روانپزشکی

بهترین دارو ها برای کودک عصبی چیست؟

بررسی ها نشان می دهد بهترین دارو برای کودک عصبی و مبتلا به اضطراب ممکن است برخی دارو ها مانند SSRI و بنزودیازپین ها باشند. اما آیا این دارو ها برای کودک شما مناسب هستند؟ بهترین گزینه درمانی برای کودکان عصبی، کدامند؟ بهتر است برای اطلاعات دارویی و درمان عصبی و علائم اختلال اضطراب در کودکان، ادامه مقاله از پزشکت را بخوانید.

ترس ها، نگرانی ها و افکار مضطرب خاص در میان کودکان و نوجوانان رایج است. همانطور که بچه ها رشد می کنند و در مورد دنیای اطراف خود موارد زیادی را یاد می گیرند، شروع به شکل گیری افکار و احساسات خود در مورد خطرات بالقوه و منابع استرس می کنند. در حالی که بسیاری از کودکان خردسال با ترس از تاریکی، سگ ها و هیولاها دست و پنجه نرم می کنند، کودکان بزرگتر ممکن است در مورد مرگ، از دست دادن و امنیت شخصی مضطرب شوند.

برخی از اضطراب ها در میان کودکان و نوجوانان بخشی کاملا طبیعی از رشد است. با این حال، برخی از کودکان احساس اضطراب و ترس شدیدی را تجربه می کنند. حتی برخی از کودکان علائم حملات پانیک را تجربه می کنند. برخی آنقدر درگیر محرک‌ها و علائم خود می‌شوند که برای انجام فعالیت‌های عادی روزانه تلاش می‌کنند. اضطراب دوران کودکی می تواند بر زندگی در مدرسه، روابط خانوادگی، روابط با همسالان و حتی سلامت جسمانی کودک تأثیر منفی بگذارد.

درمان اختلالات اضطرابی در کودکان

بهترین دارو ها برای کودک عصبی چیست؟ || پزشکت

انواع مختلفی از اختلالات اضطرابی وجود دارد که می تواند کودکان و نوجوانان را تحت تاثیر قرار دهد و حتی آنها را عصبی کند.  تشخیص دقیق اولین گام مهم در جهت درمان است.

طبق مطالعه ای که توسط مؤسسه ملی سلامت روان تأمین شده است، درمانی که ترکیبی از درمان شناختی رفتاری (CBT) با دارو است، به احتمال زیاد به کودکان مبتلا به اختلالات اضطرابی و عصبی کمک می کند، اما هر یک از این درمان ها به تنهایی می تواند مؤثر باشد.

ایجاد یک تیم درمانی که به کودکان و نوجوانان در حوزه های مختلف کمک می کند نیز مهم است. این تیم می تواند شامل والدین یا سرپرستان، پزشک معالج، روان درمانگر یا روانشناس، معلم کلاس و روانشناس مدرسه باشد. خانواده درمانی و آموزش همچنین می تواند در کمک به رشد کودک مضطرب در محیط خانه موثر باشد و اقامت در کلاس می تواند به کودکان و نوجوانان کمک کند تا علائم خود را در محیط کلاس مدیریت کنند.

درمان شناختی رفتاری (CBT)

CBT مبتنی بر این واقعیت است که نحوه تفکر و عملکرد ما بر احساس ما تأثیر می گذارد. هنگامی که یاد می گیریم تفکر تحریف شده و رفتار ناکارآمد را تغییر دهیم، وضعیت عاطفی ما بهبود می یابد. کودکان و نوجوانان مبتلا به اضطراب با تحریفات شناختی دست و پنجه نرم می کنند که باعث افزایش احساسات اضطرابی آنها می شود. کمک به کودکان برای شناسایی محرک های خود، درک اینکه چگونه اضطراب بر رفتارهای آنها تأثیر می گذارد، و چگونه با استفاده از قالب بندی مجدد شناختی افکار تحریف شده خود را جایگزین کنند، به آنها می آموزد که علائم خود را مدیریت کنند.

از طریق CBT، کودکان یاد می گیرند که از طریق محرک های خود در مراحل افزایشی کار کنند. کودکان یاد می گیرند که الگوهای افکار منفی را با الگوهای مثبت جایگزین کنند و یاد می گیرند که افکار واقع بینانه را از افکار غیر واقعی جدا کنند. CBT شامل مقداری «تکالیف» برای تمرین الگوهای فکری جدید و مهارت‌های مقابله سازگارانه در خانه است و مهارت‌هایی را برای بچه‌ها فراهم می‌کند که مادام‌العمر باقی می‌مانند.

آیا فرزند من به دارو نیاز دارد؟

گزینه های درمانی برای کودکان عصبی نیاز به زمان و صبر دارد. در حالی که CBT به کودکان و نوجوانان کمک می کند تا الگوهای فکری مضطرب خود را مجدداً بررسی کنند و مجموعه ابزاری از راهبردهای مقابله انطباقی ایجاد کنند، اما موفقیت یک شبه نیست.

کودکان مبتلا به اختلالات اضطرابی در حین انجام این فرآیند به حمایت والدین نیاز دارند.

برخی از کودکان، حتی با وجود CBT و خانواده درمانی، همچنان با اضطراب بیش از حدی دست و پنجه نرم می کنند که مانع از رفتن آنها به مدرسه یا حفظ تمرکز می شود، عملکرد خانواده و اجتماعی را مختل می کند و بر سایر زمینه های عملکرد تأثیر منفی می گذارد.

مراقب این علائم افزایش مداوم اضطراب حتی با CBT یا سایر مداخلات درمانی باشید:
  • تحریک پذیری
  • عدم تمرکز یا تمرکز
  • بی قراری یا احساس سرگیجه
  • نگرانی بیش از حد در بیشتر روزهای هفته
  • مشکل در به خواب رفتن، خواب ماندن، یا خستگی در طول روز مرتبط با اختلال خواب

این علائم می تواند بر عملکرد روزانه کودک تأثیر منفی بگذارد و منجر به عملکرد ضعیف تحصیلی، الگوی خواب و تغذیه نامناسب و بیماری جسمی شود.

قبل از تصمیم گیری در مورد دارو برای کودک عصبی، مهم است که با پزشک و تیم درمانی خود ملاقات کنید تا مزایا و معایب دارو را بسنجید، در مورد هر گونه بهبودی که از طریق CBT و سایر مداخلات غیر دارویی انجام شده صحبت کنید و گزینه های دیگر را مورد بحث قرار دهید.

بهترین دارو ها برای کودک عصبی

بهترین دارو ها برای کودک عصبی چیست؟ || پزشکت

مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین

مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) سطح سروتونین شیمیایی مغز را افزایش می دهند. SSRI ها معمولاً برای کودکان مبتلا به افسردگی و اضطراب تجویز می شوند زیرا اعتیادآور نیستند و عوارض نسبتا کمی دارند.

نمونه هایی از SSRI ها عبارتند از: پاروکستین (Paxil); اسیتالوپرام (Lexapro)؛ سرترالین (Zoloft)؛ فلوکستین (پروزاک)؛ فلووکسامین (Luvox)؛ و سیتالوپرام (سلکسا).

عوارض SSRI ها معمولاً در چند ماه اول درمان از بین می رود، اما می تواند شامل کاهش وزن، ناراحتی های گوارشی، خواب آلودگی و سردرد باشد. هر گونه عارضه جانبی باید به پزشک معالج گزارش شود و والدین هرگز نباید درمان با SSRI را بدون نظارت دقیق پزشکی متوقف کنند.

از بهترین دارو ها برای کودک عصبی، بنزودیازپین ها

بنزودیازپین ها کمتر از SSRI ها برای کودکان استفاده می شوند، اما می توانند برای درمان اضطراب “حاد” استفاده شوند.

اضطراب حاد شامل حملات پانیک و علائم اختلال استرس پس از سانحه است که در توانایی کودک برای انجام فعالیت های روزمره اختلال ایجاد می کند. این دسته از داروها برای درمان کوتاه مدت استفاده می شود. کودکان می توانند نسبت به این داروها تحمل کنند و برای تجربه اثرات مشابه به دوزهای افزایش یافته نیاز دارند.

نمونه هایی از بنزودیازپین ها عبارتند از: آلپرازولام (Xanax); کلوبازام (Onfi); کلونازپام (کلونوپین)؛ کلورازپات (Tranxene)؛ کلردیازپوکساید (Librium)؛ و دیازپام (والیوم).

درمان اختلالات اضطرابی به زمان و ترکیب مناسب ابزار نیاز دارد. والدین اغلب متوجه می شوند که بهبود در طول دوره درمان کاهش می یابد. زیرا کودکان و نوجوانان یاد می گیرند اضطراب خود را درک کنند، محرک های آنها را شناسایی کنند و راهبردهای بهتر و سازگاری را بیابند که برای آنها مفید است.

داروهای ضد اضطراب

رایج ترین انواع داروهای مورد استفاده برای اضطراب، مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) هستند، زیرا معمولاً عوارض جانبی کمی دارند و می توانند در حدود دو هفته بهبود پیدا کنند. فلوکستین، سرترالین، سیتالوپرام و اسیتالوپرام نمونه هایی از SSRI ها هستند. علیرغم اینکه به همان اندازه SSRI ها موثر هستند، مهارکننده های بازجذب سروتونین و نوراپی نفرین (SNRIs) مانند ونلافاکسین کمتر مورد استفاده قرار می گیرند زیرا با میزان کمی عوارض جانبی همراه هستند.

عوارض جانبی SSRI ها در کودکان

  • سردرد
  • سرگیجه
  • ناراحتی دستگاه گوارش: اسهال، تهوع، استفراغ

عوارض جانبی نادرتر اما نگران کننده SSRI ها عبارتند از:

  • شیدایی
  • افزایش اضطراب
  • موارد وحشت زدگی
  • خصومت و پرخاشگری
  • آکاتیسیا (بی قراری)
  • افسردگی و تفکر خودکشی

سندرم فعال سازی به عنوان مجموعه ای از عوارض جانبی از جمله واکنش های شدید احساسی و یا فعال سازی رفتاری در نظر گرفته می شود. در برخی کارآزمایی‌های بالینی، علائم فعال‌سازی علت و محرک حدود 12 درصد کودکانی است که کارآزمایی‌های بالینی را ترک می‌کنند.

داروی اضطراب برای بی خوابی

بهترین دارو ها برای کودک عصبی چیست؟ || پزشکت

داروهای خط اول برای بی خوابی کودکان شامل ملاتونین (1 تا 9 میلی گرم) است که می توان آن را در داروخانه خریداری کرد. گزینه درمانی بعدی معمولاً یک محصول حاوی دیفن هیدرامین است. دیفن هیدرامین در دوز 25 تا 50 میلی گرم، یک داروی آنتی هیستامین و آلرژی، ممکن است باعث خشکی دهان، خشکی چشم و یبوست شود و معمولاً در صورت استفاده چند روز متوالی بسیار مؤثر نیست.

سایر داروهایی که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند شامل ترازودون و میرتازاپین، هر دو ضد افسردگی غیر معمول است. سایر گزینه‌های خوب کلونیدین و گوانفاسین هستند که هر دو در کودکان مبتلا به اختلال بیش‌فعالی کمبود توجه (ADHD) استفاده می‌شوند و ایمنی و اثربخشی آنها ثابت شده است.

بنزودیازپین ها به عنوان داروی ضد اضطراب

بنزودیازپین ها زمانی استفاده می شوند که SSRI ها به طور ناقص اثر کنند یا در دو هفته اول درمان زمانی که SSRI ها شروع به کار نکرده اند.

عوارض جانبی بنزودیازپین ها ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • خواب آلودگی، گیجی
  • عدم بازداری (عملکرد یا رفتارهای نامناسب)

عوارض جانبی نادر اما نگران کننده بنزودیازپین ها عبارتند از:

  • سوء مصرف مواد یا اعتیاد
  • انحراف یا فروش داروها
  • افکار خودکشی

داروهای ضد روان پریشی برای اضطراب کودکان

داروهای ضد روان پریشی معمولاً برای اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی استفاده می شوند، اما زمانی که سایر عوامل مؤثر نباشند، گاهی اوقات در موارد شدید و مقاوم به درمان اضطراب مانند اختلال وسواس فکری-اجباری (OCD) تجویز می شود. ریسپریدون، کوتیاپین و آریپیپرازول تا حدی در کاهش علائم اضطراب در کودکان و نوجوانان موثر هستند.

عوارض جانبی داروهای ضد روان پریشی، عبارتند از:

  • افزایش وزن
  • اسپاسم عضلانی حاد، لرزش
  • کاهش بیان عاطفی

عوارض جانبی نادر اما نگران کننده  آنها عبارتند از:

  • دیسکینزی دیررس (یک تیک حرکتی احتمالاً دائمی)
  • یک مشکل قلبی عروقی
  • سندرم بدخیم نورولپتیک (خوشه علائم شامل: تغییرات وضعیت ذهنی، سفتی عضلات، فشار خون بالا و ناهنجاری های آزمایشگاهی)

انتخاب داروی مناسب اضطراب برای کودکان

بهترین دارو ها برای کودک عصبی چیست؟ || پزشکت

دارو می تواند یک جزء مهم و گاه حیاتی در درمان اختلالات اضطرابی در کودکان و نوجوانان باشد. بسیاری از کودکان و نوجوانان مبتلا به اختلالات اضطرابی ، درمان شناختی رفتاری ، دارو یا ترکیبی از این دو را برای غلبه بر اضطراب مفید می دانند. کودکان کوچکتر معمولاً به رفتار درمانی به تنهایی پاسخ می دهند، در حالی که کودکان بزرگتر و نوجوانان ممکن است بهترین نتایج را از ترکیب دارو و رفتار درمانی ببینند.

رایج ترین نوع دارویی که برای درمان اختلالات اضطرابی در کودکان و نوجوانان استفاده می شود، دسته ای از داروهای ضد افسردگی به نام مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین است. آنها با افزایش سطح یک ماده شیمیایی مغز به نام سروتونین کار می کنند. این مواد شیمیایی مغز را قادر می سازد تا ارتباط بهتری برقرار کنند و به بهبود خلق و خو و کاهش اضطراب کمک کنند. این داروها شامل سرترالین، پاروکستین و سیتالوپرام هستند. عوارض جانبی شامل بی خوابی، اضطراب، حالت تهوع و اسهال است.

پزشک همچنین ممکن است یک داروی ضد اضطراب مانند آلپرازولام یا کلونازپام را برای کودکان و نوجوانان مبتلا به اضطراب تجویز کند که مانع از رفتن آنها به مدرسه یا انجام فعالیت های روزمره می شود. یک داروی ضد اضطراب سیستم عصبی مرکزی را آرام می کند و تسکین کوتاه مدت را فراهم می کند. عوارض جانبی شامل خستگی و سرگیجه است.

برای نوجوانان مبتلا به اضطراب های خاص، مانند سخنرانی در جمع یا فوبیای اجتماعی، پزشک ممکن است یک داروی فشار خون به نام مسدود کننده بتا را برای کاهش علائم فیزیکی مانند لرزش، تپش قلب و تعریق تجویز کند. این داروها بر اساس نیاز مصرف می شوند و عوارض جانبی ممکن است شامل سردرد، سردرد، ناراحتی معده و یبوست باشد.

جلسات درمانی

پس از اینکه کودک شما شروع به مصرف داروهای خود کرد، روانپزشکان به طور منظم با شما و فرزندتان ملاقات می کنند تا دوز را تنظیم کنند تا عوارض جانبی به حداقل برسد و اطمینان حاصل شود که این دارو باعث تسکین علائم می شود. جلسات معمولاً به صورت دو هفته‌ای شروع می‌شوند، سپس ممکن است بین بازدیدها تا یک ماه یا بیشتر طول بکشد.

دارو می تواند یک گزینه درمانی کوتاه مدت یا بلند مدت باشد، بسته به پاسخ کودک شما به آن و اینکه آیا علائم اضطراب ادامه دارد یا خیر. پزشکان توصیه می کنند که یک داروی ضد افسردگی برای حدود یک سال استفاده شود. برخی از کودکان می توانند در نهایت دوز مصرفی خود را کاهش دهند تا زمانی که دیگر نیازی به دارو نداشته باشند. پزشکان ما از طریق ویزیت‌های پیگیری منظم، روند کاهش را کنترل می‌کنند.

با وجود داروهای مختلف در بازار، یافتن گزینه مناسب برای فرزندتان می تواند بسیار دشوار باشد. داروی مناسب برای کودک شما وجود دارد، و همکاری با یک روانپزشک کودک برای یافتن داروی مناسب برای مطابقت با نیازهای کودک شما ضروری است.

منبع
https://www.nhsinform.scothttps://nowpsych.com/https://nyulangone.org

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا