روانشناسی

فرار در نوجوانان

هر از گاهی اخبار تکان دهنده و نگران کننده ای در مورد فرار نوجوانان می شنویم. در طول سن رشد، نوجوان شما با مواد مخدر، سیگار، جنایات، رابطه جنسی قبل از ازدواج درگیر می شود و به فرار فکر می کند. دلایل زیادی وجود دارد که نوجوان شما احساس ناراحتی می کند و وارد وضعیت یک آسایشگاه روانی می شود.

آیا علائم هشدار دهنده ای در نوجوان خود مشاهده کردید که نشان می دهد او ممکن است فرار کند؟ نگران رفتار نوجوان خود هستید؟ آیا نوجوان شما تحریک پذیر، متکبر و بداخلاق رفتار می کند؟ اگر سر تکان دادید بله، باید پست زیر را مرور کنید. در مقاله در مورد چند مورد از این دلایل صحبت می کنیم که بار روانی را به نوجوانان شما تحمیل می کند و آنها از خانه فرار می کنند!

انواع فرار در نوجوانان

بیشتر نوجوانان به دلیل سوء مصرف مواد مخدر و الکل فرار می کنند. در طول سن رشد، اغلب درگیر سوء مصرف مواد می شوند و سعی می کنند مسائل را از والدین پنهان کنند. آنها احساس می کنند که فرار تنها راه حل برای مواجه نشدن با خجالت است. علاوه بر آن، ترس، شکست یا عصبانیت دلیل دیگری است که نوجوانان را از خانه فراری می‌دهد. برای برخی از کودکان سازگاری با اعضای خانواده یا شرایط بحرانی خانه و چیزی که باید از آن فرار کنند، دشوار است. انواع فرار در نوجوانان، عبارتند از:

فرار اپیزودیک. وقتی کودک شما برای مدت زمان کوتاهی فرار می کند و پس از بازه زمانی اندک برمی گردد، به این وضعیت فرار اپیزودیک گفته می شود. نوجوان شما از استراتژی حل مسئله خود استفاده نمی کند و در مواجهه با رویدادهای سخت زندگی با مشکل مواجه می شود. نوجوان شما سعی می کند از عواقب، تحقیر یا خجالت دوری کند و از عدم تایید والدین می ترسد. در چنین شرایطی تنها راه حلی که می تواند پیدا کند فرار از خانه است.

فرار مزمن. نوجوانانی که به طور مداوم از خانه فرار می کنند می خواهند برتری یا توجه اعضای خانواده را به دست آورند. این یک مشکل مزمن است که او را مجبور به انجام چنین عملی می کند. این نوجوانان همچنین اعضای خانواده خود را تهدید می کنند و می گویند: “اگر مرا مجبور به انجام این کار کنید، فرار می کنم.”

هم اکنون با مشاوران پزشکت مشاوره آنلاین بگیرید

علائم هشدار دهنده فرار در نوجوانان

فرار در نوجوانان | پزشکت

علائمی که نشان می دهد نوجوان شما ممکن است فرار کند:

نوجوانان فراری متعلق به همه پیشینه ها از جمله محیط های شهری و روستایی هستند. برای والدین مهم است که علائم هشدار دهنده ای را که نشان می دهد نوجوان شما ممکن است فرار کند، تشخیص دهند. اگر علائم هشدار دهنده در این مدت شناسایی شوند، ممکن است بتوانید از فرار نوجوان خود جلوگیری کنید.

در اینجا برخی از تغییرات رفتاری وجود دارد که باید آنها را یادداشت کنید:
  • نوجوان شما در مدرسه با مشکلاتی مانند عدم تمرکز، حذف کلاس و بی توجهی مواجه است.
  • او بیشتر شما را تهدید می کند که خواسته هایش را برآورده کنید وگرنه فرار می کند.
  • نوجوان شما شروع به پس انداز پول خود می کند و وسایل خود را در کیف یا کوله پشتی نگه می دارد.
  • او بیش از حد وقت خود را در انزوا می گذراند و از تمام مسئولیت های اساسی زندگی دوری می کند.
  • شما متوجه برخی از علائم هشداردهنده رفتار آسیب‌رسان به خود می‌شوید، مانند استفاده از اشیاء تیز یا نگه داشتن چاقو در جیب.
  • متوجه تغییر ناگهانی در خلق و خو یا رفتار نوجوان خود می شوید. او ممکن است افسرده به نظر برسد، تحریک پذیر، مضطرب رفتار کند و او را از اعضای نزدیک خانواده و دوستانش منزوی کند.
  • نوجوان شما هدایای یا پول گران قیمتی از افراد خارجی دریافت می کند و شما از آن چیزها اطلاعی ندارید. این ممکن است زمانی رخ دهد که او درگیر راکت مواد مخدر یا تجارت غیرقانونی قاچاق شود.
  • نوجوان شما با یک فرد خارجی وارد رابطه جدیدی می شود و کمی متفاوت رفتار می کند. برخی از تغییرات قابل توجه در رفتار او عبارتند از افزایش سرکشی، بحث و جدل و طرد.
  • دختر نوجوان شما از نظر جنسی فعال می شود و در معرض خطر باردار شدن است. در چنین مرحله ای، او سعی می کند شما را نادیده بگیرد و وقت خود را با دوستان مرد خود بگذراند. اگر در طول دوره باردار شود، اغلب به فرار فکر می کند.
  • ممکن است متوجه ایرادات تحصیلی کمی در عملکرد نوجوان خود مانند افت ناگهانی نمرات، عدم علاقه به تکالیف مدرسه یا تعلیق شدن یا مواجه شدن با اخراج شوید.

شایع ترین علل فرار در نوجوانان

فرار در نوجوانان | پزشکت

بیشتر نوجوانان وقتی با خانواده خود دچار مشکل می شوند فرار می کنند. به دلیل یک بحث وحشتناک، آنها شروع به بیزاری از اعضای خانواده خود می کنند و فکر می کنند فرار کنند. حتی برخی تصمیم می گیرند بدون درگیری با والدین از خانه خارج شوند. آنها جرات رویارویی با بزرگترها یا پذیرش تقصیر خود را در مقابل آنها ندارند. اما برخی از علل دیگری که منجر به فرار آنها می شوند، عبارتند از:

بدرفتاری (خشونت خانگی) یکی از عوامل فرار در نوجوانان

کودک آزاری یکی از معضلات رو به رشد خانواده های نسل مدرن است. به دلیل دعوای وحشتناک یا خشونت در خانواده، نوجوان احساس می کند که از کل وضعیت عصبانی و آشفته می شود. محیط آرام خانواده گم می شود و هر بار اوضاع بدتر به نظر می رسد. در چنین سناریویی، نوجوان مبتلا به اختلال روانی تصمیم می گیرد فرار کند و در محیطی آرام زندگی کند.

مرگ در خانواده، یکی دیگر از عوامل فرار در نوجوانان

وقتی نوجوان شما به یکی از اعضای خانواده اش مانند مادر، پدر یا پدربزرگ و مادربزرگ نزدیک می شود، یک مرگ ناگهانی مانند یک کابوس به نظر می رسد. نوجوان در پذیرش حقیقت تلخ احساس سختی می کند و نمی تواند غم و اندوه را تحمل کند. از دست دادن یکی از اعضای نزدیک خانواده باعث می شود که او در دنیا احساس تنهایی کند و تصمیم می گیرد از خانه خود فرار کند.

نگرانی های مالی خانواده

زمان های خاصی وجود دارد که خانواده دچار مشکلات مالی می شود. این می تواند به دلایل متعددی از جمله بیکاری ناگهانی، زیان هنگفت در کسب و کار، رنج یکی از اعضای خانواده از بیماری مزمن یا بسیاری از موارد مشابه رخ دهد.

بی ثباتی مالی بر سبک زندگی نوجوان شما منعکس می شود، زیرا او نمی تواند همه چیزهای تجملاتی را بخرد یا چیزهای گران قیمت بخرد. در چنین زمانی، نوجوان شما به شدت افسرده، وحشت زده و احساس فرار می کند.

مشکلات در مدرسه

مشکلات عادی روزمره که در مدارس رخ می دهد، بی توجهی در کلاس، مشاجره با دوستان دیگر، عملکرد بد در امتحانات و بسیاری موارد دیگر است. آزار و اذیت حل نشده یا قلدری در مدرسه باعث می شود که او وارد حالت افسردگی روانی شود و احساس کند که از موقعیت کامل فرار می کند. فشار بیش از حد برای پیشرفت تحصیلی در مدرسه از طرف والدین، نوجوان را دچار هراس می‌کند و او نیاز به فرار را احساس می‌کند. چنین مشکلات مدرسه ای باعث می شود نوجوان شما احساس استرس کند و از چنین سبک زندگی پرهیجانی فرار کند.

مشکلات دوران نوجوانی

فرار در نوجوانان | پزشکت

نوجوانان دوران سختی را پشت سر می گذارند که نمی توانند عواطف یا احساسات خود را به دیگران، حتی والدین، ابراز کنند. این باعث می شود آنها احساس بی فایده بودن کنند، و آنها شروع به فکر کردن می کنند که زندگی آنها چرند است. نوجوانانی که از خانه فرار می‌کنند معمولاً احساس می‌کنند از یک موقعیت دردسرساز فرار می‌کنند که نمی‌توانند با آن روبرو شوند. چنین رویدادهایی می تواند شامل جدایی والدین، گرایش جنسی، بحران مالی، قلدری در مدرسه و سایر رویدادهای آسیب زا باشد. آنها می خواهند از شرایط سخت فرار کنند و خوشبختی جدیدی بیابند.

نوشیدن الکل یا مصرف مواد مخدر

اعتیاد به مواد مخدر یکی از دلایل اصلی اختلال در وضعیت روانی کودک در حال رشد شما است. اعتیاد بیشتر به مواد مخدر منجر به تکانشگری و مهارت های قضاوت ضعیف در نوجوانان شما می شود. از آنجایی که او به شدت به مواد مخدر مضر مانند کوکائین، هروئین یا شکر قهوه ای معتاد می شود، به فکر فرار می افتد و در انزوا زندگی می کند. احساس شرم یا گناه به دلیل اعتیاد به مواد مخدر یا سیگار باعث می شود آنها احساس افسردگی کنند و چاره ای جز فرار ندارند.

جدایی یا طلاق والدین

جدایی والدین تأثیر منفی بر ذهن نوجوان شما می گذارد. او احساس می کند که از دایره خانواده دور شده است و پیوند خود را با والدین عزیزش از دست می دهد. آمدن ناتنی باعث می شود نوجوان احساس افسردگی و تنهایی کند. او متوجه می شود که مادر یا پدرش دیگر به او اهمیت نمی دهند و دوستش ندارند. همه این احساسات منفی باعث می شود او از خانواده و خانه فرار کند.

فشار همسالان

فشار همسالان نیز می تواند در فرار نوجوان شما نقش داشته باشد. وقتی نوجوان شما مرتکب اشتباه یا چیزهای ترسناک می شود، غریزه او را وادار یا تشویق می کند که از نزدیکان و عزیزان فرار کند. از آنجایی که شما نوجوان در مهارت های حل مسئله موثر نیستید، تنها راه حل کاملی که در زمان سخت به ذهن او می رسد فرار است. به جای برخورد شجاعانه با موقعیت ها، فرار کردن برای فرزندتان بسیار آسان تر به نظر می رسد.

بحران شخصی

برخی از نوجوانان فراری از رویارویی با مسائل شخصی خود مانند بارداری، دنبال کردن زندگی به عنوان یک دوجنسه، همجنس گرا یا لزبین می ترسند. بیشتر نوجوانان ترنسجندر با گرایش جنسی خود مشکل دارند و از برقراری ارتباط با اعضای خانواده خود تردید دارند. این شرایط تنها یک گزینه را برای آنها باقی می گذارد که در حال فرار است. تقریباً 75 درصد از جمعیت فراری را دختران نوجوان تشکیل می دهند که در سنین پایین باردار می شوند.

بیماری روانی

نوجوانانی که از بیماری های روانی مانند افسردگی شدید یا مسائل اضطرابی رنج می برند، توانایی تصمیم گیری ضعیفی دارند. آنها قادر به مدیریت موقعیت های دشوار زندگی نیستند و به راحتی تسلیم می شوند. از آنجایی که نوجوان افسرده نمی تواند احساسات یا افکار خود را درک کند، تصمیم می گیرد فرار کند. درک نادرستی به ذهنش می رسد که فرار تنها راه حل رهایی از همه مسائل خانوادگی یا اجتماعی است.

اختلال روانی دیگری که برخی از نوجوانان با آن مواجه می شوند، اختلال نافرمانی مقابله ای است. آنها در اطاعت از قدرت با زمان دشواری روبرو می شوند و به بزرگان یا معلمان خود واکنش پرخاشگرانه نشان می دهند. اعمال آنها خشن و تکانشی به نظر می رسد و نمی خواهند از قوانین هیچ کس به جز قوانین خود پیروی کنند. اینها برخی از دلایل فرار نوجوانان از خانه است.

نکاتی برای والدین برای مقابله با وضعیت فرار

فرار در نوجوانان | پزشکت

اگر شک دارید که نوجوانتان فرار کرده است، نکات موثر را دنبال کنید:

  • از تمام مکان‌های محلی و نقاط پاتوق دیدن کنید تا بررسی کنید که آیا او آنجاست یا خیر.
  • با تمام دوستان نزدیکش تماس بگیرید و در مورد آخرین باری که او را ملاقات کردند بپرسید.
  • اتاق‌ها و وسایل او را به دقت بررسی کنید تا سرنخ‌هایی مانند صورت‌حساب رزرو هتل یا بلیط‌های راه‌آهن یا هواپیما پیدا کنید.
در اینجا اقدامات مؤثری است که باید هنگام بازگشت نوجوان فراری خود به خانه انجام دهید:

از یکدیگر فاصله بگیرید. ارتباط مستقیم با یکدیگر را شروع نکنید، بلکه کمی استراحت کنید. احساسات شما در لحظه خاص خیلی زیاد است و می توانید جلوی فرزندتان طغیان کنید. بهتر است اجازه دهید نوجوانتان در یک یا دو روز آرام بگیرد و یک گفتگوی مسالمت آمیز داشته باشد.

بپرسید و گوش دهید. با آرامش از نوجوان خود در مورد دلایل فرار او از خانه بپرسید. هرگز سعی نکنید بی ادبانه رفتار کنید یا او را سرزنش کنید، زیرا بر ذهن نوجوان شما تأثیر منفی می گذارد. بهتر است شرایط را با آرامش و مثبت مدیریت کنید. ارتباط موثر تنها قدمی است که به ایجاد پیوند قوی‌تر بین سه راهی و والدینش کمک می‌کند. به او بگویید که چقدر نگران بودید، زیرا او خانه را ترک کرد و فرار کرد. به نوجوان خود بفهمانید که برای شما مهم است و نمی توانید بدون نوجوان شایستگی خود به زندگی خود فکر کنید. از او بخواهید که مسائل را آشکارا در میان بگذارد، به طوری که هر دو والدین بتوانند به او کمک کنند تا با شرایط استرس زا مقابله کند.

كمك بگيريد. اگر نوجوان شما از برقراري ارتباط با شما يا شريكتان احساس ناراحتي مي كند، بهتر است شخص سومي را در ارتباط شركت دهيد. نفر سوم می تواند افراد مورد علاقه او مانند پدربزرگ و مادربزرگ، عمو یا عمه باشد. نوجوان شما به راحتی مسائل شخصی خود را با یکی از اعضای نزدیک خانواده فاش می کند که می تواند به او توصیه کند تصمیم بهتری بگیرد.

جلوگیری از فرار نوجوانان

در اینجا چند نکته وجود دارد که به شما کمک می کند تا با نوجوانان مشکل دار خود کنار بیایید و از فرار آنها جلوگیری کنید:

موقعیت ها را با آرامش مدیریت کنید. همیشه با آرامش و خونسردی به کل موقعیت نگاه کنید و سعی کنید دیدگاه نوجوان خود را درک کنید. همیشه حرف های درست بزنید و قبل از بیان حرف هایتان فکر کنید. مهارت ارتباطی شما به درک وضعیت روانی نوجوان و انجام اقدامات لازم برای ایجاد تفکر مثبت در مورد زندگی او کمک می کند.

بی مورد جیغ و داد نزنید، زیرا می تواند وضعیت را بدتر کند و نوجوان شما حتی می تواند به خودکشی فکر کند. تهدید نوجوان خود به هیچ وجه نمی تواند به کنترل کامل وضعیت کمک کند. بهتر است آرام بمانید و به کودک خود کاری کنید که احساسات و عواطف شما را درک کند.

یک علامت هشدار بدهید.

پس از انجام مکالمه کامل، به نوجوان خود هشدار دهید و بگویید: «اگر فرار کنی، کاری از دستم بر نمی‌آید، اما کل زندگی آینده تو را مختل می‌کند. اگر اتفاقی بیفتد، نمی‌توانم از شما محافظت کنم یا مشکلات شما را حل کنم. پس بهتر است فرار نکنید و زندگی خود را به خطر نیندازید».

مکالمه منظم داشته باشید. همیشه یک چت منظم روزانه با نوجوان خود داشته باشید تا در مورد رفتار او قضاوت کنید و بررسی کنید که آیا او احساس ناراحتی می کند یا خیر. اگر متوجه شدید که نوجوان شما کمی متفاوت از روز عادی رفتار می کند، سعی کنید در یک یا دو روز یک گفتگوی مفصل داشته باشید. به مشکل کامل او گوش دهید و سعی کنید راه حل مفیدی ارائه دهید. به این ترتیب مدام به او علاقه و محبت می دهید.

در مورد زندگی گذشته خود صحبت کنید. اگر نوجوان شما در زندگی خود با مشکلات جدی مانند اعتیاد به مواد مخدر یا مسائل مالی مواجه است، سعی کنید صحبت کنید و در مورد سن کم خود صحبت کنید. به کودک خود توضیح دهید که در زندگی گذشته خود با بحران مشابهی روبرو شده اید و با آن موقعیت ها کنار آمده اید. با گوش دادن به داستان گذشته فرزندتان انگیزه پیدا می کند و سعی می کند شجاعانه با شرایط سخت کنار بیاید.

آموزش مهارت حل مسئله

مهارت های «حل مسئله» را به شما نوجوانان آموزش دهید و از آنها بخواهید که آنها را در زندگی واقعی خود به کار ببرند. آنها باید راه های متفاوتی برای مدیریت موقعیت های مختلف زندگی خود بیابند. اما هرگز نباید امید خود را از دست بدهند و شروع به فکر کردن به چیزهای منفی کنند. در عوض، آنها باید برای مقابله با هر مرحله دشوار زندگی خود فعال بمانند. هرگز مکالمه آنها را قطع نکنید. وقتی نوجوانتان برای گفتگوی آزاد یا صحبت دوستانه با شما می آید، هرگز حرف او را قطع نکنید. گاهی اوقات فقط گوش دادن به آنها موثرتر است. همچنین به دیدگاه نوجوان خود احترام بگذارید و با گوش دادن به صحبت های او، ارتباط را باز نگه دارید.

ابراز عشق

عشق و محبت خود را نسبت به نوجوان در حال رشد خود ابراز کنید، زیرا به تقویت پیوند خانواده کمک می کند. به او توضیح دهید که چقدر او را دوست دارید و نمی توانید زندگی را بدون او بگذرانید.

هرگز گفتگو را با نظرات منفی شروع نکنید. همیشه با نوجوانان خود صحبت مثبت داشته باشید. هرگز ارتباط خود را با یک جمله منفی مانند “چرا اینقدر ناراحتی؟” شروع نکنید. یا «چرا هر روز اینجا و آنجا پرسه می‌زنی؟» در عوض سعی کنید مودب بمانید و سؤالات ساده ای بپرسید، “روزتان چطور بود” یا “هی، چه خبر است؟”

موقعیت ها را با آرامش توضیح دهید. هر زمان که نوجوانان شما را تهدید به فرار کردند، به او پاسخ دهید: “فرار راه حل مشکل شما نیست.” او را تشویق کنید تا مشکلاتش را شجاعانه حل کند و در صورت نیاز همیشه برای ارائه حمایت ذهنی در آنجا هستید.

هرگز وحشت نکنید. در حالت افسردگی روانی یا حالت هراس قرار نگیرید که نوجوانتان فرار کند و دیگر به سراغ شما و خانواده تان نیاید. بیشتر نوجوانان فراری خیلی زود به خانه خود باز می گردند. آنها دلتنگ محیط خانه، والدین مهربان، دوستان و اعضای خانواده می شوند.

همه عوامل در ذهنیت نوجوان برای بازگشت هر چه سریعتر به خانه تأثیر می گذارد. بیش از دو سوم نوجوانان بی خانمان اختلافات خانوادگی خود را حل کرده و به خانه می روند.

به اختلافات خانوادگی رسیدگی کنید.

مهمتر از همه، اگر نوجوان به دلیل مسائل خانوادگی مانند طلاق والدین، آمدن ناتنی یا دعوای والدین ناراحت می شود، سعی کنید موقعیت ها را کنترل کنید. مشکلات خانوادگی تأثیر منفی بر ذهن نوجوان شما می گذارد و او را فراری می دهد.

روحیه نوجوان خود را تقویت کنید. مهمترین چیزی که می توانید به نوجوان خود بیاموزید مهارت حل مسئله است. در مورد موقعیت های دشوار مختلف صحبت کنید و از آنها بپرسید: “چگونه با مشکل برخورد خواهید کرد؟” یا “چه استراتژی هایی را برای خروج از این موقعیت اتخاذ خواهید کرد؟”

فرزندتان را تشویق کنید تا با هر موقعیت مشکل زا به شیوه ای مثبت برخورد کند و اگر نوجوانتان با موفقیت از پس آن برآید به او پاداش دهید. با گفتن “من به شما افتخار می کنم” سطح اعتماد به نفس نوجوان خود را تقویت کنید.

یک فضای پذیرش ایجاد کنید. محیط خانه شما باید جوهره پذیرش و بخشش را داشته باشد. شما نمی توانید نسبت به نوجوان در حال رشد خود بیش از حد گستاخ یا متکبر باقی بمانید. وقتی نوجوان شما مرتکب اشتباهاتی می شود یا در امتحاناتش عملکرد بدی دارد، سعی کنید عملکرد او را تشویق کنید و بپذیرید. اگر او را سرزنش کنید یا کاری کنید که احساس گناه کند، ممکن است اغلب به فکر فرار بیفتد.

برای والدین بسیار مهم است که به جای اینکه فرزندان خود را برای انجام وظایف یا عملکرد آموزشی مجبور کنند، فضایی دوستانه و دوست داشتنی در خانه خود ایجاد کنند.

از زبان متقاعد کننده استفاده کنید. همیشه ترجیح داده می شود که هنگام مواجهه با نوجوان خود از زبان متقاعدکننده استفاده کنید. رویکرد صحبت کردن به متقاعد کردن کودک افسرده کمک می کند و به او احساس مثبت می کند.

منبع
https://www.momjunction.com/articles/why-do-teens-run-away_00377844/

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا