آگورافوبیا

آگورافوبیا نوعی اختلال اضطراب است که فرد از مکان یا موقعیت هایی که باعث ترسش شود، دوری می کند. آگورافوبیا ترس از قرار گرفتن در شرایطی است که فرار از آن موقعیت دشوار است. بسیاری تصور می کنند که بیماری صرفاً ترس از فضای باز است. اما آگوروفوبیا در واقع یک شرایط پیچیده تری می باشد.بیمار از وسایل حمل و نقل عمومی، حضور در فضا های باز و اجتماع و ایستادن در صف وحشت دارد.فرد به یک دوست نیاز دارد تا همراه وی باشد. فرد در مواقع ترس شدید حاضر نیست از منزل خارج شود.

درمان آگورافوبیا می تواند چالش برانگیز باشد زیرا درمان به معنای روبرو شدن با ترس است. اما با روان درمانی و دارو می توانید آگورافوبیا را درمان کرده و زندگی لذت بخش تری داشته باشید.در صورت عدم آمادگی مراجعه حضوری به پزشک، بهتر است از مشاوره تلفنی استفاده کنید.

شیوع آگورافوبیا

شیوع بیماری آگورافوبیا در بین زنان بیشتر از مردان می باشد.آگورافوبیا ممکن است از دوران کودکی شروع شود، اما در بیشتر مواقع در اواخر نوجوانی یا اوایل بزرگسالی دیده می شود. در سالمندان هم علائم آن می توانند بروز کند.

هم اکنون با مشاوران پزشکت مشاوره آنلاین بگیرید

علائم آگورافوبیا

آگوروفوبیا | پزشکت

علائم معمولی آگورافوبیا شامل ترس از موارد زیر است:

  • ترک کردن خانه به تنهایی
  • جمعیت یا حضور در اجتماع
  • انتظار کشیدن در صف
  • فضاهای باز مانند پارکینگ ها، پل ها یا مراکز خرید
  • فضاهای بسته مانند سینماها، آسانسورها یا فروشگاه های کوچک
  • استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی، مانند اتوبوس، هواپیما یا قطار

شما ترس دارید در صورت وحشت و بروز علائم نتوانید از کسی کمک بگیرید و یا از موقعیت فرار کنید.هراس و دوری شما از موقعیت، طولانی مدت است و معمولاً شش ماه یا بیشتر طول می کشد.

اختلال هراس و آگورافوبیا

برخی از افراد علاوه بر آگورافوبیا، یک اختلال هراس دارند.

خدمات بالینی و آزمایشی در منزل

اختلال هراس

اختلال هراس نوعی اختلال اضطراب است که در آن شما ممکن است حملات ناگهانی ترس شدید را تجربه کنید. این حملات طی چند دقیقه به اوج خود می رسند و باعث علائم جسمی شدید (حملات هراس) می شوند.در حملات شدید فکر می کنید که کنترل خود را از دست داده و یا دچار حمله قلبی شده و می میرید.

ترس از حمله هراس می تواند باعث شود شما از مکان خاص دوری کرده تا از بروز حملات هراس جلوگیری کنید.

علائم حمله هراس یا پانیک شامل موارد زیر هست:

  • ضربان قلب سریع
  • مشکلات تنفسی یا احساس خفگی
  • درد یا فشار قفسه سینه
  • سرگیجه
  • احساس لرز، بی حسی یا سوزن سوزن شدن دست و پا
  • تعریق بیش از حد
  • گرگرفتگی ناگهانی
  • اسهال
  • احساس از دست دادن کنترل
  • ترس از مرگ

آگورافوبیا می تواند در معاشرت روزمره، کار، حضور در رویداد های مهم و حتی مدیریت زندگی اختلال ایجاد کند.اجازه ندهید که آگورافوبیا جهان پیرامون شما را کوچکتر کند. در صورت وجود علائم به پزشک مراجعه کنید.

علت آگورافوبیا

آگوروفوبیا | پزشکت

عوامل بیولوژیکی و محیطی زیادی باعث ایجاد آگورافوبیا می شوند.

علت بیولوژیکی

چندین نوع تئوری در مورد عوامل بیولوژیکی که باعث اختلالات هراس می شوند، وجود دارد. این موارد عبارتند از:

رفلکس “مبارزه یا فرار”

اختلال هراس با رفلکس طبیعی “مبارزه یا فرار” بدن شما همراه است.در مواقع اضطراب و ترس بدن هورمون هایی مانند آدرنالین آزاد کرده و تنفس و ضربان قلب شما بیشتر می شود. این پاسخ طبیعی بدن برای آماده سازی شرایط خطرناک یا استرس زا است.در مبتلایان به اختلال هراس، مبارزه یا فرار می تواند به اشتباه انجام گیرد و منجر به حمله هراس شود.

انتقال دهنده های عصبی

عدم تعادل در میزان انتقال دهنده های عصبی در مغز می تواند بر خلق و خو و رفتار تأثیر بگذارد. عدم تعادل منجر به افزایش استرس و احساس هراس شود.

شبکه ترس

نظریه “شبکه ترس” نشان می دهد که مغز افراد مبتلا به اختلال هراس ممکن است نسبت به بقیه افراد متفاوت باشد.ممکن است بخش هایی از مغز نقصی ایجاد شود که باعث احساسات ترس و علائم ترس شود.

آگاهی مکانی یا فضائی

برخی از افراد مبتلا به اختلال هراس در مکان های شلوغ احساس گم شدن دارند که این باعث حمله هراس می شود.

عوامل روانشناسی

عوامل روانشناختی که خطر ابتلا به آگورافوبیا را افزایش می دهد، عبارتند از:

  • رابطه ناخوشایند
  • سوء مصرف الکل یا سوء مصرف مواد مخدر
  • یک تجربه کودک آسیب زا مانند مرگ پدر و مادر یا مورد آزار جنسی
  • تجربه یک واقعه استرس زا، مانند دزدی، طلاق یا از دست دادن شغل
  • سابقه قبلی در مورد بیماری های روانی، مانند افسردگی، بی اشتهایی عصبی یا بولیمی

آگورافوبیا بدون اختلال هراس

آگوروفوبیا | پزشکت

گاهی اوقات، فرد علائم آگورافوبیا بدون سابقه اختلال یا حمله هراس یا حمله هراس دارد.

این نوع از آگورافوبیا می تواند توسط تعدادی از ترس های غیر منطقی ایجاد شود، مانند ترس از اینکه:

  • اگر به مکان های شلوغی بروید به یک بیماری آلوده می شوید.
  • اگر خانه خود را ترک کنید، قربانی جنایت خشونت آمیز یا یک حمله می شوید.
  • کاری را بطور اتفاقی انجام دهید باعث شرمساری یا تحقیر خود در مقابل دیگران خواهید شد.

عوامل خطر آگورافوبیا

  • ابتلا به اختلال هراس یا هراس های دیگر
  • عکس العمل های بیش از حد در مقابل حملات وحشت
  • داشتن روحیه اضطراب یا عصبی
  • داشتن سابقه خانوادگی

عوارض آگورافوبیا

آگورافوبیا می تواند فعالیت های زندگی شما را به شدت مختل کند. اگر بیماری شما شدید باشد، ممکن است حتی نتوانید از خانه خود خارج شوید. در موراد درمان نشده، بعضی از افراد سال ها خودشان را در خانه زندانی می کنند.

آگورافوبیا گاهی باعث می شود نتوانید خانواده و دوستان خود را ملاقات کنید، به مدرسه یا محل کار بروید.آگورافوبیا همچنین می تواند منجر به افسردگی، مصرف الکل یا مواد مخدر و سایر اختلالات سلامت روان از جمله اختلالات اضطرابی یا شخصیتی شود.

پیشگیری از آگورافوبیا

هیچ راه مطمئنی برای جلوگیری از آگورافوبیا وجود ندارد. با این حال، اضطراب باعث می شود از موقعیت هایی که می ترسید دوری کنید. سعی کنید بارها به مکان های بی خطر بروید تا ترستان از بین برود. اگر نمی توانید تنها به این مکان ها بروید از یکی از اعضای خانواده تان بخواهید همراه شما بیایند.اگر دچار حملات اضطراب می شوید، در اولین فرصت آن را درمان کنید. برای جلوگیری از وخیم تر شدن علائم، زود اقدام کنید چون در صورت تعلل، درمان سخت تر می شود.

تشخیص آگورافوبیا

آگورفوبیا | پزشکت

تشخیص آگورافوبیا بر اساس موارد زیر انجام می شود:

  • معاینه فیزیکی و جسمی
  • بررسی علائم و نشانه ها
  • مراجعه به پزشک یا مشاوره
  • برای رد یا تایید شرایط پزشکی دیگر با علائم مشابه آگورافوبیا

بررسی بر طبق معیارهای آگورافوبیا ذکر شده در دفترچه راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5)، منتشر شده توسط انجمن روان پزشکی آمریکا

درمان آگورافوبیا

درمان آگورافوبیا معمولاً شامل روان درمانی و دارو است و ممکن است طولانی مدت باشد، اما درمان می تواند به بهبودی شما کمک کند.

روان درمانی

روان درمانی، شامل کار با یک درمانگر است. درمانگر مهارت های عملی، را برای مدیریت اضظراب و کاهش علائم آن به شما آموزش می دهد.شناخت درمانی رفتاری، یکی از مؤثرترین اشکال روان درمانی برای اختلالات اضطرابی از جمله آگورافوبیا است.در شناخت درمانی رفتاری، مهارت های خاصی برای تحمل بهتر اضطراب، به شما آموزش داده می شود.

این آموزش ها به طور مستقیم نگرانی های شما را به چالش کشیده و باعث می شود به تدریج به فعالیت هایی که از آنها دور شده اید، بازگردید. با استفاده از این روند، علائم شما بهبود می یابد.

شناخت درمانی

با شناخت درمانی رفتاری شما یاد می گیرید:

  • عواملی که باعث ایجاد حمله پانیک یا علائم مشابه وحشت می شوند را شناسایی کنید.
  • با علائم اضطراب مقابله کرده و آنها را تحمل کنید.
  • راه هایی که بطور مستقیم باعث نگرانی های شما می شوند، را به چالش بکشید.
  • با مدیریت اضطراب و کاهش و بهبود علائم، بتوانید آنها را کنترل کنید .
  • با تغییر رفتارهای ناخواسته یا نادرست می توانید با خیال راحت با مکان ها و موقعیت هایی که باعث ترس و اضطراب شما می شوند روبرو شوید.

یک دوره CBT معمولاً شامل 12 تا 15 جلسه هفتگی است که هر جلسه حدود یک ساعت طول می کشد.

داروها

انواع خاصی از داروهای ضدافسردگی و گاهی داروهای ضد اضطراب برای درمان آگورافوبیا استفاده می شوند. داروهای ضد افسردگی در درمان آگورافوبیا مؤثرتر از داروهای ضد اضطراب هستند.

برخی از داروهای ضد افسردگی به نام مهارکننده های چذب مجدد سروتونین (SSRI) برای درمان اختلال هراس با آگورافوبیا استفاده می شوند.

داروهای ضد اضطراب به نام بنزودیازپین ها آرامبخش هستند که در شرایط خاص، پزشک ممکن است برای تسکین موقت علائم اضطراب تجویز کند.بنزودیازپین ها معمولاً فقط برای تسکین اضطراب حاد به صورت کوتاه مدت استفاده می شوند.ممکن است برای رفع علائم، داروها را چند هفته مصرف کنید و حتی مجبور باشید قبل از پیدا کردن داروی مناسب، چندین داروی مختلف را امتحان کنید.

مصرف یک دوره از داروهای ضد افسردگی می تواند عوارض جانبی ایجاد کند که باعث ایجاد مشکلات جسمی یا حتی علائم حمله هراس شود. به همین دلیل، احتمالاً پزشک در طول درمان به تدریج دوز دارو را افزایش می دهد و بعد از درمان دوز آن را کم می کند.

مقابله و پشتیبانی

ابتلا به آگورافوبیا می تواند زندگی شما را دشوار کند. درمان حرفه ای می تواند به شما در غلبه بر این اختلال و یا مدیریت آن کمک کند، تا اسیر ترس خود نشوید.می توانید این راهکارها را برای مقابله و مراقبت از خود در هنگام ابتلا به آگورافوبیا عملی کنید:

  • برنامه درمانی خود را تا انتها تکمیل کنید. داروها را طبق دستورالعمل مصرف کنید. قرار ملاقات های درمانی با روان شناستان را ادامه دهید.
  • مراجعه به مکان ها یا قرار گرفتن در شرایطی که شما را ناراحت کند یا باعث علائم اضطراب شود، دشوار است. اما تمرین رفتن به این مکان می تواند باعث ترس و اضطراب شما شود. خانواده، دوستان و درمانگر می توانند در این مواقع همراه شما باشند و بهتر است از آنها کمک بگیرید.
  • مهارت های حفظ آرامش را یادبگیرید. با همکاری با روانشناس خود می توانید یاد بگیرید که چگونه خود را آرام کنید. مراقبه، یوگا، ماساژ و تجسم، تکنیک های ساده ای برای آرامش هستند که ممکن است به شما کمک کند.
  • وقتی اضطراب و نگرانی ندارید این تکنیک ها را تمرین کنید و در مواقع استرس زا آنها را اجرایی کنید.
  • از مصرف الکل و داروهای تفریحی پرهیز کنید. همچنین مصرف کافئین را محدود کرده یا از آن خودداری کنید. این مواد می توانند وحشت یا علائم اضطراب شما را بدتر کنند.
  • به میزان کافی بخوابید، ورزش کنید و رژیم غذایی سالم از جمله سبزیجات و میوه های زیادی بخورید.

آمادگی برای مراجعه به پزشک

برای آماده شدن برای قرار ملاقات خود، لیستی از موارد زیر تهیه کنید:

  • علائمی و مدت زمانی که آنها را تجربه کرده اید.
  • کارهایی که به دلیل استرس خود انجام نمی دهید و از آنها دوری می کنید.
  • اطلاعات كليدي، به ويژه هرگونه تغيير موقعیت و استرستی که در زندگي خود تجربه كرده ايد.
  • اطلاعات پزشکی، از جمله سایر شرایط جسمی یا روحی که شما دارید.
  • تمام داروها، ویتامین ها، گیاهان و یا مکمل های دیگر که مصرف می کنید.

برخی از سؤالات اساسی که بهتر است از پزشک پرسید، شامل موارد زیر باشد:

  • به نظر شما چه عاملی باعث ایجاد علائم من می شود؟
  • وضعیت من موقت یا طولانی مدت (مزمن) است؟
  • چه نوع درمانی را پیشنهاد می کنید؟
  • من شرایط جسمی دیگری دارم. چگونه می توانم به بهترین وجه بتوانم آنها را مدیریت کنم؟
  • خطر عوارض جانبی دارویی که شما توصیه می کنید چیست؟
  • آیا گزینه های دیگری غیر از مصرف دارو وجود دارد؟

پزشک ممکن است سؤال های زیر را برای تشخیص و درمان بهتر بپرسد:

  • چه علائمی باعث نگرانی شما می شود؟
  • چه زمانی متوجه علائم شدید؟
  • فکر می کنید چه عاملی باعث بهتر یا بدتر شدن علائم شما شود؟
  • علائم شما چگونه زندگی شما و افراد نزدیک به شما را تحت تأثیر قرار می دهد؟
  • آیا شما شرایط پزشکی خاصی دارید؟
  • آیا قبلا برای اختلالات سلامت روان دیگر تحت درمان قرار گرفته اید؟
  • آیا تاکنون به فکر خودکشی یا آسیب زدن خودتان بوده اید؟
  • آیا الکل یا داروهای تفریحی استفاده می کنید؟

منابع:

https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/agoraphobia/symptoms-causes/syc-20355987

 https://www.nhs.uk/conditions/agoraphobia/

 


دسته بندی ها : روانشناسی و روانپزشکی