درمان

نالترکسون چیست؟

نالترکسون، عوارض و نحوه مصرف آن

نالترکسون یک آنتاگونیست اپیوئیدی است که در ابتدا برای کمک به بهبودی معتادان به مواد افیونی با مسدود کردن احساس سرخوشی تجربه شده از مصرف داروهای مخدر ساخته شد. این با اتصال به گیرنده های اندورفین در بدن عمل می کند و به طور کامل احساس لذت بخشی را که از نوشیدن الکل یا مصرف داروهای مخدر دریافت می شود مسدود می کند. همچنین در کمک به الکلی‌ها برای غلبه بر اعتیادشان به همان روشی که با اعتیاد به مواد افیونی دست و پنجه نرم می‌کنند، نویدبخش است.

نشان داده شده است که نالترکسون یک داروی بی خطر (بدون خطر وابستگی و عوارض جانبی ترک) است. نالترکسون یک اپیوئید نیست. یعنی به خودی خود به فردی که آن را مصرف می کند، حتی در دوزهای زیاد، احساس سرخوشی نمی دهد. بنابراین خطر سوء مصرف این دارو نسبتاً کم است. این عوامل باعث می شود که نالترکسون به ویژه در کمک به معتادان در حال بهبودی مفید باشد.

کاربردهای مختلف نالترکسون چیست؟

هنگامی که بیشتر مردم به نالترکسون فکر می کنند، آن را در زمینه ای که در بالا ذکر شد در نظر می گیرند: به عنوان دارویی که به بهبود معتادان کمک می کند. با این حال، دانشمندان کشف کرده‌اند که استفاده‌های احتمالی از نالترکسون در دوزهای پایین، در جهان وجود دارد.

مشخص شد که در دوزهای تقریباً 1/10 مقدار مصرف شده برای اعتیاد به مواد افیونی، دارای خواص ضد التهابی و ضد درد جالبی است. به طور بالقوه، این وضعیت مصرف آن را با دوز پایین را به درمان عالی برای بیماری های خودایمنی و مرتبط با درد تبدیل می کند.

کاربرد Naltrexone در دوزهای پایین

نالترکسون چیست؟ | پزشکت

هم اکنون با مشاوران پزشکت مشاوره آنلاین بگیرید

در زیر، برخی از شرایطی را فهرست کرده‌ایم که با استفاده از داروی نالترکسون با میزان بسیار پایین بهبود یافته است.

فیبرومیالژیا. بررسی ها نشان می دهد دوزهای پایین داروی نالترکسون باعث کاهش قابل توجه درد بیماران فیبرومیالژیا شده است. فیبرومیالژیا یک اختلال درد مزمن است که با درد منتشر اسکلتی عضلانی و حساسیت به تحریک مکانیکی و همچنین خستگی عمیق، اختلال شناختی و مشکل خواب مشخص می شود. در مقایسه با بیماران مبتلا به فیبرومیالژیا که دارونما مصرف می‌کنند، تقریباً 60 درصد از شرکت‌کنندگان با دریافت دوزهای پایین نالترکسون درد بسیار کمتری را احساس کردند.

بیماری کرون/IBS/IBD. بیماری کرون و شرایط مربوط به آن شرایط التهابی هستند. به این ترتیب، به نظر می رسد که آنها با نالترکسون در دوزهای پایین بهبود می یابند.

التهاب. در دوزهای پایین، نالترکسون از فعال شدن میکروگلیاها که نوعی گلبول سفید در سیستم عصبی مرکزی هستند، جلوگیری می کند. هنگامی که این سلول ها فعال می شوند، برخی از علائم رایج بیماری (مانند خستگی، تب، التهاب و درد) را ایجاد می کنند. مسدود کردن فعال شدن این سلول ها منجر به کاهش سیتوکین های پیش التهابی و همچنین سوپراکسیدهای نوروتوکسیک می شود که می تواند پاسخ بدن به التهاب را کنترل کند.

آرتریت روماتوئید. نالترکسون برای بیماری هایی مانند RA چه می کند؟ نشان داده شده است که داروی نالترکسون در دوزهای پایین ورم و درد مفاصل را کاهش می دهد. این واکنش احتمالاً به دلیل نحوه تعامل دارو با مسیرهای التهابی در بدن رخ می دهد.

مولتیپل اسکلروزیس

نالترکسون ممکن است فوایدی برای بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس داشته باشد، اما تاکنون، اثرات خفیف و نتایج تا حدودی غیرقابل قطعیت به نظر می رسد. بررسی ها نشان می دهد که دوزهای پایین نالترکسون به طور قابل توجهی کیفیت زندگی را بهبود می بخشد (به ویژه سلامت روان، درد و عملکرد شناختی خود گزارش شده)، اما هیچ تاثیری بر جنبه های کیفیت فیزیکی مشاهده نشد. زندگی (مانند خستگی، کنترل روده و مثانه، رضایت جنسی و عملکرد بینایی).

نالترکسون چگونه تجویز می شود؟

نالترکسون به دو شکل وجود دارد: یک شکل قرص به نام Depade یا ReVia و یک شکل تزریقی به نام Vivitrol.

با این حال، اغلب زمانی که در دوزهای بسیار کم مصرف می شود، کمی متفاوت تجویز می شود. دوز معمولی LDN بزرگسالان برای درمان ام‌اس 1.75 تا 4.5 میلی‌گرم است که یک بار در روز قبل از خواب مصرف می‌شود. به دلیل ریتم طبیعی تولید هورمون در بدن، بهتر است LDN بین ساعت 9 شب تا 2 بامداد مصرف شود. به طور کلی توصیه می شود که بیمار 3.0 میلی گرم در روز را شروع کند و در صورت لزوم دوز را تنظیم کند. تجویز کپسول های 1.5 میلی گرمی امکان تنظیم آسان دوز را فراهم می کند.

آیا Naltrexone اعتیاد آور است؟

نالترکسون چیست؟ | پزشکت

در برخی از اشکال درمان با کمک دارو، این ترس وجود دارد که یک اعتیاد با اعتیاد دیگر جایگزین شود. متادون یک مثال است. برای برخی از معتادان به مواد افیونی که برنامه درمانی متادون را شروع می کنند، به آن ماده معتاد می شوند. استفاده از متادون و داروهای شبه افیونی قرار است با نظارت دقیق انجام شود، اما سوء استفاده از مواد مخدر و اعتیاد همچنان امکان پذیر است. این نگرانی به این دلیل است که مردم اغلب سوال می کنند که آیا نالترکسون اعتیاد آور است یا خیر. پاسخ منفی است. نالترکسون اعتیاد آور نیست زیرا باعث نمی شود افراد در هنگام استفاده از آن احساس سرخوشی یا سرخوشی کنند. تمام کاری که نالترکسون انجام می دهد این است که جلوی اثرات مواد افیونی یا الکل را برای کاهش هوس و کاهش خطر عود می کند.

نالترکسون می تواند منبع ارزشمندی در مبارزه با اختلال مصرف مواد باشد. می توان از آن به عنوان بخشی از یک برنامه درمانی با کمک دارو برای کمک به افرادی که به مواد افیونی یا الکل معتاد هستند استفاده کرد زیرا اثرات این مواد را مسدود می کند و هوس را کاهش می دهد. برخلاف گزینه هایی مانند متادون، ایمن تر است زیرا اعتیاد آور نیست. با وجود فواید، نالترکسون از عود بیماری در آینده جلوگیری نمی کند. این فقط زمانی کار می کند که یک فرد فعالانه از آن استفاده می کند. یک برنامه درمانی عمیق همراه با نالترکسون بهترین شانس را برای بهبود موفقیت آمیز ارائه می دهد.

نحوه مصرف Naltrexone

هنگامی که برای کسی قرص نالترکسون تجویز می شود، می توان آن را در خانه مصرف کرد، اما اغلب در یک مرکز درمان مواد مخدر یا الکل یا در یک کلینیک انجام می شود. نالترکسون به صورت تزریق ماهی یک بار نیز موجود است که باید توسط پزشک متخصص تجویز شود. این دارو با جلوگیری از اثرات مواد مخدر که به آنها مواد افیونی نیز می گویند، عمل می کند. برای تسخیر گیرنده های مواد افیونی در مغز و اشغال آنها با داروها رقابت می کند. اثر نالترکسون در مغز اثرات مواد افیونی را مسدود می کند. اگر فردی نالترکسون مصرف کند و سپس اقدام به استفاده از مواد افیونی کند، افزایشی وجود ندارد.

مردم اغلب از خود می‌پرسند که آیا با مصرف نالترکسون احساس ناراحتی می‌کنید، و پاسخ منفی است. هیچ اثر سرخوشی از نالترکسون وجود ندارد. نالترکسون به عنوان راهی برای کاهش میل به مواد افیونی و جلوگیری از عود زمانی که فردی تحت درمان سم زدایی یا مواد مخدر است در نظر گرفته شده است. این دارو علاوه بر جلوگیری از اثرات مواد افیونی، در صورت مصرف مواد افیونی در حین مصرف، باعث قطع فوری دارو نیز می شود. قبل از اینکه کسی نالترکسون مصرف کند، نباید حداقل هفت روز از مواد افیونی استفاده کرده باشد. برای برخی از مواد افیونی، مانند متادون، باید 10 تا 14 روز پس از آخرین دوز مصرف شود.

نالترکسون به طور ایده آل بخشی از یک برنامه درمانی بزرگتر دارو یا الکل است. در بهترین حالت، برای یک فرد نالترکسون تجویز می شود و سپس یک برنامه درمانی کامل را تکمیل می کند که شامل سم زدایی تحت نظارت پزشکی، درمان بستری یا سرپایی و برنامه ریزی مراقبت های بعد از آن است.

خطرات نالترکسون چیست؟

نالترکسون چیست؟ | پزشکت

در حالی که Naltrexone به عنوان یک گزینه درمانی با کمک دارو مفید است، لزوماً بدون خطر نیست. عوارض جانبی خفیفی مانند حالت تهوع، استفراغ یا سرگیجه ممکن است. اگر فردی که دارو مصرف می کند سعی کند با مصرف مقادیر زیادی مواد افیونی بر اثرات مسدود کننده نالترکسون غلبه کند، می تواند باعث کما یا مرگ شود.

قبل از مصرف نالترکسون، افراد باید به پزشک خود در مورد سابقه پزشکی خود از جمله سابقه بیماری کلیوی یا کبدی اطلاع دهند. این دارو توسط FDA به عنوان یک داروی دسته C در دوران بارداری طبقه بندی شده است، به این معنی که می تواند برای جنین متولد نشده مضر باشد. در حین مصرف نالترکسون حتماً به پزشک اطلاع دهید که آیا باردار هستید یا ممکن است باردار شوید.

عوارض جانبی Naltrexone

با وجود اینکه نالترکسون یک داروی امیدوارکننده در مبارزه با اعتیاد به مواد افیونی و الکل است، برخی عوارض جانبی نیز دارد. کسانی که هر یک از این عوارض جانبی را تجربه می کنند نباید خود به خود مصرف نالترکسون را قطع کنند. در عوض، آنها تشویق می شوند تا با پزشک خود در مورد نحوه مدیریت عوارض جانبی نالترکسون صحبت کنند. برخی از عوارض جانبی فیزیکی رایج تر مرتبط با نالترکسون عبارتند از:

  • اسهال
  • سردرد
  • عصبی بودن
  • درد مفاصل یا عضله
  • مشکلات خواب یا خستگی
  • ناراحتی معده یا استفراغ

علاوه بر این عوارض جسمی، برخی عوارض جانبی روانی نیز وجود دارد که باید از آنها آگاه بود. اینها شامل گیجی، اضطراب، افسردگی، بی خوابی، پارانویا، سرخوشی، تفکر غیرطبیعی و توهم هستند. تحمل این عوارض جانبی بدون شک زمانی که با عوارض جانبی ترک و احتمالاً حتی سندرم ترک پس از حاد ترکیب می شود، دشوار است. به این ترتیب، آنها باید از نزدیک توسط یک مشاور یا سایر متخصصان سلامت روان مدیریت شوند.

علاوه بر این، اگرچه Naltrexone به طور کلی برای استفاده طولانی مدت ایمن در نظر گرفته می شود، چند عوارض جانبی طولانی مدت آن وجود دارد (به عنوان مثال، آرتریت، آسیب کبدی و عفونت های تنفسی).

سخن آخر

درک این نکته ضروری است که نالترکسون جایگزینی برای درمان اختلال مصرف مواد نیست و در واقع تنها بخشی از درمان است. نالترکسون ممکن است به افراد کمک کند از نظر فیزیکی از مصرف مواد مخدر یا الکل اجتناب کنند، اما علل اصلی سوء مصرف مواد را درمان نمی کند. استفاده از نالترکسون همچنین مهارت های مقابله و مدیریت زندگی مورد نیاز برای موفقیت در بهبودی طولانی مدت را آموزش نمی دهد.

منبع
https://www.therecoveryvillage.com/naltrexone-addiction/what-does-naltrexone-do/

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا