اختلالات ناحیه مقعد در کودکان

1. بواسیر (هموروئید) در کودکان

بواسیر به معنی رگهای متورم در روده بزرگ یا مقعد است. بواسیر در اثر افزایش فشار در اطراف مقعد ایجاد می شود. شایع ترین علت بواسیر یبوست است. در بواسیر داخلی، داخل مقعد متورم می شود در بواسیر خارجی نزدیکی دهانه مقعد متورم می شود. این وضعیت با روش های مختلفی قابل درمان است. شکایات درد و ناراحت های ناحیه مقعدی (آنورکتال) در کودکان شایع است، اما علل و درمان مشکلات ناحیه مقعدی در بزرگسالان متفاوت است. سن عامل مهمی در نظر گرفتن علت و مدیریت، تمایز بین نوزادان، کودکان و نوجوانان است. در تمام سنین، بدخیمی به ندرت مورد توجه است. اما معاینه دقیق نوزادان و کودکان نیاز به داروی آرام بخش عمیق یا بیهوشی عمومی دارد.

تشخیص بواسیر در کودکان

هموروئید شایع ترین تشخیص ناحیه مقعدی (آنورکتال) در کودکان است با این حال، شیوع بواسیر در جمعیت کودکان بسیار کم است این بیماری امکان دارد با بیماری های پوستی و کندیلوماتا و پولیپ های ناحیه مقعد اشتباه گرفته شود. در حالی که معاینه ساده اغلب تشخیص صحیح را مشخص می کند، برخی از بیماران نیاز به آنورکتوسکوپی دارند. در برخی از نوجوانان، تشخیص با آزمایش اسپکولوم در کلینیک قابل تشخیص است. بیشتر اوقات، ناراحتی بیمار قابل پیش بینی است و باید در انجام معاینه تحت بیهوشی با برداشتن احتمالی همورویید در همان زمان توجه شود. این امر به ویژه در کودکان خردسال صادق است اما ممکن است در مورد برخی از نوجوانان نیز اتفاق بیفتد.

علت بواسیر در کودکان

علت بواسیر احتقان یا توقف خون در وریدهای ناحیه مقعد است. شایع ترین علت بواسیر در کودکان ابتلا به نارسایی مزمن کبد است. از طرف دیگر، یبوست مزمن در بیماران بزرگسال می تواند منجر به بواسیر شود. از آنجا که یبوست در کودکان خردسال شایع است، تعجب آور است که بواسیر در این جمعیت بیشتر دیده می شود. ممکن است به این دلیل باشد که بواسیر به آرامی ظاهر می شود. در نتیجه بواسیر در کودکان مبتلا به ندرت تا سن نوجوانی بروز می کند.

هم اکنون با مشاوران پزشکت مشاوره آنلاین بگیرید

علائم بواسیر در کودکان

هموروئید داخلی و خارجی در کودکان مشابه بزرگسالان است. بیشتر بیماران مبتلا به بواسیر داخلی، احساس می کنند که بافت بیرون زده به طور متناوب کوچک و بزرگ انجام می شود. در بواسیر خارجی یا داخلی با درجه III و IV  بواسیر دائمی قابل لمس است. بواسیر داخلی طولانی مدت، مانند بواسیر خارجی برجسته و پرخون (ترومبوز)، دردناک و حساس است. علائم اصلی خونریزی بدون درد بعد از دفع می باشد. درمان اولیه شامل برطرف کردن یبوست، تنظیم رفتار (اجتناب از نشستن طولانی مدت در توالت) است. با گذشت زمان، رشد و کنترل عوامل فوق، بواسیر داخلی محدود و بواسیر خارجی کوچک می شود.

درمان بواسیر در کودکان

اکثر بواسیرها در کودکان بدون عمل برطرف می شوند. با این حال، بافت زائد می تواند ناراحت کننده باشد و باعث خونریزی و اشکلال در دفع می شود. در صورت تداوم این علائم، عمل جراحی برداشتن هموروئید (هموروئیدکتومی) در نظر گرفته می شود. این کار با تکنیک های سنتی برداشتن (یعنی هموروئیدکتومی باز) انجام می شود. از آنجا که هموروئیدکتومی در بزرگسالان دردناک است و در کودکان غیرقابل تحمل می باشد. بنابراین بیمار باید با دستیابی به وضعیت پایدار و بدون علامت، برای عمل جراحی آماده شود.

2. شکاف مقعد (شقاق)

بواسیر در کودکان | پزشکت

شقاق ها (شکاف ها) عارضه شایع یبوست در کودکان است. عبور مدفوع بزرگ و سفت می تواند لایه داخلی مقعد (آنودرم) را پاره کند و منجر به شکاف شود و می تواند کاملاً دردناک باشد و درد با دفع مدفوع تشدید می شود. شایع ترین علائم شقاق مقعد وجود خون در مدفوع، درد و یا گریه با دفع مدفوع است. با باسن باز برای معاینه از آنودرم، بیشتر شکاف ها در کلینیک قابل تشخیص است. در حالی که شکاف ها در خط وسط عقب در نوزادان بیشتر دیده می شود.

3. درد مقعد

بواسیر در کودکان | پزشکت

ایجاد یک سیکل معیوب، که در آن درد باعث احتباس مدفوع می شود، مدفوع سپس حجیم تر و عاری از آب و سفت می شود، عبور مدفوع باعث شکاف مجدد می شود. این چرخه آسیب باید برطرف شود تا شکاف ها بهبود یابد. بیشتر شکافهای مقعد (به ویژه در دوران نوزادی) بدون عمل برطرف می شوند. برای رفع یبوست، با افزایش آب بدن، تنظیم رژیم غذایی، مکمل های فیبری، یا بررسی سایر علل یبوست می توانند کمک کننده باشند.

در كودكان مبتلا به شقاق مقعد، احتمال سواستفاه جنسی را باید مطرح نمود. شکاف های متعدد در مکان های مختلف مقعد می تواند نشانگر نفوذ عمدی باشد. دردهای شکمی بدون یبوست می تواند بیانگر احتمال سو استفاده جنسی باشد. در چنین بیمارانی، حداقل باید غربالگری برای نگرانی های ایمنی و عوامل خطر اجتماعی در مورد آسیب غیر اتفاقی انجام شود. گاهی در پوست یک جای زخم و شکاف التیام یافته دیده می شود و نیازی به برداشتن ندارد. والدین به اشتباه بعضی اوقات این تصور را دارند که برداشتن این بقایا لازم است.

4. آبسه های آنال (ناحیه مقعد)

بواسیر در کودکان | پزشکت

تفکیک آبسه های جانبی، آبسه های دورانی و آبسه های گلوتئال بسیار مهم است.

آبسه های واقعی به صورت مستقیم در نوزادان و کودکان بسیار نادر است. این موارد به ندرت قابل مشاهده است تشخیص معمولاً مبتنی بر تصویربرداری است. اتیولوژی مربوط به تروما، بیماری کرون، نقص ایمنی و… است. تصویربرداری برای توصیف شدت و کمک به تشخیص علت ضروری است. درمان به علت بستگی دارد، به خصوص اگر مشکوک به بیماری التهابی روده باشد.

آبسه سرینی (گلوتئال) بسیار متداول است و می توانند بسیار بزرگ شده و به ناحیه  مقعدی (ایسکورکتال) گسترش پیدا کنند. نخلیه اصلی ترین روش درمانی است. در صورت عدم اطمینان می توان از سونوگرافی ساده استفاده کرد تا شک و تردید برطرف شود. درمان اولیه با آنتی بیوتیک برای کاهش سلولیت اطراف بدن، جلوگیری از انتشار و حتی گاهی اوقات درمان مجموعه های بسیار کوچک می تواند کمک کننده باشد. هنگامی که با کمپرس گرم همراه باشد، تخلیه خود به خود غالباً اتفاق می افتد و از اقدامات تهاجمی جلوگیری می شود. در حالی که هرگونه آبسه در بزرگسالان به تخلیه نیاز دارد، در نوزادان و کودکان، ترکیب آنتی بیوتیک ها و کمپرس گرم برای بهبود بسیاری از آبسه های جزئی کافی است. بنابراین، بسیاری از این موارد بدون مراجعه به جراحان در کلینیک های کودکان انجام می شود.

چند روش برای جلوگیری از ایجاد آبسه صورت می گیرد:

نشستن در آب گرم، ادامه درمان با آنتی بیوتیک ها برای چند روز پس از تخلیه، امکان تخلیه مداوم از حفره های مخصوصاً بزرگ را فراهم می کند.

آبسه های دورانی در نوزادان شایع است. آبسه های دورانی در اطراف مقعد و بیشتر به صورت آبسه کوچک و سطحی وجود دارند. آبسه دورانی ناشی از عفونت غدد مقعد است و با یک برش عرضی قابل شناسایی است که در آن ها غدد مقعد باز می شود. در بسیاری از موارد، آبسه های دورانی خفیف است و در هنگام تغییر پوشک توسط والدین به سادگی مشاهده می شوند. بسیاری از آن ها را می توان با پد گرم، آنتی بیوتیک های خوراکی و گاهی اوقات تخلیه درمان کرد. آبسه دورانی که بدون تخلیه و با موفقیت درمان می شوند، با فیستول (مجرای عبور محتوای آبسه به داخل مقعد) مشاهده نمی شوند.

5. فیستول در آنورکتال

بواسیر در کودکان | پزشکت

این فیستول در نوزادان مبتلا به آبسه های مکرر محیطی رخ می دهد و بندرت نشان دهنده ضایعه ی قبلی است. با این حال، در کودکان بزرگتر، می تواند اولین نشانه بیماری کرون باشد. یک فیستول مکرر در دوران نوزادی نشانه ای از بیماری کرون می باشد و باید سریعاً مشاوره متخصص گوارش (GI) را انجام دهد. تخلیه آبسه دورانی در هر گروه سنی باید با معاینه دقیق انجام شود تا ارتباط فیستول ها با آنورکتوم ارزیابی شود. آبسه های مکرر ممکن است در اثر بافت گرانول پایدار در مقعد ایچاد شده و به یک مکانی برای تخلیه مزمن منجر شود، که در عین محافظت از مجموعه اسفنکتر، نیاز به دفع مکرر یا برداشتن فیستول است.

شناسایی فیستول بسیار مهم است.

زیرا در صورت عدم شناسایی عفونت عود کرده و فرصت برای درمان قطعی از دست می رود. با این وجود، نباید در معاینه فیستول بیش از حد با روش های تهاجمی برخورد کرد و پزشک برای تخلیه فیستول یک گذرگاه به داخل روده ایجاد می کند. اکثر آبسه های دورانی کودکان فیستول را در شناسایی اولیه نشان نمی دهند، اما اگر فیستول با آبسه اول مشخص شود، باید تصمیمی در مورد اینکه آیا عمل جراحی روی فیستول (فیستولوتومی) را به کار ببرند یا برش و تخلیه با بدن قسمت هایی از باف بدن نزدیک عفونت بوده است (دبریدمان) گرفته انجام شود. تخلیه اغلب کافی است، اگرچه احتمال عود بیشتر نیز دارد.

پس از حل روند عفونت حاد، محل تا حدی ملتهب می ماند و تا روزها حتی هفته ها ادامه دارد. اگر بافت گرانول پایدار مشاهده شود، این می تواند با نیترات نقره موضعی مرتفع شود. مداخله تکرار باید برای مواردی که عفونت مکرر یا زهکشی مزمن مشاهده می شود، محفوظ باشد. شکایات آنورکتال کودکان به طور معمول فرایندی خوش خیم است. تشخيص دقيق و ملاحظات خاص سن در درمان منجر به بهترين نتيجه خواهد شد. در نوزادان و کودکان خردسال، شکایات آنورکتال بسیار رایج است و بندرت با یک آسیب شناسی اساسی مانند بیماری التهابی روده (IBD) همراه است. در بزرگسالی، IBD همیشه باید مورد توجه قرار گیرد.

منبع: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5825861/