حیوانات خانگی

زخم معده در سگ خانگی

 

زخم معده در سگ خانگی می تواند یک مشکل جدی باشد. این اختلال باعث بروز سوء هاضمه، رفلاکس و ناراحتی می شود. اما آیا می دانستید که سگ خانگی شما نیز می تواند به این مشکل مبتلا شود؟ مشکل زخم معده در سگ ها این است که آن ها نمی توانند به ما بگویند که چه زمانی با سوزش سر دل مواجه می شوند. اگر سگ خانگی شما مرتباً آروغ می‌ زند و لب‌ هایش را می ‌لیسد، ممکن است که این وضعیت نشانه ‌ای از ناراحتی ناشی از زخم و یا عفونت هلیکوباکتر پیلوری در این حیوانات باشد.

زخم های گوارشی در سگ معمولاً مربوط به معده و اثنی عشر است. به این معنی که در معده و دستگاه گوارش فوقانی، به ویژه دوازدهه قرار دارند. معده سگ از چهار لایه تشکیل شده است. داخلی ترین لایه مخاط است که به طور کلی توسط چندین مکانیسم فیزیولوژیکی مهم در برابر اسید معده محافظت می شود.

لایه بعدی زیر مخاط است، سپس عضله، ماهیچه ای که حرکت می کند و منقبض می شود و باعث ایجاد پریستالیس، حرکت دستگاه گوارش (GI) می شود، قرار دارد. در نهایت، در خارج، سروزا است. زخم نقطه ای است که در آن بافت طبیعی و سالم فرسایش یافته است. این نقطه تحریک شده و آسیب پذیر می شود و به راحتی خونریزی می کند.

زخم ها می توانند فقط مخاط را درگیر کنند یا می توانند به ضخامت کامل سروز (یا هر لایه بین آن) نفوذ کنند. هنگامی که سروز ایجاد می شود، زخم سوراخ شده در نظر گرفته می شود. زیرا اکنون محتویات معده می توانند به خارج از دستگاه گوارش نشت کنند.

علائم زخم معده در سگ های خانگی

علائم می توانند بسیار ظریف باشند و اغلب ممکن است اشتباه تشخیص داده شوند یا با سایر بیماری ها همپوشانی داشته باشند. علاوه بر این، مشکلاتی که اغلب با ایجاد زخم در انسان همراه است (استرس و عفونت های هلیکوباکتر پیلوری) در سگ ها به خوبی توصیف یا درک نشده است.

علائم زخم معده در سگ های خانگی متفاوت و شامل کاهش اشتها، آروغ مکرر یا برگشت غذا، لیسیدن لب و ترشح آب دهان، استفراغ همراه با خون تازه یا هضم شده تیره، کاهش وزن، درد شکم و مدفوع تیره و قیری رنگ (به نام ملنا) است. از این تعداد، حدود 90 درصد سگ ها با استفراغ رو به رو می شوند.

از آنجا که این علائم می توانند نشان دهنده طیف بسیار زیادی از مشکلات باشند، یک معاینه فیزیکی کامل توسط دامپزشک اولین گام برای رسیدگی به علت این نگرانی ها است. در بیماران مبتلا به زخم معده تفاوت خاصی در نژاد، جنس یا سن وجود ندارد.

با این حال، جالب است بدانید که سگ های بسیار فعال مانند سگ های سورتمه ایدیتارود آمار بیشتری از نظر ابتلا به زخم معده دارند. اگر یک سگ چابک با این علائم دارید، زخم معده باید به عنوان یک علت احتمالی در لیست تان باشد. به خوبی درک نشده است که چرا وضعیت ابتلا به زخم معده اینگونه است.

هلیکو پیلوری و زخم معده در سگ خانگی

هلیکوباکتر پیلوری به عنوان عامل ایجاد زخم معده در انسان شناخته شده است. این باکتری بیش از 50 درصد افراد را مبتلا می کند، اگرچه بسیاری از آنها هرگز علائمی ندارند. هلیکوباکتر پیلوری در سگ ها نیز یافت شده است. با این حال، اهمیت آن در رابطه با زخم معده در سگ ناشناخته است.

دستگاه گوارش برخی از سگ ها می تواند با هلیکوباکتر پیلوری آلوده شود، حتی اگر سگ هرگز علائم مشکلات گوارشی را تجربه نکرده باشد، این احتمال وجود دارد که به آن آلوده شود. با این حال، برخی دیگر علائم نشان می دهند اما به هلیکوباکتر پیلوری مبتلا نیستند.

اگر زخم معده وجود داشته باشد و علتی برای آن پیدا نشود، هلیکوباکتر پیلوری ممکن است باعث ایجاد آن شده باشد. می ‌توان آن را با بیوپسی در حین آندوسکوپی یا با درمان تجربی مناسب تشخیص داد. درمان شامل مصرف یک ماهه طیفی از آنتی بیوتیک های مترونیدازول و آموکسی سیلین و همچنین آنتی اسیدها مانند فاموتیدین (پپسید) یا امپرازول (پریلوسک) است.

علل بروز زخم معده در سگ های خانگی

زخم معده در سگ خانگی || پزشکت

مواردی وجود دارند که می توانند باعث ایجاد زخم گوارشی در سگ های خانگی شوند. از جمله این موارد، عبارت اند از:

NSAIDها و کورتیکواستروئیدها

شناخته شده ترین علت بروز زخم معده در سگ استفاده از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) و کورتیکواستروئیدها (مانند پردنیزون و دگزامتازون) است. این داروها برای بسیاری از بیماری ها مانند آسیب حاد و آرتریت فوق العاده اثرگذار و مفید هستند.

در نتیجه، آن ها به طور مکرر تجویز می شوند. هر دو با مهار پروستاگلاندین ها (PGs) التهاب را کاهش می دهند. با این حال، اگر سطح پروستاگلاندین سگ بیش از حد باشد و یا برای مدت طولانی کاهش یابد، زخم معده ممکن است رخ دهد، زیرا PGs برای حفظ سد دفاعی معده در برابر اسید ضروری هستند.

در حالی که NSAID ها داروهای بسیار مفیدی برای مدیریت درد هستند، اما عاری از عوارض جانبی و خطرات نیستند. بنابراین، هنگام مدیریت شرایط دردناک، منطقی است که قبل از استفاده از NSAID ها، با درمان های جایگزین و مکمل مانند فیزیوتراپی، مکمل های مفصلی (مانند گلوکزامین و کندرویتین)، روغن ماهی و طب سوزنی شروع شود.

متأسفانه، استروئیدها برای مدیریت برخی شرایط خودایمنی مانند کم خونی همولیتیک با واسطه ایمنی و ترومبوسیتوپنی حیاتی هستند. در این موارد، نمی توان از مصرف آنها اجتناب کرد، بنابراین نظارت بر علائم زخم معده بسیار مهم است. استروئیدها و NSAID ها تقریباً هرگز نباید به صورت ترکیبی استفاده شوند.

از مصرف محصولات بدون نسخه به سگ خانگی خود خودداری کنید. ایبوپروفن، ناپروکسن، ملوکسیکام، کتورولاک و آسپرین همگی NSAIDهای انسانی هستند. این داروها می توانند برای سگ ها بسیار سمی باشند و منجر به بروز زخم معده و نارسایی کلیه شوند.

اختلالات غدد درون ریز

هم سگ های مبتلا به بیماری آدیسون (کمبود کورتیزول) و هم بیماری کوشینگ (ترشح بیش از حد کورتیزول) مستعد بروز زخم معده هستند. اگر سگ خانگی شما به یکی از این شرایط مبتلا شده است، دامپزشک حیوان خانگی شما باید مراقب ابتلا به زخم معده باشد.

بیماری کلیوی حاد و مزمن

با از کار افتادن کلیه ها، بدن توانایی خود را برای دفع سموم از دست می دهد. سطح اسید معده بالا می رود و منجر به ایجاد زخم می شود. علائم بیماری کلیوی می توانند دقیقاً مشابه علائم زخم باشند، بنابراین برنامه درمانی برای هر دو معمولا شروع می شود.

تومورها

تومورهای ماست سل در باکسرها و سایر نژادها شایع هستند. آنها هیستامین (مسئول واکنش های آلرژیک) ترشح می کنند که ترشح اسید معده را افزایش می دهد و به این ترتیب حیوان خانگی مستعد ابتلا به زخم معده می شود. گاسترینوم ها تومورهایی هستند که در معده یافت می شوند و همچنین مقادیر زیادی اسید معده آزاد می کنند.

سایر علل نادر، عبارت اند از:

  • بیماری کبد
  • بیماری التهابی روده
  • مصرف اجسام خارجی و بلع مواد

اگر درباره این علل سوالی دارید، با یک دامپزشک تماس بگیرید.

تشخیص زخم معده در سگ های خانگی

زخم معده در سگ خانگی || پزشکت

اگر سگ خانگی شما علائم زخم معده نشان می دهد، اولین قدم مشورت با یک دامپزشک است. برای رد کردن بسیاری از علل احتمالی به یک معاینه فیزیکی و تشخیص کامل نیاز است. این فرآیند شامل انجام یک آزمایش فیزیکی و خونی از بینی به سمت دم مانند شمارش کامل خون و پانل شیمی است.

علائم ممکن است شامل کم خونی و کمبود پروتئین و افزایش نیتروژن اوره خون (BUN) باشد. در برخی موارد، تعداد گلبول های سفید ممکن است در پاسخ به التهاب افزایش یابد.

آزمایشات تشخیصی

سایر آزمایشاتی که دامپزشک ممکن است بتواند انجام دهد، شامل مطالعه باریم و سونوگرافی شکم است. در یک مطالعه باریم، مقدار زیادی کنتراست روشن از طریق دهان به سگ تزریق می شود. رادیوگرافی بلافاصله و سپس در فواصل مختلف انجام می شود. باریم در برابر اشعه ایکس به رنگ سفید روشن ظاهر می شود. این روش می تواند نقایص معده را نشان دهد.

از سونوگرافی نیز می توان برای ارزیابی زخم ها استفاده کرد، اگرچه مشاهده آن ها بسیار دشوار است. اگر وجود یک توده در معده، مانند گاسترینوما علت زخم باشد، سونوگرافی ممکن است بتواند آن را شناسایی کند. آزمایش های تخصصی می توانند به طور قطعی زخم را تشخیص دهند.

آندوسکوپی استاندارد طلایی است، اما این روش در بسیاری از کلینیک ها در دسترس نیست. به طور کلی برای انجام آندوسکوپی که تحت بیهوشی انجام می شود باید به متخصص مراجعه شود. در هنگام بیهوشی، یک دوربین از مری به معده و قسمت فوقانی روده کوچک سگ خانگی منتقل می شود. اغلب نمونه های کوچک (بیوپسی) برای تشخیص قطعی گرفته می شوند. آماده شدن نتایج ممکن است یک تا دو هفته طول بکشد.

درمان زخم معده در سگ خانگی

یک سگ تحت بیهوشی کامل قرار می گیرد و برای معاینه آندوسکوپی انتوبه می شود. دهان سگ با ابزاری باز نگه داشته می شود تا دامپزشک فضای زیادی برای انتقال آندوسکوپ داشته باشد. از این ابزار می توان برای عکس برداری و نمونه برداری از بافت معده برای بیوپسی استفاده کرد. تنها راه مطمئن برای تایید 100% عفونت هلیکوباکتر پیلوری همین است.

درمان زخم معده به علت اصلی آن بستگی دارد. اگر موردی پیدا نشد، درمان عمومی شامل مصرف آنتی اسیدها، رژیم غذایی ملایم و محافظ‌های معده مانند سوکرالفات است. اگر علت باکتریایی باشد، درمان اختصاصی با آنتی بیوتیک توصیه می شود. کلاس های اصلی آنتی اسیدها مهارکننده های پمپ پروتون (PPIs) و مسدود کننده های H2 هستند.

هر دو به روش های کمی متفاوت برای کاهش تولید اسید معده عمل می کنند. فاموتیدین (Pepcid) یک مسدود کننده H2 است، در حالی که امپرازول و پانتوپرازول PPI هستند. کارافات (سوکرالفات) یکی دیگر از داروهایی است که اغلب در مدیریت زخم استفاده می شود. این دارو یک عامل تسکینی است که نواحی زخمی را می پوشاند. به صورت قرص محلول در آب مصرف می شود. می توان آن را تا سه بار در روز برای تسکین ناراحتی مصرف کرد.

سایر رویکردها ممکن است شامل تجویز یک رژیم غذایی ملایم مانند مرغ آب پز و برنج باشد. پروبیوتیک ها را می توان به غذا اضافه کرد تا جمعیت فلور طبیعی دستگاه گوارش را حفظ کند. زنجبیل ممکن است اثرات مثبتی بر زخم های گوارشی داشته باشد.

پیش آگهی زخم معده در سگ های خانگی

پیش آگهی زخم معده متفاوت است و به علت زمینه ای آن بستگی دارد. برای زخم های بدون عارضه و زخم های مربوط به هلیکوباکتر پیلوری، پیش آگهی مناسب خوب است. البته مهم است که بدانیم ممکن است عود کنند. قطع مصرف NSAID ها و استروئیدها (در صورت امکان) پیش آگهی موارد مربوط به این داروها را بهبود می بخشد.

منبع
https://www.whole-dog-journal.com

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
 
دی دی کرم صمیم