بدون دسته بندی

بی حسی موضعی چیست؟ چه عوارضی دارد؟

بی حسی موضعی نوعی کنترل درد است که در طی اعمال جزئی برای بی حس کردن ناحیه کوچکی که احتمال بروز درد در آن وجود دارد استفاده می شود. این درمان بر هوشیاری بیمار تأثیر نمی گذارد. بی حس کننده های موضعی برای عمل های دندانپزشکی یا برای بی حس کردن نواحی کوچک روی پوست که نیاز به بخیه دارند، استفاده می شود. ما سعی کرده ایم در این مقاله از پزشکت نحوه عملکرد بی حسی موضعی، داروهای مورد استفاده و روش هایی را که ممکن است برای آن استفاده شود، مورد بررسی قرار دهیم.

چرا از بی حسی موضعی استفاده می شود؟

بی‌حسی موضعی معمولاً برای جراحی جزئی استفاده می‌شود که می‌توانند در زمان کوتاهی تکمیل شوند و زمانی که فرد بتواند در همان روز به خانه بازگردد. برخلاف بیهوشی عمومی که تمام بدن فلج می شود و شما بیهوش هستید، بی حسی موضعی به شما این امکان را می دهد که در طول یک عمل بیدار و هوشیار بمانید. نوع متفاوتی از کنترل درد، بی‌حسی منطقه‌ای ، کل دست، پا یا ناحیه دیگری را بی‌حس می‌کند. بی حسی موضعی مزایای زیادی نسبت به بیهوشی عمومی دارد، اما این بدان معنا نیست که یکی بهتر از دیگری است.

بی حسی موضعی در کل:

  • برای جلوگیری از درد، فقط قسمت کوچکی از بدن را بی حس می کند.
  • برای اعمال جزئی مانند برداشتن خال یا کانال ریشه تجویز می شود.
  • معمولاً به صورت یک تزریق، اسپری یا کرم موضعی تجویز می شود.
  • ماهیچه های تنفسی فلج نمی شوند. بیمار بدون کمک نفس می کشد.
  • خطر بسیار کم عوارض جانبی، اگرچه ممکن است رخ دهد.
  • اثر بی حسی می تواند تا هشت ساعت ادامه داشته باشد.

بیهوشی عمومی در کل:

  • کل بدن را فلج می کند و فرد را بیهوش می کند.
  • برای روش های بزرگ مانند جراحی قلب باز داده می شود.
  • از طریق انفوزیون IV مداوم، معمولاً در بازو داده می شود.
  • یک دستگاه تنفس خارجی به طور کلی ضروری است.
  • خطر عوارض جانبی شدید در طول عمل و بعد از آن، اما همچنان بی خطر است.
  • اثر بی حسی می تواند تا 24 ساعت باقی بماند.

نحوه انجام بی حسی موضعی

بی حسی موضعی چیست؟ چه عوارضی دارد؟ || پزشکت

هم اکنون با مشاوران پزشکت مشاوره آنلاین بگیرید

تخفیف بگیرید

متخصصان بیهوشی، پزشکانی هستند که بیهوشی انجام می دهند و تنفس، گردش خون، ضربان قلب و سایر علائم حیاتی بیماران خود را قبل، در طول و بعد از عمل کنترل می کنند. احتمالاً برای روش هایی که نیاز به انفوزیون IV مداوم دارند، مانند اپیدورال، با یک متخصص بیهوشی روبرو خواهید شد. متخصص بیهوشی شما را در طول عمل تحت نظر خواهد داشت و بعد از آن شما را بررسی می کند. برای اعمال جزئی که در آنها علائم حیاتی نیازی به نظارت مداوم ندارند، مانند پرکردن حفره یا برداشتن خال، پزشک که این روش را انجام می دهد معمولاً خود بی حسی موضعی را انجام می دهد.

بی حسی موضعی شما ممکن است به صورت پماد، اسپری یا تزریق باشد. داروهای بی حس کننده گاهی اوقات در چندین تزریق کوچک تجویز می شوند. چند دقیقه پس از تزریق، ناحیه باید کاملا بی حس شود. اگر ناحیه همچنان احساس دارد، ممکن است تزریق‌های اضافی برای اطمینان از بی‌حسی کامل انجام شود. در حالی که هدف جلوگیری از درد است، خود تزریق بیهوشی گاهی اوقات می تواند دردناک باشد. گفته می شود، درد ناشی از تزریق مختصر خواهد بود و واکسن از احساس درد در بقیه مراحل جلوگیری می کند.

بی حسی موضعی چگونه انجام می شود؟

بی حسی موضعی معمولاً با اعمال جزئی همراه است. چند نمونه از آن عبارتند از:

  • روش های دندانپزشکی، مانند پر کردن حفره یا روش هایی که در آن لثه ها باید بی حس شوند
  • بخیه زخم
  • برداشتن ناخن فرورفته پا
  • گذاشتن IV برای کودک (برای کاهش درد قبل از قرار دادن)
  • قبل از بیوپسی (برای بی حس کردن پوست به طوری که نمونه برداری شود)

برخلاف بیهوشی عمومی، بی حسی موضعی از درد جلوگیری می کند و در عین حال به شما امکان می دهد کاملا هوشیار باشید و عضلات خود را تحت کنترل داشته باشید. این باعث می شود که برای روش های جزئی مانند بیوپسی پوست مفید باشد.

داروهای مورد استفاده برای بی حسی موضعی

داروهایی که به‌عنوان بی‌حس کننده موضعی استفاده می‌شوند، گیرنده‌های درد معروف به گیرنده‌های درد را سرکوب می‌کنند و مانع از ارسال تکانه‌های درد به مغز شما می‌شوند. برخی از داروهای بی حس کننده موضعی که بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از:

  • بنزوکائین
  • لیدوکائین
  • نووکائین
  • تتراکائین

توجه کنید که چگونه هر یک از اینها به -caine ختم می شود. داروهای بی حس کننده موضعی از نظر ساختار با کوکائین مرتبط هستند که بین سال های 1884 و 1914 به عنوان بی حس کننده استفاده می شد. اما داروهای بی حس کننده امروزی با کوکائین تفاوت دارند زیرا اعتیاد آور یا ایجاد عادت نیستند و فشار خون را افزایش نمی دهند.  اینکه کدام دارو ممکن است به شما داده شود و در چه دوزی بستگی به سن، قد و وزن شما و اینکه آیا شما آلرژی دارید، اینکه آیا شما یا اعضای خانواده تان واکنش های قبلی به بیهوشی، سایر داروهایی که مصرف می کنید و طول مدت جراحی شما بستگی دارد.

بی حسی موضعی چقدر طول می کشد؟

بی حسی موضعی چیست؟ چه عوارضی دارد؟ || پزشکت

مدت زمان ماندگاری اثر بی حسی موضعی به دارویی که مصرف می کنید و دارو هایی که برای بی حسی مصرف می شود، بستگی دارد. به طور کلی، اثرات بیشتر بی حس کننده های موضعی در عرض چند ساعت پس از اتمام عمل به تدریج از بین می رود. برخی از داروها ممکن است به زمان بیشتری برای شروع نیاز داشته باشند، اما اثرات آنها ممکن است بیشتر طول بکشد.

  • اثرات لیدوکائین در عرض دو تا پنج دقیقه پس از تزریق شروع می شود و تا دو ساعت ادامه می یابد.
  • بوپیواکائین 5 تا 10 دقیقه طول می کشد، اما اثرات آن می تواند تا 8 ساعت باقی بماند.
  • شکل مصنوعی هورمون اپی نفرین گاهی اوقات با یک داروی بی حس کننده ترکیب می شود تا اثرات آن طولانی شود. به عنوان مثال، ترکیب لیدوکائین با اپی نفرین، اثرات لیدوکائین را از دو تا شش ساعت افزایش می دهد.

پزشکان معمولاً با تزریق کمترین دوز دارو به شما شروع می کنند. اگر روش طولانی تری دارید، ممکن است پس از گذشت مدت زمان معینی دوز را تکرار کنند تا بیهوشی طولانی شود.

برای روش های کوچکتر که شامل بی حسی موضعی است، مانند برداشتن خال یا بخیه زدن یک زخم کوچک، می توانید به محض پایان عمل به خانه بروید. مواردی وجود دارد که برای تحت نظر گرفتن باید بیشتر بمانید. به عنوان مثال، هنگامی که یک پزشک برای معاینه گلو و تارهای صوتی (لارنگوسکوپی) از یک بی حس کننده موضعی در داخل گلوی شما استفاده می کند، باید تا زمان بازگشت رفلکس تهوع تحت نظر باشید تا اطمینان حاصل شود که خوردن یا نوشیدن برای شما بی خطر است.

آماده سازی برای بی حسی موضعی

ریکاوری پس از بی حسی موضعی نسبت به بیهوشی عمومی به زمان کمتری نیاز دارد و اکثر روش هایی که از بی حسی موضعی استفاده می کنند نسبتا سریع هستند. با این وجود، شما هنوز باید چند احتیاط اساسی را قبل از انجام عمل خود انجام دهید تا برای بیهوشی آماده شوید.

پزشک شما باید توصیه های خاصی به شما بدهد که ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • ناشتا بودن از غذا یا نوشیدنی برای مدت مشخص قبل از عمل
  • حداقل 24 ساعت قبل از عمل از مصرف الکل یا سیگار خودداری کنید.
  • اگر این روش روی صورت شما انجام می شود، آرایش نکنید. برداشتن جواهرات از ناحیه جراحی

پزشکان بسیار مراقب هستند که تا زمانی که بیهوشی شروع نشده است، جراحی ها را شروع نکنند. پزشک باید مشخص کند که چه داروهایی به شما تزریق شود. آنها همچنین در طول مراحل با شما ارتباط برقرار می کنند تا از هوشیاری شما مطمئن شوند. اگر در مورد روش خود یا نحوه آماده سازی سؤالی دارید، در توضیح آن با پزشک خود دریغ نکنید.

خطرات ناشی از بی حسی موضعی

خطر عوارض جانبی با بی حسی موضعی در مقایسه با بیهوشی عمومی به طور قابل توجهی کمتر است. علیرغم اینکه معمولاً بی‌حس‌کننده‌های موضعی بی‌خطر هستند، ممکن است یک فرد به طور غیرعادی نسبت به دارو حساس باشد و عوارض جانبی شدیدی ایجاد کند. به همین دلیل، هنگام استفاده از بی حس کننده های موضعی، همیشه باید مراقبت های پزشکی اورژانسی در دسترس باشد. شایع ترین عوارض جانبی پس از بی حسی موضعی، درد و کبودی در محل تزریق است. این عوارض موقتی هستند و جای نگرانی وجود ندارد. با این حال، اگر کبودی در عرض یک یا دو هفته گسترش یافت یا بهبود نیافت، به پزشک خود اطلاع دهید.

عوارض جانبی جدی اما غیر معمولی که ممکن است در حین استفاده رخ دهد عبارتند از:

  • تشنج
  • واکنش آلرژیک به داروی بیهوشی
  • ریتم غیر طبیعی قلب (آریتمی)

سایر عوارض جانبی جدی اما غیرمعمولی که ممکن است طی روزها تا هفته‌ها پس از یک روش بی‌حسی موضعی ایجاد شود عبارتند از:

  • عفونت در محل تزریق
  • آسیب عصبی یا بافتی در محل تزریق، که معمولاً موقتی است، اما می‌تواند برای چند ماه یا برای همیشه باقی بماند.

در صورت بروز عوارض جانبی زیر در هر زمان پس از عمل، باید به پزشک خود مراجعه کنید:

  • علائم عفونت: تورم، خارش، درد، قرمزی، ترشح چرک یا گرمی در محل تزریق
  • علائم آسیب عصبی یا بافتی: بی حسی، ضعف یا از دست دادن عملکرد، سوزن سوزن شدن، سوزش یا درد در محل تزریق

حتی اگر بی حسی موضعی به طور کلی بسیار بی خطر است، خطراتی در آن وجود دارد. پزشک ممکن است به شما توصیه کند که ظرف 24 ساعت پس از عمل، غذا نخورید، ننوشید یا سیگار نکشید. دستورالعمل های آنها را به دقت دنبال کنید تا خطر عوارض خود را کاهش دهید.

سخن آخر

بی حسی موضعی اغلب برای به حداقل رساندن درد در طی اعمال جزئی استفاده می شود. این روش‌ها معمولاً سریع هستند و به‌صورت سرپایی انجام می‌شوند، بنابراین شما باید بتوانید در روز عمل به خانه برگردید.

داروهایی که به عنوان بی حس کننده موضعی استفاده می شوند بسیار ایمن و موثر هستند. در حالی که خطر عوارض جانبی کم است، همیشه سطحی از خطر با هر دارویی وجود دارد. حتما از پزشک خود بپرسید که برای آماده شدن چه کاری باید انجام دهید و برای چه مدت زمان بهبودی باید برنامه ریزی کنید. این طبیعی است که قبل از یک عمل اضطراب داشته باشید، مهم نیست که این روش چقدر جزئی باشد. گاهی اوقات، اضطراب ناشی از عدم آگاهی از نوع بی حسی و عوارض بعد از آن، ناشی می شود. اگر شک دارید، یا اگر می‌خواهید عمل خود را لغو یا به تعویق بیندازید، با پزشک خود تماس بگیرید و ببینید آیا می‌تواند نگرانی‌های شما را برطرف کند.

منبع
https://www.verywellhealth.com

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا