درمان

کاردرمانی چیست؟

کاردرمانی به بیماران در انجام فعالیت های روزانه یا «شغل» کمک می کند. این فعالیت ها شامل آشپزی، حمام کردن، خرید کردن، غذا خوردن، لباس پوشیدن و مراقبت از عزیزان است. اگر آسیب دیده اید، کاردرمانگر (OT) به شما کمک می کند تا حد امکان به روال معمول خود بازگردید. اگر ناتوانی دارید، مهارت هایی را که برای زندگی مستقل نیاز دارید به شما آموزش می دهد. کاردرمانگران ممکن است در خانه، محل کار، یک مرکز یا در جامعه با شما همکاری کنند تا به شما در انجام ایمن فعالیت های روزانه کمک کنند.

در چه شرایطی به OT نیاز داریم؟

اگر در انجام کارهای مهم در خانه، محل کار یا مدرسه مشکل دارید، ممکن است از کاردرمانی بهره مند شوید. برخی از شرایطی که ممکن است نیاز به کاردرمانی داشته باشند، عبارتند از:

همچنین ممکن است برای صدمات به کاردرمانی نیاز داشته باشید. به عنوان مثال، اگر دست شما به شدت سوخته بود، یک کاردرمانگر می تواند به شما کمک کند تا فعالیت هایی مانند نوشتن و آشپزی را یاد بگیرید.

کاردرمانگران چه کاری انجام می دهند؟

کاردرمانی چیست؟ || پزشکت

کاردرمانگران به شما کمک می کنند تا توانایی انجام وظایف را برای خودتان دوباره به دست آورید. آنها با شما همکاری خواهند کرد تا بر اساس شرایط شما، محیط شما، و فعالیت هایی که می خواهید انجام دهید، برنامه ای ایجاد کنید.

کاردرمانی با گوش دادن به نیازهای بیمار شروع می شود. کاردرمانگر شما در مورد محیط خانه، خانواده و دوستان و فعالیت های مهم از شما سوال خواهد کرد. آنها پرونده پزشکی شما را در صورت وجود بررسی خواهند کرد. آنها در مورد اینکه چگونه وضعیت سلامتی شما بر زندگی روزمره شما تأثیر می گذارد با شما صحبت خواهند کرد.

معمولاً OT با شما به عنوان بخشی از ارزیابی رسمی در ابتدای جلسه اول مصاحبه می کند. اما OT شما به نیازهای شما گوش می دهد و راه هایی برای کمک در طول مدت زمانی که با هم هستید پیدا می کند.

کمک به بهبودی

متخصصین کاردرمانی می توانند به شما در روند بهبودی چه در اثر جراحت یا جراحی کمک کنند. با بهبود سلامتی، بازگشت به فعالیت های روزانه آسان تر می شود.

به عنوان مثال، اگر دست شما سوخته است، کاردرمانگر شما ممکن است تمریناتی را برای قدرت و انعطاف به شما آموزش دهد. آنها همچنین می توانند یک آتل تخصصی برای محافظت از دست شما در حین بهبودی بسازند.

بسیاری از کاردرمانگران در زمینه های مختلف درمانی تخصص خواهند داشت که می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • دست درمانی
  • مدیریت زخم
  • سلامت لگن
  • مدیریت لنف ادم
  • درمان یکپارچگی حسی
  • تکنیک های ذهن آگاهی
  • رهاسازی میوفاشیال یا دستکاری بافت نرم

کاردرمانگر شما در مورد اهداف شما برای ایجاد یک برنامه درمانی با شما صحبت خواهد کرد. درمان ممکن است شامل تمرینات حرکتی یا استفاده از وسایل حفاظتی مانند آتل باشد.

اصلاح فعالیت ها

اگر ناتوانی یا بیماری مزمنی دارید، ممکن است به دنبال راه هایی برای انجام وظایف مهم در طول روز باشید. کاردرمانگر شما می تواند به شما کمک کند تا وظایف را برای آسان تر کردن آنها تغییر دهید.

یک مثال اساسی از اصلاح فعالیت، استفاده از ویلچر برای کمک به شما برای رفتن از مکانی به مکان دیگر است. مثال دیگر می تواند به شما نشان دهد که چگونه با خیال راحت سوار و از ماشین خارج شوید.

درمانگران می توانند در زمینه های مختلف اصلاح فعالیت تخصص داشته باشند، از جمله:

  • ساخت اسپلینت های سفارشی
  • رانندگی تطبیقی
  • تجهیزات تطبیقی
  • اصلاح ویلچر
  • بررسی محیط زندگی شما

OT شما را در حال انجام فعالیت ها در محیط خود چه در خانه، محل کار، یک مرکز یا مدرسه مشاهده و بررسی می کند. آنها ممکن است تغییراتی را برای کمک به ایمن‌تر و آسان‌تر کردن آن پیشنهاد دهند. مثالها عبارتند از:

  • برداشتن فرش هایی که ممکن است باعث افتادن شما شود.
  • در یک بیمارستان روانی، فضای جداگانه ای را توصیه می کنند که بیماران بتوانند در آن احساس امنیت کنند.
  • در یک مدرسه، پیشنهاد تغییر زمین بازی که به دانش‌آموز معلول کمک می‌کند.

کاردرمانگران به شما کمک می کنند تا فعالیت ها را اصلاح کنید تا بتوانید خودتان آنها را مدیریت کنید. آنها محیط شما را ارزیابی می کنند و به ایمن تر و آسان تر کردن آن کمک می کنند.

کاردرمانگران کجا کار می کنند؟

کاردرمانگران با افراد در هر سنی در همه نوع محیط کار می کنند. به عنوان مثال، یک OT ممکن است در بیمارستان با نوزادان نارس که برای تغذیه و نگهداری نیاز به کمک دارند، کار کند.

شما ممکن است با یک OT که با یک بیمار آسایشگاهی در خانه سالمندان کار می کند ملاقات کنید. درمانگر ممکن است در مورد فعالیت هایی که در روزهای پایانی زندگی برای آنها مهم است بپرسد.

رایج ترین مکان های کاری برای کاردرمانگران، عبارتند از:

  • بیمارستان ها
  • کلینیک های سرپایی
  • مراکز توانبخشی
  • مراکز بهداشت خانگی
  • مدارس
  • آموزش و صدور گواهینامه

مدرک پایه برای یک کاردرمانگر، کارشناسی ارشد علوم در کاردرمانی است. برخی از OT ممکن است دارای مدرک دکترا در زمینه کاردرمانی یا گواهینامه های اضافی باشند. همه ایالت ها به کاردرمانگران نیاز دارند که مجوز یا ثبت نام داشته باشند، به این معنی که آنها یک آزمون سراسری را پشت سر گذاشته اند و شرایط تحصیل مداوم را برآورده کرده اند.

اختصارات و اصطلاحات کاردرمانی

شما یک کپی از یادداشت های کاردرمانی خود را دریافت کرده اید تا بتوانید بیشتر در مراقبت از خود مشارکت داشته باشید، اما اکنون در حال خواندن مطالبی هستید که به نظر چرندیات به نظر می رسد.

اجازه ندهید این عبارات به ظاهر ترسناک مانعی برای خواندن یادداشت های شما و مشارکت بیشتر در مراقبت شما باشد. در صورت نیاز، از کاردرمانگر خود برای توضیح بیشتر بخواهید. در زیر، ما فهرستی از اختصارات رایج را گردآوری کرده‌ایم تا به شما در شروع فرآیند رمزگشایی کمک کنیم.

ADLs: فعالیت های زندگی روزانه

ADL ها سنگ بنای درمان کاردرمانی هستند. ADL ها به فعالیت های روزانه مورد نیاز برای بقا اشاره می کنند مانند تغذیه، لباس پوشیدن، توالت کردن، و غیره. هدف OT اغلب کمک به مراجعان برای مشارکت در زندگی روزمره تا حد امکان مستقل است، و ADL ابتدایی ترین سطحی است که درمانگر ارزیابی می کند.

مثال: تقویت به منظور افزایش مشارکت ADL انجام شده است.

IADLs: فعالیت های ابزاری زندگی روزانه

IADLها کارهای روزمره ای هستند که پیچیده تر از ADL ها هستند، اما همچنان برای حفظ کیفیت زندگی ضروری می باشند. این وظایف به راحتی به شخص دیگری واگذار می شود یا با کمک فناوری انجام می شود . IAD ها شامل وظایفی مانند رانندگی، مدیریت ارتباطات، مدیریت مالی، تهیه غذا، خرید و غیره است.

مثال: پرداختن به مهارت های شناختی به منظور افزایش مشارکت IADL.

MaxA/ModA/MinA/SBA/I: حداکثر کمک / کمک متوسط ​​/ حداقل کمک / کمک آماده به کار / مستقل

این اختصارات شامل مقیاس رایجی است که OTها برای ارزیابی میزان کمک مورد نیاز برای ADLها، IADLها و تحرک اولیه استفاده می کنند. بسیاری از تسهیلات دارای معیارهایی برای هر دسته هستند، به عنوان مثال، MaxA = بیش از 75٪ کمک مورد نیاز است.

مثال: MinA برای تغذیه مورد نیاز است.

AROM: محدوده حرکت فعال

کاردرمانی چیست؟ || پزشکت

در ارزیابی OT برای یک مشتری که دارای شرایط فیزیکی است، OTs اغلب میزان حرکت دادن مفاصل بازوی خود را اندازه گیری می کند. این به عنوان AROM نامیده می شود.

WNL: در محدوده های عادی

دو مقیاس مختلف وجود دارد که OT ها هنگام اندازه گیری حرکت مفصل به آن نگاه می کنند. اولین مورد، محدوده طبیعی حرکت هر مفصل است.

مثال: اکستنشن مچ WNL است.

WFL: در محدوده های عملکردی

OT ممکن است با مراجعانی مواجه شود که دامنه حرکات مفصلی آنها کمتر از حد متوسط ​​است، به عنوان مثال، مراجعانی که شانه های آرتروز دارند. با این حال، مشتری برای مدت طولانی با این وضعیت دست و پنجه نرم کرده است که فقدان حرکت بر توانایی آنها برای عملکرد تأثیر نمی گذارد. سپس درمانگر ممکن است این را به عنوان WFL تعیین کند.

PROM: محدوده حرکتی غیرفعال

زمانی که AROM در محدوده طبیعی نباشد، OT اغلب بازو را با بررسی PROM ارزیابی می‌کند، که میزان حرکت مفصل شما با کمک است. این برای ارزیابی اینکه آیا مشکلی در عضله یا خود مفصل وجود دارد مفید است.

مثال: اکستنشن مچ دست راست 0-30 درجه با PROM.

RUE/LUE: اندام فوقانی راست یا چپ

این روش فانتزی OT برای گفتن بازوی راست و چپ است. در دفاع ما، اندازه‌گیری‌های اندام فوقانی معمولاً شامل اندازه‌گیری‌های شانه می‌شوند، که اصطلاح «بازو» به تنهایی ممکن است به آن اشاره نکند.

LTG/STG: هدف بلند مدت یا هدف کوتاه مدت

تعیین هدف تقریباً بخشی از هر ارزیابی است و سپس به این اهداف در یادداشت های پیشرفت اشاره می شود.

مثال: LTG پانسمان بالاتنه را به MinA افزایش دهید.

علاوه بر آن رایج ترین ها اصطلاحات کاردرمانی عبارتند از:

  • Doff: بیرون آوردن (یک لباس) از بدن
  • دان: پوشیدن (یک لباس)
  • به پشت: به پشت دراز بکشید و صورت به سمت بالا باشد.
سوالات متداول

کاردرمانی چیست؟ || پزشکت

چگونه OT به شما کمک می کند تا به زندگی روزمره خود بازگردید؟ کاردرمانگر شما باید بر کمک به شما برای مشارکت در فعالیت هایی متمرکز باشد که در زندگی شما معنادار هستند. آنها باید وقت بگذارند تا بفهمند چه فعالیت های روزانه برای شما مهم است و درمان شما را حول آنها بسازند.

خارج از درمان چه کاری می توانید انجام دهید؟ از طریق کاردرمانی، درمانگر شما باید به شما قدرت دهد که پیشرفت خود را به دست بگیرید. بهبودی چیزی نیست که در 45 دقیقه، سه بار در هفته اتفاق بیفتد. شما باید هر جلسه را با درک روشنی از کارهایی که می توانید در خارج از جلسه درمان انجام دهید تا پیشرفت خود را تقویت کنید تمام کنید.

آنچه در کلینیک اتفاق می افتد چگونه به خانه شما منتقل می شود؟ یکی از رایج ترین شکایات در مورد کاردرمانی این است که مراجعان نتایج شگفت انگیزی را در کلینیک مشاهده می کنند، اما نتایج به خانه منتقل نمی شود. OT شما باید یک برنامه روشن برای انتقال نتایج به محیط خانه خود داشته باشد، جایی که بتوانید پیشرفت را بدون کمک آنها حفظ کنید.

آیا درمانگر شما آموزش تخصصی برای درمان بیماری شما دارد؟ متخصصان کاردرمانی مجوز فعالیت در محیط‌های مختلف با شرایط بسیار متنوع‌تری دارند. مهم است که یک OT را پیدا کنید که تجربه کار با شرایط خاص شما را داشته باشد.

هزینه درمان چقدر خواهد بود؟ یک OT باید بتواند هزینه خدمات خود را توضیح دهد و اینکه چرا ارزش این رقم را دارد. همچنین باید سیستم‌هایی وجود داشته باشد که به شما کمک کند تشخیص دهید که هزینه هر جلسه چقدر است، آیا از طریق بیمه پرداخت می‌کنید یا خیر. صورت حساب شما نباید غافلگیر کننده باشد.

سخن آخر

کاردرمانی می تواند به افراد در تمام سنین مبتلا به بیماری، آسیب و ناتوانی کمک کند. کاردرمانگرانی که در موقعیت‌های مختلف کار می‌کنند، آموزش دیده‌اند تا به شما در مدیریت شرایطتان کمک کنند. آنها همچنین استراتژی هایی را برای آسان کردن کارها و ایمن تر کردن محیط شما توصیه می کنند.

اگر احساس می کنید می توانید از کاردرمانی بهره مند شوید، با پزشک خود صحبت کنید. به عنوان یک بیمار، نقش مهمی در برنامه درمانی خود خواهید داشت. شما و OT با تیم مراقبت های بهداشتی خود برای دستیابی به اهداف زندگی روزانه خود کار خواهید کرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا