روانشناسی

اختلال مازوخیسم جنسی

افراد مبتلا به اختلال مازوخیسم جنسی زمانی که مورد ضرب و شتم قرار می گیرند، یا به هر طریق دیگری رنج می برند، از نظر جنسی تحریک می شوند. رفتار مازوخیستیک جنسی معمولاً در اوایل بزرگسالی مشهود است و گاهی اوقات با بازی مازوخیستی یا سادیستی در دوران کودکی شروع می شود. این افراد به دلیل این تمایلات و یا رفتارهای جنسی به طور قابل توجهی در زمینه های مهم زندگی رنج می برند. در حالی که علت مشخصی برای اختلال مازوخیسم جنسی وجود ندارد، سرکوب میل جنسی ممکن است در بروز آن نقش داشته باشد.

اختلال مازوخیسم جنسی یک اختلال پارافیلیک است که شامل تخیلات، تمایلات یا رفتارهای مکرر، شدید و تحریک‌کننده جنسی است که آزاردهنده یا ناتوان‌کننده است و می‌تواند به خود یا دیگران آسیب برساند.

مازوخیسم جنسی به درگیر شدن یا خیال پردازی مکرر در مورد ضرب و شتم، مقید شدن، تحقیر یا رنج کشیدن و در نتیجه رضایت جنسی اشاره دارد. اگر افراد دارای این ترجیح جنسی مشکلات روانی یا اجتماعی را در نتیجه گزارش کنند، ممکن است به اختلال مازوخیسم جنسی تشخیص داده شود. انواع پریشانی که افراد مبتلا به این اختلال ممکن است تجربه کنند شامل اضطراب شدید، احساس گناه، شرم و افکار وسواسی در مورد درگیر شدن در مازوخیسم جنسی هستند.

خوشبختانه، درمان برای مبتلایان به مازوخیسم جنسی وجود دارد. هم روان درمانی و هم دارو درمانی مؤثر هستند.

اختلال مازوخیسم جنسی، جزء پارافیلیک

اختلال مازوخیسم جنسی، زیرمجموعه ای از اختلالات پارافیلیک است. پارافیلیا یک علاقه شدید و مداوم جنسی به اهداف یا فعالیت های جنسی غیر معمول است. اختلال پارافیلیک نوعی پارافیلی است که باعث ناراحتی قابل توجه، اختلال عملکردی و یا آسیب به خود یا دیگران می شود. اکثر افرادی که علایق جنسی مازوخیستیک دارند یا تحت تاثیر سایر پارافیلیا قرار دارند، پریشانی یا آسیب قابل توجهی را تجربه نمی کنند و به عنوان اختلال روانی طبقه بندی نمی شوند.

فردی که علایق مازوخیستی دارد، در مورد فعالیت جنسی که شامل تحقیر، ضرب و شتم، مقید شدن یا به هر طریق دیگری رنج می‌برد، خیال‌پردازی می‌کند یا درگیر آن می‌شود. بازی جنسی رضایت بخش شامل تجربه تحقیر یا درد به عنوان اختلال مازوخیسم جنسی طبقه بندی نمی شود. با این حال، ارزیابی اینکه آیا اقدامات ایمنی کافی وجود دارد یا خیر، مهم است.

مازوخیسم جنسی تحت عنوان BDSM (اسارت، انضباط، تسلط، تسلیم، سادیسم و ​​مازوخیسم) قرار می گیرد که شامل کاوش در پویایی قدرت و درد به عنوان یک عنصر وابسته به عشق شهوانی در طول فعالیت جنسی می شود.

آسفیکسیوفیلی چیست؟

یک نوع خاص از مازوخیسم جنسی، آسفیکسیوفیلی نام دارد که در آن فرد با محدود کردن تنفس خود رضایت جنسی را دریافت می کند. در حالی که برخی از افراد با شرکای خود این عمل را انجام می دهند، برخی دیگر ترجیح می دهند در حالی که تنها هستند تنفس خود را محدود کنند و در نتیجه ممکن است مرگ تصادفی رخ دهد.

نگرانی ویژه هنگام ارزیابی علایق مازوخیستی جنسی، وجود آسفیکسیوفیلی یا علاقه به محدودیت تنفس است. خفگی، خفه کردن یا جلوگیری از حرکت آزادانه نفس یک رفتار جنسی خطرناک است و می تواند بدون قصد آسیب جدی منجر به آسیب جدی یا مرگ شود. حفاظت از نای به ویژه هنگام درگیر شدن در بازی تنفس توافقی مهم است. هرگز نباید به جلوی گلو فشار مستقیم وارد کرد، زیرا می تواند منجر به آسیب دیدن نای و خفگی شود.

علائم اختلال مازوخیسم جنسی

اختلال مازوخیسم جنسی || پزشکت

ملاک اصلی اختلال مازوخیسم جنسی، تحریک جنسی مکرر و شدید ناشی از تحقیر، ضرب و شتم، مقید شدن یا رنج کشیدن است. این میل می تواند با خیال پردازی ها، اصرارها یا رفتارها آشکار شود. یک فرد مبتلا به اختلال مازوخیسم جنسی اغلب تنها زمانی می تواند به برانگیختگی دست یابد که درد یا رنج وجود داشته باشد و ممکن است بر روی خیالات، تمایلات یا رفتارهای خود کنترل نداشته باشد.

بزرگسالان فعال جنسی ممکن است در “سکس خشن” رضایت داشته باشند یا با اعمال جنسی شامل تجربه تحقیر یا درد تحریک شوند. با این حال، در صورت عدم تثبیت، پریشانی روانی، یا فعالیت های غیر رضایت بخش، این برانگیختگی به عنوان یک اختلال روانی طبقه بندی نمی شود.

علل و محرک های اختلال مازوخیسم جنسی

استفاده گسترده از پورنوگرافی که شامل تحقیر، ضرب و شتم، محدود شدن، یا به هر طریق دیگری رنج بردن است، گاهی اوقات یکی از ویژگی های مرتبط با اختلال مازوخیسم جنسی است. با این حال، هیچ مدرک قطعی در مورد علت یا محرک اختلال مازوخیسم جنسی وجود ندارد.

اختلال مازوخیسم جنسی معمولاً در سنین جوانی ایجاد می شود. میانگین سن شروع گزارش شده توسط افراد مبتلا 19.3 سال است. با این حال، برای افراد مبتلا به این بیماری غیرعادی نیست که در دوران بلوغ یا کودکی تخیلات مازوخیستیک جنسی را تجربه کرده باشند. افزایش سن احتمالاً همان اثر کاهنده را روی این اختلال دارد که در سایر اختلالات پارافیلیک دارد.  شواهد همچنین نشان می دهد که مردان بیش از زنان توسط خیالات مازوخیستی تحریک می شوند.

معیارهای تشخیصی اختلال مازوخیسم جنسی

مانند هر اختلال دیگری، برای تشخیص باید معیارهای خاصی را رعایت کنید. بر اساس کتابچه راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی ویرایش پنجم (DSM-5)، فرد برای تشخیص مازوخیسم جنسی باید موارد زیر را تجربه کند:

  • در طی یک دوره 6 ماهه یا بیشتر، زمانی که فرد متحمل رنج می شود، تحریک جنسی شدیدی را تجربه می کند (همانطور که قبلا ذکر شد، این ممکن است شامل تحقیر، ضرب و شتم یا مقید شدن باشد)، که با تخیلات و رفتارها آشکار می شود.
  • فانتزی ها و اعمال باعث ناراحتی یا آسیب قابل توجهی در زمینه های مهم زندگی، مانند محل کار یا در روابط فرد می شود.

اگر فرد معیارهای مازوخیسم جنسی را داشته باشد، باید ارزیابی و مشخص شود که آیا این اختلال شامل موارد زیر می شود یا خیر:

  • شامل آسفیکسیوفیلی می شود، یعنی زمانی که فرد تنفس خود را محدود می کند تا به برانگیختگی مطلوب دست یابد.
  • در یک محیط کنترل شده است، به این معنی که فرد در محیطی زندگی می کند که به طور خاص فرصت های درگیر شدن در رفتارهای جنسی مازوخیستی را محدود می کند.
  • در حال بهبودی کامل است، در حالی که حداقل به مدت 5 سال در یک محیط کنترل نشده پریشانی یا اختلالی را در بخش های مهم زندگی تجربه نکرده است.

چه کسی به اختلال مازوخیسم جنسی مبتلا می شود؟ چرا؟

اختلال مازوخیسم جنسی || پزشکت

بر اساس گزارش های فردی، میانگین سن شروع این اختلال 19 سال است. به نظر می رسد سنین زودتر نیز برای شروع این علایق جنسی خاص گزارش شده است. عواملی مانند تکانشگری جنسی و بیش‌جنس‌گرایی در طول زمان و با افزایش سن تغییر می‌کنند و می‌توانند نقش مهمی در ایجاد این اختلال داشته باشند. علاوه بر این، سرکوب میل های جنسی ممکن است منجر به ایجاد پارافیلیاهایی مانند مازوخیسم جنسی شود.

استفاده گسترده از پورنوگرافی که شامل تحقیر، ضرب و شتم، مقید شدن، یا به هر طریق دیگری رنج بردن است، گاهی یکی از ویژگی های مرتبط با این اختلال است.

در یک مطالعه اخیر، شایع ترین دلیل درگیر شدن در مازوخیسم و ​​سادیسم، مبادله قدرت با شخص دیگری بود. دیگران پاسخ دادند که این تمرین به آنها اجازه می‌دهد وارد یک حالت آگاهی جایگزین شوند، وضعیتی که می‌تواند به حالتی تا حدودی مراقبه و آرامش منجر شود.

در یک مطالعه اخیر، اکثریت قابل توجهی از شرکت کنندگان گزارش کردند که علاقه ذاتی به مازوخیسم یا تسلیم شدن از سنین پایین داشتند. تعداد کمتری از افراد این انگیزه‌ها را به آزار جنسی دوران کودکی و انضباط والدین مرتبط کردند.

آیا درمانی برای اختلال مازوخیسم جنسی وجود دارد؟

درمان اختلال مازوخیستی جنسی معمولاً شامل روان درمانی و دارویی است که میل جنسی را کاهش می دهد. هدف روان درمانی ممکن است کشف علت اصلی رفتاری باشد که باعث ناراحتی می شود.

درمان های شناختی شامل بازسازی تحریف های شناختی و آموزش همدلی است. اعتقاد بر این است که افزایش سن علائم و تمایلات مازوخیسم جنسی را کاهش می دهد، همانطور که در مورد سایر اختلالات پارافیلیک و به طور کلی با تمایلات جنسی این کار را انجام می دهد.

داروهای مختلفی را می توان برای کاهش سطح تستوسترون در گردش در بدن با هدف کاهش دفعات نعوظ در مردان استفاده کرد. همچنین ممکن است از داروهای ضد افسردگی برای کاهش میل جنسی استفاده شود .

خوشبختانه، چندین گزینه درمانی برای مازوخیسم جنسی وجود دارد. اگر علائمی را تجربه می کنید و برای مدیریت این علائم یا غلبه بر این اختلال به کمک نیاز دارید، موارد زیر برای افرادی مانند شما موثر بوده است:

روان درمانی

اختلال مازوخیسم جنسی || پزشکت

هدف درمان، کشف و کار بر روی علل زمینه ای رفتارهای ناخواسته و ناراحت کننده است. به طور خاص، درمان شناختی رفتاری (CBT) به ویژه در بازسازی افکار و باورهای شما که ممکن است شما را به انجام رفتارهای مضر سوق دهد، می تواند موثر باشند. همچنین روان درمانی به شما کمک می کند مهارت های جدیدی را یاد بگیرید که برای مقاومت در برابر میل جنسی مهم است.

سکس درمانی

مشاوره با یک درمانگر جنسی که در زمینه پارافیلیا متخصص است، یک رویکرد آگاهانه و بدون قضاوت را به روان درمانی تضمین می کند. یک درمانگر جنسی یک تاریخچه جنسی و روانی اجتماعی مفصل می گیرد تا عواملی را که به علاقه مازوخیستی کمک می کنند و بیان آن از طریق اصرار، خیال پردازی ها و رفتارها ارزیابی کند. درمانگر زمینه علائم تجربه شده را بررسی می کند. همچنین ممکن است ارزیابی کند و بر موارد زیر تمرکز کند:

  • برنامه ریزی درست و کاهش آسیب برای به کارگیری هنگام درگیر شدن در فعالیت های BDSM
  • آموزش مهارت‌های جهت‌یابی تمایلات به هنگام بروز و تمرین‌های تمرکز حواس یا تکنیک‌ های آرامش برای کاهش پریشانی
  • درمان شرایط روانی همزمان، مانند اختلالات خلقی یا بیش جنسی

دارو

داروهای خاصی ممکن است برای کاهش سطح تستوسترون و در نتیجه کاهش بروز نعوظ استفاده شوند. علاوه بر این، داروهای ضد افسردگی ممکن است برای کاهش میل جنسی کلی تجویز شود.

داروهای ضد افسردگی. مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) مانند فلوکستین (پروزاک) می‌توانند به اختلالات خلقی همزمان مانند افسردگی یا اضطراب کمک کنند و به طور همزمان میل جنسی را کاهش دهند. کاهش میل جنسی می تواند به تکانشگری مرتبط با افکار و رفتارهای مازوخیستی کمک کند، اما به طور مستقیم به تمایلات مازوخیستی پاسخ نمی دهد.

آنتی آندروژن. مدروکسی پروژسترون استات و سیپروترون استات دسته ای از داروها هستند که می توانند برای کاهش موقت سطح تستوسترون به منظور کاهش میل جنسی و امکان درمان موثرتر مورد استفاده قرار گیرند. این داروها به کاهش سطح تستوسترون در گردش کمک می کنند و ممکن است تکانشگری جنسی یا رفتار اجباری را کاهش دهند.

مقابله با اختلال مازوخیسم جنسی

اگر شما یا شریک زندگی‌تان تمایلات، فانتزی‌ها یا رفتارهای مازوخیستی جنسی دارید که باعث ناراحتی یا اختلال قابل توجهی می‌شود، جستجوی کمک از یک روانشناس آگاه و بدون قضاوت اولین قدم مهم است.

به یاد داشته باشید که مانند بسیاری از شرایط سلامت روان، اختلال مازوخیسم جنسی هر چه زودتر درمان شود، نتایج بهتری دارد. اگر تمایلات جنسی مازوخیستی را تجربه می کنید، صادقانه با شریک زندگی خود در مورد تمایلات و خیالات جنسی خود صحبت کنید. زمانی که رفتار شما صادقانه باشد، شرکا به احتمال زیاد حمایت کننده و درک کننده هستند. برای بررسی گزینه های خود برای کاهش رفتارهای اجباری  و درمان بیماری های روانی همزمان با یک متخصص درمانگر جنسی مشورت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا