بیماری های گوش و حلق و بینی

برآمدگی پرده گوش و گزینه های درمانی

برآمدگی پرده گوش، التهاب غشای تمپان یا همان پرده گوش است. هنگامی که صدا وارد گوش می شود، پرده گوش می لرزد. این ارتعاش استخوان های ریز گوش میانی را حرکت می دهد و صداها را به گوش داخلی می فرستد. برآمدگی پرده گوش می تواند به دلایل مختلفی مانند عفونت گوش ایجاد شود. این وضعیت می تواند شنوایی فرد را تحت تأثیر قرار دهد. زیرا توانایی پرده گوش برای ارتعاش و انتقال صدا را مختل می کند. التهاب پرده گوش می تواند باعث احساس پری گوش، گوش درد و فشار شود.

علائم برآمدگی پرده گوش

علائمی که ممکن است همراه با برآمدگی پرده گوش رخ دهند، عبارتند از:

  • تب
  • کم شنوایی موقت
  • درد در گوش یا گوش آسیب دیده
  • پری گوش ناشی از گیر افتادن مایع در پشت پرده گوش

کودکانی که پرده گوش برآمده دارند و گوش های خود را می کشند، ممکن است نتوانند بخوابند و تحریک پذیر باشند.

چه چیزی باعث التهاب پرده گوش می شود؟

برآمدگی پرده گوش و گزینه های درمانی || پزشکت

برآمدگی پرده گوش، معمولاً علامت بیماری است که بر گوش تأثیر می گذارد. چندین بیماری می تواند باعث التهاب و برآمدگی پرده گوش شود، از جمله:

عفونت گوش میانی

عفونت گوش میانی که به عنوان اوتیت میانی نیز شناخته می شود، شایع ترین نوع عفونت گوش است. اگرچه کودکان اغلب تحت تأثیر عفونت گوش میانی قرار می گیرند، اما ممکن است در هر سنی رخ دهد.

عفونت گوش میانی به این دلیل ایجاد می‌شود که باکتری‌ها، میکروب‌ها یا ویروس‌های موجود در دهان، مجاری بینی یا چشم‌ها به داخل گوش راه پیدا کرده و در پشت پرده گوش گیر کرده‌اند. تجمع مایعات در پشت پرده گوش و در گوش میانی باعث ملتهب و تحریک آن می شود.

این وضعیت می تواند منجر به گوش درد و گرفتگی آنها شود. حتی در این شرایط کاهش شنوایی نیز ممکن است رخ دهد. اوتیت میانی حاد، اولین مرحله عفونت است و با علائم معمول عفونت گوش ظاهر می شود. از سوی دیگر، اوتیت میانی همراه با افیوژن، پس از از بین رفتن عفونت رخ می دهد، اما همچنان مخاط یا مایعی وجود دارد که دیگر حاوی باکتری نیست

ضربه به گوش

پرده گوش بخش حساسی از بدن و نازک و انعطاف پذیر است، بنابراین به راحتی آسیب می بیند. هر جسم خارجی در گوش مانند سواب پنبه ای، انگشت یا حتی هدفون می تواند منجر به آسیب پرده گوش شود.

انواع دیگر تروما که می تواند منجر به برآمدگی پرده گوش شود، عبارتند از:

ترومای آکوستیک: این آسیب زمانی که فردی در معرض صداهای بسیار بلند قرار می گیرد، رخ می دهد. نویز می تواند یک انفجار بلند یا صدای مداوم در یک دوره زمانی طولانی باشد. ترومای صوتی می تواند به پرده گوش آسیب برساند، اما به ندرت منجر به برآمدگی آن می شود.

آسیب به سر: در صورت بروز خونریزی در گوش، آسیب به سر می تواند منجر به برآمدگی پرده گوش شود. اگر خون در پشت پرده گوش یا در مجرای گوش که گوش خارجی و میانی را به هم متصل می کند گیر کند، می تواند منجر به برآمدگی پرده گوش و کبودی شود.

باروتروما: باروتروما در اثر تغییر فشار هوا یا آب در گوش ایجاد می شود. این وضعیت می تواند در طول پرواز، غواصی یا در تغییر ارتفاع رخ دهد. شیپور استاش ، کانالی در گوش که فشار در گوش را تنظیم می‌کند، می‌تواند در طول باروتروما مسدود شود. هنگامی که این اتفاق می افتد، شیپور استاش نمی تواند فشار را حفظ کند و این باعث برآمدگی پرده گوش می شود.

میرنژیت بولوز

میرنژیت بولوز نوعی عفونت گوش است که باعث ایجاد تاول های کوچک روی پرده گوش می شود. می تواند توسط ویروس ها و باکتری ها ایجاد شود و ممکن است با علائمی مانند درد شدید، ترشحات گوش و کاهش شنوایی ظاهر شود. میرنژیت بولوز اغلب همزمان با عفونت گوش میانی رخ می دهد. هنگامی که فردی به این نوع عفونت مبتلا می شود، مایع در پشت پرده گوش گیر می کند و باعث برآمدگی آن می شود.

گوش شناگر

گوش شناگر که از نظر پزشکی به عنوان اوتیت خارجی شناخته می شود، نوعی عفونت گوش است که گوش خارجی و مجرای گوش را تحت تاثیر قرار می دهد. زمانی اتفاق می‌افتد که آب در گوش گیر می‌کند و به باکتری‌ها اجازه رشد می‌دهد و باعث عفونت می‌شود. اگرچه یک مورد گوش شناگر در هر سنی ممکن است رخ دهد، اما بیشتر در کودکان دیده می شود.

علائم مرتبط با گوش شناگر، عبارتند از:

  • گوش درد
  • تب خفیف
  • انسداد گوش
  • قرمزی و تورم
  • کم شنوایی موقت
  • خارش داخل گوش
  • چرک با بوی بد از گوش

اگر عفونت در مجرای گوش انتشار یابد و پرده گوش به دلیل تجمع چرک ملتهب شود، گوش شناگر می تواند باعث برآمدگی پرده گوش شود.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنیم؟

برآمدگی پرده گوش و گزینه های درمانی

به طور معمول، برآمدگی پرده گوش ناشی از بیماری دیگری است. اکثر شرایطی که می توانند باعث بروز آن شوند ماهیت خفیف یا متوسط دارند و به راحتی قابل درمان هستند.

علائم مرتبط با برآمدگی پرده گوش معمولاً به دلیل وجود نوعی عفونت یا آسیب رخ می دهند. برای اطمینان بیشتر، اگر پرده گوش شما برآمده است، باید با پزشک خود قرار ملاقات بگذارید.

تشخیص التهاب پرده گوش

برای تشخیص عفونت گوش میانی، پزشک سابقه پزشکی شما را می گیرد و در مورد علائمی که تجربه می کنید سوالاتی را می پرسد. سپس پرده گوش شما را با استفاده از یک ابزار کوچک روشن که به نام اتوسکوپ شناخته می شود، بررسی می کنند.

التهاب پرده گوش و تجمع مایعات نشان می دهند که آیا عفونت گوش دارید یا خیر. در صورت تجمع مایع یا مخاط، پزشک ممکن است نمونه ای از آن را نیز برای تعیین نوع باکتری یا ویروسی که باعث عفونت شما شده است، بگیرد.

ضربه به گوش

اگر آسیب به سر دارید یا جسم خارجی در گوش شما وجود دارد، پزشک احتمالاً می تواند با معاینه شما علت اصلی وضعیتتان را تعیین کند. آنها احتمالاً از اتوسکوپی برای بررسی میزان آسیب به پرده گوش استفاده خواهند کرد.

میرنژیت بولوز

میرنژیت بولوز مشابه عفونت گوش میانی تشخیص داده می شود. پزشک در مورد سابقه سلامتی و علائم شما سوال خواهد کرد. آنها سپس یک معاینه فیزیکی انجام می دهند. علائم هر دو عفونت گوش میانی و میرنژیت بولوز مشابه هستند، اما در صورت مشکوک شدن به میرنژیت تاولی ممکن است آزمایشات بیشتری را درخواست کند. پزشک شما باید پرده گوش شما را از نظر تاول معاینه کند.

گوش شناگر

فرآیند تشخیصی اولیه برای گوش شناگر مشابه عفونت گوش خواهد بود. پزشک در مورد علائم و سابقه سلامتی شما سوال خواهد کرد. آنها همچنین احتمالاً از شما خواهند پرسید که آیا شما به طور منظم شنا می کنید یا خیر.

سپس از اتوسکوپی برای بررسی کانال گوش شما استفاده می کنند. اگر کانال علائمی از گوش شناگر مانند قرمزی، پوسته پوسته شدن یا پوسته پوسته شدن دارد و پرده گوش برآمده است، احتمالاً گوش شناگر دارید. در صورت نیاز به آزمایش بیشتر، پزشک شما ممکن است نمونه ای از چرک خارج شده از گوش شما را بگیرد تا برای آزمایش به آزمایشگاه ارسال شود.

آیا برآمدگی پرده گوش می تواند منجر به پارگی شود؟

اگر وضعیتی که باعث برآمدگی پرده گوش شما می شود ادامه یابد، ممکن است پرده گوش شما پاره شود. به همین دلیل است که اگر پرده گوشتان برآمده است، فوراً به دنبال مراقبت های پزشکی باشید.

التهاب پرده گوش چگونه درمان می شود؟

برآمدگی پرده گوش و گزینه های درمانی || پزشکت

درمان بستگی به این دارد که چه چیزی باعث برآمدگی پرده گوش شما شده است. در صورتی که برآمدگی پرده گوش شما ناشی از ضربه باشد، گزینه های درمانی بسته به نوع و شدت آن متفاوت خواهد بود. در بیشتر موارد، ضربه به گوش خود به خود بهبود می یابد. این مورد در مورد برخی از عفونت های گوش نیز صادق است، اما برخی دیگر ممکن است نیاز به استفاده از دارو داشته باشند.

عفونت گوش میانی اغلب به خودی خود بهبود می یابد زیرا تا 80 درصد موارد بدون آنتی بیوتیک از بین می روند. 20% موارد دیگر نیاز به درمان آنتی بیوتیکی دارند. بسیاری از پزشکان تقریباً تمام عفونت های گوش میانی را با آنتی بیوتیک های خوراکی درمان می کنند.

میرنژیت بولوز معمولاً با آنتی بیوتیک درمان می شود، اما ممکن است نیاز باشد تاول ها از پرده گوش جدا شوند. گوش شناگر معمولاً با ترکیبی از داروها درمان می شود که ممکن است شامل ضد قارچ ها، آنتی بیوتیک ها و استروئیدها باشد.

داروهای بدون نسخه مانند ایبوپروفن می توانند به تسکین التهاب و درد کمک کنند.

چگونه از متلهب شدن پرده گوش پیشگیری کنیم؟

کارهایی وجود دارد که می توانید برای کمک به سایر علائم خود مانند درد در حین بهبودی انجام دهید. می توانید یک کمپرس گرم روی گوش آسیب دیده قرار دهید یا چند تمرین گردن انجام دهید. این تمرینات ممکن است به کاهش فشار داخل گوش کمک کند.

عفونت گوش میانی

گاهی اوقات پیشگیری از عفونت گوش میانی دشوار است. با این حال، راه هایی وجود دارد که می توانید خطر ابتلا به عفونت گوش را کاهش دهید، از جمله:

  • سیگار کشیدن را ترک کنید.
  • آلرژی را با دارو کنترل کنید یا آلرژن ها را در خانه کاهش دهید.
  • با اجتناب از اشتراک گذاشتن ظروف، اسباب بازی، غذا یا ظروف و شستن مرتب دست ها از سرماخوردگی جلوگیری کنید.
  • در 12 ماه اول زندگی، کودک خود را با شیر مادر تغذیه کنید.
  • هنگامی که به کودک خود با شیشه غذا می دهید، این کار را با زاویه عمودی انجام دهید تا از ورود مایعات به گوش او جلوگیری شود.

ضربه به گوش

برخی از آسیب های گوش، به خصوص آسیب به سر، اجتناب ناپذیر هستند. با این حال، انواع دیگر ضربه های گوش قابل پیشگیری هستند. کارهایی که می توانید انجام دهید عبارتند از:

  • هنگام ورزش از تجهیزات محافظ سر استفاده کنید.
  • صدای هدفون یا بلندگوهای داخل خودرو را پایین نگه دارید.
  • هرگز چیزی از جمله سواب پنبه یا انگشتان را در گوش خود قرار ندهید.
  • در کنسرت ها یا رویدادهای دیگر با صداهای بلند از محافظ گوش استفاده کنید.
  • هنگام دوچرخه سواری، اسکیت بورد یا اسکیت سواری از کلاه ایمنی مناسب استفاده کنید.
  • از حضور در مکان هایی با صدای بیش از حد بلند که می تواند به پرده گوش آسیب برساند خودداری کنید.

میرنژیت بولوز

پیشگیری از میرنژیت تاولی شبیه به پیشگیری از عفونت گوش میانی است، زیرا هر دو ناشی از باکتری ها یا ویروس هایی هستند که از افراد دیگر گرفته شده اند.

گوش شناگر

پیشگیری از گوش شناگر برای شناگران مشتاق ممکن است دشوار باشد، اما غیرممکن نیست. بر اساس اعلام مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها، پیشگیری از گوش شناگران را می‌توان با رعایت برخی اقدامات بهداشتی به دنبال شنا انجام داد، مانند:

  • گوش ها را بعد از شنا با استفاده از حوله خشک کاملاً خشک کنید.
  • در حین کشیدن لاله گوش، سر خود را به عقب و جلو بچرخانید تا آب موجود در مجرای گوش خارج شود.
  • هنگام شنا با استفاده از کلاه شنا، گوش گیر یا قالب های شنا، گوش های خود را تا حد امکان خشک نگه دارید.
  • استفاده از سشوار در حالت کم برای خشک کردن مجرای گوش (هرگز از سشوار با درجه حرارت متوسط یا زیاد استفاده نکنید زیرا ممکن است گوش خارجی را بسوزاند).
  • با پزشک خود در مورد استفاده از قطره های خشک کننده گوش صحبت کنید (این می تواند به خصوص اگر از دوره های مکرر گوش شناگر رنج می برید مفید باشد).
سخن آخر

برآمدگی پرده گوش دلایل زیادی، از آسیب تا عفونت گوش دارد. برآمدگی طولانی مدت پرده گوش به طور بالقوه می تواند منجر به پارگی پرده گوش یا کاهش شنوایی شود. اگر پرده گوش شما برآمده است، با پزشک خود صحبت کنید تا بتواند علت را شناسایی کند و به شما در مدیریت علائم کمک کند.

برآمدگی پرده گوش می تواند تجربه ای دردناک باشد و کنار آمدن با آن دشوار است. خبر خوب این است که اکثر شرایطی که باعث برآمدگی پرده گوش می شوند، خفیف هستند و به راحتی قابل درمان هستند. برخی ممکن است اصلاً نیازی به درمان نداشته باشند. اگر با برآمدگی پرده گوش علائمی دارید، با پزشک خود تماس بگیرید. آنها می توانند به شما کمک کنند علائم خود را برطرف کرده و علت را به طور موثر درمان کنید.

منبع
https://www.verywellhealth.com

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا