کودکان

جیغ زدن کودکان

جیغ زدن کودکان، 5 دلیل و 10 راهکار

برخی از کودکان نوپا زمانی که احساس می کنند والدینشان به آنها توجه نمی کنند جیغ می زنند، در حالی که برخی دیگر به دلیل ناامیدی فریاد می زنند. دلایل دیگری نیز برای عصبانیت و  جیغ زدن کودکان وجود دارد. در حالی که فریادهای ناشی از عصبانیت در میان کودکان نوپا رایج است، همیشه بهترین کار این است که علت اصلی آن مشخص شود و با آن مقابله شود.

این پست در مورد دلایل احتمالی فریاد زدن کودکان نوپا، دلایل فریاد زدن هنگام خواب و راه‌های رسیدگی به دلایل فریاد زدن آنها به اشتراک می‌گذارد.

آیا برای یک کودک نوپا فریاد زدن طبیعی است؟

فریاد زدن کودک نوپا یک پدیده کاملا طبیعی است و بخشی از رشد عاطفی کودک نوپا است. در زیر برخی از حقایق قابل توجه در مورد عصبانیت و جیغ زدن در میان کودکان نوپا آورده شده است:

  • سن معمولی برای شروع عصبانیت جیغ در کودک نوپا دو تا سه سال است، اما ممکن است در نوزادان کوچکتر نیز رخ دهد.
  • یک قسمت عصبانیت جیغ می‌تواند چند ثانیه تا چند دقیقه طول بکشد.
  • عصبانیت در روز در میان کودکان نوپا بسیار رایج است.
  • 87 درصد از کودکان نوپا بین 18 ماهگی تا 24 ماهگی عصبانیت جیغ می کنند.
  • 91 درصد از کودکان نوپا بین 30 ماهگی تا 36 ماهگی عصبانیت جیغ می کنند.

آیا همه کودکان نوپا مرحله فریاد زدن را پشت سر می گذارند؟

اکثر کودکان نوپا ممکن است نوعی از عصبانیت را نشان دهند، اگرچه همه ممکن است به عصبانیت های جیغ زدن متوسل نشوند. طبق آکادمی اطفال آمریکا، کودکان نوپا می توانند طیف وسیعی از احساسات را نشان دهند. کودکان شخصیت های منحصر به فردی دارند و درست مانند بزرگسالان، هیچ دو کودک نوپایی نمی توانند شبیه هم باشند. بنابراین، ممکن است برای شما غیرعادی نباشد که کودک نوپایی را با رفتاری آرام ببینید در حالی که کودک شما مکرراً عصبانی می شود.

والدین باید روی تعیین علت اصلی یک عصبانیت تمرکز کنند زیرا می تواند مفیدتر از مقایسه فرزند شما با سایر کودکان باشد.

نوشته های مشابه

هم اکنون با مشاوران پزشکت مشاوره آنلاین بگیرید

جیغ زدن کودکان به چه دلیلی است؟

جیغ زدن کودکان، 5 دلیل و 10 راهکار | پزشکت

در زیر برخی از شرایط و موقعیت هایی که ممکن است منجر به عصبانیت جیغ در میان کودکان نوپا شود آورده شده است:

ابراز ناامیدی و استرس

شایع ترین علت فریادهای غیرقابل کنترل کودک نوپا است. کودکان نوپا اغلب ناامید می شوند، به خصوص زمانی که یک کار یا موقعیت نتیجه مطلوب را نداشته باشد. آنها ناامید می شوند و به دلیل نداشتن مهارت برای بیان احساسات خود به جیغ زدن متوسل می شوند. برخی از کودکان نوپا به دلیل استرس روحی یا جسمی جیغ می زنند که ممکن است به دلایل مختلفی از جمله گرسنگی، خستگی، بیماری و درد رخ دهد.

ناتوانی در بیان کلامی

کودکان نوپا واژگان ناکافی دارند و اغلب نمی دانند چگونه احساسات خود را در قالب کلمات بیان کنند. همچنین ممکن است کودک نوپا از این موضوع غافل باشد که به جای فریاد زدن، بیان احساسات از طریق کلمات از نظر اجتماعی مناسب است. آنها همچنین به سرعت یاد می گیرند که فریاد زدن توجه فوری آنها را جلب می کند.

آزمایش اثربخشی

یک کودک نوپا ممکن است بارها و بارها برای جلب توجه فریاد بزند و بررسی کند که تا چه حد می تواند کار کند تا به آنچه نیاز دارد برسد. این ممکن است زمانی رایج تر باشد که کودک نوپا در گذشته چیزی را رد کرده و با فریاد زدن مکرر بر سر مراقبش توانسته به آن برسد.

کنجکاوی ارضا کننده

برخی از کودکان نوپا ممکن است فقط برای آزمایش واکنشی که ایجاد می کند فریاد بزنند. ممکن است بیشتر زمانی رخ دهد که والدین یا سایر مراقبان شناخته شده در اطراف باشند، زیرا کودک نوپا در آزمایش با افراد آشنا احساس امنیت بیشتری می کند.

فریاد زدن برای سرگرمی

اگر جیغ زدن به دلیل انگیزه برانگیختن پاسخ یا به دست آوردن یک شی نباشد، به احتمال زیاد نشان دهنده فریاد کودک نوپا فقط برای تفریح است. این ممکن است زمانی رایج تر باشد که کودک نوپا در گذشته چیزی را رد کرده و با فریاد زدن مکرر بر سر مراقبش توانسته به آن برسد.

جیغ زدن کودکان هنگام خواب

برخی از کودکان نوپا فقط قبل از خواب به عصبانیت جیغ می زنند. ممکن است به دلایل زیر رخ دهد.

احساس خوب نداشتن: کودک نوپا ممکن است به سختی بخوابد یا دراز کشیدن برای او ناراحت کننده باشد که منجر به جیغ زدن شود. شرایط متعددی می تواند باعث آن شود، و چند مورد رایج عبارتند از دندان درآوردن، عفونت گوش و احتقان.

ترس از تاریکی: ترس از تاریکی برای کودکان نوپا رایج است. برخی از کودکان نوپا ممکن است کابوس های مکرر و وحشت های شبانه را تجربه کنند که باعث می شود از خوابیدن در تاریکی بیزار باشند. بنابراین، هنگامی که از آنها خواسته می شود بخوابند، ممکن است با پرتاب یک عصبانیت جیغ در برابر آن مقاومت کنند.

اضطراب جدایی: بسیاری از کودکان نوپا اضطراب جدایی را تجربه می کنند که از دوری از والدین یا مراقب مورد علاقه خود می ترسند. تاریکی و تنها ماندن می‌تواند اضطراب جدایی را تشدید کند و باعث شود کودک نوپا قبل از خواب به یک عصبانیت جیغ بزند.

ناراحتی ناشی از لباس یا ملافه: برخی از کودکان نوپا ممکن است به دلیل ناراحتی ناشی از رختخواب یا لباس به جیغ زدن متوسل شوند. دماهای شدید، مانند خیلی گرم یا خیلی سرد، همچنین می تواند باعث عصبانیت جیغ شود. این به احتمال زیاد در کودکان نوپا جوان‌تر رخ می‌دهد که ممکن است نتوانند از کلمات برای بیان ناراحتی استفاده کنند.

تغییر در روال: قطع اخیر شیردهی یا تغییر از تخت نوزاد به تخت نوزاد.

چه زمانی با دکتر تماس بگیریم؟

در سناریوهای زیر می توانید در مورد رفتار فریاد زدن کودک نوپا با پزشک مشورت کنید:

  • کودک نوپا با وجود مداخلات متعدد شما همچنان به فریاد زدن ادامه می دهد.
  • کودک نوپا دستورالعمل ها یا قوانین اساسی را درک نمی کند، که منجر به عصبانیت در مکان های مختلف، مانند پارک و رستوران می شود.
  • هر قسمت فریاد یک ساعت یا بیشتر طول می کشد.
  • کودک نوپا همیشه هنگام فریاد زدن به خود یا دیگران آسیب می رساند.
  • کودک نوپا در صحبت کردن مشکل دارد یا در مقایسه با همسالانش مهارت های اجتماعی و ارتباطی ضعیفی دارد.
  • فرزند شما بزرگتر از سه سال است.

اگر کودک نوپا قبل از خواب جیغ می‌زند و به نظر می‌رسد حالش خوب نیست، با پزشک مشورت کنید. کودکان نوپا که به دلیل بیماری فریاد می زنند، علائم و نشانه های دیگری مانند تب و کم اشتهایی را نیز نشان می دهند.

برخورد والدین با کودک نوپایی که جیغ می کشد می تواند استرس زا باشد. خوشبختانه، این رفتار موقتی است و با بهبود مهارت های ارتباطی کودک، آنها برای به اشتراک گذاشتن احساسات خود بر کلمات تکیه می کنند. تنظیم قوانین سالم و یک روال ثابت بهترین راه برای جلوگیری از عصبانیت و جیغ زدن است. اگر کودک نوپا علیرغم تمام تلاش‌های شما همچنان به فریاد زدن ادامه می‌دهد، در صحبت کردن با یک متخصص اطفال تردید نکنید.

چگونه جلوی جیغ زدن کودک نوپا را بگیریم؟

می‌توانید مراحل زیر را برای آرام کردن کودک نوپا که جیغ می‌زند و منصرف کردن او از فریاد زدن امتحان کنید:

بررسی بیماری: اولین کاری که باید انجام دهید این است که بررسی کنید که آیا کودک نوپا مشکل یا شرایطی دارد که باعث درد می شود. به عنوان مثال، کودکان نوپا مبتلا به تب، درد شدید دندان درآوردن و عفونت گوش ممکن است اغلب به دلیل ناراحتی فریاد بزنند. در چنین مواردی می توانید با پزشک مشورت کنید زیرا درمان علت زمینه ای می تواند فریاد زدن را متوقف کند.

حواس آنها را پرت کنید: اگر کودک نوپا برای جلب توجه یا برای سرگرمی فریاد می زند، ممکن است با پرت کردن حواس او، آن را منصرف کنید. منحرف کردن حواس کودک نسبتاً آسان است. به یک بچه گربه بامزه یا یک ابر به شکل خنده دار یا یک مانکن غیرمعمول در ویترین مغازه اشاره کنید و ممکن است فراموش کنند که چرا فریاد می زدند.

ناامیدی را تصدیق کنید: فریاد زدن به دلیل ناامیدی و ناامیدی را می توان به تدریج از طریق تصدیق کاهش داد. به عنوان مثال، اگر کودک نوپای شما در پارکی فریاد می زند زیرا زمان آن رسیده است که با سرسره بازی نکند، بگویید: «متأسفم که باید سرسره را به خاطر دیگران رها کنید. اما ممکن است بعداً برگردی.» تصدیق والدین یا مراقب می تواند زمان صرف شده برای فریاد زدن را کاهش دهد و به تدریج آن را متوقف کند.

قوانینی را تنظیم کنید: قوانینی را وضع کنید و در همه شرایط به آنها پایبند باشید. همچنین می‌توانید درست قبل از هر موقعیتی که احتمالاً باعث ایجاد یک عصبانیت فریاد می‌شود، یک قانون وضع کنید. به عنوان مثال، اگر به یک فروشگاه اسباب‌بازی می‌روید، یک قانون از قبل تعیین کنید که کودک نوپا ممکن است فقط یک اسباب‌بازی داشته باشد و نه بیشتر. این می تواند به جلوگیری از فریادهای ناخوشایند کودک نوپا در تقاضای یک اسباب بازی اضافی در فروشگاه اسباب بازی کمک کند.

یک برنامه روتین تنظیم کنید: یک روال ثابت برای کودک نوپا خود داشته باشید تا بداند چه زمانی باید انتظار یک فعالیت و مدت زمان آن را داشته باشد. برای جلوگیری از عصبانیت در میان کودکان نوپا که می خواهند زمان بیشتری را قبل از خواب صرف بازی کنند، مفید است. اطمینان حاصل کنید که کودک نوپای شما هر روز برای مدت معینی چرت می زند تا از خواب زیاد که ممکن است خواب شبانه را مختل کند، جلوگیری کنید.

آموزش خودتنظیمی: به کودکان نوپا می توان کلمات و جملاتی را آموزش داد که ممکن است از آنها برای انتقال احساسات خود به والدین، مراقبان و همسالان استفاده کنند. همچنین ممکن است کودک نوپا را تشویق کنید تا قبل از فریاد زدن یا نشان دادن عصبانیت با نزدیکترین والدین یا مراقب خود تماس بگیرد.

مثال بزنید : اگر دوست دارید کودک نوپایتان رفتار خاصی را دنبال کند، اجازه دهید با مشاهده شما آن را بیاموزد. هنگام صحبت کردن از کلمات مؤدبانه استفاده کنید و هنگام حل مسائل در مقابل کودکان نوپا آرام باشید. کودکان نوپا تأثیرپذیر هستند و می توانند با مشاهده والدین خود راه های مناسب برای واکنش به یک موقعیت را بیاموزند.

انتظارات خود را بررسی کنید: توقع بیش از حد از کودک نوپا می تواند باعث شود که او همیشه به نتایج دلخواه خود دست پیدا نکند، و او را ناامید و مایل به ایجاد عصبانیت فریاد کند. هر کودک نوپا متفاوت است. بنابراین، حد و مرزهای سالم و انتظاراتی را تعیین کنید که احتمال برآورده شدن آنها از کودک نوپا بیشتر است.

رشوه ندهید یا دست و پنجه نرم نکنید : هرگز از رشوه برای متقاعد کردن کودک نوپا برای دست کشیدن از جیغ زدن استفاده نکنید. حتی اگر یک بار تحت فشار کمانش کنید، کودک نوپا احتمالاً برای رسیدن به آنچه می‌خواهد از جیغ زدن استفاده می‌کند. همچنین تمام تلاش شما برای جلوگیری از جیغ زدن را به خطر می اندازد.

تقویت مثبت: از کودک خود هر بار که رفتار مثبت نشان می دهد یا بدون جیغ زدن یا عصبانیت واکنش نشان می دهد، قدردانی کنید. وقتی به روال خود پایبند هستند آنها را تحسین کنید و یاد بگیرند که به محدودیت های زمانی احترام بگذارند. تقویت مثبت یک راه عالی برای آموزش عادات خوب به کودک از طریق تجربیات خود است.

منبع
https://www.momjunction.com/articles/toddler-screaming-reasons-ways-to-stop_00718297/

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا