بیماری های چشم

نزدیک بین هستم یا دوربین؟

نزدیک‌بینی و دوربینی بسیار رایج و جزء انواع مشکلات بینایی هستند. اما این دو تفاوت های زیادی با هم دارند. اگر به دنبال این هستید که نزدیک بین هستم یا دور بین، ادامه مقاله را بخوانید. بزرگترین تفاوت بین دید نزدیک بینی و دوربینی در جایی است که اشیا در فوکوس ظاهر می شوند. نزدیک‌بین‌ها اشیاء نزدیک را واضح‌تر می‌بینند، در حالی که افراد دوربین‌بین چیزهای دور را واضح‌تر می‌بینند. برعکس، نزدیک بینی باعث می شود اجسام دور تار به نظر برسند، در حالی که دوربین مداری اشیاء نزدیک به شما را تار می کند.

نمودار مقایسه: نزدیک بینی در مقابل دوربین

نمودار مقایسه: نزدیک بینی در مقابل دوربین
نزدیک بینی دوربینی
نام پزشکی نزدیک بینی دوربینی
چه چیزی در کانون توجه است؟ اشیاء نمای نزدیک اشیاء دور
چه چیزی تار به نظر می رسد؟ اشیاء دور اشیاء نمای نزدیک
شکل کره چشم (در اغلب موارد) خیلی طولانی (از جلو به عقب) خیلی کوتاه (از جلو به عقب)
جایی که نور در داخل چشم متمرکز می شود خیلی جلوتر از شبکیه چشم خیلی دور از شبکیه چشم

نزدیک بینی و دوربینی، بیماری چشمی نیستند. در عوض، آنها را عیوب انکساری می نامند. عیوب انکساری، ناهنجاری های جزئی هستند که بر توانایی چشم برای تمرکز نور تأثیر می گذارد. پس از اینکه نور از طریق مردمک وارد چشم ما شد، باید به طور منظم روی لایه نازکی از بافت در پشت چشم متمرکز شود تا بتوانیم به وضوح ببینیم. این لایه شبکیه نامیده می شود. هنگامی که نور وارد چشم می شود و به درستی روی شبکیه متمرکز نمی شود، باعث تاری دید می شود. تفاوت بین دوربینی و نزدیک بینی صرفاً به این بستگی دارد که این نور در کجا تمرکز می کند.

چگونه می توانم بفهمم دوربینم یا نزدیک بین؟

بیشتر مشکلات بینایی را می توان به نزدیک بینی، دوربینی، آستیگماتیسم یا ترکیبی از این سه نسبت داد. یادآوری تفاوت‌های بین نزدیک‌بینی و دوربین‌بینی ممکن است گیج‌کننده باشد. به طور خلاصه، نزدیک بینی به معنای توانایی دیدن چیزهای نزدیک با وضوح نسبی است، در حالی که دور بینی توانایی تنها دیدن واضح اشیاء دور است.

برای اینکه بفهمید نزدیک بین هستید یا دوربین، سعی کنید ببینید کدام اشیاء در دید شما تارتر هستند. ابتدا مطمئن شوید که چشمانتان با نگاه کردن به هر صفحه نمایش یا بستن چشمانتان برای چند دقیقه استراحت دارند. سپس، سعی کنید چند صفحه از یک کتاب را بخوانید. آیا کلمات تار به نظر می رسند؟ آیا بعد از آن سردرد دارید؟ با این شرایط ممکن است دوربین باشید.

اکنون سعی کنید از فاصله حدوداً 10 فوتی به چیزی مانند تابلویی در خیابان یا پوستر روی دیوار نگاه کنید. آیا نمی توانید کلمات و اشکال را به اندازه کافی واضح ببینید که بتوانید آنها را بخوانید یا تشخیص دهید؟ با این شرایط ممکن است نزدیک بین باشید.

اگر در دیدن اجسامی که هم دور و هم نزدیک هستند مشکل دارید، ممکن است هم نزدیک بین باشید و هم دوربین. این وضعیت زمانی می تواند اتفاق بیفتد که هر یک از چشمان شما شرایط خاص خودش را پیدا کند. در واقع این امکان وجود دارد که هر چشم به درجات مختلف نزدیک بین یا دور بین باشد. اگر فکر می‌کنید که نزدیک‌بین یا دوربین‌بین هستید، با یک اپتومتریست برای معاینه چشم برای تأیید تشخیص و درمان مشورت بگیرید.

نزدیک بینی

نزدیک بین هستم یا دوربین؟ | پزشکت

نزدیک بینی، توانایی دیدن واضح اشیایی است که به شما نزدیک هستند. اما در دیدن اشیاء دور دچار مشکل می شوید. به این وضعیت نزدیک بینی نیز می گویند. چشم های ما با تبدیل نور به تصویر، به ما کمک می کنند که بتوانیم اجسام را ببینیم. هنگامی که نور به چشمان ما برخورد می کند، از قرنیه از طریق مردمک عبور می کند و تمام مسیر را به شبکیه برمی گرداند.

شبکیه، مسئول عبور نور به عصب بینایی است که تکانه های الکتریکی را به مغز می فرستد. وقتی نزدیک بین هستید، یک عیب انکساری وجود دارد. به این معنی که نور نمی تواند به درستی روی شبکیه متمرکز شود. عیوب انکساری به شکل چشم شما مربوط می شود. شما ممکن است قرنیه بسیار گرد یا عدسی چشم بیش از حد دراز داشته باشید، یا احتمال دارد با افزایش سن، این اشکال جدید بوجود بیایند.

به گفته شورای جراحی انکساری آمریکا، نزدیک بینی را می توان به مسائل محیطی مانند استفاده از رایانه، تلفن همراه و دستگاه های خوان الکترونیکی نسبت داد.

علائم نزدیک بینی

علامت اصلی نزدیک بینی، تاری دید در هنگام تلاش برای دیدن اجسام در دوردست است. به عنوان مثال، مشکل در خواندن علائم در حین رانندگی، یا مشکل در دیدن دست خط روی تخته سفید در مدرسه می تواند علائم آن باشد. به دلیل فشاری که باعث می‌شود چشم‌ها در طول روز تمرکز کنند، ممکن است علائم دیگری را تجربه کنید:

بیشتر موارد نزدیک‌بینی در کودکان کوچک‌تر تشخیص داده می شود، زیرا چشم‌های آنها با رشد تغییر شکل می‌دهد. اگر بزرگسالان در کودکی تشخیص داده شده باشند، معمولا نزدیک‌بین باقی می‌مانند. طبق گفته انجمن بینایی سنجی آمریکا، بزرگسالان نیز ممکن است به دلیل استرس بینایی یا شرایط سلامتی مانند دیابت، نزدیک بین شوند.

اگر تا به حال در معاینه چشم شرکت کرده اید، به نمودار “E” با حروفی فکر کنید که باید برای اپتومتریست یا چشم پزشک خود بخوانید. نزدیک بینی خفیف می تواند به معنای مشکل دیدن حروف کوچکتر در نمودار چشم باشد، در حالی که نزدیک بینی زیاد می تواند به معنای عدم توانایی در دیدن “E” بزرگ در نمودار باشد.

دوربینی

نزدیک بین هستم یا دوربین؟ | پزشکت

دوربینی به این معنی است که شما می توانید اشیاء دور را به وضوح ببینید اما در دیدن اشیای نزدیک به وضوح مشکل دارید. دور بینی نیز بر اساس شکل چشم است. قرنیه و عدسی قسمت هایی از چشم هستند که نور ورودی را به شبکیه می شکنند. هنگامی که شبکیه نور را دریافت کرد، آن را به عصب بینایی که اطلاعات را به مغز منتقل می کند، می فرستد.

دوربینی معمولاً در مواردی دیده می شود که قرنیه صاف یا کره چشم کوتاهتر از حد طبیعی باشد. این وضعیت به احتمال زیاد از طریق ژن های شما به ارث می رسد. افرادی که دور بین هستند ممکن است در خواندن مشکل داشته باشند و ممکن است موارد زیر را تجربه کنند:

  • چشمک زدن
  • درد، سوزش یا درد در اطراف چشم
  • سردردهای مرتبط با خواندن، یا کارهای دیگری که نیاز به تمرکز بر روی اشیاء نزدیک دارند.

کودکانی که دوربینی دارند ممکن است زمانی که بیماری تشخیص و یا درمان نشود، دچار استرابیسم (چشم های ضربدری) شوند. با توجه به کالج اپتومتریست ها در توسعه بصری، اکثر افرادی که مبتلا به ADD/ADHD تشخیص داده می شوند دور بین هستند.

معاینات معمولی چشم (یعنی تست 20/20) ممکن است قادر به تشخیص افرادی باشد که دوربینی شدید دارند. اما به اندازه تشخیص دوربینی خفیف تا متوسط موفق نیستند. برای کودکان خردسالی که ممکن است دوربین بینایی داشته باشند، معاینات روتین توسط یک متخصص بینایی مهم است.

آیا آستیگماتیسم با بینایی ارتباط دارد؟

نزدیک بین هستم یا دوربین؟ | پزشکت

آستیگماتیسم یکی دیگر از مشکلات رایج بینایی است که در اثر اشتباه در شکل چشم ایجاد می شود. در آستیگماتیسم، یک انحنای نامنظم در عدسی چشم یا قرنیه وجود دارد. مانند نزدیک بینی و دوربین، منحنی نامنظم نحوه انکسار نور به شبکیه را منحرف می کند. وقتی مغز این اطلاعات را از عصب چشمی پردازش می کند، تصاویری را که می بینید تار می کند.

آستیگماتیسم با نزدیک بینی و دوربینی متفاوت است. زیرا با تاری دید در یک فاصله خاص همراه نیست. در عوض، آستیگماتیسم می تواند به تجربه تاری دید عمومی منجر شود. بر خلاف نزدیک بینی و دوربینی، آستیگماتیسم ممکن است در اثر جراحات یا جراحی های مربوط به چشم ایجاد شود.

آیا چیزی به نام دید “عادی” وجود دارد؟

چیزی به نام دید “عادی” وجود ندارد. هر فردی دارای فاکتورهای ژنتیکی، رفتاری و سبک زندگی خاصی است که به میزان خوب دیدن آنها در هر زمان کمک می کند. دید خود شما حتی می تواند در طول روز بر اساس همین عوامل تغییر کند.

استاندارد معمولی که برای ارزیابی بینایی از نظر بالینی استفاده می شود، بینایی 20/20 است که معمولاً با استفاده از تست حدت بینایی اندازه گیری می شود. این بدان معناست که شما می توانید در فاصله 20 فوتی آنچه را که چشمان سالم در آن فاصله می بینند، به وضوح ببینید.

به عنوان مثال، اگر دید 20/50 دارید، به این معنی است که باید 20 فوت از جسمی دور باشید که فردی با “بینایی طبیعی” بتواند از فاصله 50 فوتی آن را ببیند. عینک ها و کنتاکت ها به چشم کمک می کنند تا نور را به درستی انکسار کند، در حالی که جراحی لیزر چشم از نظر فیزیکی نزدیک بینی، دوربینی و آستیگماتیسم را اصلاح می کند.

این شرایط چگونه تشخیص داده می شود؟

اگر روزانه تاری دید دارید، به یک متخصص چشم مراجعه کنید:

نزدیک بینی. نزدیک بینی با تست های ارزیابی حدت بینایی تشخیص داده می شود. در این تست ها شما وظیفه دارید حروف نمودار را در فاصله ای مشخص بخوانید. در صورت تشخیص، آزمایشات بیشتری برای تعیین نسخه اصلاحی شما مورد نیاز خواهد بود.

دور بینی. تشخیص موارد خفیف تا کم دوربینی می تواند دشوار باشد. بیشتر موارد را می توان با ارزیابی انکسار و معاینه سلامت چشم، که ممکن است شامل گشاد شدن مردمک ها باشد، شناسایی کرد.

آستیگماتیسم. آستیگماتیسم را می توان با تست های ارزیابی حدت بینایی، تست های انکساری و کراتومتری تشخیص داد.

چگونه به جلوگیری از اختلال بینایی کمک کنیم؟

نزدیک بین هستم یا دوربین؟ | پزشکت

در حالی که اختلال بینایی می تواند ارثی باشد، در اینجا کاری است که می توانید برای محدود کردن خطر نزدیک بینی و دوربینی انجام دهید، عبارتند از:

  1. غذاهای مفید مانند سبزیجات با برگ های تیره و ماهی هایی که سرشار از اسیدهای چرب امگا 3 هستند، مصرف کنید.
  2. فعالیت بدنی خود را حفظ کنید تا خطر ابتلا به بیماری هایی که منجر به مشکلات چشمی مانند دیابت، فشار خون بالا و کلسترول بالا می شود را محدود کنید.
  3. در طول روز به چشمان خود استراحت دهید. هر 20 دقیقه یک بار استراحت کنید و به مدت 20 ثانیه به چیزی در فاصله 20 فوتی نگاه کنید.
  4. عینک آفتابی بزنید. چشمان شما در معرض آسیب اشعه های UVA و UVB هستند.
  5. سیگار را ترک کنید. سیگار خطر ابتلا به بیماری هایی مانند دژنراسیون ماکولا و آب مروارید را افزایش می دهد.

آیا درمان هایی برای این اختلالات بینایی وجود دارد؟

بسته به شدت بیماری، ممکن است بتوانید کارهای روزانه را بدون درمان انجام دهید. با یک متخصص مراقبت های بهداشتی مشورت کنید که برای انجام فعالیت هایی مانند رانندگی وسیله نقلیه یا کار با ماشین آلات سنگین با اختلال بینایی مشکلی دارید یا ندارید. انجام این فعالیت‌ها همزمان با اختلالات بینایی ممکن است خطرناک باشند. حتی منجر به خستگی چشم و سردرد خفیفی شوند که متوجه نشوید. اکثر موارد نزدیک بینی، دوربینی و آستیگماتیسم باید توسط پزشک با لنزهای تماسی، عینک یا جراحی درمان شود.

اگر نزدیک بینی، دوربینی یا آستیگماتیسم متوسط دارید، درمان با عینک مفید است. با عینک، شما می توانید کنترل کنید که چند وقت یکبار باید بینایی خود را اصلاح کنید. برای موارد شدیدتر، ممکن است بخواهید جراحی مانند جراحی لیزر چشم را در نظر بگیرید.

سخن آخر

نزدیک بینی به معنای توانایی دیدن اجسام نزدیک است و دور بینی به معنای توانایی دیدن درست اجسام دور است. آستیگماتیسم ممکن است با نزدیک بینی و دوربینی بروز کند، یا ممکن است به طور جداگانه در چشم شما وجود داشته باشد.

اگر فکر می کنید که مشکلات بینایی دارید، به یک اپتومتریست یا چشم پزشک مراجعه کنید تا مورد ارزیابی حرفه ای قرار بگیرید. آنها باید بتوانند علائم شما را با عینک، تماسی یا جراحی درمان کنند. برای کمک به حفظ سلامت چشم با افزایش سن، از چشمان خود در برابر محیط محافظت کنید، غذاهای مناسب برای سلامت بینایی خود بخورید و از نظر بدنی فعال بمانید.

منبع
https://www.allaboutvision.com/conditions/myopia-faq/nearsightedness-and-farsightedness.htmhttps://www.healthline.com/health/nearsighted-vs-farsighted

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا
 
دی دی کرم صمیم