علائم بارداری جنین دختر، از باور های غلط تا واقعیت ها

علائم بارداری جنین دختر، از باور های غلط تا واقعیت ها

علائم بارداری جنین دختر و پسر در دوران حاملگی با یکدیگر فرق دارند. با شناخت علائم بارداری جنین دختر از پسر می توانید تا حدودی جنسیت جنین را حدس بزنید. برخی از افراد ممکن است به زنان در دوران بارداری مشاوره دهند یا داستان هایی راجع به چگونگی پیش بینی جنسیت نوزاد متولد شده برایشان تعریف کنند.

در حالی که حدس زدن جنسیت کودک از طریق روش های غیر علمی جالب توجه است. اما شما نمی توانید به آنها مانند روش های پزشکی اعتماد کنید. اما برخی از افراد ادعا می کنند بر اساس برخی از علائم و نشانه ها می توانند دختر بودن جنین را تشخیص دهند. با این حال، آنها هیچ پشتوانه علمی ندارند، زیرا این علائم ممکن است در مورد نوزادان پسر نیز صادق باشد.

برخی از علائم بارداری جنین دختر، عبارتند از:

علائم بارداری جنین دختر و ضربان قلب جنین زیاد

گفته می شود اگر ضربان قلب کودک زیاد و بیش از 140-160 بار در دقیقه باشد، این نشان می دهد که به احتمال زیاد نوزاد شما دختر است. بررسی های علمی بیان می کند که هیچ ارتباطی بین ضربان قلب و جنسیت کودک وجود ندارد. ضربان قلب طبیعی جنین بین 120 تا 160 دور در دقیقه است. معمولاً ممکن است قبل از تولد پایین بیاید. همچنین، هیچ تفاوتی بین ضربان قلب نوزادان دختر و پسر در سه ماهه اول بارداری وجود ندارد.

حدود هفته 5 بارداری، ضربان قلب جنین تقریباً مشابه مادر بین 80 تا 85 ضربان در دقیقه است. این سرعت تا هفته 9 سریعتر خواهد شد. در هر دقیقه بین 170 تا 200 ضربه را به خود اختصاص می دهد. سپس شروع به کند شدن می کند و به طور متوسط ​​در جایی بین 120 تا 160 قرار می گیرد.

شکم رو به بالا از علائم بارداری جنین دختر

یک باور قدیمی دیگر می گوید بالا رفتن شکم در دوران حاملگی می تواند نشان دهنده دختر بودن جنین باشد. اما واقعیت این است که نحوه حمل یک زن به وزن کودک، رحم در حال رشد، محل جفت و مایع آمنیوتیک بستگی دارد این هیچ ارتباطی با رابطه جنسیت نوزاد ندارد.

بیماری شدید صبحگاهی و علائم بارداری جنین دختر

علائم بارداری جنین دختر، از باور های غلط تا واقعیت ها | پزشکت

اعتقاد رایج این است که بیماری شدید صبحگاهی نشانه واضحی است که نشان دهنده دختر بودن جنسیت نوزاد دارد. اما باید به این موضوع توجه داشت که تهوع صبحگاهی با تغییرات هورمونی همراه است و این یکی از علائم رایج بارداری است. اکثر خانم ها آن را تا سه ماهه اول تجربه می کنند، در حالی که برخی ممکن است تا زمان زایمان این مشکل را داشته باشند. هیچ مدرک علمی مبنی بر ارتباط جنسیت جنین و بیماری صبحگاهی وجود ندارد.

تغییرات پوست و مو

برخی از افراد تصور می کنند که چرب بودن پوست و کدر بودن موها از نشانه های داشتن یک دختر بچه است. اما هیچ مطالعه علمی و یا مدرکی مشخصی برای تایید این موضوع وجود ندارد. تغییرات هورمونی در طول دوران بارداری می تواند منجر  به تغییراتی در پوست و مو شوند و این ممکن است از زن به زن دیگر متفاوت باشد.

گرد بودن شکم و علائم بارداری جنین دختر

برخی افراد معتقدند که برآمدگی شکم  و نوک تیز آن در دوران بارداری، نشان دهنده پسر بودن جنین است. اما جمع شدن وزن شکم در وسط که باعث می شود شکم گرد به نظر برسد، ممکن است نشان دهنده دختر بودن جنین شما باشد.  این موضوع درست مانند رو به بالا بودن شکم است ممکن است در تعیین جنسیت کودک تاثیری نداشته باشد. رشد کودک منجر به تغییرات و شکل شکم می شود. وضعیت شکم شما به نوع بدن، افزایش وزن و سایر شرایط جسمی شما مربوط می شود.

نوسانات خلقی و دختر بودن جنین

اعتقاد بر این است که نوسانات خلق و خو ناگهانی، مانند تحریک پذیری شدید، افسردگی و عصبانیت، نشان دهنده این است که احتمالاً نوزاد شما یک دختر است. اما واقعیت این است که نوسانات خلقی از موارد معمول در دوران بارداری است و معمولاً موقتی هستند. بنابراین، بدون توجه به جنسیت جنین در بارداری، احتمالاً زنان در این دوران دچار تغییرات خلقی خواهند شد.

اندازه پستان و علائم بارداری جنین دختر

یک باور دیگری که در مورد علائم بارداری جنین دختر در بین مردم دیده می شود این است که اگر پستان چپ کمی بزرگتر از پستان راست باشد، به این معنی است که شما یک دختر را حمل می کنید. اما واقعیت این است که تغییرات پستان یکی از علائم اولیه بارداری است که در نتیجه تغییرات هورمونی بروز پیدا می کند. پستان ها در پایان دوران بارداری برای شروع دوران شیردهی، متورم می شوند. با این حال، هیچ مدرکی در رابطه با تغییرات اندازه پستان و جنسیت کودک وجود ندارد.

خوابیدن به یک طرف

علائم بارداری جنین دختر، از باور های غلط تا واقعیت ها | پزشکت

اعتقاد بر این است زنانی که در دوران بارداری دوست دارند بیشتر  به در سمت راست خود بخوابند، احتمالاً نوزاد آنها یک دختر است. اما این درست نیست و هیچ مطالعه علمی جنسیت نوزاد را به طرفی که مادر در آن می خوابد پیوند نمی دهد. برای زنان باردار طبیعی است که اغلب موقعیت خواب خودشان را تغییر دهند تا موقعیت راحتی را برای قرار دادن شکم در حال رشد پیدا کنند. برخی از آنها برای راحتی بیشتر از بالش زیر شکم یا بین زانوها استفاده می کنند  و در موقعیتی که بیشتر برای آنها مناسب است، می خوابند.

رنگ ادرار و علائم بارداری جنین دختر

برخی معتقدند که ادرار با رنگ زرد تیره در دوران بارداری می تواند نشان دهنده دختر بودن جنین باشد. اما واقعیت این است که رنگ ادرار مربوط به جنسیت کودک نیست ولی می تواند علائمی برای وضعیت سلامت در مادارن باردار باشد. ادرار روشن و شفاف می تواند به دلیل هیدراتاسیون مناسب باشد، در حالی که ادرار تیره نشانه کم آبی بدن است. از طرفی هم غذاها، مکمل ها و داروها نیز ممکن است رنگ ادرار را تغییر دهند.

ولع مصرف شیرینی

علائم بارداری جنین دختر، از باور های غلط تا واقعیت ها | پزشکت

یک باور عمومی دیگر در مورد احتمال دختر بودن جنین در دوران بارداری این است که وقتی زنان در دوران بارداری به دنبال غذاهای شیرین مانند شکلات ها و بستنی ها هستند،  احتمالا نوزاد آنها دختر است. اما به نظر می رسد هیچ رابطه ای بین ولع مصرف و جنسیت کودک وجود ندارد. ولع مصرف شیرینی در بارداری می تواند به دلیل تغییرات هورمونی، کمبود تغذیه، مواد فعال دارویی (موجود در غذاهای خاص)، عوامل فرهنگی و روانی باشد. با این حال، تحقیقات کافی برای حمایت از این فرضیه ها وجود ندارد.

برخی بررسی ها نشان می دهد که میل به بارداری می تواند به کمبود مواد معدنی خاص مربوط باشد، اما هیچ رابطه ای بین ولع مصرف و جنسیت نوزاد وجود ندارد.

خط سیاه روی شکم

اعتقاد بر این است که خط تیره (linea nigra) که بر روی شکم زنان در دوران بارداری ظاهر می شود، می تواند جنسیت کودک را نیز نشان دهد. اگر خط به سمت بالای شکم کشیده شود، می تواند نشان دهنده پسر بودن جنین باشد. اما اگر خط تا زیر دکمه شکم ادامه پیدا کند، ممکن است نشان دهنده دختر دار شدن باشد.

در حقیقت، linea nigra یک تغییر پوستی است که به دلیل افزایش رنگدانه ملانین اتفاق میفتد و ربطی به جنسیت کودک ندارد.

راه های جالب برای پیش بینی دختر بودن جنین

علائم بارداری جنین دختر، از باور های غلط تا واقعیت ها | پزشکت

برخی از زنان از یکسری راه های جالب برای پیش بینی جنسیت جنین خود استفاده می کنند.

حتی جنسیت کودک را در خانه یا در موارد خاص مانند دوش گرفتن کودک پیش بینی می کنند. با این حال، اینها علمی نیستند و نباید  جدی گرفته شوند. برخی از این راهکار ها، عبارتند از:

چرخاندن حلقه

  • حلقه را با استفاده از نخ ببندید و آن را روی شکم آویزان کنید.
  • اگر حلقه به صورت دورانی بر روی شکم بچرخد، می تواند نشان دهنده دختر بودن نوزاد شما باشد.

شناسایی کلید

شریک زندگی یا دوست شما می تواند این روش را روی شما امتحان کند. آنها یک کلید در مقابل شما قرار می دهند و شما باید آن را بردارید.

اگر انتهای گرد را بگیرید، نوزاد شما دختر خواهد بود و اگر انتهای باریک آن را انتخاب کنید، یک پسر است.

نمودار تولد چینی

  • نمودار تولد چینی جنسیت کودک خود را بر اساس سن و ماه تعیین می کند.
  • این روش بر سن و سال بارداری شما تأکید دارد. اگر هر دو عدد زوج یا فرد باشد، نوزاد شما یک دختر است. اما یکی زوج باشد و دیگری فرد، پسر است.
سخن آخر

شاید با این روش ها و علائم بارداری تا حدودی بتوانید جنیست نوزاد خود را تا حدودی حدس بزنید، اما به یاد داشته باشید این روش ها برای تعیین جنسیت کودک غیر علمی است. ممکن است سرگرم کننده باشند اما از نظر علمی اثبات نشده اند. پزشک ممکن است با انجام اسکن اولتراسوند بین هفته 18 و 22 جنسیت جنین شما را مشخص کند.

شما می توانید از طریق سونوگرافی حدود 20 هفته از بارداری خود به جنسیت کودک خود پی ببرید. اینها 80 تا 90 درصد دقیق هستند. برخی آزمایشات، از جمله آمنیوسنتز و نمونه برداری از پرزهای جفتی، در تعیین قطعی جنیست کودک موثر هستند. اما اینها هر دو تهاجمی بوده معمولاً فقط در مواردی که خطر ابتلا به اختلالات ژنتیکی یا ناهنجاری های کروموزومی در جنین وجود داشته باشد، توصیه می شوند.

آزمایش غیر تهاجمی قبل از تولد، روش دیگری برای تعیین جنسیت است. اما معمولاً فقط به زنانی که در معرض خطر حمل نوزادان با شرایط کروموزومی هستند نیز ارائه می شود.

منابع:

https://www.momjunction.com/articles/symptoms-of-baby-girl-during-pregnancy_00382205/

https://www.healthline.com/health/pregnancy/signs-of-having-baby-girl#takeaway

[advisers limit=3 skill=”9″]

نتایج آزمایش ژنتیکی نشان دهنده چیست؟

آزمایش ژنتیکی، آزمایشی است که برای بررسی ژن ها در خصوص تغییر یا جهش یا هر تغییر دیگری که منجر به …

هیپوسپادیاس در نوزادان

هیپوسپادیاس در نوزادان

هیپوسپادیاس در نوزادان پسر یک مشکل شایع است که در هر 250 تا 300 تولد یک مورد رخ می دهد. این بیماری قابل درمان است، اما اگر بدون مراقبت باقی بماند، می تواند منجر به مشکلات طولانی مدت، از جمله مشکل در ادرار شود.

هیپوسپادیاس چیست؟

هیپوسپادیاس نوعی نقص مادرزادی است که در آن مجرای ادرار (لوله ای که ادرار را از مثانه به خارج از بدن می رساند) در نوک آلت تناسلی مرد باز نمی شود. در هیپوسپادیاس، دهانه مجرای ادرار (میتوس) ممکن است در مکان های غیر طبیعی، مانند شافت آلت تناسلی مرد یا نزدیک کیسه بیضه باشد.

هیپوسپادیاس زمانی رخ می دهد که در طول هفته های 8 تا 14 بارداری مجرای ادرار به صورت غیر طبیعی رشد کند. این وضعیت می تواند در درجات مختلفی از جزئی تا شدید در جنین رخ دهد.

انواع هیپوسپادیاس در نوزادان

هیپوسپادیاس بر اساس محل دهانه مجرای ادرار طبقه بندی می شود.

  • دیستال/ غده ای/ زیرجلدی: متداول ترین نوع هیپوسپادیاس است که در آن دهانه مجرای ادرار به سر آلت تناسلی نزدیک تر است.
  • میانه میل: دهانه مجرای ادرار در وسط آلت تناسلی مرد یا هر جای دیگر در امتداد شافت آلت تناسلی قرار دارد.
  • پنوسکروتال: دهانه مجرای ادرار در قسمتی از آلت تناسلی و کیسه بیضه قرار دارد.
  • پرینه: شدیدترین نوع هیپوسپادیاس است که دهانه مجرای ادرار در پشت کیسه بیضه قرار دارد. این ناهنجاری دستگاه ادراری در میان نوزادان زیاد شایع نیست.

چه عواملی باعث هیپوسپادیاس می شود؟

هیپوسپادیاس در نوزادان | پزشکت

علت مشخصی برای ابتلا به هیپوسپادیاس در نوزادان وجود ندارد. پزشکان بر این باورند که ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی می تواند منجر به رشد غیرطبیعی مجرای ادرار در حین بارداری شود. برخی از عوامل خطر ممکن است با ایجاد هیپوسپادیاس در پسران مرتبط باشد.

عوامل خطر هیپوسپادیاس

عوامل زیر می تواند خطر هیپوسپادیاس را در نوزادان افزایش دهد.

ژنتیک

بررسی ها نشان می دهد که حدود 7٪ از نوزادان مبتلا به هیپوسپادیاس در خانواده پدری خود سابقه این بیماری را دارند. به این معنی که پدران آنها نیز دارای هیپوسپادیاس بوده اند. تقریباً 21 درصد از نوزادان مبتلا به هیپوسپادیاس در خانواده خود دارای پدر و یا برادر مبتلا به این بیماری هستند. رشد آلت تناسلی مرد در دوران جنینی تحت تأثیر ژن ها قرار دارد. بنابراین، ژن های غیر طبیعی مرتبط با هیپوسپادیاس ممکن است در افزایش خطر ابتلا به این بیماری در نوزادان پسر نقش داشته باشند.

سن مادر

سن بالای مادر یکی از مهمترین عوامل خطر در دوران بارداری است. هر چه سن مادر در دوران بارداری بالاتر باشد، احتمال ابتلا جنین به ناهنجاری های مادرزادی به همان میزان افزایش پیدا می کند. احتمال متولد شدن نوزاد با نقص های مادرزادی از جمله هیپوسپادیاس در زنان بالای 35 سال بیشتر است. علت این امر آن است که هر چه سن بارداری مادر بیشتر باشد کیفیت تخمک کاهش بیشتری پیدا می کند.

وزن مادر

چاقی و افزایش وزن مادر در دوران بارداری خطر تولد نوزاد مبتلا به هیپوسپادیاس را افزایش می دهد. هنوز مشخص نیست که وزن بدن مادر چگونه بر خطر هیپوسپادیاس در نوزادان پسر تأثیر می گذارد. بیماری هایی مانند فشار خون بالا و دیابت که معمولاً با چاقی مرتبط هستند، می توانند از عوامل اصلی خطر ابتلا به این ناهنجاری مادزادی باشند.

سبک زندگی مادران

به طور کلی سبک نادرست زندگی و کمبودهای غذایی در دوران بارداری می تواند خطر ابتلا به نقص های مادرزادی در نوزادان را افزایش دهد. زنانی که سیگار می کشند، الکل مصرف می کنند و به مواد مخدر روی می آورند ممکن است در معرض خطر بیشتری برای به دنیا آوردن نوزادی مبتلا به هیپوسپادیاس باشند. رژیم غذایی ناسالم با کمبود مواد مغذی حیاتی، مانند اسید فولیک، نیز می تواند خطر ابتلا به هیپوسپادیاس را افزایش دهد.

هورمون های جنینی

رشد آلت تناسلی مرد در دوران جنینی در طول هفته های 9 و 12 بارداری اتفاق می یفتد. عملکرد غیر طبیعی هورمون های جنین می تواند بر روند تشکیل آلت تناسلی و مجاری ادرار تأثیر گذاشته و خطر هیپوسپادیاس را افزایش دهد.

هورمون های مادر

مشکلات هورمونی مادر نیز ممکن است باعث ایجاد ناهنجاری های مادرزادی در جنین شود. گاهی هورمون های مادر تحت تاثیر ترکیباتی مانند مواد شیمیایی و سموم مضر در بدن قرار می گیرند. مادرانی که به دلیل مشکلات ناباروری تحت درمان باروری قرار می گیرند ممکن است داروها و دوز بالایی از هورمون ها مانند پروژسترون را دریافت کنند. این مساله به نوبه خود می تواند خطر نقایص مادرزادی، از جمله هیپوسپادیاس را در نوزادان پسر افزایش دهد.

علائم هیپوسپادیاس در نوزادان

هیپوسپادیاس در نوزادان | پزشکت

پس از تولد پزشک علائم نقص مادرزادی را در نوزاد بررسی می کند. در بیشتر موارد هیپوسپادیاس بلافاصله پس از تولد، در معاینه بدنی تشخیص داده می شود.

علائم ابتلا به هایپوسپادیاس در نوزادان پسر عبارت است از:

  • آلت تناسلی دارای انحنای غیر طبیعی است.
  • گلنس (سر) آلت تناسلی مرد شکلی غیر طبیعی دارد.
  • خروج ادرار از آلت حالت غیر طبیعی داشته و جریان مداومی ندارد.
  • دهانه مجرای ادرار در محل معمول خود (سر آلت تناسلی) واقع نشده است.

نوزادان مبتلا به هیپوسپادیاس اغلب در پوست ختنه گاه خود نیز دارای ناهنجاری هستند. به طوری که در موارد شدید هیپوسپادیاس، پوست قسمت هایی از ختنه گاه به خصوص بخش زیرین آن در هنگام تولد وجود ندارد.

در موارد نادر، اگر در دوران نوزادی هیپوسپادیاس تشخیص داده نشود، نوزادان بزرگتر و کودکان نوپا دچار عدم توانایی در ادرار صحیح در هنگام ایستادن می شوند.

درمان هیپوسپادیاس

هیپوسپادیاس در نوزادان | پزشکت

پزشک نوع هیپوسپادیاس، وجود مشکلات ادراری و پیش آگهی احتمالی را برای تصمیم گیری در مورد نوع درمان ارزیابی می کند. ابتلا به هیپوسپادیاس خفیف معمولا در عملکرد زندگی روزمره اختلالی ایجاد نمی کند. به همین علت در صورت عدم وجود ناهنجاری در سیستم ادراری این نوع هیپوسپادیاس معمولا به هیچ درمانی نیاز ندارد.

هیپوسپادیای دیستال متوسط ​​نسبت به هیپوسپادیای پرینه معمولاً نیاز به درمان دارد زیرا عدم درمان این وضعیت باعث ایجاد مشکلاتی در مراحل بعدی زندگی می شود. به عنوان مثال بروز  مشکلات در حین فعالیت جنسی و عدم توانایی در ادرار کردن در حالت ایستاده یکی از مهمترین مشکلات بیماران مبتلا به هیپوسپادیای دیستال است. این بیماری با دارو قابل درمان نیست و تنها گزینه جراحی است. عمل جراحی معمولاً در سنین 6 تا 12 ماهگی انجام می شود. اگرچه در برخی موارد، بنا به تشخیص پزشک ممکن است این عمل در سنین بیشتر یا کمتر انجام شود.

جراحی هیپوسپادیاس
  • جراحی تحت بیهوشی عمومی انجام شده و ممکن است تا چهار ساعت طول بکشد.
  • پزشک ممکن است یک روز قبل از عمل داروهایی را برای شما تجویز کند. در برخی موارد قبل از عمل جراحی برای آمادگی بیشتر ممکن است داروها به صورت آمپول تزریق شود.
  • هدف از این جراحی تغییر محل دهانه مجرای ادرار در نوک آلت تناسلی است. در صورت نیاز ممکن است مشکلات دیگر از جمله انحنای غیر طبیعی آلت تناسلی نیز اصلاح و درمان شود.
  • اگر هیپوسپادیاس شدید بوده یا مشکلات همزمان دیگری وجود داشته باشد، احتمالا کودک به چندین عمل جراحی نیاز خواهد داشت. بسته به تشخیص پزشک ممکن است این عمل ها به تدریج و در سنین مختلف انجام شود.
  • بیشتر نوزادان می توانند پس از عمل، از بیمارستان ترخیص شده در همان روز به خانه برگردند. برای تخلیه ادرار، یک کاتتر در دهانه مجرای ادرار قرار می گیرد. پوشک کودک را می توانید بدون هیچ مشکلی بر روی کاتتر ببندید. کاتتر معمولا پس از یک الی دو هفته برداشته می شود.
مراقبت های پس از عمل

برای پیشگیری از عوارض احتمالی بهتر است مراحل زیر را برای مراقبت های بعد از عمل رعایت کنید:

  • پیش از ترخیص از بیمارستان معمولا روشهای مراقبت از کاتتر به والدین آموزش داده می شود.
  • برای پیشگیری از عفونت های احتمالی، آنتی بیوتیک های تجویز شده توسط پزشک را در ساعت های مشخص به نوزاد بدهید.
  • ممکن است پزشک از شما بخواهد که موقتا از ختنه کودک خودداری کنید. ختنه کردن نوزاد در فاصله کوتاهی پس از عمل می تواند خطر ابتلا به عفونت را افزایش دهد.
  • قرار گرفتن نوزاد در برخی موقعیت ها می تواند باعث فشار به بدن و ایجاد درد در نوزاد شود. پزشک پس از عمل در مورد موقعیت های خواباندن، استحمام یا بازی نوزاد توضیحات لازم را به شما می دهد. به طور کلی باید از قرار دادن نوزاد در وضعیت هایی مانند خوابیده به شکم که باعث فشار به آلت تناسلی می شود خودداری کنید.

صورتی بودن رنگ ادرار کودک تا چند روز بعد از عمل طبیعی است. اگر کودک تب کرده و یا محل عمل بیش از حد متورم شد حتما با پزشک مشورت کنید. همچنین نشانه های دیگری مانند خونریزی از آلت تناسلی و یا ادرار نکردن نوزاد هم جزء نشانه های مهم عفونت است. در صورت مشاهده هر یک از این علائم هر چه سریع تر با پزشک متخصص مشورت کنید.

اثرات جراحی هیپوسپادیاس برای همیشه در بدن کودک باقی می ماند. اما با این حال با بزرگ شدن کودک آلت تناسلی او رشد کاملا طبیعی خواهد داشت.

پیشگیری از هیپوسپادیاس

هیپوسپادیاس در نوزادان | پزشکت

هیچ روش دقیقی برای پیشگیری از هیپوسپادیاس وجود ندارد. تشخیص این بیماری در حین سونوگرافی قبل از تولد دشوار است. اما با این حال با رعایت برخی موارد در دوران بارداری می توان عوامل خطر ابتلا به این بیماری را کاهش داد. از جمله:

  • مادران باردار باید از قرار گرفتن در معرض ترکیبات، سموم شیمیایی و داروهایی که باعث افزایش خطر نقص مادرزادی در جنین می شوند، خودداری کنند.
  • مادران ناباروری که قصد دارند از طریق درمان های مختلف باردار شوند باید پیش از درمان با پزشک خود مشورت کنند. زیرا برخی انواع هورمون ها و داروهای تجویزی خطر ابتلا جنین به ناهنجاری های مادرزادی مانند هیپوسپادیاس را افزایش می دهند.
  • نوزاد خود را پس از تولد به معاینات منظم ببرید. هایپوسپادیاس خفیف ممکن است در ابتدا مورد توجه قرار نگیرد و فقط با رشد کودک قابل تشخیص باشد. معاینه نوزاد در ماه های اول پس از تول باعث تشخیص زودرس بیماری و در نتیجه درمان سریع تر آن خواهد شد.
  • اضافه وزن دوران بارداری یکی از عوامل مهم ابتلا به ناهنجاری های مادرزادی است. مادران باردار باید قبل از اقدام به بارداری وزن مناسبی داشته باشند. چاقی باعث ابتلا مادران باردار به دیابت بارداری و فشار خون بالا شده و در نتیجه سلامت جنین را در معرض خطر قرار می دهد.
  • مادران باید در دوران بارداری سبک زندگی سالم را رعایت کنند. انجام ورزش و فعالیت بدنی، پیشگیری از مصرف سیگار، الکل و سوء مصرف مواد نقش مهمی در پیشگیری از ابتلا نوزاد به ناهنجاری های مادرزادی دارد. مادران باردار به خصوص در این دوران باید یک رژیم غذایی سالم را رعایت کنند. مصرف برخی از مکمل ها مانند آهن و اسید فولیک در دوران بارداری ضروری بوده و باعث پیشگیری از کمبودهای تغذیه ای مادر می شود.
سخن آخر

به طور کلی هیپوسپادیاس یک نقص مادرزادی شایع در پسران است که معمولاً به دلیل رشد غیرطبیعی مجرای ادرار ایجاد می شود. ابتلا به این ناهنجاری مادرزادی زیاد شایع نیست. تشخیص و درمان به موقع با جراحی می تواند به اصلاح وضعیت کمک کند. اکثر نوزادان پس از عمل جراحی سلامت کامل خود را به دست می آورند. همچنین انجام این عمل جراحی هیچ گونه تاثیر طولانی مدتی بر عملکرد آلت تناسلی در پسران ندارد.

منبع:

https://www.momjunction.com/articles/hypospadias-in-newborn-babies-causes-treatment_00716051/

بیماری های مادرزادی

بیماری های مادرزادی

بیماری های مادرزادی مشکلاتی هستند که وقتی کودک در رحم در حال رشد است رخ می دهد. بیماری های مادرزادی می تواند جزئی یا شدید باشد. این بیماری ها احتمال دارد بر ظاهر، عملکرد اعضای بدن و رشد جسمی و روانی کودک تأثیر بگذارند. بیشتر بیماری های مادرزادی در سه ماه اول بارداری، زمانی که اندام ها هنوز در حال شکل گیری هستند، صورت می گیرند. تقریباًاز هر 33 نوزاد 1 نوزاد در ایالات متحده آمریکا با بیماری مادرزادی متولد می شود. برخی از بیماری های مادرزادی بی ضرر، ولی بعضی دیگر نیاز به درمان پزشکی طولانی مدت دارند. بیماری های مادرزادی شدید علت اصلی مرگ نوزادان در ایالات متحده است.

برخی از نوزادان در حالی که هنوز در رحم هستند، در نحوه تشکیل اعضای بدن دچار مشکل می شوند. به این مشکلات سلامتی ،بیماری های مادرزادی گفته می شود. بیش از 4000 نوع بیماری مادرزادی وجود دارد، از موارد جزئی که نیازی به درمان ندارند تا موارد جدی که باعث معلولیت می شوند یا نیاز به درمان پزشکی یا جراحی دارند.

چه عواملی باعث بیماری مادرزادی می شود؟

بیماری های مادرزادی | پزشکت

در بیشتر موارد، پزشکان نمی دانند چه چیزی باعث بیماری مادرزادی در نوزاد شده است. ولی علت احتمال دارد ناشی از عوامل محیطی (مانند قرار گرفتن کودک در معرض مواد شیمیایی یا ویروس در رحم)، مشکل ژن ها یا ترکیبی از این موارد باشد.

به طور کلی، بیماری های مادرزادی می تواند نتیجه عوامل زیر باشد:

  • ژنتیک
  • عفونت در دوران بارداری
  • انتخاب ها و رفتارهای زندگی
  • قرار گرفتن در معرض برخی از داروها و مواد شیمیایی

با این حال، دلایل اصلی برخی بیماری های مادرزادی اغلب ناشناخته است.

ژنتیک

مادر یا پدر احتمال دارد ناهنجاری های ژنتیکی را به کودک خود منتقل کنند. ناهنجاری های ژنتیکی هنگامی رخ می دهد که ژن به دلیل جهش یا تغییر، دچار بیماری شده و یک ژن یا بخشی از آن وجود نداشته باشد. این بیماری ها در هنگام لقاح اتفاق می افتد و اغلب نمی توان از آنها پیشگیری کرد. بیماری خاصی احتمال دارد در سابقه خانوادگی یکی از والدین یا هر دو وجود داشته باشد.

هر سلول در بدن دارای کروموزوم های حاوی ژن است که خصوصیات منحصر به فرد را تعیین می کند. در حین بارداری، کودک از هر یک از والدین یک جفت کروموزوم و ژن های موجود در آنها را به ارث می برد. یک خطا در طی این روند می تواند باعث شود کودک با کروموزوم های خیلی کم و زیاد یا آسیب دیده به دنیا بیاید.

یکی از بیماری ها شناخته شده هنگام تولد که ناشی از مشکل کروموزوم است، سندرم داون است. نوزاد پس از گرفتن یک کروموزوم اضافی دچار سندرم داون می شود. بیماری ژنتیکی دیگر هنگامی اتفاق می افتد که هر دو والدین یک ژن معیوب برای بیماری را داشته باشند.

یک بیماری یا بیماری همچنین می تواند زمانی اتفاق بیفتد که فقط یکی از والدین دارای ژن آن بیماری باشند. این شامل بیماری های مادرزادی مانند آکندروپلازی (نوعی کوتولگی) و سندرم مارفان است .

برخی از پسران اختلالات ناشی از ژن هایی را که فقط مادران به آنها منتقل کرده اند، به ارث می برند. به این بیماری ها، که شامل شرایطی مانند هموفیلی و کوری رنگ است، پیوند X گفته می شود زیرا ژن ها بر روی کروموزوم X حمل می شوند.

علل محیطی

اگر مادری در دوران بارداری عفونت های خاصی (مانند توکسوپلاسموز) داشته باشد، کودک او می تواند بیماری مادرزادی داشته باشد. سایر مواردی که باعث بیماری می شوند عبارتند از سرخچه و آبله مرغان (واریسلا). خوشبختانه بسیاری از افراد در برابر این بیماری ها واکسینه می شوند بنابراین این عفونت ها نادر است.

سوء مصرف الکل توسط مادر احتمال دارد باعث سندرم الکل جنین شده و داروهای خاصی که مصرف می کند می تواند باعث بیماری مادرزادی شود. (پزشکان سعی می کنند از مصرف داروهای مضر در دوران بارداری خودداری کنند). عوامل دیگر مانند قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی سمی یا ویروس ها نیز خطر را افزایش می دهند.

عوامل خطر برای بیماری های مادرزادی چیست؟

بیماری های مادرزادی | پزشکت

تمام زنان باردار در معرض خطر زایمان کودکی با بیماری مادرزادی قرار دارند. خطر تحت هر یک از شرایط زیر افزایش می یابد:

  • سن مادر 35 سال یا بالاتر
  • مراقبت های ناکافی قبل از تولد
  • سابقه خانوادگی بیماری مادرزادی یا سایر اختلالات ژنتیکی
  • مصرف مواد مخدر، مصرف الکل، یا سیگار کشیدن در دوران بارداری
  • عفونت های ویروسی یا باکتریایی درمان نشده، از جمله عفونت های مقاربتی
  • استفاده از برخی از داروهای پرخطر، مانند ایزوترتینوئین و لیتیوم

زنانی که از قبل تحت شرایط پزشکی مانند دیابت قرار دارند در معرض خطر بیشتری خواهند بود.

شایع ترین بیماری های مادرزادی

بیماری های مادرزادی معمولاً به عنوان ساختاری یا عملکردی و رشد طبقه بندی می شوند.

اگر نوزادی با قسمتی از بدن که از دست رفته یا ناقص است متولد شود، به آن بیماری ساختاری مادرزادی می گویند. بیماری قلب شایع ترین نوع بیماری ساختاری است. سایر موارد شامل اسپینا بیفیدا، شکاف کام، پا چنبر و دررفته مفصل ران مادرزادی است .

وقتی مشکلی در درون بدن کودک وجود داشته باشد، به آن بیماری متابولیکی هنگام تولد می گویند. بیماری متابولیکی از تجزیه مناسب بدن برای ایجاد انرژی جلوگیری می کند. نمونه هایی از بیماری ها متابولیکی شامل بیماری Tay-Sachs، بیماری مهلکی است که بر سیستم عصبی مرکزی تأثیر می گذارد و فنیل کتونوریا (PKU) است که بر روند پردازش پروتئین در بدن تأثیر می گذارد.

برای افرادی که می خواهند پدر و مادر شوند، مهم است که بدانند برخی از بیماری های مادرزادی قابل پیشگیری است. یک زن، با مصرف اسیدفولیک و دریافت ید کافی در رژیم غذایی می تواند به جلوگیری از برخی از انواع بیماری های مادرزادی کمک کند. اما درک این نکته نیز مهم است که اکثر نوزادانی که با بیماری مادرزادی متولد می شوند، از پدر و مادر سالم بدون هیچ مشکلی در سلامتی یا عوامل خطر هستند.

بیماری ها عملکردی یا تکوینی باعث عدم عملکرد صحیح یک قسمت یا سیستم بدن شده و اغلب باعث ناتوانی در هوش یا رشد می شوند. بیماری ها عملکردی یا تکوینی هنگام تولد شامل بیماری متابولیک، مشکلات حسی و سیستم عصبی است. بیماری متابولیک باعث ایجاد مشکل در شیمی بدن کودک می شود.

 رایج ترین انواع بیماری های مادرزادی عملکردی یا رشد، عبارتند از:
  • سندرم داون، که باعث تاخیر در رشد جسمی و ذهنی می شود.
  • فیبروز کیستیک، که به ریه ها و دستگاه گوارش آسیب می رساند.
  • بیماری سلول داسی شکل، هنگامی رخ می دهد که گلبول های قرمز خون از دست می روند.

برخی از کودکان با مشکلات جسمی، همراه با بیماری خاص مادرزادی روبرو هستند. با این حال، بسیاری از کودکان هیچ گونه ناهنجاری قابل مشاهده ندارند. بیماری ها احتمال دارد ماه ها یا حتی سال ها پس از تولد کودک قابل شناسایی نباشند.

بیماری های مادرزادی چگونه تشخیص داده می شود؟

بیماری های مادرزادی | پزشکت

بسیاری از بیماری های مادرزادی در دوران بارداری قابل تشخیص است. یک متخصص مراقبت های بهداشتی می تواند از سونوگرافی قبل از تولد برای تشخیص برخی بیماری های مادرزادی در رحم استفاده کند. گزینه های غربالگری عمیق تر، مانند آزمایش خون و آمنیوسنتز (گرفتن نمونه ای از مایع آمنیوتیک) نیز احتمال دارد صورت بگیرد. این آزمایشات معمولاً به دلیل سابقه خانوادگی، سن بالای مادر یا سایر عوامل شناخته شده، به زنانی که بارداری در معرض خطر بیشتری دارند ارائه می شود.

آزمایشات قبل از زایمان می تواند به تشخیص اینکه مادر عفونت یا بیماری دیگری دارد که برای کودک مضر است کمک کند. معاینه فیزیکی و تست شنوایی همچنین احتمال دارد به پزشک کمک کند تا بیماری های مادرزادی را پس از تولد نوزاد تشخیص دهد. آزمایش خون به نام آزمون نوزاد تازه متولد شده می تواند به پزشکان کمک کند تا اندکی پس از تولد، قبل از بروز علائم، برخی بیماری های مادرزادی را تشخیص دهند.

مهم است که بدانید غربالگری قبل از تولد همیشه هنگام حضور در بیماری تشخیص داده نمی شود. یک آزمایش غربالگری همچنین می تواند بیماری را به طور نادرست تشخیص دهد. با این حال، بسیاری از بیماری های مادرزادی پس از تولد با قطعیت  تشخیص داده می شود.

آیا بیماری های مادرزادی قابل درمان هستند؟

بیماری های مادرزادی | پزشکت

گزینه های درمان بسته به شرایط و میزان شدت آن بیماری، متفاوت است. برخی از بیماری های مادرزادی را می توان قبل از تولد یا اندکی بعد از آن درمان کرد. بیماری های دیگر، احتمال دارد کودک را تا آخر عمر تحت تأثیر قرار دهد. بیماری خفیف می تواند استرس زا باشد، اما به طور معمول بر کیفیت زندگی کلی بیمار تأثیری نمی گذارد. بیماری ها شدید هنگام تولد، مانند فلج مغزی یا اسپینا بیفیدا، می تواند باعث ناتوانی طولانی مدت یا حتی مرگ شود. با پزشک خود در مورد درمان مناسب شرایط کودک مشورت کنید.

داروها برای درمان بیماری های مادرزادی. احتمال دارد از داروها برای درمان برخی بیماری های مادرزادی یا کاهش خطر عوارض ناشی از آن استفاده شود. در برخی موارد، شاید برای کمک به اصلاح ناهنجاری قبل از تولد، دارویی برای مادر تجویز شود.

جراحی ها: جراحی می تواند بیماری خاصی را برطرف کرده یا علائم را کاهش دهد. برخی از افراد با بیماری مادرزادی، مانند شکاف لب، احتمال دارد تحت عمل جراحی پلاستیک که هم از نظر سلامتی و هم از مزایای زیبایی برخوردار است قرار بگیرند. بسیاری از نوزادان دارای بیماری قلب نیز به جراحی احتیاج دارند.

مراقبت در منزل: احتمال دارد به والدین آموزش داده شود که دستورالعمل های خاصی را برای تغذیه، استحمام و نظارت بر نوزاد با بیماری مادرزادی رعایت کنند.

چگونه می توان از بیماری های هنگام تولد پیشگیری کرد؟

بیماری های مادرزادی | پزشکت

از بسیاری از بیماری های مادرزادی نمی توان پیشگیری کرد، اما روش هایی وجود دارد که می تواند خطر داشتن نوزادی با بیماری مادرزادی را کاهش دهد. زنانی که قصد باردار شدن دارند باید قبل از بارداری مکمل های اسید فولیک را شروع کنند. این مکمل ها باید در طول بارداری نیز مصرف شوند. اسید فولیک می تواند به جلوگیری از بیماری در ستون فقرات و مغز کمک کند. مصرف ویتامین ها در دوران بارداری نیز توصیه می شود.

زنان باید از مصرف الکل، مواد مخدر و دخانیات در دوران بارداری و بعد از آن خودداری کنند. آنها همچنین باید در هنگام مصرف برخی داروها احتیاط کنند. این داروها که به طور معمول بی خطر هستند، در صورت مصرف توسط یک زن باردار، می توانند بیماری های مادرزادی جدی ایجاد کنند. در مورد داروهای مصرفی خود از جمله داروهای بدون نسخه و مکمل ها با پزشک مشورت کنید.

اکثر واکسن ها در دوران بارداری بی خطر هستند. در حقیقت، برخی واکسن ها می توانند از بیماری های مادرزادی پیشگیری کنند. برخی از واکسن های حاوی ویروس زنده خطر ابتلا به جنین در حال رشد از نظر تئوری وجود دارد، بنابراین این موارد نباید در دوران بارداری تجویز شوند. باید از پزشک خود بپرسید که کدام واکسن ها ضروری و بی خطر هستند.

حفظ وزن مناسب همچنین به کاهش خطر عوارض در دوران بارداری کمک می کند. زنانی که از قبل بیماری هایی مانند دیابت دارند، باید مراقبت های ویژه ای برای مدیریت سلامت خود انجام دهند.

حضور در جلسات درمانی منظم قبل از تولد بسیار مهم است. اگر بارداری شما پر خطر تلقی شود، پزشک می تواند غربالگری قبل از تولد را برای شناسایی بیماری انجام دهد. بسته به نوع بیماری ، پزشک احتمال دارد بتواند آن را قبل از تولد کودک درمان کند.

مشاوره ژنتیک

یک مشاور ژنتیک می تواند به زن و شوهرهایی که سابقه خانوادگی در مورد بیماری یا عوامل خطرساز دیگر برای بیماری های مادرزادی دارند کمک کند. هنگامی که به بچه دار شدن فکر می کنید یا از قبل انتظار دارید، یک مشاور احتمال دارد مفید باشد. مشاوران ژنتیک می توانند با ارزیابی سابقه خانوادگی و سوابق پزشکی، احتمال تولد کودک با بیماری را تعیین کنند. آنها همچنین می توانند آزمایشاتی را برای تجزیه و تحلیل ژن های مادر، پدر و نوزاد انجام دهند.

منابع:

https://kidshealth.org/en/parents/birth-defects.html

https://www.healthline.com/health/birth-defects#How-can-birth-defects-be-prevented