عوارض آمفتامین چیست؟

عوارض آمفتامین چیست؟

عوارض آمفتامین به عوارض فیزیکی و روانی آن مربوط می شود و به طور کلی مصرف آن با بروز عوارض زیادی همراه است. آمفتامین محرک قوی سیستم عصبی مرکزی است. از این دارو برای درمان برخی از بیماری ها استفاده می شود، اما بسیار اعتیادآور است و سابقه سوء استفاده دارد. محرک هایی مانند آمفتامین (Adderall) و متیل فنیدات Ritalin و Concerta برای درمان اختلال نقص توجه و بیش فعالی ( ADHD) استفاده می شود. با استفاده از نسخه و تجویز پزشک مصرف این محرک ها می توانند بی خطر و موثر باشند.

آمفتامین سولفات نیز برای اهداف تفریحی و غیر پزشکی استفاده می شود. این دارو می تواند باعث سرخوشی و کاهش اشتها شود، و به کاهش وزن کمک کند. اگر محرک ها خارج از زمینه پزشکی استفاده شود، می توانند عوارض جانبی شدیدی داشته باشند.

در این مقاله، ما به کاربردهای پزشکی آمفتامین، عوارض جانبی آن و نحوه سوء استفاده از آن می پردازیم.

هم اکنون با مشاوران پزشکت مشاوره آنلاین بگیرید

حقایقی سریع در مورد آمفتامین ها

  • آمفتامین ها محرک های سیستم عصبی مرکزی (CNS) هستند.
  • آنها برای درمان ADHD و نارکولپسی استفاده می شوند.
  • عوارض جانبی شایع مصرف آنها شامل بی قراری، آکنه و تاری دید است.
  • عوارض جانبی نادرتر شامل تشنج، مشکلات قلبی و روان پریشی است.
  • آمفتامین ها برای اهداف تفریحی استفاده می شوند که اعتیاد آور هستند.

مصارف پزشکی

عوارض آمفتامین چیست؟ | پزشکت

آمفتامین ها به اشکال مختلف تولید و برای درمان ADHD و به عنوان یک داروی تفریحی استفاده می شوند. آمفتامین گیرنده های مغز را فعال کرده و فعالیت تعدادی از انتقال دهنده های عصبی، به ویژه نوراپی نفرین و دوپامین را افزایش می دهد. دوپامین با لذت، حرکت و توجه همراه است.

آمفتامین در شرایط مختلف مورد آزمایش قرار گرفته است. در حال حاضر، عمدتا برای درمان ADHD و به ندرت افسردگی استفاده می شود. در گذشته، از آن برای درمان نارکولپسی و کمک به کاهش وزن استفاده می شد، اما اکنون این مورد کمتر رایج است.

اختلال نقص توجه – بیش فعالی

ADHD با بیش فعالی، تحریک پذیری، بی ثباتی خلق، مشکلات توجه، عدم سازماندهی و رفتارهای تکانشی مشخص می شود. اغلب در کودکان ظاهر می شود، اما می تواند تا بزرگسالی نیز ادامه یابد.

آمفتامین ها برخی از این علائم را معکوس می کنند و نشان داده شده که رشد عصبی و مغزرا در کودکان مبتلا به ADHD بهبود می بخشد.

به نظر می رسد درمان طولانی مدت با داروهای مبتنی بر آمفتامین در کودکان از تغییرات ناخواسته در عملکرد و ساختار مغز پیشگیری می کند.

دانشمندان نتیجه گرفتند که محرک ها احتمالاً برای افراد مبتلا به ADHD مفید هستند. آنها دریافتند که ساختارهای مغزی افرادی که از داروهای محرک ADHD استفاده می کنند بیشتر شبیه ساختارهای مغزی افراد بدون این بیماری است.

بررسی که در سال 2011 در کاکرین منتشر شد نشان داد که بزرگسالان مبتلا به ADHD احتمال دارد از استفاده کوتاه مدت آمفتامین ها سود ببرند، اما بعید است که آنها به دلیل عوارض جانبی به درمان ادامه دهند. با این حال، افرادی که از نمک های آمفتامین مخلوط استفاده می کنند، بیشتر به درمان ادامه می دهند.

نارکولپسی

عوارض آمفتامین چیست؟ | پزشکت

فرد مبتلا به نارکولپسی، خواب آلودگی بیش از حد در طول روز و قسمت های غیرقابل مقاومت خواب را تجربه می کند که به آن “حملات خواب” می گویند.

در فرد مبتلا به این شرایط، احساسات شدید می تواند باعث از دست دادن ناگهانی تن ماهیچه یا کاتاپلکسی شود، که باعث می شود فرد سقوط کرده و احتمالاً زمین بخورد. همچنین شامل حملات مکرر و غیر منتظره از خواب می شود. آمفتامین و مشتقات آن در گذشته برای درمان نارکولپسی استفاده می شده است.

با وجود نگرانی در مورد عوارض جانبی آنها، آمفتامین ها به طور فزاینده ای توسط مودافینیل، دارویی که باعث بیداری می شود، افزایش می یابد.

چاقی

آمفتامین ها برای اولین بار در دهه 1930 برای درمان چاقی به دلیل توانایی آنها در کاهش اشتها مورد استفاده قرار گرفتند. ترس از عوارض جانبی این دارو و احتمال اعتیاد و سوء استفاده از آن باعث شد تا آنها برای این منظور مورد توجه قرار نگیرند. در دهه 1950، گزارش هایی از سوء تغذیه، روان پریشی و افسردگی هنگام ترک باعث شد که پزشکان تجویز آمفتامین ها را برای کاهش وزن متوقف کنند.

در حال حاضر، متخصصان پزشکی استفاده از آمفتامین و مشتقات آنها را برای کاهش چاقی توصیه نمی کنند. با این حال، پس از انجام یک بررسی کوچک، محققان پیشنهاد کردند دگزامتامین شاید راهی مطمئن و موثر برای افزایش انگیزه و تغییر شیوه زندگی باشد که می تواند منجر به کاهش وزن شود.

آنها استفاده 6 ماهه از این دارو را برای کمک به افرادی که به درمان های دیگر پاسخ نداده اند پیشنهاد کردند تا رژیم غذایی خود را کاهش داده و سطح ورزش را افزایش دهند. آنها می گویند این می تواند به پیشگیری از چاقی و عوارض مربوط به آن مانند دیابت و بیماری های قلبی عروقی کمک کند.

افسردگی

از آمفتامین برای درمان اختلالات عاطفی، وسواس و اسکیزوفرنی استفاده می شود. با این حال، در سال 1960s، در میان افزایش نگرانی در مورد عوارض جانبی آن، با داروهای ضد افسردگی تازه موجود جایگزین شد.

در موارد نادر، آمفتامین ها در کنار داروهای ضد افسردگی استاندارد برای درمان برخی از انواع افسردگی که به درمان های دیگر پاسخ نمی دهند، به ویژه در افرادی که خستگی و بی علاقگی را نیز تجربه می کنند، استفاده می شود.

در این بررسی 65 بیمار از آمفتامین در کنار داروهای معمولی استفاده کردند، 38 نفر “بهبود قابل توجهی را نشان دادند، به ویژه در مورد انرژی، خلق و خو و فعالیت روانی – حرکتی.”

به گفته نویسندگان، عوارض جانبی حداقل بوده و هیچ گونه وابستگی به دارو مشاهده نشده است.

خطرات استفاده از آمفتامین

عوارض آمفتامین چیست؟ | پزشکت

آمفتامین می تواند عوارض جانبی زیادی از خفیف تا شدید ایجاد کند.

عوارض جانبی فیزیکی عبارتند از

  • تیک
  • تاری دید
  • درد شکم
  • خون دماغ
  • تعریق زیاد
  • دهان خشک
  • دندان قروچه
  • ضربان قلب سریع
  • آکنه، بثورات، کهیر
  • مشکل در ادرار کردن
  • کاهش اشتها، حالت تهوع وزن
  • گرفتگی بینی فشار خون پایین یا بالا
  • افزایش احتمال تشنج برای افراد مستعد
  • اختلال نعوظ و به ویژه نعوظ های مکرر یا مداوم
  • پدیده رینود، جایی که جریان خون در اندامها کاهش می یابد.
  • تنفس های سریعتر و عمیق تر، به ویژه در افرادی که دارای سایر بیماریهای ریوی هستند.

همچنین احتمال دارد اثرات روانی نیز داشته باشد. این هاشامل:

  • بیخوابی
  • نوسانات خلق
  • رفتارهای وسواسی
  • تغییرات در میل جنسی
  • افزایش هوشیاری و تمرکز
  • دلهره، اضطراب، تحریک پذیری و بی قراری
  • عظمت، یا احساس اغراق آمیز در اهمیت خود

ودر موارد نادر، روان پریشی می تواند رخ دهد. افرادی که از دوز درمانی تجویز شده پیروی می کنند بعید است که عوارض جانبی شدیدی را تجربه کنند.

این نگرانی وجود دارد که استفاده طولانی مدت از آمفتامین ها برای ADHD بر مغز تأثیر می گذارد، از رشد فیزیکی پیشگیری و خطر سوء مصرف مواد مخدر را در آینده افزایش می دهد.

تأثیر بر رشد کودک

شواهدی وجود دارد که از آمفتامین برای درمان ADHD استفاده می کند و می تواند رشد را در کودکان کاهش دهد. اثرات جزئی بر سیستم قلبی عروقی، از جمله افزایش ضربان قلب و فشار خون دارد. با این حال، برخی از بررسی ها هر گونه کاهش در سرعت رشد را نشان می دهند. هنگامی که مصرف دارو متوقف شده است، با “رشد مجدد” روبرو می شود. بررسی های بیشتری برای تأیید تأثیر آمفتامین بر رشد مورد نیاز است.

به عنوان یک ماده مخدر

آمفتامین به عنوان یک داروی تفریحی استفاده می شود. این دارو بر میل جنسی، افزایش بیداری، بهبود کنترل شناختی، افزایش روابط اجتماعی و ایجاد سرخوشی تاثیر دارد.

همچنین می تواند زمان واکنش و قدرت عضلات را افزایش داده و خستگی را کاهش دهد.

هنگامی که آمفتامین ها در دوزهای بالاتر و از راههایی که توسط پزشک تجویز نشده استفاده می شود، می تواند عوارض جانبی شدیدی داشته باشد. سطح دوپامین در مغز می تواند به سرعت و تا حد زیادی افزایش یابد. استفاده بیش از حد می تواند منجر به موارد زیر شود:

  • روان پریشی و هذیان
  • کاهش توانایی شناختی
  • احساس پارانویا و خصومت
  • تجزیه ماهیچه ها و سوء تغذیه
  • مشکلات قلبی عروقی، از جمله سکته مغزی

علائم ترک شامل افسردگی و اختلالات خواب است. افرادی که قرص را خرد کرده و تزریق می کنند احتمال دارد در رگ های خونی کوچک خود انسداد داشته باشند، زیرا برخی از اجزا تجزیه نمی شوند.

جایگزین های آمفتامین

عوارض آمفتامین چیست؟ | پزشکت

سایر داروهایی که بر اساس ساختار آمفتامین ساخته شده اند عبارتند از: مت آمفتامین، کاتینون، افدرین، MDMA (اکستازی) و 2،5-دی متوکسی-4-متیل آمفتامین (DOM).

این داروها می توانند طیف گسترده ای از اثرات همپوشانی داشته باشند که به طور کلی در سه دسته قرار می گیرند:

  • همدلی، افزایش احساس “یگانگی”
  • روانکاوی، یا دارای اثر تحریک کننده
  • توهم زا، باعث ایجاد توهم و ناهنجاری های ادراکی در بینایی، شنوایی یا سایر انواع توهم می شود.

این داروها به طور غیرقانونی ساخته می شوند و هیچگونه کنترلی بر محتویات آنها وجود ندارد. به همین دلیل، فرد می تواند به راحتی چیزی را مصرف کند که انتظار آن را ندارد. این می تواند خطرناک و در برخی موارد کشنده باشد.

موارد منع مصرف آمفتامین ها

برخی از شرایط موجود می تواند مصرف بعضی از داروها را ناامن کند.

موارد منع مصرف آمفتامین ها عبارتند از :

  • گلوکوم
  • تمایل به آشفتگی
  • فکر کردن یا اقدام به خودکشی
  • حساسیت به آمفتامین ها یا مشتقات آنها
  • فشار خون متوسط ​​تا شدید، یا فشار خون بالا
  • تیروئید پرکار، که به عنوان پرکاری تیروئید شناخته می شود.
  • سابقه افسردگی، اختلال دوقطبی، تیک حرکتی یا کلامی یا سندرم تورت
  • بیماری قلبی عروقی یا تصلب شرایین، ضخیم شدن یا سفت شدن دیواره های شریان
  • استفاده از مهار کننده های مونوآمین اکسیداز (MAOIs)، از جمله موکلوبمید و تولوکساتون

کودکان و نوجوانانی که مشکل قلبی دارند احتمال دارد در صورت استفاده از آمفتامین در خطر مرگ ناگهانی قرار گیرند. افرادی که سابقه سوء مصرف مواد یا اعتیاد دارند نباید از آمفتامین استفاده کنند.

هر کسی که از مکمل ها استفاده می کند، باید مطمئن شود که پزشک از این امر آگاه است. مکمل گیاهی، سنت جان، و مکمل غذایی گلوتامیک اسید L- گلوتامین می توانند با آمفتامین ها تداخل داشته باشند.

از آمفتامین در درمان برخی اختلالات مانند بیش فعالی با تجویز پزشک و یا روانپزشک استفاده می شود. اما ترک دارو به طور خودسرانه و بدون مشورت با پزشک معالج می تواند تا حدودی با بروز عوارض ترک همراه باشد. در صورتی که از این دارو استفاده می کنید بهتر است برای ترک و حتی مصرف آن از یک روانپزشک با تجربه در تهران مشورت بگیرید.

منبع:

https://www.medicalnewstoday.com/articles/221211

منبع :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ارتباط تلفنی با پزشک متخصص اینجا کلیک کنید
+ +