی می کنند:

  • سرطان های با رشد کند.
  • خطر بسیار کم برای بروز علائم

برای نظارت بر سرطان پروستات کم خطر، فردی که تحت نظارت فعال قرار دارد، می تواند موارد زیر را انجام دهد:

  • معاینه رکتوم: هر شش ماه یکبار
  • تست PSA: دو بار در سال. این آزمایش خون که معمولا برای غربالگری سرطان پروستات استفاده می شود، میزان آنتی ژن اختصاصی پروستات (PSA) را در خون شما اندازه می گیرد.
  • بیوپسی: یک بار در سال (تا زمانی که پزشک شما تشخیص دهد که بیوپسی کمتر ضروری است)
  • اسکن MRI: در برخی موارد برای نشان دادن جزئیات بیشتر سرطان در صورت داشتن هرگونه سوال یا نگرانی از نتایج آزمایش شما ضروری است.

پزشک شما قبل از اینکه تصمیم بگیرد آیا این روش برای شما مناسب است یا خیر، فاکتورهای زیادی را در نظر می گیرد. این شامل:

امتیاز گلیسون

این سیستم امتیاز دهی میزان تهاجمی بودن سرطان پروستات را ارزیابی می کند. همچنین به میزان احتمال انتشار سرطان اشاره می کند. نمرات گلیسون کمتر از 7، کم خطر در نظر گرفته می شود و ممکن است برای نظارت فعال مناسب باشد.

نتایج بیوپسی

بیوپسی پروستات امروزه تنها راه قطعی برای تشخیص سرطان پروستات است. پس از بیوپسی پروستات، پزشک تعداد نمونه های حاوی سرطان را شمارش می کند. برای نمونه‌برداری‌هایی که سه یا کمتر نمونه (یا هسته) سرطانی را نشان می‌دهند، پزشک ممکن است توصیه کند قبل از شروع درمان، شما را تحت نظر داشته باشد.

نتایج PSA

آزمایش PSA روش استانداردی است که پزشکان خطر سرطان پروستات را ارزیابی می کنند. پزشکان از نتایج آزمایش PSA به همراه اطلاعات مربوط به اندازه پروستات برای اندازه گیری تراکم PSA استفاده می کنند. اگر تراکم PSA کمتر از 0.15 باشد، ممکن است به درمان فوری نیاز نداشته باشید.

ویژگی های فیزیکی

روش دیگری که پزشک شما برای ارزیابی سرطان پروستات انجام می دهد، معاینه رکتوم است. اگر با این آزمایش پزشک نتواند سرطان را تشخیص دهد و یا شناسایی کند (مثلاً از طریق یک ندول سخت)، در این شرایط شاید شما به درمان فوری نیازی نداشته باشید.

پرتودرمانی برای سرطان پروستات

سرطان پروستات چگونه درمان می شود؟ | پزشکت

پرتودرمانی یک روش درمانی موثر است که با استفاده از پرتوها یا ذرات پر انرژی سلول های سرطانی پروستات را از بین می برد. پرتو را می توان به روش های مختلفی ارسال کرد، از جمله براکی تراپی (با استفاده از دانه هایی که در بدن بیمار کاشته می شوند) و پرتوهای خارجی که انرژی را از طریق پوست پخش می کند.

پرتودرمانی برای سرطان پروستات توسط انکولوژیست های با تجربه رادیواکتیو که در مراکز عالی با حجم بالا کار می کنند، به بهترین وجه ارائه می شود.

پرتودرمانی می تواند:

  • هم سرطان های مرحله اولیه غده پروستات و هم سرطان های پیشرفته تری را که ممکن است به سایر قسمت های بدن انتشار یافته است را درمان کنید.
  • به تنهایی یا همراه با سایر درمان ها مانند کمبود درمانی استفاده شود
  • سرطان مکرر پروستات را بعد از جراحی درمان کند.
  • مبتلا به سرطان پروستات با انتشار محدود (الیگومتاستاتیک) را برای کاهش اندازه تومور و بهبود بقا و کیفیت زندگی درمان کند.
  • به عنوان یک درمان تسکینی برای رفع درد ناشی از سرطان پیشرفته استفاده شود.

انواع پرتودرمانی برای درمان سرطان پروستات

پرتو درمانی خارجی (EBRT)

این رایج ترین نوع پرتودرمانی است و بدون درد است. قبل از درمان، تیم پرتودرمانی شما از اسکن های توموگرافی کامپیوتری (CT) و اسکن های تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) برای ترسیم موقعیت پروستات و سلول های تومور استفاده می کند.

در طول هر جلسه درمانی، پرتوهای اشعه ایکس بر روی نواحی مورد نظر سرطان متمرکز می شود. انکولوژیست ها می توانند شدت دوزها و پرتوهای تابش را تغییر دهند تا دوزهای بالایی از تابش را به سلول های تومور بهتر برسانند در حالی که دوزهای کمتری را به بافت های سالم اطراف می رسانند.

پرتودرمانی تعدیل‌شده با شدت (IMRT)

این یک شکل پیچیده از تابش پرتو خارجی است که توسط شتاب دهنده های خطی (LINACS) ارسال می شود. انکولوژیست‌ها می‌توانند شدت و شکل پرتوهای پرتو را تغییر دهند تا تابش بهتری را که به پروستات ارسال می‌شود هدف قرار دهند و در عین حال تابش را به مثانه و بافت رکتوم مجاور محدود کنند. به دلیل برنامه‌ریزی درمانی این نوع پرتودرمانی، پزشک می‌تواند دوزهای دقیق‌تر، شدیدتر و مؤثرتر پرتو را با خطر کمتر آسیب رساندن به بافت اطراف ارائه کند.

پرتو درمانی پروتون

پروتون درمانی یک شکل جایگزین از EBRT است که در حال حاضر بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد. مراکز مجهز تری وجود دارد که می توانند آن را ارائه دهند. مزیت اصلی پروتون درمانی این است که به دلیل خواص فیزیکی پرتو، پرتو در مرزهای تومور متوقف می شود و از “دوز خروجی” جلوگیری می کند که می تواند بافت های سالم و نزدیک را در مناطق خارج از هدف پروستات تحت تاثیر قرار دهد. شواهد موجود نشان می دهد که این روش به اندازه سایر روش های پرتودرمانی در از بین بردن سرطان پروستات موثر است.

پرتودرمانی استریوتاکتیک بدن (SBRT) یا پرتو درمانی استریوتاکتیک ابلیتی (SABR)

SBRT یا SABR با هدایت تکنیک‌های تصویربرداری پیشرفته، دوزهای زیادی از تابش را در مدت زمان کوتاهی به یک منطقه دقیق ارسال می‌کند. در SBRT معمولاً با نام ماشین‌هایی که برای ارسال تابش استفاده می‌شوند، نامیده می‌شود. SBRT می تواند به برخی از بیماران مبتلا به سرطان پروستات موضعی، راحتی درمان های کمتری را ارائه دهد و در عین حال اثربخشی و ایمنی درمان را حفظ کند. SBRT همچنین ممکن است برای درمان متاستاز برای برخی از بیماران به منظور کاهش توده تومور و افزایش بالقوه بقا استفاده شود.

پرتودرمانی با هدایت تصویری (IGRT)

IGRT به استفاده از تصویربرداری روزانه برای بررسی موقعیت هدف تومور اشاره دارد. اغلب، این ممکن است شامل دوز کم اشعه ایکس (kV) یا سی تی اسکن (سی تی پرتو مخروطی) باشد. برای برخی از بیماران، نشانگرهای طلایی یا پلاتین فیدوشیال ممکن است قبل از درمان در پروستات قرار داده شود.

این نشانگرها در اسکن های تصویربرداری نشان داده می شوند و به انکولوژیست پرتودرمانی کمک می کنند تا موقعیت تومور را ببیند، و به آماده سازی بیمار برای درمان هر روز کمک می کند.

براکی تراپی

سرطان پروستات چگونه درمان می شود؟ | پزشکت

براکی تراپی کاشت بذر، پرتودرمانی بینابینی یا پرتودرمانی داخلی نیز نامیده می شود. برای براکی‌تراپی دائمی (میزان دوز پایین)، دانه‌های رادیواکتیو ریز (حدود 0.8 میلی‌متر ضخامت و 4.5 میلی‌متر طول) با استفاده از سوزن‌هایی که دقیقاً پشت کیسه بیضه وارد پوست می‌شوند، وارد پروستات می‌شوند.

دانه ها تشعشع می کنند تا سلول های سرطانی را بلافاصله در اطراف خود به مدت چند ماه از بین ببرد تا زمانی که رادیواکتیویته از بین برود. محفظه بذر از تیتانیوم ساخته شده است که برای ماندن در بدن بی خطر است. از سونوگرافی، سی تی اسکن و اسکن MRI می توان برای اطمینان از قرار گرفتن دانه ها در مکان های مناسب استفاده کرد.

برای برخی از بیماران، براکی تراپی موقت (میزان دوز بالا) برای تجویز دوزهای بالاتر پرتو از طریق کاتترهای قرار داده شده در پروستات برای مدت کوتاهی استفاده می شود. اصطلاح “نرخ دوز بالا” به مدت زمانی که تابش ارسال می شود، اشاره دارد، نه مقدار تابش داده شده.

درمان با رادیوم 223

رادیوم 223، یک ماده رادیواکتیو، برای درمان مردان مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک که دیگر به هورمون درمانی پاسخ نمی دهد، استفاده می شود

. به دلیل تقلید از کلسیم، رادیوم به طور انتخابی در مناطقی که سرطان پروستات به استخوان حمله می کند جذب می شود. این درمان انقلابی نشان داده است که امید به زندگی مردان مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک را که به استخوان‌ها انتشار یافته است، بهبود می‌بخشد و مشکلات استخوان مانند درد یا شکستگی را به تاخیر می‌اندازد.

اکثر بیمارانی که تحت پرتو قرار می گیرند اثرات دائمی بر عملکرد روده یا ادرار ندارند و بیمارانی که پس از این درمان ها دچار مشکل نعوظ می شوند اغلب می توانند با داروهایی مانند سیلدنافیل یا تادالافیل با موفقیت درمان شوند.

درمان سیستمیک برای سرطان پروستات

هنگام مواجهه با سرطان متاستاتیک پروستات (سرطانی که به سایر قسمت های بدن سرایت کرده است)، درمان باید شامل درمان سیستمیک باشد که برای گردش و حمله به سلول های سرطانی در سراسر بدن طراحی شده است.

پزشکان ممکن است از ترکیبی از هورمون درمانی، شیمی درمانی و عوامل جدید برای درمان بیماران مبتلا به بیماری متاستاتیک با حجم بالا استفاده کنند. درمان‌ها و رژیم‌های درمانی جدید برای سرطان متاستاتیک پروستات همچنان در حال ظهور هستند.

مشاوره با یک انکولوژیست پزشکی متخصص در سرطان پروستات برای بیماران مبتلا به بیماری گسترده مهم است. علاوه بر نقش معمول آن در درمان سرطان متاستاتیک پروستات، اخته شدن شیمیایی (درمان با استفاده از داروهایی که سطح آندروژن را کاهش می دهد) ممکن است همراه با پرتودرمانی به عنوان درمان اولیه برای سرطانی که خطر عود بالایی دارد، به کار رود.

ایمونوتراپی برای سرطان پروستات

سرطان پروستات چگونه درمان می شود؟ | پزشکت

ایمونوتراپی سرطان پروستات با کمک به سیستم ایمنی خود بیمار در مقابله با سلول های سرطانی عمل می کند.

یکی از درمان های ایمنی که توسط FDA تایید شده است، واکسنی به نام sipuleucel-T (Provenge) است که سیستم ایمنی بدن بیمار را برای حمله به سلول های سرطان پروستات تحریک می کند. این واکسن برای مطابقت با سیستم ایمنی هر بیمار با استفاده از فرآیند زیر طراحی شده است:

  1. با استفاده از دستگاه مخصوص، گلبول های سفید خون در طی چند ساعت از بیمار خارج می شود.
  2. در آزمایشگاه، گلبول های سفید خون در معرض پروتئینی از سلول های سرطانی پروستات به نام اسید فسفاتاز پروستات قرار می گیرند. این قرار گرفتن در معرض گلبول های سفید خون را برای تشخیص سلول های سرطانی پروستات آموزش می دهد.
  3. سلول های آموزش دیده دوباره به بدن بیمار تزریق می شوند.سلول های تزریق شده به سایر سلول های سیستم ایمنی کمک می کند تا به سرطان پروستات حمله کنند.

در حالی که به نظر نمی رسد sipuleucel-T سطوح PSA را کاهش دهد یا رشد سرطان پروستات را متوقف کند، ممکن است امید به زندگی در بیماران مبتلا به سرطان مقاوم به اخته متاستاتیک که علائم کمی از خود نشان می دهند یا بدون علائم هستند، افزایش دهد.

عوارض جانبی رایج واکسن شامل تب، خستگی، لرز، درد کمر و مفاصل، سردرد و حالت تهوع است. آنها با دوره انفوزیون همراه هستند و معمولاً فقط چند روز طول می کشند.

کرایوتراپی برای سرطان پروستات چیست؟

سرطان پروستات چگونه درمان می شود؟ | پزشکت

کرایوتراپی شامل انجماد سلول های سرطانی و قطع جریان خون آنها می شود. در این روند درمانی، سوزن های ریز درست در داخل تومور قرار می گیرند. گازهای آرگون از سوزن ها عبور داده می شود و با گازهای هلیوم مبادله می شود. این باعث چرخه یخ زدگی و گرم شدن سلول ها می شود. سپس بافت یخ زده و مرده ذوب شده و به طور طبیعی توسط بدن جذب می شود.

کرایوتراپی می تواند برای درمان انواع بیماری ها استفاده شود. هنگامی که برای سرطان پروستات استفاده می شود، یک کاتتر در مجرای ادرار قرار می گیرد تا از فریز آن جلوگیری کند. سوزن ها با استفاده از تصاویر فراصوت برای هدایت تومورهای پروستات هدایت می شوند.

کرایوتراپی برای درمان سرطان پروستات

کرایوتراپی ممکن است یک گزینه درمانی خوب برای درمان سرطان پروستات در شرایط زیر باشد:

  • مردان مبتلا به سرطان در غده پروستات که به سایر قسمت های بدن سرایت نکرده است.
  • مردانی که به اندازه کافی خوب نیستند که تحت اشعه یا عمل قرار بگیرند.
  • وقتی هدف درمان نباشد، ممکن است برای مردانی مفید باشد که سرطانی دارند که فراتر از غده پروستات انتشار پیدا می کند و برای علائم نیاز به درمان دارند.
  • گاهی اوقات برای مردانی که نتایج ناموفق با پرتودرمانی داشته اند استفاده می شود.

کرایوتراپی ممکن است برای مردانی که غده پروستات بسیار بزرگی دارند توصیه نشود. کرایوتراپی نسبت به روش استاندارد کمتر تهاجمی است. این شامل سوزن هایی است که از طریق پوست زیر کیسه بیضه به نام پرینه وارد می شود. خونریزی کمتر، بستری کوتاهتر در بیمارستان، بهبودی سریعتر و درد کمتری دارد. در صورت نیاز می توان آن را تکرار کرد.

خطرات کرایوتراپی برای سرطان پروستات چیست؟

مانند هر روش دیگری، ممکن است در حین انجام آن عوارضی رخ دهد. خطر اختلال نعوظ دائمی (ED) با کرایوتراپی بسیار زیاد است. این روش برای مردانی که پس از درمان نگران ED نیستند، انتخاب مناسبی است. برخی از عوارض احتمالی دیگر ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • عفونت
  • خونریزی و یا خون در ادرار
  • تورم در اطراف آلت تناسلی یا کیسه بیضه
  • اصرار برای تخلیه مثانه و روده بیشتر (معمولاً طی چند هفته از بین می رود).
  • اتصال غیر طبیعی (فیستول) بین رکتوم و مثانه یا مجرای ادرار یک عارضه نادر است.
  • درد یا تورم در ناحیه ای که سوزن ها در بدن قرار می گیرند (بین کیسه بیضه و مقعد)
  • یخ زدگی ممکن است بر مثانه و روده تأثیر بگذارد که می تواند منجر به درد و احساس سوزش شود.
  • بی اختیاری ادرار نادر است، اما اگر مردی سابقه پرتودرمانی داشته باشد، ممکن است شایع تر باشد.

باتوجه به شرایط شما ممکن است خطرات دیگری نیز وجود داشته باشد. قبل از انجام عمل حتماً در مورد هر گونه نگرانی با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود صحبت کنید.

در طول کرایوتراپی برای سرطان پروستات چه اتفاقی می افتد؟

کرایوتراپی ممکن است نیاز به یک روز بستری در بیمارستان داشته باشد یا به عنوان یک روش سرپایی انجام شود. روش ها ممکن است باتوجه به شرایط شما و عملکرد ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی متفاوت باشد.

به طور کلی، کرایوتراپی طبق فرآیند زیر صورت می گیرد:
  1. اگر بیهوشی عمومی دریافت کنید، ممکن است یک لوله تنفسی از طریق گلو وارد ریه های شما شود و شما به یک دستگاه تنفس مصنوعی وصل می شوید.
  2. متخصص بیهوشی ضربان قلب، فشار خون، تنفس و سطح اکسیژن خون شما را در طول عمل بررسی می کند.
  3. شما به پشت روی میز عمل قرار می گیرید و پاهایتان را به صورت رکابی بالا نگه داشته می شود.
  4. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی یک کاتتر نرم و انعطاف پذیر را از طریق آلت تناسلی شما و داخل مثانه قرار می دهد تا ادرار را تخلیه کند.کاتتر با محلول نمک گرم (سالین) پر می شود. حتی اگر غده پروستات بعد از درمان متورم شود، به تخلیه ادرار کمک می کند. این کاتتر همچنین برای حفظ آب نمک گرم از طریق مجرای ادرار به منظور محافظت از آن در برابر دمای سرد استفاده شده در طول عمل استفاده می شود.
  5. یک پروب سونوگرافی ترانس رکتال (TRUS) در رکتوم شما قرار داده می شود تا پروستات و بافت های مجاور آن روی صفحه کامپیوتر دیده شوند.
  6. پزشک کرایوپروب‌ها (سوزن‌ها) را در نواحی از پیش انتخاب شده بین کیسه بیضه و مقعد وارد می‌کند.گاز به سوزن ها وارد می شود تا بافت پروستات مجاور منجمد شود. ناحیه یخ زده تنها برای چند دقیقه یخ زده می ماند و سپس با گذاشتن هلیوم از طریق سوزن ها ذوب می شود. این چرخه ممکن است تکرار شود.
  7. جراح از تصاویر اولتراسوند برای مشاهده فرآیند انجماد استفاده می کند تا مطمئن شود که فقط سرطان در حال درمان است.
  8. سوزن ها و پروب TRUS برداشته می شود و کاتتر ادراری در مثانه شما باقی می ماند.
  9. در صورت استفاده، لوله تنفسی خارج می شود و شما به طور طبیعی نفس می کشید.
  10. پانسمان استریل اعمال خواهد شد.
مراقبت در خانه

هنگامی که در خانه هستید، تمیز و خشک نگه داشتن ناحیه جراحی بسیار مهم است. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی دستورالعمل های خاصی را برای حمام کردن به شما می دهد. محل های وارد کردن سوزن ممکن است تا چند روز پس از کرایوتراپی حساس یا دردناک باشد. طبق توصیه پزشک، مسکن برای درد مصرف کنید. تا زمانی که پزشک به شما بگوید نباید رانندگی کنید. محدودیت‌های فعالیت دیگری نیز ممکن است اعمال شود.

حتماً هر قرار ملاقات بعدی را نگه دارید تا ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی شما بتواند از بهبودی شما مطمئن شود. کاتتر در یکی از این قرارهای بعدی خارج می شود.

اگر یکی از موارد زیر را دارید با پزشک خود تماس بگیرید:

  • تغییر در خروجی ادرار، رنگ یا بو
  • ناتوانی در ادرار کردن پس از برداشتن کاتتر
  • افزایش درد در اطراف محل های وارد کردن سوزن
  • تب و یا لرز
  • قرمزی، تورم، خونریزی یا سایر زهکشی‌ها از محل‌های وارد کردن سوزن

باتوجه به وضعیت شما ممکن است ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما دستورالعمل های دیگری را پس از عمل به شما ارائه دهد.

ممکن است یک یا دو روز بعد از عمل مقداری خون در ادرار خود مشاهده کنید. تورم در آلت تناسلی یا کیسه بیضه شایع است. همچنین ممکن است درد در شکمو احساس سوزش داشته باشید که ممکن است باعث شود بیشتر به دستشویی بروید. کاتتر به مدت 1 تا 3 هفته در داخل می ماند تا به تخلیه ادرار در زمان بهبودی غده پروستات کمک کند.

جراحی برای درمان سرطان پروستات

سرطان پروستات چگونه درمان می شود؟ | پزشکت

در اغلب موارد، جراحی برای سرطان پروستات در مراحل اولیه است که به نقاط دوردست مانند استخوان ها و غدد لنفاوی انتشار نیافته است. هدف از عمل جراحی حذف تمام سرطان است.

در رایج ترین جراحی برای سرطان پروستات، کل غده پروستات با استفاده از روشی به نام پروستاتکتومی رادیکال برداشته می شود. جراحی همچنین ممکن است به عنوان بخشی از یک رویکرد چندوجهی برای درمان سرطان تهاجمی یا متاستاتیک پروستات استفاده شود.

جراحی هایی که در مراکز پزشکی با حجم بالا توسط پزشکان ماهر انجام می شود بهترین نتایج را به همراه دارد. برخی از بیماران ممکن است کاندید بیش از یک تکنیک جراحی باشند. پزشک به شما کمک می کند بهترین نوع جراحی سرطان پروستات را برای شرایط خود انتخاب کنید.

پروستاتکتومی رادیکال (باز)

به عنوان یک رویکرد باز، برای جراحی سرطان پروستات، جراح برشی را در یکی از دو ناحیه ممکن برای برداشتن پروستات و بافت های مجاور ایجاد می کند. در طی یک پروستاتکتومی رتروپوبیک رادیکال، جراح برشی را در قسمت تحتانی شکم ایجاد می کند که از ناف تا استخوان شرمگاهی امتداد دارد. پروستاتکتومی رادیکال پرینه از طریق یک برش بین مقعد و کیسه بیضه انجام می شود.

پروستاتکتومی رادیکال لاپاراسکوپی

روش های لاپاراسکوپی برای پروستاتکتومی رادیکال شامل برش های کوچکتر و ابزارهای جراحی طولانی برای استخراج پروستات است. جراح از ابزاری با دوربین فیلمبرداری در انتهای بدن بیمار استفاده می کند. در مقایسه با روش‌های باز برای جراحی پروستات، این روش معمولاً منجر به درد و خونریزی کمتر، زمان بهبودی سریع‌تر و بستری کوتاه‌تر در بیمارستان می‌شود.

پروستاتکتومی رادیکال لاپاروسکوپی به کمک ربات که توسط جراح کنترل می شود صورت می گیرد. برش های کوچک متعددی در شکم ایجاد می شود تا امکان حرکت بازوهای رباتیک و دوربین فراهم شود. در مقایسه با پروستاتکتومی رادیکال لاپاراسکوپی استاندارد، این رویکرد رباتیک ممکن است دقت و مانور جراح را بهبود بخشد.

بهبودی از پروستاتکتومی رادیکال

بستری معمولی در بیمارستان پس از پروستاتکتومی رادیکال یک تا دو روز است. برای کمک به تخلیه مثانه به مدت یک تا دو هفته پس از جراحی، باید از کاتتر استفاده کنید.

صرف نظر از روش جراحی، باید انتظار داشته باشید که به زودی پس از عمل خود راه بروید. پیاده روی به سرعت بخشیدن به بهبودی شما کمک می کند و خطر ابتلا به عوارض را کاهش می دهد. بهبودی از سرطان پروستات معمولاً شامل فرآیند بازیابی کنترل ادرار (کنترل ادرار) و قدرت (عملکرد نعوظ) است.

  • بی اختیاری ادراری: جراحی پروستات ممکن است بر توانایی شما در کنترل ادرار تأثیر بگذارد و منجر به نشت یا چکیدن ادرار شود. کنترل طبیعی مثانه برای بسیاری از بیماران ظرف چند ماه برمی گردد. در موارد نادر، بیماران ممکن است به طور دائمی بی اختیاری باقی بمانند.
  • ناتوانی جنسی: اعصابی که نعوظ را کنترل می کنند،  در دو طرف پروستات قرار دارند. آنها بسیار ظریف هستند و ممکن است بهبودی آن زمان ببرد. بهبود کامل نعوظ می تواند تا دو سال طول بکشد. در دوران نقاهت، مردان ممکن است از استفاده از داروهای خوراکی (مانند سیلدنافیل)، تزریق درمانی، دستگاه های خلاء و ایمپلنت آلت تناسلی سود ببرند. اعصاب کنترل کننده احساس ارگاسم تحت تأثیر جراحی پروستات قرار نمی گیرند. با این حال، برای برخی از مردان، ارگاسم ممکن است از شدت کاهش یابد یا وجود نداشته باشد. درجه اختلال نعوظ به بار سرطان، تعداد اعصاب برداشته می شود، توانایی بیمار برای داشتن نعوظ قبل از جراحی و سن بیمار مربوط می شود.

شیمی درمانی برای سرطان پروستات

سرطان پروستات چگونه درمان می شود؟ | پزشکت

شیمی درمانی به هر نوع درمانی اطلاق می شود که از مواد شیمیایی برای کشتن یا توقف رشد سلول های سرطانی استفاده می کند. در حالی که شیمی درمانی بعید است سرطان پروستات را درمان کند، ممکن است فوایدی برای بیماران داشته باشد. به عنوان مثال، ممکن است استفاده شود:

  • کار همراه با هورمون درمانی و بهبود نتیجه بیمار
  • افزایش عمر بیمار که دیگر به هورمون درمانی پاسخ نمی دهد.
  • درمان مردان مبتلا به سرطان پروستات پیشرفته که دارای نوع ژن AR-V7 هستند.
  • تسکین علائم مرتبط با بیماری بسیار پیشرفته یا متاستاتیک، بهبود کیفیت زندگی بیمار
  • بهبود نتیجه جراحی سرطان پروستات، در شرایطی که برای مدت کوتاهی پس از عمل انجام شود.

اکثر مردم به صورت سرپایی در بیمارستان ها یا کلینیک ها، شیمی درمانی می کنند. شیمی درمانی در چرخه هایی انجام می شود که چند هفته طول می کشد. به شما داروها با دوره های استراحت در بین آنها داده می شود تا به بدن شما فرصت بهبودی پیدا کند.

انواع مختلفی از داروهای شیمی درمانی وجود دارد. برای سرطان پروستات، احتمالاً هر بار یک دارو به شما داده می شود. برخی از داروها از طریق خوراکی به صورت قرص و برخی دیگر از طریق IV داده می شوند.

انواع داروهای شیمی درمانی

رایج ترین داروی شیمی درمانی برای سرطان پروستات، دوستاکسل (Taxotere) است که معمولاً همراه با پردنیزون، یک داروی استروئیدی تجویز می شود. پس از شروع دوستاکسل، بسیاری از مردان بهبود علائم مرتبط با بیماری از جمله درد، خستگی و از دست دادن انرژی را تجربه می کنند. اگر دوستاکسل کار نکرد یا تاثیری نداشت، ممکن است از کابازیتاکسل (Jevtana) استفاده شود.

عوارض جانبی شیمی درمانی

همه داروهای شیمی‌درمانی به روش‌های کمی متفاوت عمل می‌کنند و پیش‌بینی عوارض جانبی برای بیماران خاص را به چالش می‌کشند. دوزها، ترکیبات دارویی و پاسخ دارویی از بیمار به بیمار دیگر متفاوت است.

انجمن سرطان آمریکا موارد زیر را به عنوان شایع ترین عوارض شیمی درمانی فهرست می کند:

  • اسهال
  • ریزش مو
  • تهوع و استفراغ
  • زخم های دهان
  • از دست دادن اشتها
  • افزایش خطر عفونت (به دلیل کاهش گلبول های سفید خون)
  • کبودی یا خونریزی آسان (به دلیل کاهش پلاکت خون)
  • خستگی (به دلیل کاهش گلبول های قرمز خون)

راهنمای مدیریت عوارض جانبی شیمی درمانی

این قوانین ساده را برای مدیریت عوارض جانبی خود دنبال کنید:

  • توجه کنید. از تمام واکنش های مورد انتظار و غیرمنتظره نسبت به داروها آگاه باشید.
  • فعال باشید. لیستی از داروهای خود تهیه کنید. با ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی خود در مورد علائمی که باید مراقب بروز آنها باشد و اینکه چه زمانی باید با آنها تماس بگیرید، صحبت کنید.
  • آرام باشید. داروهای شیمی درمانی قدرتمند هستند و می توانند بر بدن تأثیر بگذارند. با یافتن راه هایی برای کاهش استرس، روی بهبودی خود تمرکز کنید. این راهکار ها ممکن است شامل گوش دادن به موسیقی، انجام یوگا یا تمرینات کششی، پیاده روی یا تماشای تلویزیون باشد.

با پزشک خود مشورت کنید. هر گونه تغییر فیزیکی و احساسی که در طول مصرف داروها تجربه می کنید را یادداشت کنید. با ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی خود در مورد هر گونه عوارض جانبی که تجربه می کنید صحبت کنید. داروهای مختلفی برای کمک به دفع یا درمان عوارض جانبی مختلف طراحی شده اند.

منبع
https://www.hopkinsmedicine.org/health/conditions-and-diseases/prostate-cancer/radiation-therapy-for-prostate-cancerhttps://www.hopkinsmedicine.org/health/conditions-and-diseases/prostate-cancer/prostate-cancer-treatment

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
همین حالا با پزشکان آنلاین صحبت کنید