ام اس دیررس، علائم و راهکارهای درمانی آن

نحوه بروز بیماری و علائم ام اس دیررس ممکن است از بیماری MS در افرادی که معمولاً افراد در اواسط 20 تا 30 سالگی را مبتلا می کند، متفاوت باشد.

وقتی نوبت به سن می رسد، بیماری مولتیپل اسکلروزیس تمایزی بین افراد با سن های مختلف قائل نیست و می تواند افراد در هر سنی را تحت تاثیر قرار دهد. اگرچه بیشتر افراد هنگام تشخیص بین 20 تا 50 سال سن دارند. این بیماری می تواند افراد مسن را نیز مبتلا کند. به این بیماری MS دیررس گفته می شود. این وضعیت معمولاً به عنوان بروز اولین علائم MS پس از 50 سالگی تعریف می شود.

علل ام اس دیررس

ام اس یک بیماری مزمن در سیستم عصبی مرکزی (CNS) است که شامل مغز، نخاع و اعصاب بینایی در چشم می شود. در بیماری ام اس، سیستم ایمنی بدن شما به سلولهای عصبی و غلاف میلین چرب اطراف آنها حمله کرده و باعث ایجاد زخم می شود.

هم اکنون با مشاوران پزشکت مشاوره آنلاین بگیرید

بافت زخم میلین، اساساً ارتباط بین مغز و بدن شما را مختل می کند. تحریف و مسدود کردن پیام های بین مغز و نخاع منجر به بروز علائم و ناتوانی هایی می شود که به عنوان MS شناخته می شوند.

هنوز مشخص نیست که هنگام ابتلا به ام اس، چه چیزی پاسخ سیستم ایمنی بدن را تحریک می کند. با این حال، به نظر می رسد این اتفاق در افراد با حساسیت ژنتیکی به این بیماری رخ می دهد که در معرض یک یا چند عامل محیطی از جمله سیگار کشیدن، استرس و کمبود ویتامین D هستند.

همچنین مشخص نیست که چرا برخی از افراد دیرتر از دیگران به ام اس مبتلا می شوند. برای درک دقیق تر علل و شروع بیماری ام اس باید تحقیقات بیشتری انجام شود.

علل و عوامل خطر مولتیپل اسکلروزیس

ام اس دیررس، علائم و راهکارهای درمانی آن | پزشکت

خدمات بالینی و آزمایشی در منزل

سه نوع ام اس وجود دارد، که عبارتند از:

MS-Rlapsing-Removing (RRMS)

با ام اس عودکننده، افراد دچار دوره های عود یا شراره می شوند که علائم آنها در این دوره ها عود می کنند و برمی گردند. با پایان حمله، علائم MS ممکن است از بین بروند. RRMS شایعترین نوع ام اس است که 85-90٪ بیماران ام اس را درگیر می کند که بیشتر آنها جوان تر هستند.

MS ثانویه پیشرونده (SPMS)

MS پیشرونده ثانویه زمانی اتفاق میفتد که RRMS شکل پیشرفته تری پیدا کند. تخمین زده می شود که بیماری در 90 درصد بیماران درمان نشده RRMS به تدریج به SPMS پیشرفت می کند.

MS پیشرونده اولیه (PPMS)

با MS پیش آگهی اولیه، به دلیل آسیب دائمی به اعصاب عملکرد آنها به تدریج و مدوام کاهش می یابد.

دوره های عود علائم ممکن است در برخی افراد رخ دهد. PPMS معمولاً با مشکلات راه رفتن مانند کشیدن پا یا سفتی یک یا هر دو پا شروع می شود. در طی ماه ها و سالها، درجه معلولیت افزایش می یابد.

این نوع حدود 15٪ از افراد مبتلا به ام اس را درگیر می کند. سالمندان بیشتر از بزرگسالان با PPMS تشخیص داده می شوند.

چالش تشخیصی انواع مولتیپل اسکلروزیس

ام اس دیررس، علائم و راهکارهای درمانی آن | پزشکت

به ندرت افراد بالای 50 سال مبتلا به ام اس تشخیص داده شوند. اما دقیقاً مشخص نیست که چه تعداد از افراد به ام اس دیررس مبتلا هستند. بسیاری از بررسی ها تخمین می زنند که حدود 4 درصد از بیماران مبتلا به MS پس از سن 50 علائم این بیماری را بروز می دهند.

متأسفانه، به دلایل مختلف، تشخیص MS در این سن دشوارتر است. یکی از موانع اصلی این است که MS در سالمندان به اندازه بزرگسالان و جوانان مورد مطالعه قرار نگرفته است.

زیرا علائم این بیماری ممکن است در افراد جوان و مسن کاملا با هم فرق داشته باشد.

علائم MS دیررس نیز اغلب با علائم پیری اشتباه گرفته می شود. این موارد شامل خستگی، مشکلات تعادل، تغییرات بینایی و اختلال شناختی است که ممکن است پزشکان آنها را جزء علائم پیری بدانند. حتی اگر پزشک معالج بیمار را برای تشخیص بیماری های واسطه ایمنی بررسی نکند. حتی امکان دارد برخی از آزمایش های تشخیصی اشتباه تفسیر شوند.

به عنوان مثال، اسکن های تشدید مغناطیسی (MRI) که معمولاً برای تشخیص ام اس استفاده می شود، ممکن است آسیب مغز ماده سفید را مطابق با ام اس نشان دهد. اما به عنوان آسیب ناشی از هر یک از چندین بیماری عروقی شایع در سالمندان تفسیر می شود.

در ام اس دیررس، علائم می توانند به راحتی با علائم سایر اختلالات اشتباه گرفته شوند. چون علائم ام اس دیررس، تا حدودی شبیه به علائم سایر بیماری ها، از جمله موارد زیر هستند:

چگونه مولتیپل اسکلروزیس تشخیص داده می شود؟

ام اس دیررس، علائم و راهکارهای درمانی آن | پزشکت

در حالی که علائم اولیه بیماری MS دیررس در اواخر عمر بیمار بروز پیدا می کند، تحقیقات نشان می دهد که ناتوانی جسمی و از دست دادن عملکرد حرکتی در بیماران سریعتر و بیشتر خودش را نشان می دهد.

مطالعه ای که در سال 2016 در ژورنال PLoS One منتشر شد نشان داده است که افراد مبتلا به MS دیررس سریعتر به سطح معلولیت بالاتر (زمان متوسط 6.5 سال بعد از ابتلا به بیماری) می رسند.

در حالی که این مدت زمان در مبتلایان به MS طور میانگین 12.8 سال است. همچنین مشخص شد که معلولیت در زنان سریعتر از مردان پیشرفت می کنند.

تأخیر در تشخیص و درمان از جمله دلایلی است که افراد مبتلا به ام اس دیررس ممکن است نتیجه و پیش آگهی تری داشته باشند. اثرات پیری، ناتوانی جسمی سریعتر و ابتلا به PPMS از دیگر عوامل موثر در پیش آگهی بدتر در مبتلایان به ام اس دیررس هستند.

درمان ام اس دیررس

برنامه درمانی بیماران مبتلا به ام اس دیررس به نوع MS، سایر بیماری های زمینه ای و شدت بیماری بستگی ارد. متخصص مغز و اعصاب می تواند با استفاده از استراتژی های درمانی م اس و علائم بیمار را مدیریت کند.

داروها

گزینه های دارویی برای مبتلایان به ام اس دیررس که بیش از 50 سال دارند، ممکن است محدودتر از دارو های مبتلایان به ام اس در دوره جوانی و بزرگسالی باشد.

این امر تا حدی به این دلیل است که بسیاری از آزمایشات بالینی گذشته در مورد داروها برای MS، افراد بالای 50 سال مستثنی کرده اند. بنابراین همیشه مشخص نیست که چه دارو هایی برای این گروه سنی موثرتر یا بی خطرتر هستند. خوشبختانه، بسیاری از بررسی های صورت گرفته جدید، شرکت کنندگان در سنین 60 یا 65 سال را مورد بررسی قرار داده اند.

داروهایی که برای درمان بیماری ام اس مورد استفاده قرار می گیرند، درمان های اصلاح کننده بیماری (DMT) نامیده می شوند. آنها با هدف قرار دادن سیستم ایمنی بدن و کاهش سرعت پیشرفت بیماری کار می کنند. برخی محدودیت های بالقوه در DMT برای افراد بالای 50 سال وجود دارد.

نشان داده شده است که Ocrevus (ocrelizumab)، تنها DMT مورد تایید سازمان غذا و دارو (FDA) برای درمان PPMS، ناتوانی را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.

مانند هر داروی قدرتمندی، Ocrevus دارای عوارض جانبی مانند افزایش خطر عفونت های تنفسی و رشد غیر طبیعی بافت ها است. این عوارض می تواند برای افراد سالمند مشکل ساز شود.

برای RRMS، بیمارانی که بیش از 50 سال سن دارند ممکن است به اندازه بیماران جوان به Novantrone (میتوکسانترون)، یکی از DMT های مورد تایید FDA، برای درمان RRMS و MS پیشرونده ثانویه، پاسخ مناسبی ندهند.

توانبخشی در ام اس دیررس

ام اس دیررس، علائم و راهکارهای درمانی آن | پزشکت

حتی اگر داروهای PPMS ای درمان ام اس دیررس محدود هم باشند. درمان های توان بخشی بسیاری برای تسکین علائم MS وجود دارد. پزشك ممكن است یك یا چند مورد زیر را به بیماران توصیه كند:

  • فیزیوتراپی (PT): یک فیزیوتراپیست می تواند به فرد در ایجاد قدرت عضلانی کمک کند. حتی روش هایی را برای جبران از دست دادن عملکرد به آنها یاد دهد.
  • کاردرمانی (OT): OT می تواند به فرد در مورد برخی از اصلاحات مورد نیاز در خانه بیمار راهکارهایی را ارائه کند. در این شرایط بیمار می تواند تا حدودی از خودش مراقبت کند. علاوه بر آن، بیمار همچنین می تواند راه کارهای حرکت دادن بدن خود را برای کاهش خستگی یاد بگیرد.
  • گفتار درمانی: یک گفتار درمان می تواند راهکارهایی را برای بهبود تنفس به بیمار یاد بدهد تا بتواند مشکلات بلع و تنفس را به حداقل رسانده و مشکلات گفتاری را کاهش دهد.
  • توانبخشی شناختی: این روش درمانی به توانایی های شناختی مانند حافظه، توجه، سازماندهی و زبان در مبتلایان کمک می کند.
  • توانبخشی شغلی: متخصصان در توانبخشی شغلی می توانند به بیماران مبتلا به ام اس کمک کنند شغل خود را متناسب با نیازهای شان سازگار کرده و یا مناسب ترین کار را پیدا کنند.
سخن آخر

روند MS دیررس و تفاوت آن با MS در بزرگسالی معمولی هنوز کاملاً مشخص نیست. اما تشخیص سریع و دقیق MS بسیار دیررس بسیار مهم است. زیرا شروع درمان با داروهای اصلاح کننده بیماری در اسرع وقت می تواند حملات MS و ضایعات جدید را کاهش دهد. همچنین پیشرفت بیماری را کندتر کند. اگر فکر می کنید ممکن است علائم MS داشته باشید، حتماً به پزشک مراجعه کنید.

منبع:

www.verywellhealth.com/late-onset-multiple-sclerosis-3972555


دسته بندی ها : مغز و اعصاب