علایم بیماری ها

اکولالیا چیست؟

افراد مبتلا به اکولالیا صداها و عباراتی را که می شنوند تکرار می کنند. آنها ممکن است نتوانند به طور مؤثر ارتباط برقرار کنند، زیرا برای بیان افکار خود تلاش می کنند. برای مثال، فردی که مبتلا به اکولالیا است ممکن است فقط بتواند یک سوال را به جای پاسخ دادن به آن تکرار کند. در بسیاری از موارد، اکولالیا تلاشی برای برقراری ارتباط، یادگیری زبان یا تمرین زبان است.

اکولالیا با سندرم تورت متفاوت است، سندرم تورت زمانی است که یک گوینده ممکن است به طور ناگهانی فریاد بزند یا چیزهای تصادفی را به عنوان بخشی از تیک خود بگوید. در این حالت، گوینده هیچ کنترلی بر آنچه می گویند و یا زمانی که آن را می گویند ندارد.

گفتار تکراری در رشد زبان بسیار رایج است و معمولا در کودکان نوپا که در حال یادگیری برقراری ارتباط هستند دیده می شود. در سن 2 سالگی، اکثر کودکان شروع به مخلوط کردن گفته های خود و تکرار آنچه می شنوند می کنند. تا سن 3 سالگی، اکولالیا اکثر کودکان حداکثر به حداقل می رسد.

برای کودکان اوتیسم یا تأخیر در رشد، اکولالیا در دوران کودکی شایع است، به خصوص اگر آنها با تاخیر در رشد گفتار مواجه شوند. شناسایی چرایی و چگونگی استفاده فرزندتان از اکولالیا به شما کمک می کند تا یک برنامه درمانی برای آن تهیه کنید. مشاوره با آسیب شناس زبان می تواند کمک کننده باشد.

اکولالیا چه علائمی دارد؟

علامت اصلی اکولالیا تکرار عبارات و صداهایی است که شنیده شده است. این می تواند فوری باشد و گوینده بلافاصله پس از شنیدن آن چیزی را تکرار کند. همچنین می‌تواند به تأخیر بیفتد و گوینده چند ساعت یا چند روز پس از شنیدن آن چیزی را تکرار کند.

سایر علائم اکولالیا ممکن است شامل ناامیدی در حین گفتگو، افسردگی و لال شدن باشد. یک فرد مبتلا به اکولالیا ممکن است به طور غیرمعمولی تحریک پذیر باشد، به خصوص وقتی از آنها سؤال می شود.

علل و عوامل خطر اکولالیا چیست؟

اکولالیا چیست؟ || پزشکت

همه کودکان زمانی که یک زبان گفتاری را یاد می گیرند، اکولالیا را تجربه می کنند. اکثراً با بالا رفتن سن افکار مستقلی را توسعه می دهند، اما برخی همچنان آنچه را که می شنوند تکرار می کنند. کودکان دارای ناتوانی های ارتباطی برای مدت طولانی تری عبارات تکراری را حفظ می کنند. کودکان اوتیستیک به ویژه مستعد ابتلا به اکولالیا هستند.

برخی از افراد تنها زمانی که مضطرب هستند این مشکل را تجربه می کنند. دیگران همیشه آن را تجربه می کنند، که در نهایت ممکن است باعث شود که آنها بی صدا شوند زیرا نمی توانند خود را بیان کنند.

علائم بیماری

بزرگسالان مبتلا به فراموشی شدید یا ضربه به سر ممکن است با تلاش برای بازیابی توانایی های گفتاری خود، اکولالیا را تجربه کنند. اکولالیا می تواند بخشی طبیعی از رشد گفتار در کودکان خردسال باشد.

برخی از شایع ترین علل اکولالیا عبارتند از:
  • آفازی. آفازی یک اختلال مغزی است که می تواند در اثر سکته مغزی (انسداد جریان خون یا خونریزی در مغز) یا آسیب ایجاد شود.
  • زوال عقل. هنگامی که اکولالیا در بزرگسالان ظاهر می شود، می تواند با شروع زوال عقل (بیماری آلزایمر، زوال عقل پارکینسون یا سایر تشخیص های مشابه) مرتبط باشد.
  • اختلال طیف اوتیسم. تعداد زیادی از افراد مبتلا به اوتیسم (حدود 75٪) اکولالیا را برای یک دوره زمانی یا برای کل زندگی خود تجربه می کنند. اکولالیا در اوتیسم می تواند ابزاری کاربردی برای یادگیری صحبت کردن باشد، یا می تواند یک فعالیت آرام بخش باشد که منجر به گفتار ارتباطی نمی شود.

اکولالیا همچنین می تواند توسط برخی از بیماری های روانی مانند اسکیزوفرنی (بیماری همراه با هذیان، توهم و بی نظمی) ایجاد شود و می تواند ناشی از استرس و اضطراب باشد.

توجه به این نکته مهم است که سندرم تورت (اختلال ایجاد حرکات یا صداهای تکراری ناخواسته) دلیل اکوالالیا نیست. به این دلیل که تکرار صداها در سندرم تورت از یک علت متفاوت است و ویژگی های متفاوتی دارد.

انواع اکولالیا کدامند؟

اکولالیا چیست؟ || پزشکت

اکولالیا به دو دسته اکولالیای کاربردی (یا تعاملی) و اکولالیای غیرتعاملی تقسیم می شود، که در آن صداها یا کلمات ممکن است فقط برای استفاده شخصی به جای ارتباط باشند.

اکولالیای تعاملی

اکولالیای عملکردی، تلاشی برای برقراری ارتباط متقابل است که به عنوان ارتباط با شخص دیگر عمل می کند. مثالها عبارتند از:

  • متناوب. فرد مبتلا به اکولالیا از عباراتی برای پر کردن یک تبادل کلامی متناوب استفاده می کند.
  • درخواست ها. فرد مبتلا به اکولالیا ممکن است بگوید “آیا ناهار می خواهید؟” ناهار خودشان را بخواهند.
  • ارائه اطلاعات. از گفتار ممکن است برای ارائه اطلاعات جدید استفاده شود، اما ممکن است اتصال نقطه ها دشوار باشد. مادری ممکن است از فرزندش بپرسد که مثلاً برای ناهار چه می‌خواهد، و او آهنگ تبلیغاتی گوشت ناهار را بخواند و بگوید که ساندویچ می‌خواهد.
  • تکمیل کلامی. گفتار برای تکمیل روال های کلامی آشنا که توسط دیگران آغاز می شود استفاده می شود. به عنوان مثال، اگر از افراد مبتلا به اکولالیا خواسته شود تا کاری را انجام دهند، ممکن است بگویند “کار خوب است!” در حالی که آن را تکمیل می کنند، آنچه را که به شنیدن عادت کرده اند بازتاب می دهند.

اکولالیای غیر تعاملی

اکولالیای غیرتعاملی معمولاً به عنوان ارتباط در نظر گرفته نمی شود و برای استفاده شخصی مانند برچسب زدن شخصی یا خود تحریکی در نظر گرفته شده است. مثال ها عبارتند از:

  • گفتار غیر متمرکز. فرد مبتلا به اکولالیا چیزی می گوید که هیچ ارتباطی با زمینه موقعیتی ندارد، مانند خواندن بخش هایی از یک برنامه تلویزیونی در حین راه رفتن در کلاس درس. این رفتار ممکن است خود تحریک کننده باشد.
  • ارتباط موقعیت. گفتار توسط یک موقعیت، بصری، شخص یا فعالیت تحریک می شود و به نظر نمی رسد تلاشی برای برقراری ارتباط باشد. برای مثال، اگر شخصی یک محصول با نام تجاری را در فروشگاه ببیند، ممکن است آهنگ تبلیغاتی را بخواند.
  • تمرین. گوینده ممکن است قبل از پاسخ دادن با صدای معمولی، چند بار همان عبارت را به آرامی با خود به زبان بیاورد. این ممکن است تمرینی برای تعامل آینده باشد.
  • خود هدایتی. افراد ممکن است از این جملات برای گذراندن یک فرآیند استفاده کنند. مثلاً اگر در حال درست کردن ساندویچ هستند، ممکن است به خود بگویند: «آب را روشن کن. از صابون استفاده کنید. دست ها را بشویید. آب را خاموش کنید. دست های خشک نان بگیر نان را در بشقاب قرار دهید. گوشت ناهار را دریافت کنید، و به همین ترتیب تا زمانی که فرآیند تکمیل شود.

اکولالیای تعاملی در مقابل غیرتعاملی

اکولالیا منعکس کننده چگونگی پردازش اطلاعات توسط گوینده است. گاهی اوقات، تشخیص تفاوت بین اکولالیای تعاملی و غیرتعاملی دشوار است تا زمانی که گوینده و نحوه برقراری ارتباط آنها را بشناسید. در برخی موارد، اکولالیا کاملاً خارج از زمینه به نظر می رسد.

اگر کودک مبتلا به اکولالیا پس از اتمام تعطیلات از دست معلم خود عصبانی شود، ممکن است ناگهان بگوید “برو به جهنم، ستوان!” معلم ممکن است بعداً متوجه شود که کودک در حال تماشای «چند مرد خوب» بوده و از عبارتی استفاده کرده است که می‌دانست با خشم مرتبط است تا احساسات خود را در آن لحظه منتقل کند. در حالی که پاسخ او خارج از متن به نظر می رسید، او دلیلی برای استفاده از این عبارت برای برقراری ارتباط داشت.

اکولالیا چگونه تشخیص داده می شود؟

اکولالیا چیست؟ || پزشکت

یک متخصص می تواند اکولالیا را با گفتگو با فرد مبتلا به اکولالیا تشخیص دهد. اگر آنها برای انجام کاری غیر از تکرار آنچه گفته شده تلاش کنند، ممکن است دچار اکولالیا شوند. برخی از کودکان اوتیستیک در طول درس گفتار خود به طور منظم برای این مورد آزمایش می شوند. اکولالیا از جزئی تا شدید متغیر است. پزشک می تواند مرحله اکولالیا را شناسایی کرده و درمان مناسب را تجویز کند.

اکولالیا چگونه درمان می شود؟

اکولالیا را می توان با ترکیبی از روش های زیر درمان کرد:

گفتار درمانی

برخی از افراد مبتلا به اکولالیا به جلسات گفتار درمانی منظم می روند تا یاد بگیرند که چگونه به آنچه فکر می کنند بگویند. یک مداخله رفتاری به نام “نقطه نشانه-مکث” اغلب برای اکولالیای متوسط ​​استفاده می شود. در این درمان، گفتاردرمانگر از فرد مبتلا به اکولالیا می‌خواهد به سؤالی به درستی پاسخ دهد و به آن‌ها می‌گوید که زمانی که زمان پاسخ دادن است به او اشاره می‌کند.

سپس، درمانگر سؤالی می پرسد، مانند “اسم شما چیست؟” پس از مکث کوتاهی از گوینده می خواهند که پاسخ دهد. آنها همچنین یک کارت نشانه با پاسخ صحیح نگه می دارند.

دارو

پزشک می تواند داروهای ضد افسردگی یا داروهای اضطراب را برای مبارزه با عوارض جانبی اکولالیا تجویز کند. این خود این بیماری را درمان نمی کند، اما به آرام نگه داشتن فرد مبتلا به اکولالیا کمک می کند. از آنجایی که علائم اکولالیا ممکن است در هنگام استرس یا اضطراب افزایش یابد، اثر آرام بخش می تواند به کاهش شدت بیماری کمک کند.

مراقبت در منزل

افراد مبتلا به اکولالیا ممکن است با افراد دیگر در خانه کار کنند تا مهارت های ارتباطی خود را توسعه دهند. برنامه های آموزشی متنی و آنلاین برای کمک به والدین برای دریافت پاسخ های مثبت از فرزندانشان وجود دارد. تشویق کودک به استفاده از واژگان محدود ممکن است یادگیری برقراری ارتباط موثرتر را برای او آسان تر کند.

پیش آگهی اکولالیا و پیشگیری

اکولالیا بخشی طبیعی از رشد زبان است. همیشه پیشگیری کامل از آن ایده خوبی نیست. برای جلوگیری از اکولالیای دائمی در کودکان، والدین باید سایر اشکال ارتباط را تشویق کنند. کودک را در معرض طیف گسترده ای از کلمات و عبارات قرار دهید. با گذشت زمان، بیشتر کودکان می توانند به طور طبیعی بر اکولالی خود غلبه کنند.

اکولالیا می تواند بخشی از رشد طبیعی باشد. بسیاری از کودکان هنگام یادگیری صحبت کردن، صداها و عبارات را تکرار می کنند. برخی حتی صداهای خاصی را تقلید می کنند. اگر می شنوید که فرزندتان کلمات و عبارات را تکرار می کند، اما او به طور معمول مهارت های گفتاری و دیگر مهارت های خود را توسعه می دهد، ممکن است دلیلی برای نگرانی نداشته باشید.

منبع
https://www.verywellhealth.comhttps://www.healthline.com

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا