مغز و اعصاب

کرانیوتومی برای برداشتن تومور

کرانیوتومی برای برداشتن تومور

ابتلا به تومور مغزی می تواند یک چیز ترسناک باشد. ترسناک تر از آن، فکر جراحی ها و تمام داستان ها و افسانه های افرادی است که تحت عمل جراحی مغز، کرانیوتومی برای برداشتن تومور یا هر نوع درمان جراحی دیگری قرار گرفته اند. اما کرانیوتومی برای برداشتن تومور مغزی چیست؟ آیا آنقدر ترسناک است که برخی فکر می کنند؟ برای یافتن پاسخ این مقاله را تا انتها بخوانید.

کرانیوتومی چیست؟

کرانیوتومی برای برداشتن تومور | پزشکت

گاهی اوقات دسترسی به تومور مغزی پیچیده تر از برداشتن آن است. از این رو، برای کمک به جراح برای دسترسی به سرطان در مغز، باید مراحل جانبی اضافه شود. یکی از این روش‌ها، جراحی کرانیوتومی است که شامل یک مرحله برداشتن استخوان علاوه بر سایر جراحی‌های مغز است.

در کرانیوتومی، جراح مغز بخشی از استخوان جمجمه را برای دسترسی به تومور برمی دارد. کرانیوتومی ممکن است به کمک کامپیوتر و تصویربرداری برای یافتن و رسیدن به محل دقیق سرطان نیاز داشته باشد. به طور طبیعی، تصویربرداری رزونانس مغناطیسی [MRI] یا توموگرافی کامپیوتری [CT] تکنیک‌هایی هستند که در ابتدا انجام می‌شوند.

قسمت برداشته شده از استخوان جمجمه “فلپ استخوانی” نامیده می شود که پس از برداشتن کرانیوتومی تومور در جای خود قرار می گیرد. به طور معمول، فلپ استخوانی در پایان عمل با صفحات و پیچ‌های کوچک جایگزین می‌شود. مواردی وجود دارد که فلپ استخوان برگردانده نمی شود. اندازه و پیچیدگی کرانیوتومی به مشکل بیمار بستگی دارد که می تواند از تورم مغز گرفته تا خارج کردن اجسام خارجی مانند گلوله متغیر باشد.

هم اکنون با مشاوران پزشکت مشاوره آنلاین بگیرید

علل و کاربرد استفاده از کرانیوتومی

چرا یک فرد نیاز به انجام کرانیوتومی دارد؟ همانطور که به طور خلاصه در بالا ذکر شد، دلایل جراحی کرانیوتومی متفاوت است و شامل موارد زیر است، اما محدود به موارد زیر نیست:

  • بریدن یا ترمیم آنوریسم
  • ترمیم شکستگی های جمجمه
  • ترمیم پارگی در غشای پوشاننده مغز (دورا ماتر)
  • بیرون آوردن یک جسم خارجی، مثلاً یک گلوله
  • از بین بردن خون یا لخته های خون از رگ خونی که نشت می کند.
  • تخلیه آبسه مغزی (آبسه یک پاکت عفونی پر از چرک در بافت است).
  • دسترسی به محل درمان برای تشخیص یا برداشتن تومورها
  • کاهش فشار داخل جمجمه با از بین بردن نواحی آسیب دیده یا متورم مغز ممکن است ناشی از آسیب تروماتیک یا سکته باشد.
  • کاشت دستگاه برای اهدافی مانند درمان اختلالات حرکتی، مانند بیماری پارکینسون یا دیستونی (نوعی اختلال حرکتی)، یا صرع انکساری

کرانیوتومی و برداشتن تنها برای تومورها استفاده نمی شود. هر زمان که مغز تحت فشار بیش از حد است، مانند زمانی که متورم است، لخته خون دارد یا آبسه دارد، جراحی کرانیوتومی گزینه انتخابی است. اگر برداشتن تومور با کرانیوتومی، لخته شدن خون، گلوله در سر یا هر دلیل دیگری درمان باشد، بیمار چگونه باید آماده شود؟

آماده شدن برای عمل جراحی مغز

 

کرانیوتومی برای برداشتن تومور | پزشکت

قبل از جراحی کرانیوتومی، بیمار باید حداقل یک هفته زودتر از مصرف هر نوع داروی ضد التهابی غیر استروئیدی و رقیق‌کننده‌های خون خودداری کند. با این حال، اگر داروهایی به صراحت برای جراحی تجویز شده است، باید طبق برنامه با دقت مصرف شوند. علاوه بر این، بیمار نباید از شب قبل از جراحی چیزی بخورد یا بنوشد.

سیگار کشیدن و نوشیدن مشروبات الکلی نیز از یک هفته قبل تا دو هفته بعد از عمل ممنوع است. در صورت نیاز به ام آر آی یا سی تی اسکن، ممکن است بر روی پیشانی و پشت گوش بیمار قرار داده شود تا MRI قبل از عمل با سیستم هدایت تصویر هماهنگ شود. در بسیاری از موارد، پزشک برای اطمینان از سلامت بیمار نیاز به آزمایش خون دارد.

کرانیوتومی بدون توجه به نوع جراحی تحت بیهوشی عمومی انجام می شود. امضای رضایت نامه الزامی است و بیمار باید راه را با دقت بخواند و بداند که تحت چه شرایطی قرار می گیرد. آنها همچنین باید خطرات مرتبط با چنین جراحی های مغزی را بدانند.

خطرات عمل جراحی مغز

 

پس از برداشتن تومور سر به دلایل دیگر، بیمار ممکن است تورم و کبودی در صورت یا اطراف چشم‌ها، سردرد، سرگیجه و مشکلات حافظه، گفتار یا بینایی را تجربه کند. بنابراین، جراح مغز و اعصاب مشخص می کند که بیمار باید چند روز را در بخش مراقبت های ویژه (ICU) بگذراند، جایی که ضربان قلب، فشار خون و علائم عصبی به طور مداوم کنترل می شود. با وجود تمام این اقدامات احتیاطی، ممکن است بیمار همچنان در معرض خطرات پس از جراحی قرار گیرد. خطرات کلی پس از جراحی شامل خونریزی، عفونت، لخته شدن خون، و واکنش به بیهوشی است. در مورد جراحی کرانیوتومی، بسته به نوع عمل، خطرات دیگری نیز اضافه می شود:

  • تشنج
  • تورم مغز
  • سکته مغزی
  • آسیب عصبی
  • ضعف عضلانی
  • فشار خون ناپایدار
  • پنومونی که نوعی عفونت ریه است.
  • از دست دادن برخی از عملکردهای ذهنی
  • نشت CSF یا نشت مایع مغزی نخاعی که مایعی است که مغز را احاطه کرده و از آن محافظت می کند.

علاوه بر این، برخی از خطرات مربوط به روش هستند و برای همه بیماران پس از کرانیوتومی اتفاق نمی افتد. آنها به شدت و پیچیدگی مشکل بستگی دارند و عبارتند از:

  • فلج
  • مشکل گفتاری
  • مشکلات حافظه
  • تعادل یا هماهنگی غیر طبیعی
  • کما

مراقبت های پس از جراحی می تواند از برخی از خطرات جلوگیری کرده یا آنها را کاهش دهد، اما معمولاً بیمار نیاز به سازش دارد و با علم به اینکه ممکن است این اتفاق بیفتد، تحت عمل جراحی قرار گیرد. در بسیاری از موارد موضوع مرگ یا زندگی است و بیمار چاره دیگری ندارد.

انواع مختلف عمل جراحی مغز

 

کرانیوتومی برای برداشتن تومور

مانند هر نوع جراحی مغز دیگری، کرانیوتومی نیز انواع مختلفی دارد، از جمله:

  • کرانیوتومی پیشانی راست برای برداشتن تومور
  • کرانیوتومی ترانس لابیرنت

این مدل بر اساس شرایط بیمار، هدف جراحی و مزایای کلی انتخاب می شود. برخی از انواع اصلی کرانیوتومی به شرح زیر است:

کرانیوتومی دو پیشانی گسترده

هنگامی که روش‌های کم تهاجمی نتوانند نیازهای جراحی را برآورده کنند، جراح می‌تواند کرانیوتومی دو پیشانی گسترده را انتخاب کند. در اینجا، برشی در پوست سر در پشت خط مو و استخوانی که کانتور مدارها را تشکیل می دهد، ایجاد می شود و پیشانی برداشته می شود. رایج ترین هدف رسیدن به تومورهای سخت به سمت جلوی مغز است. این یک رویکرد سنتی پایه جمجمه با این باور اصلی است که برداشتن استخوان اضافی ایمن تر از دستکاری غیر ضروری است. معمولاً مننژیوم ها، استزیونوروبلاستوماها و تومورهای بدخیم قاعده جمجمه با کرانیوتومی دو پیشانی گسترده درمان می شوند. در پایان فلپ استخوانی تعویض می شود.

کرانیوتومی ابرو سوپراوربیتال کم تهاجمی

کرانیوتومی سوپرا اربیتال که معمولا به عنوان کرانیوتومی “ابرو” شناخته می شود، روش دیگری برای برداشتن تومورهای مغزی است. همانطور که از نام آن پیداست، این یک روش کم تهاجمی است و شامل یک برش کوچک در داخل ابرو برای دسترسی به تومورهای جلوی مغز است. کیست های شکاف Rathke، تومورهای قاعده جمجمه و چندین تومور هیپوفیز نیز با این روش قابل درمان هستند.

از آنجایی که این یک روش کم تهاجمی است، نسبت به جراحی کرانیوتومی باز می تواند درد کمتری داشته باشد. دوره نقاهت ممکن است کوتاهتر باشد و هیچ جای زخم بزرگی در محل جراحی باقی نماند.

کرانیوتومی رترو سیگموئید

کرانیوتومی رترو سیگموئید که اغلب به عنوان کرانیوتومی سوراخ کلید شناخته می شود، یکی دیگر از روش های جراحی کم تهاجمی برای برداشتن تومورهای مغزی است. پس از ایجاد یک برش کوچک در پشت گوش که دسترسی به مخچه و ساقه مغز را فراهم می کند، جراح می تواند تومور قاعده جمجمه را خارج کند. مننژیوم ها، نوروم های آکوستیک و تومورهای متاستاتیک مغز یا ستون فقرات اهداف دیگر کرانیوتومی سوراخ کلید هستند.

مانند سایر روش‌های کم تهاجمی، کرانیوتومی رترو سیگموئید نیز به زمان بهبودی کمتری نیاز دارد، در حالی که در مقایسه با انواع مختلف جراحی مغز، کمترین اسکار جراحی و درد کمتری بر جای می‌گذارد.

کرانیوتومی اربیتوزیگوماتیک

کرانیوتومی اربیتوزیگوماتیک دومین روش سنتی قاعده جمجمه است که در مقاله ما معرفی شده است. مانند کرانیوتومی دو پیشانی گسترده، کرانیوتومی اربیتوزیگوماتیک نیز برای دسترسی و عمل به تومورها و آنوریسم های دشوار استفاده می شود. باور پایه‌ای این رویکرد نیز مانند کرانیوتومی دو پیشانی گسترده است: برداشتن استخوان اضافی از دستکاری غیر ضروری مغز ایمن‌تر است.

هنگامی که روش های کم تهاجمی نمی توانند کمک کنند، استخوانی که کانتور مدار و گونه را تشکیل می دهد برداشته می شود تا در انتها با هدف برداشتن کرانیوتومی تومور جایگزین شود. برخی از مواردی که با استفاده از این نوع جراحی قابل درمان هستند عبارتند از کرانیوفارنژیوم، تومورهای هیپوفیز و مننژیوم. جراح مغز و اعصاب می تواند به عمق بیشتری برسد و به بخش های دشوار مغز دسترسی پیدا کند و در عین حال آسیب شدید به مغز را به حداقل برساند.

کرانیوتومی ترانس لابیرنت

در کرانیوتومی ترانس لابیرنت، برشی در پوست سر در پشت گوش ایجاد می شود تا استخوان ماستوئید و مقداری از استخوان گوش داخلی برداشته شود. بخش اساسی استخوان گوش داخلی که در اینجا برداشته می شود کانال های نیم دایره ای است که حاوی گیرنده هایی برای تعادل هستند. گاهی اوقات نمی توان کل تومور را به دلیل آسیب های شدیدی که عمل برداشت می تواند ایجاد کند، خارج کرد. با این حال، جراحان مغز و اعصاب معمولا سعی می کنند کل تومور یا تا آنجا که ممکن است از آن خارج شوند.

بزرگترین مشکل این روش از دست دادن شنوایی است. هنگامی که کانال های نیم دایره ای برداشته می شوند، شنوایی برای دسترسی و برداشتن تومور قربانی می شود. با این وجود، خطر آسیب عصب صورت را می توان کاهش داد.

در تمام این روش‌ها، فلپ استخوانی برداشته شده جایگزین می‌شود و با پیچ‌ها و صفحات در جای خود ثابت می‌شود. این همیشه در مورد فلپ استخوان صدق نمی کند و گاهی اوقات جراح استخوان را جایگزین نمی کند.

کرانیوتومی، کرانیکتومی و کرانیوپلاستی

کرانیوتومی برای برداشتن تومور | پزشکت

کرانیوتومی، کرانیوکتومی و کرانیوپلاستی شبیه به هم اما سه تکنیک متفاوت جراحی مغز هستند. همانطور که از نام ها پیداست، جمجمه در هر سه روش درگیر است. در کرانیوتومی، بخشی از سر به طور موقت برداشته می‌شود تا دسترسی به قسمت‌های عمیق‌تر مغز برای برداشتن تومورها، لخته‌های خون، تورم مغز، اجسام خارجی و درمان برخی مشکلات دیگر، همانطور که در بخش‌های قبلی ذکر شد، فراهم شود.

از طرف دیگر، در کرانیکتومی، فلپ استخوانی بلافاصله تعویض نمی شود. معمولا جراحان مغز و اعصاب این روش را زمانی ترجیح می دهند که مشکل آسیب های مغزی تروماتیک و سایر آسیب های سر که شامل تورم باشد، باشد. قسمت برداشته شده از جمجمه دور نگه داشته می شود تا فشار و فشردگی برخی از مناطق مغز کاهش یابد.

در تکنیک سوم، کرانیوپلاستی، فلپ استخوان مانند دو روش قبلی برداشته می شود. با این حال، هرگز دوباره وصل نمی شود زیرا قسمت برداشته شده جمجمه به خودی خود دارای مشکلاتی است آسیب دیده یا سرطانی است. بنابراین، قسمت حذف شده با تیتانیوم، اکریلیک یا یک جایگزین استخوان مصنوعی جایگزین می شود. نصب قطعه جدید نیز باید توسط جراح مغز و اعصاب انجام شود.

کاهش فشار در مواقع اضطراری یکی از مهمترین مزایا و ویژگی های خاص کرانیوپلاستی است. می تواند با این مزیت خاص جان انسان ها را نجات دهد. یکی دیگر از مزایای خاص کرانیوپلاستی این است که قطعه استخوانی جدید می تواند به بازیابی کانتور طبیعی جمجمه کمک کند. گاهی اوقات قسمت برداشته شده جمجمه را بد شکل می دهد، اما کرانیوپلاستی می تواند به بازیابی شکل طبیعی کمک کند. ایمپلنت های تیتانیوم به دلیل مزایای متعددی که دارند به طور خاص برای جراحی کرانیوپلاستی ترجیح داده می شوند.

استفاده از ایمپلنت تیتانیوم در کرانیوپلاستی

در کرانیوپلاستی، قسمت برداشته شده جمجمه را نمی توان به عقب بازگرداند. یا آسیب دیده یا سرطانی است یا مشکلات دیگری دارد و نباید تعویض شود. بنابراین، یک ایمپلنت ساخته شده از تیتانیوم، PEEK ، اکریلیک، یا یک جایگزین استخوان مصنوعی باید استفاده شود.

تیتانیوم یکی از رایج ترین موادی است که برای اهداف عملیاتی و ایمپلنت استفاده می شود. همچنین در کرانیوپلاستی محبوبیت بیشتری پیدا می کند، زیرا از تغییر شکل زیبایی جلوگیری می کند، آسیب پذیری بافت های محافظت نشده مغز را کاهش می دهد و خطرات و هزینه های مربوط به جراحی ها و روش های اضافی را به حداقل می رساند.

جراحی مغز می تواند یک روش کم تهاجمی مانند کرانیوتومی ابرو، کرانیوتومی پیشانی راست برای برداشتن تومور، یا کرانیوپلاستی باشد، جایی که بخشی از جمجمه دور ریخته می شود و یک تکه تیتانیوم یا مواد دیگر جایگزین آن می شود. با این وجود، بیمار باید اطلاعات کافی در مورد جراحی، آمادگی برای آن و خطرات آن داشته باشد تا خطرات پس از جراحی را تا حد امکان کاهش دهد.

منبع:

https://monib-health.com/en/post/40-craniotomy-for-tumor-resection

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا