انواع کم شنوایی و علائم آنها را بشناسید.

انواع کم شنوایی وجود دارند که نوع آنها می تواند روش درمانی موثر را برای شما تعیین کند. بر همین اساس ما سعی کرده ایم انواع کاهش شنوایی را مورد بررسی قرار دهیم تا با شناخت علائم احتمالی آنها بتوانید برای تشخیص زودهنگام و درمان به موقع اقدام کنید.

انواع اصلی کاهش شنوایی به سه دسته تقسیم می شوند:

  • کاهش شنوایی حسی، به این معنی که مشکلی در گوش داخلی یا عصب شنوایی رخ می دهد که صدا را به مغز می رساند.
  • کاهش شنوایی انتقالی، به این معنی که صدا به گوش داخلی نمی رسد. این وضعیت معمولاً به دلیل انسداد یا ضربه رخ می دهد.
  • کاهش شنوایی مختلط به این معنی است که کمبود شنوایی در اثر ترکیبی از دو موارد بالا ایجاد می شود.

کاهش شنوایی حسی

انواع کم شنوایی و علائم آنها را بشناسید. | پزشکت

هم اکنون با مشاوران پزشکت مشاوره آنلاین بگیرید

متداول ترین نوع کاهش شنوایی حسی، حسی- عصبی است. این یک کاهش شنوایی دائمی است که در صورت آسیب رسیدن به سلول های ریز مو مانند گوش داخلی یا خود عصب شنوایی ایجاد می شود، این نوع از انواع کاهش شنوایی از انتقال سیگنال های عصبی به مغز جلوگیری کرده و یا آن را ضعیف می کند.

علل انواع کاهش شنوایی حسی – عصبی

تست شنوایی می تواند در تشخیص نوع کم شنوایی شما موثر باشد. کم شنوایی حسی-عصبی در کودکانی که با این وضعیت متولد شده، به احتمال زیاد به دلیل یک سندرم ژنتیکی یا عفونت منتقل شده از مادر به جنین درون رحم مانند توکسوپلاسموز، سرخچه یا تبخال است.

هنگامی که کاهش شنوایی حسی-عصبی در اواخر زندگی ایجاد می شود (که نوع آن شایع تر است) می تواند توسط طیف گسترده ای از عوامل محرک ایجاد شود.

شایع ترین دلایل کاهش شنوایی حسی-عصبی، عبارتند از:

  • قرار گرفتن در معرض صداهای بلند که اغلب در اثر کار حاصل می شود.
  • پیری طبیعی (از نظر پزشکی به عنوان کاهش شنوایی مربوط به سن شناخته می شود).

علل کمتر شایع کاهش شنوایی حسی-عصبی، عبارتند از:

  • مریضی منیر
  • بیماری های خود ایمنی
  • بیماری های قلبی و دیابت
  • عفونت هایی مانند اوریون
  • یک عارضه جانبی از داروها
  • نوروم صوتی یا سایر رشدهای سرطانی در گوش داخلی
  • صدمات ضربه ای که به گوش داخلی یا عصب شنوایی آسیب می رسانند.
علائم کاهش شنوایی حسی-عصبی

علائم از دست دادن شنوایی حسی عصبی بر روی بلندی صدا و وضوح صداهای تاثیر می گذارد. بسیاری از افراد، کم شنوایی با فرکانس بالا دارند و در نتیجه مشکلات زیر در شنوایی آنها ایجاد می شود:

  • احساس عدم تعادل یا سرگیجه
  • صدای زنگ یا وزوز مداوم در گوش
  • مشکل شنیدن صدای زنان یا کودکان و سایر صداهای بلند
  • ممکن است صداها، خیلی بلند یا خیلی ساکت به نظر برسند.
  • مشکل در پیگیری مکالمه هنگامی که دو یا چند نفر همزمان صحبت می کنند.
  • شنیدن برخی از اصوات گفتاری در هنگام مکالمه دشوار است (به عنوان مثال صدای “s” یا “th”)
  • گفتار دیگران ممکن است برای آنها  گنگ باشد، یا فرد می تواند حرف های دیگران را بشنود اما آنها را درک نمی کند.
  • مشکلات گوش دادن در محیط های پر سر و صدا (به عنوان مثال ایستگاه های قطار، سایت های ساختمانی، مراکز همایش، میادین ورزشی و غیره)

افرادی که دچار کم شنوایی حسی عصبی هستند اغلب می گویند که می توانند صحبت مردم را بشنوند، اما آنها را واضح نمی شنوند.

درمان کم شنوایی حسی _ عصبی

هیچ روش پزشکی یا جراحی برای ترمیم سلول های کوچک مو مانند گوش داخلی یا عصب شنوایی در صورت آسیب دیدن وجود ندارد. با این حال، کاهش شنوایی حسی عصبی بسته به شدت از دست دادن، با کمک سمعک یا کاشت حلزون قابل درمان است.

دستگاه های شنیداری کمکی، مانند دستگاه های هشدار دهنده و ساعت های زنگ دار لرزاننده به ارائه یک راه حل کامل شنوایی کمک می کنند. برای افرادی که کم شنوایی شدید تا عمیق دارند، سمعک می تواند موثر و کمک کننده باشد.

کم شنوایی انتقالی

انواع کم شنوایی و علائم آنها را بشناسید. | پزشکت

عفونت های گوش در کودکان یک علت از دست دادن شنوایی انتقالی است.  که در صورت وجود انسداد یا آسیب به گوش خارجی یا میانی ایجاد شده و مانع از رساندن صدا به گوش داخلی می شود. کاهش شنوایی انتقالی، بسته به علت، ممکن است موقتی یا دائمی باشد.

علل کاهش شنوایی انتقالی

علل کاهش شنوایی انتقالی را می توان با توجه به اینکه کدام قسمت از گوش را تحت تأثیر قرار می دهد (گوش خارجی یا گوش میانی) تشخیص داد:

گوش بیرونی

  • میکروتیا
  • تأثیر جرم گوش
  • تنگی یا باریک شدن مجرای گوش
  • انسداد ناشی از اجسام خارجی وارد گوش
  • اوتیت خارجی (گوش شناگر نیز شناخته می شود).
  • Exostoses (برجستگی های استخوانی مانند که می توانند در داخل مجرای گوش ایجاد شده و باعث انسداد احتمالی شوند).

گوش میانی

  • تیمپانوسکلروز، ضخیم شدن غشای تمپان
  • اوتیت میانی (عفونت گوش) و یا تجمع مایعات در گوش میانی
  • انسداد در لوله استاش، که گوش میانی را به پشت بینی و گلو متصل می کند.
  • اتوسکلروز، که بر استخوان کوچک گوش میانی معروف به رکهای رگ تأثیر می گذارد.
  • نقص در غشای تمپان (طبل گوش) ناشی از آسیب، عفونت گوش یا تغییرات شدید و سریع فشار هوا
  • رشد یا تومورهای غیرطبیعی که در گوش میانی ایجاد می شوند، مانند کلستئاتوم یا تومورهای گلوموس
  • ناپیوستگی زنجیره ای مفصلی، یا قطع ارتباط بین استخوان های گوش میانی، ناشی از آسیب یا ضربه شدید
علائم کاهش شنوایی انتقالی

از آنجا که گوش داخلی حساس و عصب شنوایی دست نخورده هستند، فردی که از کم شنوایی انتقالی رنج می برد در درجه اول از نظر صدا با صدای کلی مشکل دارد، اما با وضوح آن مشکل ندارد. افراد مبتلا به این نوع از کم شنوایی غالباً متوجه می شوند که برای بهبود توانایی شنیدن به افزایش صدای رادیو یا تلویزیون نیاز دارند. علائم زیر نیز با این نوع از کم شنوایی سازگار است:

  • بوی بدی مجرای گوش
  • درد در یک گوش یا هر دو گوش
  • احساس فشار در یک یا هر دو گوش
  • مشکل یا ناراحتی در مکالمات تلفنی
  • شنیدن از یک گوش راحت تر از گوش دیگر است.
درمان کاهش شنوایی انتقالی

بعضی اوقات درمان های پزشکی یا جراحی وجود دارد که می تواند توانایی شنوایی را برای کسانی که دچار کم شنوایی انتقالی شده اند را بهبود بخشد. به عنوان مثال، علائم این بیماری ناشی از ضربه موم، اشیاء خارجی، رشد غیر عادی یا عفونت گوش اغلب با درمان های پزشکی، مانند استخراج موم گوش، آنتی بیوتیک یا روش های جراحی، درمان می شوند.

کاهش شنوایی انتقالی ناشی از سایر ناهنجاری ها، مانند تنگی مجرای گوش، اگزوستوز، اتوسکلروز و نا پیوستگی زنجیره استخوان برای درمان پزشکی دشوارتر است و ممکن است کاهش شنوایی دائمی محسوب شود. این کاهش شنوایی انتقالی را می توان با سمعک استاندارد یا دستگاه های قابل کاشت استخوان درمان کرد.

کاهش شنوایی مختلط

انواع کم شنوایی و علائم آنها را بشناسید. | پزشکت

کاهش شنوایی مختلط ترکیبی از کاهش شنوایی حسی- عصبی و انتقالی است. کاهش شنوایی مختلط معمولاً در صورت ضربه به گوش ایجاد می شود. همچنین کاهش شنوایی مختلط ممکن است به تدریج با گذشت زمان اتفاق بیفتد. به عنوان مثال، ممکن است فردی که دچار شنوایی انتقالی طولانی مدت است، با افزایش سن، کم شنوایی مربوط به سن را تجربه کند. متناوباً، ممکن است فردی با کم شنوایی مرتبط با سن دچار کم شنوایی مختلط موقت شود.

علائم کاهش شنوایی مختلط

علائم کاهش شنوایی مختلط ترکیبی از علائم ذکر شده در بالا برای دو نوع دیگر کاهش شنوایی خواهد بود.

گزینه های درمان کاهش شنوایی مختلط به این مسئله بستگی دارد که ماهیت کم شنوایی بیشتر از نظر حسی – عصبی  یا انتقالی باشد. اگر بخش عمده ای از ناشنوایی توسط یک عامل انتقالی ایجاد شده باشد، روش های جراحی و سایر درمان های پزشکی در اصلاح نگرانی های شنوایی موثرتر هستند. اگر کم شنوایی بیشتر ناشی از حس عصبی باشد، سمعک یا دستگاه های قابل کاشت ممکن است گزینه بهتری باشد.

ناشنوایی یک طرفه

انواع کم شنوایی و علائم آنها را بشناسید. | پزشکت

بعضی از افراد با ناشنوایی یک طرفه به دنیا می آیند. در موارد دیگر، ممکن است فرد در کودکی یا بزرگسالی شنوایی یک گوش خود را از دست بدهد. همه آنها در مجموع به عنوان ناشنوایی یک طرفه شناخته می شوند. علت آن می تواند حسی – عصبی یا انتقالی باشد و درمان بسته به علت کم شنوایی و مدت زمانی که فرد دچار آن شده است، متفاوت است.

اگر این نوع کاهش شنوایی به طور ناگهانی ایجاد شد، سریعاً از یک متخصص گوش و حلق و بینی مشاوره بگیرید. درمان سریع امری حیاتی است.

بسیاری از کم شنوایی های انتقالی و مختلط را می توان از نظر پزشکی درمان کرد و تقریباً همه انواع کم شنوایی با سمعک، دستگاه های قابل کاشت و یا دستگاه شنوایی کمکی قابل درمان است.

کاهش شنوایی دوطرفه

کاهش شنوایی دو طرفه یا BHL می تواند توسط طیف گسترده ای از موارد یا عوامل ایجاد شود. کاهش شنوایی دو طرفه را می توان به عنوان انتقالی یا حس عصبی طبقه بندی کرد. مهم است که همه اشکال کم شنوایی به طور کامل توسط یک متخصص واجد شرایط مناسب بررسی و تشخیص داده شود. اشکال مختلف از دست دادن شنوایی وجود دارد و حتی ممکن است دو نفری که از کم شنوایی دو طرفه رنج می برند شکایات یا علائم بسیار متفاوتی داشته باشند.

در حالی که معمولاً کاهش شنوایی دو طرفه با گذشت زمان و کاهش سطح شنوایی اتفاق میفتد، اما می تواند بسیار ناگهانی نیز رخ دهد.

منبع:

https://www.healthyhearing.com/help/hearing-loss/types