زخم بستر

زخم بستر بدن که به آن زخم های فشار و زخم های دکوبیت نیز گفته می شود صدماتی به پوست و بافت زیرین هستند که از فشار طولانی مدت بر روی پوست ایجاد می شوند. زخم بستر اغلب روی پوست که نواحی استخوانی بدن مانند پاشنه پا، مچ پا، باسن و استخوان ران را در بر می گیرد بوجود می آیند. افراد با شرایط پزشکی خاص که بیشتر در رختخواب بستری هستند و توانایی آنها برای تغییر موقعیت ها را محدود است یا مجبورند بیشتر وقتشان را در یک تخت یا صندلی بگذرانند به این زخم ها مبتلا می شوند. زخم بستر می توانند در طی چند ساعت یا چند روز رشد کنند. بیشتر زخم ها با درمان بهبود می یابند، اما برخی درمان نمی شوند. شما می توانید برای پیشگیری از زخم بستر و  یا کمک به بهبودی آنها قدم بردارید.

علائم زخم بستر

زخم بستر | پزشکت

علائم هشدار دهنده زخم بستر، عبارتند از:

  • تورم
  • ترشح چرکی
  • تغییرات غیرمعمول در رنگ پوست یا بافت
  • ناحیه ای از پوست که نسبت به سایر مناطق احساس خنکی یا تحریک پذیری می کند.

زخم بسترها بر اساس عمق، شدت و خصوصیات دیگر در یکی از چندین مرحله قرار می گیرند. میزان آسیب پوستی از التهاب تا یک آسیب عمیق که عضله و استخوان را درگیر می  کند متغیر است.

نقاط شایع زخم بستر

زخم بستر | پزشکت

هم اکنون با مشاوران پزشکت مشاوره آنلاین بگیرید

این زخم ها بیشتر در قسمت های زیر روی پوست ایجاد می شوند:

  • باسن
  • شانه و ستون فقرات
  • پشت بازوها و پاها جایی که روی صندلی قرار می گیرند.

برای افرادی که باید در رختخواب بمانند، بسترها ممکن است در قسمت های زیر اتفاق بیفتد:

  • تیغه های شانه
  • پشت یا طرفین سر
  • پاشنه پا، مچ پا و پوست پشت زانو
  • لگن، قسمت تحتانی کمر یا استخوان ران

زمان ضرورت مراجعه به پزشک در زخم بستر

اگر متوجه علائم هشدار دهنده زخم بستر شدید، موقعیت خود را تغییر دهید تا فشار بر روی ناحیه کاهش یابد. اگر در 24 تا 48 ساعت بهبودی مشاهده نکردید، با پزشک تماس بگیرید. در صورت بروز علائم عفونت، مانند تب، چرک ناشی از زخم، درد، بوی بد یا افزایش قرمزی، التهاب یا تورم در اطراف درد، سریعا به پزشک مراجعه کنید.

علت زخم بستر

زخم ها در اثر فشار بر روی پوست ایجاد می شوند که جریان خون به پوست را محدود می کند. بی تحرکی می تواند پوست را در معرض آسیب قرار داده و منجر به ایجاد زخم شود.

عامل اصلی ایجاد زخم بستر، عبارتند از:

فشار

فشار مداوم روی هر قسمت از بدن می تواند جریان خون به بافت ها را کاهش دهد. جریان خون برای رساندن اکسیژن و سایر مواد مغذی به بافت ها ضروری است. بدون این مواد مغذی اساسی، پوست و بافت های اطراف آسیب دیده و ممکن است در نهایت بمیرند.

اصطکاک

اصطکاک بین پوست و لباس یا ملافه می تواند پوست بیمار را در معرض آسیب دیدگی قرار دهد، به خصوص اگر پوست نیز مرطوب باشد.

عوامل خطر زخم بستر

زخم بستر | پزشکت

 خطر ابتلا به زخم بستر در افراد با تحرک کم بیشتر است.

عوامل خطر زخم بستر شامل موارد زیر است:

  • عدم تحرک. عدم تحرک ممکن است به دلیل ضعف سلامتی، آسیب نخاعی باشد.
  • بی اختیاری ادراری یا مدفوع. با قرار گرفتن در معرض ادرار و مدفوع، پوست آسیب پذیرتر می شود.
  • عدم درک حسیصدمات نخاعی، اختلالات عصبی و سایر شرایط باعث از بین رفتن احساس می شود. عدم توانایی احساس درد یا ناراحتی می تواند منجر به عدم آگاهی از علائم هشدار دهنده و لزوم تغییر موقعیت شود.
  • تغذیه و هیدراتاسیون ضعیفافراد برای حفظ پوست سالم و جلوگیری از خراب شدن بافت ها به میزان کافی مایعات، کالری، پروتئین، ویتامین ها و مواد معدنی در رژیم های غذایی روزانه خود نیاز دارند.
  • شرایط پزشکی مؤثر بر جریان خونمشکلات سلامتی که می تواند بر جریان خون تأثیر بگذارد، مانند دیابت و بیماری عروقی، می تواند خطر آسیب بافتی مانند زخم بستر را افزایش دهد.

عوارض زخم بستر

عوارض زخم بستر که برخی از آن ها خطرناک هستند، عبارتند از:

  • سلولیت. سلولیت یک عفونت پوست و بافت های نرم متصل است که می تواند باعث گرما، قرمزی و تورم ناحیه آسیب دیده شود. افرادی که آسیب عصبی دارند اغلب در ناحیه ای که تحت سلولیت قرار دارد احساس درد نمی کنند.
  • عفونت های استخوانی و مفاصلعفونت ناشی از فشارخون می تواند به مفاصل و استخوان ها وارد شود. عفونت های مفصلی (آرتریت سپتیک) می توانند به غضروف و بافت آسیب بزنند. عفونتهای استخوانی (پوکی استخوان) می توانند عملکرد مفاصل و اندامها را کاهش دهند.
  • سرطانزخم های طولانی مدت و غیر درمان (زخم های مارجولین) می توانند به نوعی سرطان سلول سنگفرشی تبدیل شوند.
  • سپسیس. به ندرت، زخم پوستی به سپسیس منجر می شود.

پیشگیری زخم بستر

برای جلوگیری از فشار روی پوست، می توانید از خوابیدن زیاد روی رختخواب جلوگیری کنید. راهکارهای دیگر شامل مراقبت مناسب از پوست، حفظ رژیم غذای مناسب و مصرف مایعات، ترک سیگار، مدیریت استرس و ورزش روزانه است.

پیشگیری زخم بستر

زخم بستر | پزشکت

توصیه های زیر را در رابطه با جابجایی مجدد در یک تخت یا صندلی در نظر بگیرید:

  • وضعیت خود را مرتباً تغییر دهیدهر یک ساعت یکبار با کمک دیگران سعی کنید وضعیت خود را تغییر دهید.
  • در صورت امکان خود را بلند کنیداگر به اندازه کافی قدرت بدنی بالایی دارید، با فشار روی ویلچر یا بازوهای صندلی، بدن خود را از روی صندلی بلند کنید.
  • یک ویلچر مخصوص تهیه کنیدبرخی از صندلی های چرخدار به شما اجازه می دهند تا آنها را کج کنید که می تواند فشار را کاهش دهد.
  • بالشتک یا تشک را که فشار را تسکین می دهد، انتخاب کنیدبرای رفع فشار از کوسن ها یا تشک مخصوص استفاده کنید. از کوسن های دونات استفاده نکنید، زیرا می توانند فشار را بر بافت اطراف متمرکز کنند.
  • ارتفاع تخت خود را تنظیم کنیداگر تختخواب شما می تواند در قسمت سر بلند شود، آن را بیش از 30 درجه بالا نکشید.

نکاتی برای مراقبت از پوست در زخم بستر

برای مراقبت از پوست پیشنهادات زیر را در نظر بگیرید:

  • پوست را تمیز و خشک نگه داریدپوست را با پاک کننده ملایم بشویید و آن را خشک کنید. این روش معمول را به طور مرتب انجام دهید تا میزان قرار گرفتن در معرض پوست در برابر رطوبت، ادرار و مدفوع محدود شود.
  • از پوست محافظت کنیدبرای محافظت از پوست در برابر ادرار و مدفوع از کرم های مانع رطوبت استفاده کنید. در صورت لزوم، ملافه و لباس را مرتباً عوض کنید. دکمه های روی لباس و چین و چروک های موجود در ملافه را که پوست را تحریک می کند، را از بین ببرید.
  • روزانه پوست را بازرسی کنیدهر روز به نشانه های هشدار دهنده تشکیل زخم های جدیدتر توجه کرده و پوست خود را بررسی کنید.

تشخیص زخم بستر

پزشک به احتمال زیاد از نزدیک پوست بیمار را بررسی می کند و با تشخیص زخم، آن را مرحله بندی می کند. مرحله بندی به تعیین بهترین روش درمانی کمک می کند. برای ارزیابی سلامت عمومی ممکن است آزمایش خون را تجویز کند و سوالات زیر را بپرسد:

  • آیا در گذشته زخم بستر داشتید؟
  • روال شما برای تغییر موقعیت چیست؟
  • چگونه آنها مدیریت شدند و نتیجه درمان چه بود؟
  • چه نوع کمک درمانی برای شما مفید بوده است؟
  • چه شرایط پزشکی دارید و درمان فعلی شما چیست؟
  • رژیم طبیعی روزانه و میزان مصرف مایعات شما چیست؟

درمان زخم بستر

زخم بستر | پزشکت

درمان زخم های بستر شامل کاهش فشار بر روی پوست آسیب دیده، مراقبت از زخم ها، کنترل درد، جلوگیری از عفونت و حفظ مواد غذایی مناسب است.

تیم درمانی

اعضای تیم مراقبت شما ممکن است شامل موارد زیر باشند:

  • یک فیزیوتراپی که در بهبود تحرک کمک می کند.
  • پزشک متخصص در شرایط پوست (متخصص پوست)
  • پزشک یا پرستار متخصص در مراقبت از زخم است.
  • پزشک مراقبت های اولیه که بر برنامه درمانی نظارت دارد.
  • جراح مغز و اعصاب، جراح عروق، جراح ارتوپدی یا جراح پلاستیک
  • یک متخصص کاردرمانی که به اطمینان از سطوح مناسب صندلی کمک می کند.
  • یک متخصص تغذیه که نیازهای غذایی شما را تحت نظر دارد و رژیم خوبی را توصیه می کند.
  • پرستاران یا دستیاران پزشکی که برای مدیریت زخم ها هم مراقبت و آموزش لازم را ارائه می دهند.
  • مددکار اجتماعی که به شما یا خانواده تان برای دسترسی به منابع کمک می کند و به نگرانی های عاطفی مربوط به بهبودی طولانی مدت می پردازد.
کاهش فشار

اولین قدم در درمان یک زخم بستر کاهش فشار و اصطکاک ناشی از آن است.

راهکارهای مورد نیاز عبارتند از:

  • انتقال مجدد. اگر تختخوابی دارید، مرتباً موقعیت خود را تغییر دهید و تغییر دهید. تعداد تغییر مکان شما بستگی به شرایط وضعیت تان و کیفیت سطحی که در آن قرار دارید بستگی دارد.
  • استفاده از سطوح حمایتیاز تشک، تختخواب و کوسن های مخصوص استفاده کنید که از پوست آسیب پذیر محافظت می کند.
تمیز کردن و پانسمان زخم ها

مراقبت از زخم های بستر بستگی به میزان عمق زخم دارد.

به طور کلی، تمیز کردن و پانسمان زخم موارد زیر را شامل می شود:

  • تمیز کردناگر پوست آسیب دیده باز نشده است، آنرا با پاک کننده ملایم بشویید و خشک کنید. هر بار تغییر پانسمان، زخم های باز را با آب یا محلول نمکی (شور) تمیز کنید.
  • قرار دادن بانداژباند با مرطوب نگه داشتن زخم باعث بهبودی می شود. همچنین سدی در برابر عفونت ایجاد کرده و پوست اطراف آن را خشک نگه می دارد. انتخاب بانداژ شامل گاز، ژل، فوم و پوشش های درمان شده است. ممکن است شما به ترکیبی از پانسمان احتیاج داشته باشید.
از بین بردن بافت آسیب دیده

برای بهبودی صحیح، زخم ها باید از بافت آسیب دیده، مرده یا آلوده پاک شوند. پزشک یا پرستار می تواند با صاف کردن زخم با آب یا بریدن بافت آسیب دیده، بافت آسیب دیده (دبرید) را از بین ببرد.

سایر روندهای درمانی

سایر مداخلات عبارتند از:

  • داروها برای کنترل دردداروهای ضد التهابی غیر استروئیدی – مانند ایبوپروفن (Advil، Motrin IB، دیگران) و ناپروکسن سدیم (Aleve) – ممکن است درد را کاهش دهند. اینها می توانند قبل یا بعد از جابجایی و مراقبت از زخم بسیار مفید باشند. داروهای موضعی درد نیز می توانند در حین مراقبت از زخم مفید باشند.
  • یک رژیم غذایی سالمتغذیه مناسب باعث بهبود زخم می شود.
عمل جراحی

یک زخم بستر بزرگ که نتواند بهبود یابد ممکن است نیاز به جراحی داشته باشد. یکی از روش های ترمیم جراحی استفاده از پد ماهیچه، پوست یا بافت دیگر برای پوشاندن زخم و جراحی فلپ است.

توصیه های برای بیمار مبتلا به زخم بستر

زخم بستر | پزشکت

افراد مبتلا به بستر ممکن است ناراحتی، درد، انزوا اجتماعی یا افسردگی را تجربه کنند. در مورد نیازهای شما برای پشتیبانی و راحتی با تیم مراقبت خود صحبت کنید. یک مددکار اجتماعی می تواند در شناسایی گروه های جامعه ای که خدمات، آموزش و پشتیبانی از افرادی که مراقبت های طولانی مدت انجام می دهند، کمک کند. والدین یا مراقبان کودک مبتلا به زخم بستر می توانند برای کمک به مقابله با شرایط استرس زا با روان شناس صحبت کنند.

منبع:

https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/bed-sores/symptoms-causes/syc-20355893

 


دسته بندی ها : عمومی و داخلی