بیماری های گوارشی

زندگی بدون پانکراس

در حالی که زندگی بدون پانکراس یا لوزالمعده امکان پذیر است، اما پزشکان تنها زمانی برداشتن لوزالمعده را توصیه می کنند که فرد دارای یک بیماری زمینه ای پزشکی مانند پانکراتیت مکرر شدید یا سرطان پانکراس باشد. در بیشتر موارد، درمان‌های پزشکی می‌توانند جای پانکراس را بگیرند، اما افرادی که بدون پانکراس زندگی می‌کنند نیاز به نظارت و مراقبت‌های پزشکی جدی دارند. برداشتن لوزالمعده همچنین به این معنی است که فرد باید تغییرات مختلفی در سبک زندگی ایجاد کند که سازگاری با آنها دشوار است.

پانکراس بین ستون فقرات و معده قرار دارد. لوزالمعده، غده ای است که هورمون هایی از جمله انسولین را ترشح می کند که فرد  به آن نیاز دارد. تا چندین دهه پیش، مشکلات جدی لوزالمعده تقریباً همیشه کشنده بود. اکنون، این امکان برای مردم وجود دارد که بدون پانکراس زندگی کنند.

جراحی برداشتن پانکراس

جراحی برای برداشتن پانکراس، پانکراتکتومی نامیده می شود. این جراحی می تواند جزئی باشد و تنها قسمت بیمار پانکراس را از بین ببرد، یا جراح ممکن است کل پانکراس را بردارد.

پانکراتکتومی کامل، که کل لوزالمعده را برمی دارد، همچنین نیازمند برداشتن قسمت هایی از معده، بخشی از روده کوچک به نام دوازدهه و انتهای مجرای صفراوی است. کیسه صفرا و طحال نیز ممکن است برداشته شوند.

این جراحی گسترده می تواند خطرناک باشد و زندگی بیمار را تغییر دهد. پس از پانکراتکتومی، فرد ممکن است مبتلا به دیابت شود. آنها باید رژیم غذایی و سبک زندگی خود را تغییر دهند و تا پایان عمر انسولین مصرف کنند.

افرادی که نمی توانند انسولین کافی تولید کنند دچار دیابت می شوند، به همین دلیل است که برداشتن لوزالمعده به طور خودبه خود باعث ایجاد این بیماری می شود. برداشتن لوزالمعده همچنین می تواند توانایی بدن در جذب مواد مغذی از غذا را کاهش دهد. بدون تزریق انسولین مصنوعی و آنزیم های گوارشی، فرد بدون پانکراس نمی تواند زنده بماند.

بررسی ها نشان می دهد که حدود سه چهارم افراد بدون سرطان حداقل 7 سال پس از برداشتن پانکراس زنده ماندند. در بین مبتلایان به سرطان پانکراس، نرخ بقای 7 ساله بسته به نوع سرطان و درجه انتشار آن بین 30 تا 64 درصد متغیر بود.

نقش لوزالمعده در بدن

زندگی بدون پانکراس || پزشکت

وقتی بدن انسولین تولید نمی کند، نمی تواند از گلوکز غذا استفاده کند و سطح قند خون افزایش می یابد. لوزالمعده که در عمق شکم بین معده و ستون فقرات قرار دارد، غده ای صاف و برگ مانند است. غدد اندام هایی هستند که مواد شیمیایی مورد نیاز بدن را ترشح می کنند.

لوزالمعده به سه قسمت تقسیم می شود: یک انتهای پهن به نام سر، یک انتهای نازک به نام دم و یک قسمت میانی به نام بدن.

لوزالمعده انسولین تولید می کند، هورمونی که قند خون را تنظیم می کند. هنگامی که بدن انسولین تولید نمی کند، سطح قند خون (گلوکز خون) می تواند به طور خطرناکی بالا رود.

بدن بدون انسولین برای کمک به جذب گلوکز خون، نمی تواند از گلوکز غذا استفاده کند. این وضعیت می تواند منجر به سوء تغذیه و سایر بیماری های زمینه ای شود.

لوزالمعده همچنین آنزیم های گوارشی تولید می کند که به بدن در تجزیه و جذب غذا کمک می کند. بخشی از لوزالمعده که شیره های گوارشی را تولید می کند، پانکراس برون ریز نامیده می شود، در حالی که بخشی از لوزالمعده که مسئول ساخت انسولین است، پانکراس غدد درون ریز نامیده می شود.

هورمون ها وارد جریان خون می شوند، در حالی که آنزیم های گوارشی از طریق لوله ای به نام مجرای پانکراس به بخشی از روده کوچک به نام دوازدهه جریان می یابند. کبد و کیسه صفرا همچنین شیره گوارشی و سایر مواد شیمیایی را در دوازدهه آزاد می‌کنند و به این اندام‌ها اجازه می‌دهند با هم عمل کنند و به جذب غذا کمک کنند.

چرا پانکراس باید برداشته شود؟

پزشکان ممکن است لوزالمعده را به دلایل مختلفی از بدن فرد بیمار خارج کنند، از جمله:

سرطان پانکراس

سرطان پانکراس، یکی از کشنده ترین سرطان هاست. فقط 7 درصد از افراد مبتلا به این نوع سرطان بیش از 5 سال پس از تشخیص عمر می کنند. این در درجه اول به این دلیل است که تشخیص سرطان لوزالمعده در مراحل اولیه آن دشوار است، که به آن اجازه می دهد به سایر اندام ها سرایت کند.

دو نوع جراحی برای سرطان پانکراس وجود دارد:

  • جراحی درمانی، که برای از بین بردن تمام سرطان ها استفاده می شود و به طور بالقوه فرد را درمان می کند. این نوع جراحی باید قبل از گسترش بیماری انجام شود.
  • جراحی تسکینی که برای افزایش طول عمر فرد و کاهش شدت برخی علائم استفاده می شود.

پانکراتیت مزمن

پانکراتیت مزمن یک عفونت یا التهاب لوزالمعده است که عود می کند یا مدام عود می کند. برخی از اشکال پانکراتیت مزمن ارثی هستند. پانکراتیت می تواند بسیار دردناک و حتی کشنده باشد. هنگامی که سایر درمان ها با شکست مواجه می شوند، یا زمانی که پانکراس به شدت آسیب دیده است، پزشک ممکن است برداشتن کامل یا جزئی پانکراس را توصیه کند.

نئوپلاسم موسینوس پاپیلاری داخل مجاری

نئوپلاسم های موسینوس پاپیلاری داخل مجاری (IPMN) تومورهای پیش سرطانی هستند که در مجاری پانکراس رشد می کنند. در صورت عدم درمان می توانند به سرطان تبدیل شوند. گاهی ممکن است پزشک برداشتن تمام یا بخشی از پانکراس را برای جلوگیری از سرطانی شدن تومورها توصیه کند

برداشتن لوزالمعده تنها درمان برای هر یک از این شرایط نیست. پزشک خطرات و مزایای جراحی را با فرد مورد ارزیابی قرار می دهد و هنگام تصمیم گیری بهترین گزینه درمانی، سلامت کلی او را در نظر می گیرد.

بهبودی و تغییر سبک زندگی بعد از جراحی

زندگی بدون پانکراس || پزشکت

پس از جراحی برای برداشتن لوزالمعده، داشتن رژیم غذایی دیابت کم قند ضروری است. فرد بسته به شرایط خود از چند روز تا چند هفته پس از جراحی در بیمارستان می ماند. در روزهای بعد از جراحی، فرد در رژیم غذایی مایع قرار می گیرد و غذاهای جامد به تدریج به آن اضافه می شود.

احساس درد در روزهای بعد از جراحی طبیعی است و ممکن است چندین ماه طول بکشد تا قدرت مجدد به طور کامل بازیابی شود. فرد به مدت 2 تا 3 هفته پس از جراحی قادر به رانندگی نخواهد بود.

زندگی سالم بدون پانکراس امکان پذیر است، اما انجام این کار مستلزم مراقبت های پزشکی مداوم است. برداشتن پانکراس باعث دیابت می شود و می تواند توانایی بدن در هضم غذا را تغییر دهد. این نیاز به درمان مادام العمر دیابت، از جمله خوردن یک رژیم غذایی دیابت کم قند و کربوهیدرات کم دارد.

پزشک ممکن است خوردن چندین وعده غذایی کوچکتر در روز را برای جلوگیری از افزایش قند خون توصیه کند. اجتناب از مواد مخدر و الکل می تواند به حفظ سلامت طولانی مدت کمک کند.

فرد به تزریق منظم انسولین نیاز دارد. در برخی موارد، این تزریق ها ممکن است با پمپ انسولین جایگزین شوند. ممکن است لازم باشد آنزیم های گوارشی را با هر وعده غذایی مصرف کنید تا اطمینان حاصل شود که غذا به درستی جذب می شود.

زندگی بدون پانکراس چگونه است؟

تمایل بیمار به انجام تغییرات لازم در شیوه زندگی، کلید بهبودی و زندگی سالم پس از برداشتن جزئی یا کامل پانکراس است.

پس از این جراحی، بیماران باید در مورد بررسی سطح قند خون، برنامه ریزی برای خوردن و مقدار غذا و توجه به بدن خود دقت کنند. می تواند دلهره آور به نظر برسد، اما بیماران یاد می گیرند که با این چالش ها کار کنند.

در حالی که انضباط و توجه منظم مهم است، اما اگر بیمار یک یا دو قرص یا تزریق را از دست داد، درمان‌ها کاملاً غیرقابل بخشش نیستند. با این حال، اگر به طور منظم از آن صرفنظر شود، بیماران احتمالاً عوارض جانبی دیابت کنترل نشده را تجربه خواهند کرد.

اهمیت تزریق انسولین

زندگی بدون پانکراس || پزشکت

به عنوان مثال، بی توجهی به تزریق انسولین می تواند منجر به آسیب هایی شود که باعث کوری، سکته مغزی، حمله قلبی، نارسایی کلیه و آسیب عصبی می شود. فراموش کردن قرص های آنزیمی می تواند به کمبود ویتامین کمک کند که منجر به پوکی استخوان عمیق یا مشکلات گوارشی مانند اسهال و مدفوع چرب می شود.

بزرگترین چالش با قرص های آنزیمی، هزینه آن است. برای بیمارانی که پوشش دارویی ندارند، تهیه آنزیم های پانکراس می تواند بسیار دشوار باشد. انسولین نسبتاً مقرون به صرفه است. آنزیم ها گران هستند

گزینه دیگری برای حفظ سطح انسولین پمپ های انسولین است که در آن یک لوله کوچک در زیر پوست قرار داده می شود تا انسولین کوتاه اثر را در طول روز تزریق کند. این دستگاه را می توان با نیازهای خاص بدن برنامه ریزی کرد و در پاسخ به یک وعده غذایی مقادیر بیشتری انسولین آزاد می کند. فقط انسولین را مدیریت می کند و نمی تواند پیش بینی کند که چه زمانی قندها شروع به کاهش می کنند.

پس از جراحی، باید تغییراتی ایجاد کنید. از آنجایی که بدن شما دیگر مقدار طبیعی انسولین برای کنترل قند خون تولید نمی کند، به دیابت مبتلا خواهید شد. شما باید قند خون خود را کنترل کنید و در فواصل منظم انسولین مصرف کنید. متخصص غدد یا پزشک مراقبت های اولیه به شما کمک می کند تا قند خون خود را مدیریت کنید.

قرص جایگزین آنزیم ها

بدن شما همچنین آنزیم های مورد نیاز برای هضم غذا را نمی سازد. هر بار که غذا می خورید باید یک قرص جایگزین آنزیم مصرف کنید.

برای سالم ماندن، از یک رژیم غذایی دیابتی پیروی کنید. شما می توانید غذاهای متنوعی بخورید، اما باید مراقب کربوهیدرات ها و قندها باشید. همچنین جلوگیری از کاهش قند خون بسیار مهم است. سعی کنید در طول روز وعده های غذایی کوچک بخورید تا سطح قند خود را ثابت نگه دارید. در صورت کاهش قند خون، یک منبع گلوکز همراه خود داشته باشید.

همچنین ورزش را در طول روز بگنجانید. فعال ماندن به شما کمک می کند تا قدرت خود را بازیابید و سطح قند خون خود را مدیریت کنید. سعی کنید برای شروع هر روز کمی پیاده روی کنید و از پزشک خود بپرسید که چه زمانی افزایش شدت ورزش برای شما بی خطر است.

پیش آگهی زندگی در افراد بدون پانکراس

پیش آگهی چشم انداز افراد بدون لوزالمعده به دلیل برداشتن پانکراس بستگی دارد. افراد مبتلا به سرطان لوزالمعده اگر به سایر نواحی بدن سرایت کرده باشد ممکن است همچنان به درمان سرطان نیاز داشته باشند. برای سایر افراد، برداشتن لوزالمعده وضعیت آنها را به طور کامل درمان می کند. با مراقبت های پزشکی مناسب، تغییر سبک زندگی و رژیم غذایی و تعهد به مصرف انسولین در صورت نیاز، می توان زندگی نسبتاً طبیعی و سالمی داشت.

سخن آخر

شاید برایتان مهم باشد که آیا بدون پانکراس می توان زندگی کرد؟ بله، شما می توانید بدون پانکراس زندگی کنید. با این حال، باید تغییراتی در زندگی خود ایجاد کنید. لوزالمعده شما موادی تولید می کند که قند خون شما را کنترل می کند و به بدن شما در هضم غذاها کمک می کند. پس از جراحی، شما باید داروهایی مصرف کنید تا این عملکردها را مدیریت کنید.

جراحی برای برداشتن کل پانکراس دیگر به ندرت انجام می شود . با این حال، اگر سرطان لوزالمعده، پانکراتیت شدید یا آسیب به پانکراس در اثر آسیب دارید، ممکن است به این جراحی نیاز داشته باشید.

به لطف داروهای جدید، امید به زندگی پس از جراحی برداشتن پانکراس در حال افزایش است. دیدگاه شما به شرایطی که دارید بستگی دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا