درمان

بیماری های خودایمنی چگونه درمان می شوند؟

بیماری های خودایمنی چگونه درمان می شوند؟

گزینه های درمان بیماری های خودایمنی که معمولاً شامل کاهش التهاب و تسکین سایر علائم است، پس از تشخیص بیماری خود ایمنی، شروع می شود. ممکن است لازم باشد قبل از پیدا کردن درمان های ترکیبی که برای شما مناسب است، گزینه های مختلف را جداگانه امتحان کنید.

بیماری خود ایمنی، وضعیتی که در آن سیستم ایمنی بدن شما مورد حمله سلول های بدن شما قرار می گیرد. هدف اولیه از درمان اختلال خود ایمنی، کنترل پاسخ ایمنی بدن است.

به طور کلی، روش های درمان معمولاً نمی تواند بیماری را درمان کند، اما ممکن است علائم را کاهش داده و به شما در مدیریت بهتر بیماری کمک کند. بسته به نوع بیماری خود ایمنی و شدت آن، درمان های خاص متفاوت خواهد بود. با این حال، اکثر درمانها در یکی از دسته های زیر قرار می گیرند:

  • داروهای تجویزی
  • درمان های تجربی
  • تغییر سبک زندگی
  • طب مکمل و جایگزین
  • درمان های بدون نسخه

دارو های بدون نسخه (OTC)

بیماری های خودایمنی چگونه درمان می شوند؟ | پزشکت

دارو های بدون نسخه (OTC) نیازی به نسخه ندارند و ممکن است یکی از اولین درمان هایی باشد که پزشک شما برای بیماری خود ایمنی توصیه می کند. معمولاً داروهای OTC به تسکین علائم خفیف مانند درد کمک می کند. داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) می توانند به تسکین التهاب، تب و درد کمک کنند.

نوشته های مشابه

هم اکنون با مشاوران پزشکت مشاوره آنلاین بگیرید

داروهای رایج OTC عبارتند از:

داروی OTC مناسب بستگی به نوع بیماری خود ایمنی شما و میزان پیشرفت بیماری دارد. ممکن است پزشک از شما بخواهد داروهای OTC مختلف را امتحان کنید. برخی از افراد برای درمان اختلالات خود فقط به درمان های OTC احتیاج دارند، اما NSAID ها برخی خطرات را به همراه دارند.

داروهای تجویزی 

اگر علائم شدید دارید یا درمان های OTC موثر نیستند، ممکن است لازم باشد از داروهای تجویزی برای اختلالات خود ایمنی استفاده کنید. این داروها می توانند به درمان علائم مختلفی مانند تب، درد، اضطراب، التهاب، افسردگی، خستگی، مشکلات خواب، مشکلات پوستی یا مشکلات گوارشی کمک کنند. داروهای تجویزی معمولاً بیشتر از داروهای OTC هزینه دارند و ممکن است عوارض جانبی بیشتری داشته باشند.

درمانهای سرکوب کننده سیستم ایمنی

داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی می تواند بسیاری از انواع بیماری های خود ایمنی را درمان کند. این داروها با سرکوب قسمت های مختلف، سیستم ایمنی بدن شما را هدف قرار می دهند. داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی می توانند به مدیریت وضعیت شما و محافظت از عملکرد اندام ها مانند کنترل التهاب کمک کنند. برخی از داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی شامل شیمی درمانی با دوز کم و داروهایی است که پس از پیوند اعضا از رد شدن پیوند جلوگیری می کند. درمان های سرکوب کننده سیستم ایمنی برای درمان بیماری های خود ایمنی عبارتند از:

  • متوترکسات
  • سیکلوسپورین
  • آراوا (لفلونومید)
  • کورتیکواستروئیدها
  • ایموران (آزاتیوپرین)
  • آزولفیدین (سولفاسالازین)
  • پلاکونیل (هیدروکسی کلروکین)
  • مایکوفنولیک اسید ( CellCept)
  • سیتوکسان، نئوسار (سیکلوفسفامید)

درمان های بیولوژیکی نوعی سرکوب کننده سیستم ایمنی هستند که می توانند قسمت های خاصی از سیستم ایمنی بدن مانند انسداد گیرنده های خاص روی سلول ها را مسدود کنند. شما معمولاً این داروها را از طریق تزریق دریافت می کنید. مواد بیولوژیکی سرکوب کننده سیستم ایمنی عبارتند از:

  • بنلیستا (belimumab)
  • مهار کننده های JAK ( Xeljanz or tofacitinib)
  • مسدود کننده های IL-1 (Kineret or anakinra)
  • مهارکننده های TNF (adalimumab or Humira)
  • مسدود کننده های IL-6 (tocilizumab or Actemra)
  • مواد بیولوژیکی که بر سلول های B تأثیر می گذارد(rituximab or Truxima)
  • داروهای بیولوژیکی که فعالیت سلول T را مسدود می کنند(Orencia or abatacept)

داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی اغلب برای بسیاری از بیماریها یک درمان استاندارد محسوب می شوند، اما می توانند عوارض جانبی عمده ای را به همراه داشته باشند. یکی از شایع ترین نگرانی ها خطر عفونت زیاد است. قبل از مصرف هرگونه دارو با پزشک خود در مورد احتمال عوارض جانبی صحبت کنید. عوارض جانبی شایع داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی عبارتند از:

  • اسهال
  • سردرد
  • یبوست
  • استفراغ
  • دل درد
  • خستگی
  • سرگیجه
  • عفونت ها
  • حالت تهوع
  • ناراحتی معده

داروهای درمان درد

بیماری های خودایمنی چگونه درمان می شوند؟ | پزشکت

پزشک شما ابتدا NSAID ها را برای درمان درد خفیف توصیه می کند. اگر یک بیماری خود ایمنی باعث درد شدیدی می شود که کیفیت زندگی و عملکرد شما را مختل می کند، ممکن است نیاز به مصرف داروهای ضد درد داشته باشید. داروهای ضد درد معمولاً شامل مواد مخدر مانند:

  • دمرول
  • کدئین
  • متادون
  • فنتانیل
  • مورفین
  • ترامادول
  • اکسی کدون

استفاده طولانی مدت از مواد افیونی ممکن است منجر به وابستگی و اعتیاد شود. علاوه بر این، مواد مخدر می توانند عوارض جانبی از جمله یبوست یا خواب آلودگی داشته باشند.

داروهای درمان خستگی

برخی از داروها برای درمان بیماریهای خود ایمنی می تواند باعث خستگی شود. اگر خستگی یک مشکل جدی است، ممکن است نیاز به تنظیم داروهای شما توسط پزشک باشد. داروهای درمان خستگی عبارتند از:

  • محرک های روانگردان
  • داروهای ضد افسردگی
  • ویتامین ها و مکمل ها
  • مکمل های آهن و هورمون اریتروپویتین

داروها برای علائم دیگر

از آنجا که طیف گسترده ای از بیماری های خود ایمنی وجود دارد، داروهای شما بر اساس شرایط شما و علائم خاص شما متفاوت خواهد بود. به عنوان مثال، ممکن است لازم باشد موادی مانند انسولین یا داروهای جایگزین هورمون تیروئید مصرف کنید تا مواردی را که به دلیل یک بیماری خود ایمنی در بدن شما وجود ندارد جایگزین کنید. سایر گزینه های درمانی که ممکن است کمک کننده باشد عبارتند از:

  • داروهای ضد انعقاد برای جلوگیری از لخته شدن خون
  • ایمونوگلوبولین داخل وریدی برای کمک به سیستم ایمنی بدن
  • داروهای ضد مالاریا برای کمک به بثورات پوستی و سایر علائم
  • استروئیدها به علائم مانند درد، التهاب یا حساسیت کمک می کنند.
  • داروهای ضد روماتیسم بیماری را تعدیل می کند تا بیماری خود ایمنی را کند کند.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی یک گزینه درمانی غیر دارویی برای بیماریهای خود ایمنی است. فیزیوتراپی شامل انجام تمرینات خاص با یک فیزیوتراپ آموزش دیده است. این می تواند به ویژه برای درد مفاصل و ضعف عضلانی مفید باشد.

فیزیوتراپی می تواند به حل مشکلات زیر کمک کند:

  • خشکی مفصل
  • اسپاسم عضلات
  • عدم تعادل در راه رفتن
  • بی حسی یا ضعف در اندام ها

فیزیوتراپی همچنین می تواند با تقویت عضله قلب و همچنین حفظ تراکم استخوان با تمرینات تحمل وزن، به بهبود سلامت قلب و عروق شما کمک کند. اگر به دلیل شرایط خود مجبور هستید از یک وسیله کمکی مانند عصا یا واکر استفاده کنید، فیزیوتراپی می تواند آموزش هایی را برای آن ارائه دهد. متخصص فیزیوتراپی می تواند در استفاده از دستگاه و حفظ قدرت عضلانی به شما کمک کند.

کار درمانی

بیماری های خودایمنی چگونه درمان می شوند؟

کاردرمانی تمرکز خود را بر این می گذارد که در صورت داشتن درد یا علائم دیگر، فعالیت های روزانه برای شما آسان تر شود. هدف از کاردرمانی کمک به شما در داشتن یک زندگی مستقل است. یک کاردرمانگر می تواند روش های مختلفی را برای کاهش علائم و کاهش ناراحتی به شما آموزش دهد و نحوه استفاده از دستگاه های جدید را به شما نشان دهد. خشکی عضلات، ضعف و درد می تواند انجام کارها را دشوار کند. کاردرمانی می تواند نحوه استحمام، لباس پوشیدن، آشپزی و انجام فعالیت های دیگر را به گونه ای متفاوت به شما آموزش دهد، به طوری که انجام آنها آسان تر است. برای مثال، یک کاردرمانگر می تواند به فرد مبتلا به مشکلات مفصلی کمک کند تا نحوه مسواک زدن خود را با استفاده از یک وسیله کمکی که نگه داشتن مسواک را کمتر دردناک می کند، بیاموزد.

درمان ذهن و بدن

درمان ذهن بدن می تواند شامل محصولات و روش های مختلفی باشد که کل بدن را درمان می کند. به جای مشاهده مغز و بدن به عنوان موجودات جداگانه، این نوع CAM بر روی ادغام آنها کار می کند. معمولاً شامل تکنیک های آرامش است که هم بر ذهن و هم بر بدن کار می کند. تنفس، تمرکز و حرکت بخشهای مهمی از درمان ذهن و بدن است. این روشها می توانند از کارهای هنری تا هیپنوتیزم، مدیتیشن، یوگا متفاوت باشند. ممکن است بخواهید انواع مختلفی از درمان های ذهن و بدن را آزمایش کنید تا درمان مناسب را پیدا کنید. این تکنیک ها معمولاً برای اکثر افراد ایمن و بدون خطر عوارض جانبی است.

مکمل ها و گیاهان دارویی

انواع مختلفی از مکمل ها و گیاهان دارویی وجود دارد که مورد مطالعه قرار گرفته اند و برای کمک به مبتلایان به اختلالات خود ایمنی امیدوار کننده هستند. با این حال، این احتمال وجود دارد که گیاهان و مکمل های خاص بتوانند با داروهای بدون نسخه و داروهای تجویزی تداخل داشته باشند. شما باید انواع مورد نظر خود را با ارائه دهنده خدمات درمانی خود در میان بگذارید.

درمان های تجربی

درمان های تجربی خطرات دارد، اما برخی از آنها برای درمان بیماری های خود ایمنی نویدبخش هستند. ممکن است بتوانید به کارآزمایی بالینی بپیوندید یا داروی تجربی را امتحان کنید. از پزشک خود بپرسید آیا آزمایشات بالینی وجود دارد که می توانید برای بیماری خود به آن بپیوندید.

به خاطر داشته باشید که درمان های آزمایشی خطرات را به همراه دارد و ممکن است موثر واقع نشوند. از آنجا که تحقیقات در مورد آنها محدود است، ممکن است یک رویداد یا واکنش منفی نیز داشته باشد.

سخن آخر

یافتن درمان مناسب برای بیماری خود ایمنی ممکن است زمان بر باشد. ممکن است مجبور شوید قبل از کشف روش صحیح مدیریت بیماری، گزینه های مختلف را امتحان کنید. گاهی اوقات ترکیبی از درمان ها برای درمان بیماری خود ایمنی ضروری است. اگر احساس می کنید که درمان موثر نیست یا عوارضی دارد که شما را آزار می دهد، باید با پزشک خود صحبت کنید. پزشک شما ممکن است شروع درمان با تغییر شیوه زندگی و درمان های بدون نسخه را توصیه کند. اگر این روش ها و داروها کافی نیستند، ممکن است به داروهای تجویزی نیاز داشته باشید. طب مکمل و جایگزین نیز تکنیک های متفاوتی برای مدیریت بیماری های خود ایمنی ارائه می دهد. گزینه های خود را با یک پزشک مشورت کنید و آماده باشید تا روش های مختلف را امتحان کنید.

مدیریت بیماریهای خود ایمنی به زمان و تلاش نیاز دارد. مهم است که در جستجوی درمان، مثبت بمانید و استرس را کاهش دهید.

منبع:

https://www.verywellhealth.com/how-autoimmune-diseases-are-treated-5093794

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا