سندرم محفظه ناشی از ورزش مزمن

سندرم محفظه ناشی از ورزش طولانی، یک بیماری عضلانی و عصبی ناشی از ورزش است که باعث درد، التهاب و گاهی اوقات ناتوانی در عضلات آسیب دیده پاها یا بازوها می شود. هر کس امکان دارد، این بیماری را تجربه کند، اما این بیماری در دوندگان بزرگسال جوان و ورزشکارانی که در فعالیت هایی شرکت می کنند، بیشتر دیده می شود.

سندرم محفظه ناشی از ورزش مزمن احتمال دارد به درمان غیر جراحی و اصلاح فعالیت پاسخ دهد. اگر درمان غیر جراحی نتیجه نداد، پزشک شاید جراحی را توصیه کند. جراحی برای بسیاری از افراد موفقیت آمیز است و می تواند اجازه دهد به ورزش خود برگردید.

علائم سندرم محفظه ناشی از ورزش

اندام ها، دارای مناطق مشخصی از عضله هستند. به عنوان مثال ساق پا دارای چهار محفظه است. سندرم محفظه فشار مزمن، اغلب در همان محفظه اندام آسیب دیده در دو طرف بدن، معمولاً ساق پا، رخ می دهد.

هم اکنون با مشاوران پزشکت مشاوره آنلاین بگیرید

علائم و نشانه ها می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • ضعف اندام آسیب دیده
  • تنگی در اندام آسیب دیده
  • بی حسی یا سوزن سوزن شدن در اندام آسیب دیده
  • گاهی اوقات، التهاب یا برآمدگی در نتیجه فتق عضلانی
  • درد، سوزش یا گرفتگی در محفظه ای از اندام آسیب دیده
  • در موارد شدید، اگر پا تحت تأثیر قرار بگیرد، قطع پا تجویز می شود.

درد ناشی از سندرم محفظه ناشی از ورزش مزمن، به طور معمول از الگوهای زیر پیروی می کند:

  • با ورزش به تدریج بدتر می شود.
  • پس از شروع تمرین در اندام آسیب دیده، به طور مداوم شروع می شود.
  • با گذشت زمان، احتمال دارد زمان بهبودی بعد از ورزش افزایش یابد.
  • کمتر از 15 دقیقه پس از توقف فعالیت، شدت کمتری می یابد یا کاملاً متوقف می شود.

استراحت کامل بعد از ورزش یا انجام فعالیت کم می تواند علائم را تسکین دهد اما معمولاً این تسکین موقتی است. به عنوان مثال، هنگامی که دوباره شروع به دویدن می کنید، علائم معمولاً برمی گردند.

چه موقع با پزشک مشورت کنیم؟

اگر هنگام ورزش یا شرکت در فعالیت های ورزشی، درد غیرمعمول، التهاب، ضعف یا احساس درد دارید، با پزشک خود مشورت کنید. گاهی اوقات سندرم محفظه ورزشی مزمن با سایر بیماری های اشتباه گرفته می شود، علت شایع درد پا در جوانانی که فعالیت های تحمل آمیز زیادی مانند دویدن دارند. اگر فکر می کنید درد مفصل ران دارید و با مراقبت از خود درد بهتر نمی شود، با پزشک خود مشورت کنید.

علل سندرم محفظه ورزشی

سندرم محفظه ناشی از ورزش مزمن | پزشکت

علت سندرم محفظه ورزشمزمن، کاملاً مشخص نیست. هنگام ورزش، حجم عضلات منبسط می شود. اگر به سندرم محفظه ناشی از ورزش مزمن مبتلا هستید، بافتی که عضله آسیب دیده را محاصره می کند (فاشیا) منبسط نشده و باعث فشار و درد در محفظه اندام آسیب دیده می شود.

برخی از کارشناسان معتقدند که نحوه حرکت در حین ورزش می تواند در ایجاد سندرم محفظه ورزش مزمن نقش داشته باشد. از جمله دلایل دیگر می توان به داشتن ماهیچه هایی اشاره کرد که در حین ورزش بیش از حد بزرگ می شوند.

عوامل خطرسندرم محفظه ورزش

برخی فاکتورها، خطر ابتلا به سندرم محفظه ورزشی مزمن را افزایش می دهد، از جمله:

  • سن. اگرچه افراد در هر سنی ممکن است به سندرم محفظه مبتلا شوند، این بیماری بیشتر در مردان و زنان ورزشکار زیر 30 سال دیده می شود.
  • نوع ورزش. فعالیت ضربه ای تکراری مانند دویدن -خطر ابتلا به این بیماری را افزایش می دهد.
  • تمرین بیش از حد. فعالیت بیش از حد شدید یا مداوم همچنین می تواند خطر ابتلا به سندرم محفظه را افزایش دهد.

تشخیص سندرم محفظه ورزش

سندرم محفظه ناشی از ورزش مزمن | پزشکت

سندرم محفظه ناشی از ورزش مزمن، یک بیماری خطرناک و جدی نیست و در صورت دریافت درمان مناسب معمولاً آسیب زیادی ایجاد نمی کند. با این حال، درد، ضعف یا بی حسی همراه با سندرم محفظه تحت ورزش مزمن می تواند از ادامه ورزش در همان سطح شدت پیشگیری کند.

سایر مشکلات مربوط به ورزش، شایعتر از سندرم محفظه ورزشی مزمن است، بنابراین احتمال دارد پزشک قبل از اقدام به آزمایش های تخصصی تر، علل دیگر را بررسی کند.

نتایج معاینات بدنی برای سندرم محفظه ناشی از ورزش مزمن اغلب طبیعی است. پزشک احتمال دارد ترجیح دهد بعد از ورزش و بروز علائم، شما را معاینه کند. پزشک می تواند برجستگی عضله، حساسیت به لمس یا تنش را در ناحیه آسیب دیده بررسی کند.

مطالعات تصویربرداری

مطالعات تصویربرداری برای تشخیص این وضعیت می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • MRI. از اسکن MRI معمولی پاها می توان برای ارزیابی ساختار عضلات در محفظه ها و رد سایر علل احتمالی علائم استفاده کرد.

اسکن MRI پیشرفته می تواند به ارزیابی حجم مایعات محفظه ها کمک کند. تصاویر در حالت استراحت، هنگام حرکت دادن پای خود تا زمان احساس علائم و بعد از ورزش گرفته می شوند. مشخص شده است که این نوع اسکن MRI در تشخیص سندرم محفظه ناشی از ورزش مزمن دقیق است و شاید نیاز به آزمایش فشار محفظه تهاجمی را کاهش دهد.

  • طیف سنجی مادون قرمز (NIRS). NIRS تکنیک جدیدتری است که میزان اکسیژن موجود خون را در بافت آسیب دیده اندازه گیری می کند. این آزمایش در حالت استراحت و بعد از فعالیت بدنی انجام می شود و کمک می کند تا مشخص کنید که آیا قسمت عضلانی جریان خون را کاهش داده است یا خیر.

تست فشار محفظه

اگر نتایج حاصل از بررسی های تصویربرداری، شکستگی یا علت مشابهی از درد را نشان ندهد، شاید پزشک اندازه گیری فشار داخل محفظه های عضلانی را پیشنهاد دهد.

این تست که اغلب اندازه گیری فشار محفظه نامیده می شود، استاندارد طلایی برای تشخیص سندرم محفظه ناشی از ورزش مزمن است. این آزمایش شامل قرار دادن یک سوزن یا کاتتر به عضله قبل و بعد از ورزش برای اندازه گیری است.

از آنجا که این وضعیت تهاجمی،خفیف و دردناک است، اندازه گیری فشار محفظه معمولاً انجام نمی شود مگر اینکه سابقه پزشکی و سایر آزمایشات به شدت نشان دهد که این شما حتما به بیماری مبتلا هستید.

درمان سندرم محفظه ورزش

سندرم محفظه ناشی از ورزش مزمن | پزشکت

گزینه های مربوط به درمان سندرم محفظه فشار مزمن شامل هر دو روش غیر جراحی و جراحی است. با این حال، اقدامات غیر جراحی معمولاً موفقیت آمیز است.

گزینه های غیر جراحی

پزشک در ابتدا احتمال دارد داروهای ضد درد، فیزیوتراپی، کفش ورزشی (ارتز)، ماساژ یا استراحت در ورزش را توصیه کند. تغییر نحوه فرود آمدن روی پاها هنگام دویدن نیز می تواند مفید باشد. با این حال، گزینه های غیر جراحی معمولاً هیچ مزیتی برای سندرم محفظه مزمن واقعی ندارند.

تزریق سم بوتولینوم A (بوتاکس) به عضلات پا نیز می تواند به درمان سندرم محفظه مزمن کمک کند، اما لازم است بررسی های بیشتری در مورد این گزینه درمانی انجام شود. پزشک احتمال دارد از آمپول های بی حس کننده برای کمک به بررسی ناحیه آسیب دیده و تعیین میزان دوز بوتاکس استفاده کند.

گزینه های جراحی

یک روش جراحی به نام فاشیوتومی موثرترین درمان سندرم محفظه ناشی از ورزش مزمن است. این روش شامل برش بافت غیر قابل انعطاف است که هر یک از محفظه های عضلانی را درگیر کرده است و فشار را کاهش می دهد.

بعضی اوقات می توان از طریق برش های کوچک عمل جراحی فاشیوتومی انجام داد که احتمال دارد زمان بهبودی را کاهش دهد و اجازه دهد زودتر به ورزش یا فعالیت منظم خود برگردید.

اگرچه جراحی برای اکثر افراد موثر است، اما بدون خطر نیست و در برخی موارد، می تواند علائم مرتبط با سندرم محفظه را به طور کامل کاهش ندهد. عوارض جراحی می تواند شامل عفونت، آسیب دائمی عصب، بی حسی، ضعف، کبودی و زخم باشد.

درمان خانگی سندرم محفظه فشار مزمن

برای کمک به تسکین درد سندرم محفظه ناشی از ورزش مزمن، موارد زیر را امتحان کنید:

  • اندام دردناک را بعد از ورزش کشش دهید.
  • از ارتز استفاده کنید یا کفش های ورزشی بهتری بپوشید.
  • فعالیت های بدنی خود را به مواردی که درد ایجاد نمی کنند محدود کنید، به ویژه روی فعالیت های کم ضربه مانند دوچرخه سواری تمرکز کنید. به عنوان مثال، اگر دویدن پاهای شمار را آزار می دهد، شنا کنید. یا سعی کنید روی سطوح نرم تری بدوید.

آمادگی برای مراجعه به پزشک 

سندرم محفظه ناشی از ورزش مزمن | پزشکت

فرد احتمالاً با مراجعه به پزشک عمومی درمان و تشخیص را شروع خواهد کرد. پزشک احتمال دارد فرد را به پزشکی متخصص در ورزش یا جراحی ارتوپدی ارجاع دهد. برای آمادگی بهتر قبل از مراجعه به پزشک لیستی از این موارد تهیه کنید:

  • سوالاتی که می توانید از پزشک خود بپرسید.
  • علائم، از جمله علائمی که با دلیل قرار ملاقات ارتباطی ندارند.
  • تمام داروها، ویتامین ها یا سایر مکمل هایی که مصرف می کنید، از جمله دوزها را یادداشت کنید.
  • اطلاعات شخصی کلیدی، از جمله اینکه در چه ورزشی شرکت می کنید، چه نوع ورزشی و چند بار در روز انجام می دهید.

در صورت امکان، کپی از آزمایشات تصویربرداری اخیر را که انجام داده اید، را همراه داشته باشید. از کارمندان پزشک خود بپرسید که چگونه می توانید این موارد را قبل از قرار ملاقات به پزشک خود ارسال کنید. برای سندرم محفظه ورزشی مزمن، سوالاتی که باید از پزشک بپرسید شامل موارد زیر است:

  • به چه آزمایشاتی نیاز دارم؟
  • به احتمال زیاد علت علائم من چیست؟
  • آیا علل احتمالی دیگری نیز وجود دارد؟
  • آیا احتمالاً شرایط من موقتی است یا مزمن؟
  • آیا محدودیت هایی وجود دارد که من باید آنها را رعایت کنم؟
  • چه روش های درمانی موجود است و کدام یک را توصیه می کنید؟
  • آیا باید به متخصص مراجعه کنم؟ اگر چنین است، چه کسی را توصیه می کنید؟
  • من بیماری های دیگری هم دارم. چگونه می توانم این شرایط را به بهترین وجه با هم مدیریت کنم؟
  • آیا بروشور یا سایر مطالب چاپ شده ای وجود دارد که بتوانم داشته باشم؟ چه وب سایت هایی را پیشنهاد می کنید؟
پزشک احتمالاً چندین سوال می پرسد، مانند:
  • علائم شما چقدر شدید است؟
  • علائم از چه زمانی شروع شد؟
  • آیا علائم مداوم بوده است یا گاه به گاه؟
  • آیا ضعف در پاهای خود را مشاهده می کنید؟
  • بعد از شروع فعالیت علائم چه موقع شروع می شود؟
  • بعد از اینکه فعالیت خود را متوقف کردید علائم با چه سرعتی برطرف می شود؟

منبع:

https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/chronic-exertional-compartment-syndrome/symptoms-causes/syc-20350830