بیماری های گوارشی

هپاتیت فولمینانت چیست؟

هپاتیت فولمینانت شکل شدید نارسایی حاد کبدی است که در افرادی که مشکلات قبلی کبدی یا هپاتیت مزمن ندارند، یافت می شود. نارسایی کبد طی چند هفته ایجاد می شود و با گیجی یا کما همراه است. افراد مبتلا به هپاتیت فولمینانت پیش آگهی بدی دارند و اغلب بهبود نمی یابند مگر اینکه پیوند کبد دریافت کنند. هپاتیت، التهاب کوتاه مدت یا مزمن کبد است. گاهی اوقات، هپاتیت می تواند آنقدر شدید باشد که منجر به نارسایی کبد شود. این مقاله از پزشکت به تفاوت‌های بین هپاتیت فولمینانت و هپاتیت معمولی و همچنین علل، علائم و درمان آن می‌پردازد. کبد وظایف ضروری بسیار زیادی دارد. در واقع، تقریباً تمام خون ما از کبد عبور می کند. علاوه بر آن کبد نیز:

  • به تبدیل مواد مغذی موجود در رژیم غذایی به مواد مفید کمک می کند.
  • مواد سمی را به مواد بی ضرر تبدیل می کند که در نهایت از طریق روده دفع می شوند.
  • به عنوان یک واحد ذخیره چربی عمل می کند و به تجزیه آنها برای تولید انرژی کمک می کند.
  • پروتئین ها را برای ایجاد واحدهای تشکیل دهنده سلول ها تجزیه می کند.
  • پروتئین هایی تولید می کند که در لخته شدن خون برای توقف خونریزی مهم هستند.

هنگامی که کبد دچار اختلال می شود، بدن از تجمع سموم رنج می برد، در تولید پروتئین های مورد نیاز برای عملکرد سایر اندام ها ناتوان است و نمی تواند مواد زائد را از طریق فرآیند متابولیسم خارج کند.

هپاتیت فولمینانت در مقایسه با هپاتیت

 این بیماری، نارسایی حاد کبدی همراه با گیجی یا کما است که در عرض چند روز تا چند هفته از رویداد تحریک کننده رخ می دهد. در افراد بدون بیماری قبلی کبدی رخ می دهد. هپاتیت فولمینانت به نام های زیر نیز شناخته می شود:

  • نارسایی شدید کبدی
  • نکروز حاد کبدی
  • نکروز شدید کبدی

کبد از سلول هایی به نام هپاتوسیت تشکیل شده است. هپاتیت التهاب و تورم کبد است که منجر به آسیب و نقص عملکرد سلول های کبدی می شود. راه های مختلفی وجود دارد که کبد به یک آسیب یا رویداد پاسخ می دهد. گاهی اوقات افراد به سرعت به هپاتیت مبتلا می شوند، در حالی که در موارد دیگر، ممکن است ماه ها یا سال ها طول بکشد تا التهاب ایجاد شود.

علاوه بر این، برخی از اشکال هپاتیت خفیف و کوتاه مدت هستند و فقط چند روز یا چند هفته طول می کشند. با این حال، سایر اشکال ممکن است مزمن باشند. برخی از افراد می توانند برای مدت طولانی با التهاب خفیف تا متوسط ​​کبد زندگی کنند.

تفاوت هپاتیت فولمینانت در حاد بودن آن است، به این معنی که خیلی سریع رخ می دهد. همچنین شدید است تا جایی که فرد دچار نارسایی کبدی می شود. یکی از بدترین انواع هپاتیت در نظر گرفته می شود.

هپاتیت فولمینانت در افرادی که مقادیر زیادی الکل مصرف می کنند تشخیص داده نمی شود. افراد مبتلا به بیماری کبدی ناشی از مصرف الکل معمولا سابقه طولانی نوشیدن الکل دارند و هپاتیت به تدریج ایجاد می شود.

چه چیزی باعث هپاتیت فولمینانت می شود؟

هپاتیت فولمینانت چیست؟ || پزشکت

علل زیادی برای هپاتیت وجود دارد. همه با هپاتیت فولمینانت همراه نیستند، اما همپوشانی زیادی وجود دارد.

شایع ترین علل این بیماری، عبارتند از:

  • مصرف بیش از حد، به ویژه تیلنول (استامینوفن)
  • هپاتیت ویروسی (به ویژه هپاتیت B)

به طور کلی، ویروس ها شایع ترین علت هپاتیت فولمینانت در سراسر جهان هستند، در حالی که مصرف بیش از حد Tylenol در ایالات متحده و بریتانیا شایع تر است. مصرف بیش از حد می تواند تصادفی یا عمدی باشد. به طور کلی، علل هپاتیت فولمینانت را ​​می توان به ویروس ها، سموم و سایر علل نادر تقسیم کرد.

ویروس ها

شایع ترین ویروس های مرتبط با هپاتیت فولمینانت، عبارتند از:

  • 1.هپاتیت A
  • 2.هپاتیت B
  • 3.هپاتیت E
  • پاروویروس B19 (باعث بیماری پنجم می شود).
  • ویروس دنگی (ویروسی که توسط پشه منتقل می شود).
  • یا ویروس واریسلا زوستر (باعث آبله مرغان و زونا می شود).
  • ویروس هرپس سیمپلکس (باعث تبخال دهان و تبخال تناسلی می شود).
  • یا ویروس اپشتین بار (نوعی از ویروس تبخال که می تواند باعث مونونوکلئوز شود).

معمولاً هنگامی که ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی هپاتیت فولمینانت را ​​تشخیص می دهند، هپاتیت A، B یا E را به عنوان علت احتمالی در نظر می گیرند. فولمینانت به ندرت با سایر ویروس های ذکر شده همراه است.

هپاتیت فولمینانت و ویروس هپاتیت B

فولمینانت می تواند از عفونت حاد هپاتیت B ایجاد شود، اما می تواند در افرادی که هپاتیت مزمن B را مجدداً فعال کرده اند نیز رخ دهد. هپاتیت فولمینانت ناشی از عفونت هپاتیت B در 80 درصد مواقع منجر به مرگ یا پیوند کبد می شود.

سموم یا داروها

سموم یا داروهایی که بیشتر با هپاتیت فولمینانت مرتبط هستند، عبارتند از:

  • آنتی بیوتیک های خاص
  • مصرف بیش از حد مکمل آهن
  • برخی از داروهای گیاهی چینی
  • اندانسترون(داروهای ضد تهوع)
  • مصرف بیش از حد تایلنول (استامینوفن)
  • برخی از قارچ های سمی مانند Amanita phalloides
  • اکستازی (داروی مصنوعی که خلق و خو را تغییر می دهد).
  • ضد سلآنتی بیوتیک ها (داروهایی که سل را درمان می کنند).
  • کلرپرومازین(برای درمان اختلالات روانپریشی استفاده می شود).
  • استاوودین (برای درمان ویروس نقص ایمنی انسانی یا HIV استفاده می شود).
  • داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند آسپرین و ادویل یا موترین (ایبوپروفن)
  • مصرف بیش از حد تیلنول (استامینوفن) تا حد زیادی شایع ترین علت هپاتیت فولمینانت در میان این سموم است.

علل دیگر

عوامل دیگری نیز برای ایجاد هپاتیت فولمینانت شناخته شده اند، از جمله:

  • گرمازدگی
  • نفوذ چربی به کبد
  • هپاتیت خود ایمنی
  • سندرم بود-کیاری (انسداد وریدهای داخل کبد)
  • بیماری ویلسون (یک اختلال ارثی که در آن مس در کبد تجمع می یابد).
  • سندرم HELLP (همولیز، افزایش آنزیم های کبدی، پلاکت کم) در دوران بارداری
  • سندرم ری (بیماری نادر اما جدی که می تواند باعث آسیب مغزی و کبدی شود).
  • نارسایی ایسکمیک کبد به دلیل بیماری شدید قلبی عروقی یا سپسیس (عفونت شدید در خون)
  • سرطان متاستاتیک (سرطانی که از یک قسمت بدن به جای دیگر بدن گسترش یافته است)، لوسمی یا لنفوم

در ایالات متحده، نزدیک به نیمی از موارد هپاتیت فولمینانت ناشی از مصرف بیش از حد Tylenol تصادفی یا عمدی است. شایع ترین علت بعدی هپاتیت فولمینانت «علل نامشخص» است، به این معنی که ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی پاسخ قطعی پیدا نمی کنند. مواردی از هپاتیت برق آسای مرتبط با دارو، بیماری مربوط به هپاتیت B یا A، هپاتیت خودایمنی و بیماری ویلسون وجود دارد. با این حال، همه علل دیگر نادر هستند.

علائم هپاتیت فولمینانت

هپاتیت فولمینانت چیست؟ || پزشکت

هپاتیت فولمینانت با علائم غیر اختصاصی همراه است، مانند:

  • تب
  • خستگی
  • درد شکم
  • از دست دادن اشتها
  • حالت تهوع و استفراغ

علائم خاص تری که نشان دهنده بیماری حاد کبدی است عبارتند از:

  • خارش
  • ادرار تیره
  • تورم و اتساع شکم
  • رنگ مدفوع به رنگ خاک رس
  • زردی (زردی پوست و سفیدی چشم)
  • گیجی یا کما

هپاتیت فولمینانت از طریق معاینه فیزیکی و آزمایش های آزمایشگاهی که عملکرد کبد را ارزیابی می کند، تشخیص داده می شود. ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی نیز زمان خود را صرف تعیین علت هپاتیت فولمینانت می کنند، زیرا دانستن علت بر مدیریت بیماری تأثیر می گذارد.

ویروس هپاتیت A از طریق تماس با غذا یا آب آلوده منتقل می شود. ویروس هپاتیت B از طریق تماس با خون یا مایعات بدن فرد آلوده منتقل می شود. شیوع ویروس اغلب از طریق استفاده از سرنگ مشترک دارو یا از طریق رابطه جنسی محافظت نشده رخ می دهد.

هپاتیت فولمینانت چگونه درمان می شود؟

بیماران مبتلا به هپاتیت فولمینانت باید در یک مرکز تخصصی پیوند کبد تحت درمان قرار گیرند. هدف تلاش برای درمان علت زمینه ای نارسایی کبد است. این به معنای دادن داروهای خاص یا انجام اقدامات خاص است. امید است که درمان ها از بدتر شدن نارسایی کبد و نیاز به پیوند کبد جلوگیری کند.

مصرف بیش از حد تایلنول

مصرف بیش از حد استامینوفن با N-استیل سیستئین (NAC) درمان می شود. اگر این درمان بلافاصله پس از مصرف بیش از حد شروع شود، بیماران بسیار خوب عمل می کنند.

همچنین به نظر می رسد NAC در افرادی که سایر علل هپاتیت فولمینانت دارند، از جمله سایر بیماری های ناشی از دارو، هپاتیت خودایمنی، عفونت هپاتیت B و بیماری حاد کبدی به دلایل ناشناخته کار می کند.

هپاتیت فولمینانت ویروسی

هپاتیت فولمینانت چیست؟ || پزشکت

بیماران مبتلا به عفونت هپاتیت B باید با یک عامل ضد ویروسی مانند لامیوودین درمان شوند. دارو می تواند از نیاز به پیوند کبد جلوگیری کند. حتی اگر بیمار پیشرفت کند و نیاز به پیوند داشته باشد، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی همچنان باید از آنتی ویروس برای جلوگیری از عوارض پس از پیوند ناشی از عفونت هپاتیت B استفاده کنند. هپاتیت فولمینانت ویروس هرپس سیمپلکس باید با آسیکلوویر ضد ویروسی درمان شود. با این حال، هپاتیت فولمینانت ناشی از هرپس سیمپلکس بسیار نادر است.

سندرم بود-کیاری

برای سندرم بود-کیاری، یک روش جراحی به نام شانت پورتوسیستمیک داخل کبدی ترانس ژوگولارمی تواند رگ های خونی مسدود شده را برای بازگرداندن جریان خون از طریق کبد باز کند. با این حال، این اغلب تنها یک راه حل موقت است.

بیماری ویلسون

برای بیماری ویلسون، بیماران را می توان با تعویض پلاسما درمان کرد، که در آن خون فیلتر می شود تا مس اضافی از سیستم خارج شود. با این حال، این یک گزینه موقت است.

سایر درمان های عمومی عبارتند از:

  • حفظ تغذیه مناسب
  • جلوگیری از بروز عفونت
  • جلوگیری از خونریزی (کبد پروتئین هایی تولید می کند که به لخته شدن خون کمک می کند، بنابراین بیماران مبتلا به نارسایی کبد مستعد خونریزی هستند).
  • اجتناب از داروهای سمی که می‌توانند گیجی را بدتر کنند یا بر کلیه‌ها تأثیر بگذارند (زیرا نارسایی کبد می‌تواند منجر به آسیب کلیه شود).

گاهی تنها درمان هپاتیت فولمینانت پیوند کبد است. پیش آگهی فرد پس از پیوند به موارد زیر بستگی دارد:

  • سن آن ها
  • علت نارسایی کبد
  • شدت بیماری قبل از پیوند
  • میزان گیجی موجود در بیمار
  • تأثیر بر سایر سیستم های اندام، مانند کلیه ها
  • برای کسانی که واجد شرایط پیوند هستند، شانس زنده ماندن بسیار عالی است.

علت تحریک نارسایی شدید کبدی می تواند احتمال زنده ماندن فرد را تعیین کند. به عنوان مثال، افراد مبتلا به هپاتیت فولمینانت ناشی از عفونت هپاتیت A به احتمال زیاد بدون پیوند کبد به طور خود به خود بهبود می یابند. به نظر می رسد افراد مبتلا به مصرف بیش از حد تیلنول و بیماری کبدی مرتبط با بارداری نیز بهتر عمل می کنند. در مقابل، افراد مبتلا به هپاتیت فولمینانت ناشی از سایر سموم یا داروها، عفونت هپاتیت B، هپاتیت خودایمنی، بیماری ویلسون یا سندرم Budd-Chiari بدون پیوند کبد زنده نمی مانند.

پیش آگهی هپاتیت فولمینانت

هپاتیت فولمینانت چیست؟ || پزشکت

افراد مبتلا به هپاتیت فولمینانت به هر علتی حدود 75 درصد شانس زنده ماندن دارند. تقریباً 56 درصد افراد بدون نیاز به پیوند کبد زنده می مانند. مرگ و میر مربوط به هپاتیت فولمینانت برای افراد بالای 40 سال و زیر 10 سال بدتر است. اگرچه برخی افراد به دلایل نامعلومی به هپاتیت فولمینانت مبتلا می شوند و نمی توان از همه علل جلوگیری کرد، اما راه هایی برای پیشگیری از هپاتیت فولمینانت وجود دارد.

  • از مصرف بیش از حد تیلنول خودداری کنید.
  • برای ویروس های هپاتیت A و هپاتیت B واکسینه شوید.
  • با محدود کردن مصرف الکل از بیماری خفیف کبدی جلوگیری کنید.
  • متاسفانه، بیماری ویلسون و هپاتیت خودایمنی قابل پیشگیری نیستند.
سخن آخر

هپاتیت فولمینانت یک وضعیت جدی ناشی از نارسایی حاد کبدی است که طی چند هفته رخ می دهد. در افرادی که قبلاً بیماری کبدی نداشته اند، با گیجی یا کما همراه است.

علل زیادی برای هپاتیت فولمینانت وجود دارد، اما دو مورد از شایع ترین آنها عبارتند از مصرف بیش از حد تایلنول (استامینوفن) و عفونت هپاتیت ویروسی. حدود نیمی از افراد با درمان های خاص برای نارسایی کبد خود بهبودی خود به خود خواهند داشت. با این حال، بسیاری دیگر نیاز به پیوند کبد دارند. شانس زنده ماندن – به ویژه در افراد جوان – پس از پیوند خوب است.

تشخیص هپاتیت فولمینانت و احتمالاً نیاز به پیوند کبد می تواند بسیار سخت و ترسناک باشد. با این حال، اقداماتی وجود دارد که می توانید برای جلوگیری از احتمال ابتلا به هپاتیت فولمینانت انجام دهید. اگر مطمئن نیستید، با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی در مورد دوزهای مناسب داروهای مسکن و همچنین واکسن های موجود هپاتیت صحبت کنید.

منبع
https://www.verywellhealth.com

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا