شکستگی لگن

 شکستگی لگن (Hip fracture) یکی از آسیب های جدی استخوانی است که حتی می تواند زندگی فرد را به خطر بیندازد. احتمال بروز این عارضه با بالا رفتن سن فرد افزایش خواهد یافت. افراد مسن در معرض خطر بیشتری برای بروز شکستگی لگن هستند. زیرا استخوان ها با افزایش سن (پوکی استخوان) ضعیف شده و در نتیجه احتمال شکستگی در آن ها تاحد قابل توجهی افزایش می یابد. مصرف داروهای متعدد، مشکلات بینایی، ضعیف شدن چشم ها و مشکلات تعادلی از جمله مواردی است که احتمال افتادن ها را افزایش داده و در نتیجه ممکن است باعث بروز شکستگی لگنی شود.

درمان شکستگی لگنی در اغلب موارد نیاز به عمل جراحی یا تعویض استخوان لگن خواهد داشت. علاوه بر این بعد از عمل جراحی فرد باید برای گذراندن دوره فیزیوتراپی اقدام کند. حفظ تراکم استخوان و جلوگیری از زمین خوردن سالمندان جزء اقدامات مؤثری است که احتمال شکستگی استخوان را تا حد قابل توجهی کاهش خواهد داد.

علت شکستگی لگن

ضربه شدید ناشی از تصادف یا موارد مشابه این می تواند باعث بروز شکستگی لگن در هر سن و سالی شود. البته شکستگی لگن ناشی از افتادن از بلندی در بزرگسالان بسیار شایع تر است. همچنین در افرادی که استخوان های بسیار ضعیفی دارند. فرد ممکن است در نتیجه بلند شدن روی یک پا یا پیچ خوردن پا به سادگی دچار شکستگی لگنی شود.

عوامل خطر شکستگی لگن

شکستگی لگن | پزشکت

هم اکنون با مشاوران پزشکت مشاوره آنلاین بگیرید

احتمال شکستگی لگنی با توجه به موارد زیر افزایش خواهد یافت:

  • سن. با افزایش سن فرد، تراکم استخوانی و حجم عضلانی کاهش یافته و علاوه بر آن کاهش قدرت تعادل و بینایی باعث می شود تا احتمال زمین خوردن ها و در نتیجه شکستگی در افراد سالمند تا حد زیادی افزایش یابد.
  • جنسیت. در حدود 70 درصد شکستگی ها در زنان اتفاق میفتد. زیرا سرعت تحلیل استخوانی در زنان بسیار سریع تر از مردان است. زیرا زنان در دوران یائسگی با کاهش شدید میزان هورمون های  استروژنی روبرو بوده و در نتیجه استخوان ها با سرعت بیشتری تحلیل خواهند رفت. البته این موضوع همیشگی نیست. در بعضی موارد سرعت تحلیل استخوانی در مردان نیز می تواند به اندازه زنان زیاد باشد.
  • مشکلات تغذیه ای. کمبود کلسیم و ویتامین دی در رژیم غذایی به خصوص در جوانان باعث می شود تا تراکم استخوانی کمی داشته و در آینده و دوران میانسالی و کهنسالی دچار شکستگی استخوان شوند. اختلالات جدی تغذیه ای مثل بی اشتهایی عصبی و بولیمیا از بیماری های است که ساخت استخوان ها را با مشکل روبرو کرده و می تواند به بافت اسکلتی فرد آسیب جدی برساند.
  • عدم تحرک جسمی. تمرینات وزن بدن و راه رفتن از جمله فعالیت های بدنی است که به تقویت استخوان ها و ماهیچه ها کمک می کند و احتمال سقوط و شکستگی ها کمتر می شود.در صورتی که فعالیت بدنی کمی داشته یا ورزش های وزن بدن انجام ندهید تراکم استخوانی کاهش یافته و استخوان ها ضعیف تر خواهد شد.
  • مصرف تنباکو. مصرف تنباکو و سیگار کشیدن جزء فعالیت هایی است که روند طبیعی استخوان سازی و محافظت از استخوان ها را با مشکلات جدی همراه کرده و باعث از دست دادن بافت استخوانی خواهد شد.
داروها و شکستگی لگن

در صورت مصرف طولانی مدت بعضی از داروها مثل داروهای کورتیزونی پردنیزون ممکن است استخوان های فرد مصرف کننده ضعیف شود. مصرف برخی از داروهای خاص یا ترکیب خاصی از داروها می تواند باعث سرگیجه و افتادن فرد شود. علاوه بر این داروهایی – مانند داروهای خواب، داروهای ضد روان و آرام بخش، از جمله بنزودیازپین ها – که مستقیم بر روی سیستم عصبی مرکزی فرد تأثیر گذار باشد از جمله داروهایی هستند که می توانند باعث افتادن فرد شوند.

بیماری ها و شکستگی لگن

 بیماری های مانند اختلالات غدد درون ریز در بیماری های مثل بیش فعالی تیروئید می تواند باعث شکنندگی بیشتر استخوان ها شود. علاوه بر این اختلالات روده که موجب کاهش جذب ویتامین دی و کلسیم در روده می شوند از جمله بیماری هایی هستند که احتمال شکستگی لگنی را افزایش می دهند. همچنین بیماری های تأثیر گذار بر سیستم عصبی و مغزی مثل اختلال شناختی، زوال عقل، پارکینسون، سکته مغزی و نوروپاتی محیطی از جمله بیماری های است که احتمال زمین خوردن ها را افزایش خواهد داد.

    علائم شکستگی لگنی

    شکستگی لگن | پزشکت

    نشانه ها و علائم شکستگی استخوان لگن شامل موارد زیر می شود:

    • درد شدید در لگن یا کشاله ران
    • عدم توانایی در حرکت بلافاصله پس از سقوط
    • سفتی، کبودی و تورم در ناحیه باسن و اطراف آن
    • کوتاه تر شدن ساق پا در قسمت لگن آسیب دیده
    • چرخیدن پا به سمت بیرون در قسمت لگن آسبیب دیده
    • عدم توانایی در راه رفتن در زمانی که وزن بدن بر روی سمت آسیب دیده لگن است.

    عوارض شکستگی لگن

    شکستگی لگن | پزشکت

    شکستگی لگنی از جمله شکستگی هایی است که ممکن است استقلال فرد را با مشکل مواجه کرده یا عمر فرد را کاهش می دهد. حدود نیمی از افراد پس از شکستگی لگنی دیگر قدرت بازگشت به زندگی عادی را نداشته و نمی توانند بدون کمک دیگران و به صورت مستقل زندگی کنند.

    کم تحرکی ناشی از شکستگی لگن می تواند باعث عوارض زیر شود:

    • ذات الریه
    • زخم بستر
    • عفونت های مجاری ادراری
    • تشکیل لخته های خونی در پاها یا دستگاه تنفسی
    • از دست دادن توده عضلانی، افزایش احتمال سقوط و آسیب دیدگی

    علاوه بر این افراد بعد از شکستگی لگن بیش از دیگران در معرض ضعیف شدن استخوان ها و تکرار زمین خوردن ها قرار دارد. این بدین معنی است که ممکن است مجدداً از ناحیه لگن دچار شکستگی شوند.

    پیشگیری شکستگی لگن

    شکستگی لگن | پزشکت

    سبک زندگی سالم در دوران جوانی و بلوغ باعث افزایش تراکم استخوان ها شده و در نتیجه احتمال بروز پوکی استخوان را کاهش می دهد. اقدامات مراقبتی برای جلوگیری از زمین خوردن و حفظ سلامت بدنی نیز می توانند احتمال شکستگی لگن را کاهش دهند.

    برای جلوگیری از زمین خوردن و حفظ سلامتی استخوان ها بهتر است:

    • کلسیم و ویتامین دی کافی مصرف کنید. مردان و زنان در سنین 50 سال یا بیشتر باید روزانه 1200 میلی گرم کلسیم و 600 واحد ویتامین دی در طول روز دریافت کنید.
    • ورزش کافی و بهبود تعادل. ورزش با وزن بدن و پیاده روی می تواند به حفظ تراکم استخوانی کمک کند. ورزش برای سلامتی فرد مفید بوده و احتمال زمین خوردن در میانسالی و سنین بالا را کاهش خواهد داد. تمرینات تعادلی نیز جزء ورزش های مفیدی است که با کاهش احتمال زمین خوردن ارتباط مستقیم داشته و در نتیجه احتمال شکستگی لگنی را به حداقل خواهد رساند.
    • سیگار نکشید. سیگار یا قلیان کشیدن باعث کاهش تراکم بافت استخوانی شده و می تواند موجب شکستگی سریع تر استخوان ها شود.
    • ایمن سازی منزل. بهتر است روفروشی، قالیچه یا سیم هایی که در کف منزل قرار دارند را از روی زمین برداشته و محیط راه رفتن در داخل منزل را ایمن سازی کنید.
    • بررسی و معاینه چشمی. بهتر است سالی حداقل یکبار برای معاینه چشم ها به پزشک مراجعه کنید.
    • داروها. مصرف بعضی از داروها عوارض جانبی داشته و می تواند با بروز سرگیجه یا ضعف فرد شود.
    • به آرامی از جای خود بلند شوید. سریع برخاستن می تواند باعث افزایش فشار خون و در نتیجه بروز سرگیجه شود.
    • از واکر یا عصا استفاده کنید. اگر احساس می کنید که در حین راه رفتن تعادل کافی ندارید، در صورت نیاز از وسایل کمکی مثل عصا یا واکر برای راه رفتن استفاده کنید.

    تشخیص شکستگی لگن

    شکستگی لگن | پزشکت

    در اغلب موارد پزشک با توجه به علائم و وضعیت نامناسب قرارگیری لگن و پاها متوجه بروز شکستگی لگنی خواهد شد. همچنین عکس برداری با اشعه ایکس هر گونه شکستگی در ناحیه لگن را تأیید کرده و محل دقیق شکستگی را نشان خواهد داد. در صورتی که به هر دلیلی عکس اشعه ایکس نشان دهنده هیچ گونه شکستگی نباشد. ولی فرد در ناحیه لگن احساس درد داشته باشد، پزشک ممکن است اسکن استخوانی یا عکس برداری ام آر آی را برای بررسی های بیشتر تجویز کند.

    بیشتر شکستگی های لگنی در دو قسمت زیر اتفاق می افتد:

    • گردن استخوان ران. این ناحیه در قسمت فوقانی استخوان ران درست در زیر قسمت توپ (سر استخوان ران) سوکت مفصل قرار گرفته است.
    • ناحیه اینترتروکانتریک. این ناحیه کمی پایین تر از مفصل لگن قرار گرفته است.

    البته علاوه بر موارد گفته شده، شکستگی لگنی نوع سومی نیز وجود دارد که به آن شکستگی آتیپیکال گفته می شود. بیشتر در افرادی به وجود می آید که برای مدت طولانی از داروهای بهبود دهنده تراکم استخوانی (بیس فسفنات ها) استفاده می کرده اند.

    درمان شکستگی لگن

    شکستگی لگن | پزشکت

    درمان شکستگی لگن معمولاً ترکیبی از عمل جراحی، بازتوانی و درمان با دارو است.

    عمل جراحی

    نوع جراحی شما به طور کلی به محل، شدت، تراز نشدن صحیح استخوان های شکسته (جابه جدا شدگی) سن و وضعیت سلامتی فرد بستگی خواهد داشت.

    گزینه های جراحی موجود برای درمان شکستگی لگن شامل موارد زیر می شود:

    • Internal repair using screws. در این عمل جراحی پیچ های فلزی در داخل استخوان قرار داده می شود تا استخوان لگن در محل مناسب خود ثابت مانده و جوش بخورد. گاهی اوقات این پیچ ها به یک صفحه فلزی متصل شده و تا پایین استخوان ران کشیده خواهد شد.
    • Total hip replacement. در این عمل جراحی قسمت بالایی استخوان ران و سوکت داخلی استخوان لگن با پروتز جایگزین می شود. البته مطالعات نشان داده است که تعویض کامل لگن با وجود هزینه بالای آن بسیار مؤثر تر بوده و نتایج بسیار بهتری برای افراد مبتلا به شکستگی لگن خواهد داشت.
    • Partial hip replacement. اگر انتهای استخوان شکسته شده آسیب دیده یا جابه جا شده باشد، پزشک جراح ممکن است سر و گردن استخوان ران را برداشته و یک جایگزین فلزی (پروتز) به جای آن قرار خواهد داد. تعویض بخشی از لگن بیشتر برای افرادی که مبتلا به بیماری بوده یا مشکلات ذهنی داشته و به تنهایی زندگی نمی کنند مورد استفاده قرار می گیرد.

    اگر خون رسانی به قسمت توپی مفصل لگن در هنگام شکستگی آسیب دیده باشد پزشک ممکن است تعویض بخش یا کامل مفصل ران را توصیه کند. زیرا  این نوع آسیب که بیشتر در افراد مسن با شکستگی های گردن استخوان ران رخ می دهد، باعث می شود تا احتمال بهبود و جوش خوردن صحیح استخوان به حداقل برسد.

    توانبخشی

    تیم مراقبتی ممکن است در روز بعد از عمل جراحی شما را از تخت خارج کرده و توصیه کنند تا با کمک دیگران حرکت کنید. فیزیوتراپی معمولاً با هدف افزایش قدرت و حفظ محدوده حرکتی بیمار صورت خواهد گرفت. بر اساس نوع عمل جراحی و داشتن همراه در منزل ممکن است بعد از عمل جراحی شما را به مراکز مراقبتی دیگر ارجاع دهند. در منزل یا مراکز مراقبتی و فیزیوتراپی شیوه ها و تکنیک هایی برای استفاده از توالت، حمام، لباس پوشیدن و آشپزی را به شما آموزش خواهند داد. مسئول کار درمانی نیز می تواند با استفاده از واکر یا ویلچر شما را به زندگی روزمره باز خواهد گرداند تا بتوانید کارهای روزانه را خودتان انجام دهید.

    داروها

    بیش از 10 درصد بزرگسالان 65 ساله یا بالاتر که دچار شکستگی لگن هستند، طی مدت زمان دو سال بعد از اولین شکستگی ممکن است دچار شکستگی لگن مجدد شوند. البته مصرف بیس فسفونات ها و سایر داروهای پوکی استخوان ممکن است به کاهش خطر شکستگی لگن دوم کمک کند. برای جلوگیری از عوارض جانبی که ممکن است تحمل بیس فسفوناتهای خوراکی را برای بیمار دشوار کند، پزشک ممکن مصرف این داروها را به صورت داخل وریدی تجویز کند. به طور کلی مصرف بیس فسفونات ها برای افرادی که مشکلات کلیوی دارند توصیه نمی شود. در موارد نادر، استفاده طولانی مدت از بیس فسفونات ها باعث بروز درد و تورم در فک، مشکلات بینایی یا شکستگی لگنی آتیپیکال می شود.

    آمادگی برای ملاقات با پزشک

    شکستگی لگن | پزشکت

    از آن جایی که مدت زمان ملاقات با پزشک کوتاه بوده و حرف های زیادی برای گفتن خواهید داشت. در نتیجه بهتر است با آمادگی کامل به پزشک مراجعه کرده و از این زمان کوتاه نهایت استفاده را ببرید.

    بهتر است قبل از حضور در مطب موارد زیر را آماده کنید:

    • لیستی از تمامی علائم و نشانه های بیماری را تهیه کنید. همه نشانه های مربوط و غیر مربوط به بیماری خود را یادداشت کرده و همراه خود داشته باشید.
    • اطلاعات مهم شخصی را یادداشت کنید. بهتر است استرس ها و تغییرات اخیری که در زندگی تان افتاده است را یادداشت کنید.
    • لیستی از تمامی داروهای مصرفی خود تهیه کنید. نام تمامی داروها، مکمل ها و ویتامین های که مصرف می کنید را همراه با میزان مصرف خود یادداشت کنید.
    • دوست یا یکی از اعضای خانواده خود را همراه ببرید. گاهی اوقاتت به خاطر سپردن تمامی موارد و اطلاعاتی که پزشک در اختیارتان قرار می دهد، کار دشواری است. در نتیجه بردن همراه به یادآوری اطلاعات مهم و نکات کمک زیادی خواهد کرد.
    • سؤالات خود را یادداشت کنید. تمامی سؤالات مربوط و غیر مربوطی که به ذهنتان رسیده و قصد پرسیدن آن ها از پزشک را دارید را یادداشت کرده و همراه خود به مطب ببرید.
    سوالات پزشک از بیمار

    در حین معاینه پزشک ممکن است سؤالات زیر را مطرح کند، در نتیجه بهتر است برای پاسخگویی به سؤالات زیر آماده باشید:

    • این درد تا چه حد شدید است؟
    • آیا آزمایش تراکم استخوان انجام داده اید؟
    • آیا اهل سیگار یا قلیان کشیدن هستید؟
    • در حال حاضر مستقل زندگی می کنید؟
    • آیا مبتلا به بیماری های دیگری هستید؟
    • آیا اخیراً زمین خورده اید یا دچار آسیب دیدگی ناحیه لگن شده اید؟
    • در حال حاضر از چه داروها، ویتامین ها و مکمل هایی استفاده می کنید؟
    • آیا می توانید وزن بدن خود را روی قسمت آسیب دیده لگن خود بیاندازید؟
    • آیا تا به حال عمل جراحی انجام داده اید؟ مشکلی با عمل جراحی داشتید یا خیر؟
    • آیا یکی از نزدیکان یا بستگان شما سابقه شکستگی استخوان یا پوکی استخوان داشته است؟
    خلاصه

    شکستگی لگن | پزشکت

    شکستگی لگن یکی از آسیب های جدی استخوانی است که حتی می تواند زندگی فرد را به خطر بیندازد. احتمال بروز این عارضه با بالا رفتن سن فرد افزایش خواهد یافت. درمان شکستگی لگنی در اغلب موارد نیاز به عمل جراحی یا تعویض استخوان لگن خواهد داشت. علاوه بر این بعد از عمل جراحی فرد باید برای گذراندن دوره  فیزیوتراپی اقدام کند. حفظ تراکم استخوان و جلوگیری از زمین خوردن سالمندان جزء اقدامات مؤثری است که احتمال شکستگی استخوان را تا حد قابل توجهی کاهش خواهد داد.

     منبع: 

    https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/hip-fracture/symptoms-causes/syc-20373468


    دسته بندی ها : استخوان ها و مفاصل